#1
3mmc half uurtje geleden.
Wat heb jij voor het laatst gebruikt en wanneer ?
930 antwoorden
300 weergaven
18-5-2026
#2
Zaterdagavond heb ik weer DPT gebruikt. Ik wil graag een tripreport schrijven, maar ik kan geen woorden vinden voor m’n ervaring. Misschien komt het nog. Het volgende heb ik opgeschreven als appje naar m’n vriend in de uren na mijn trip:
Wauw. Gewoon wauw. Tijdens het eerste halfuur had ik het gevoel dat ik iets van een breakthrough had. De CEVs en de OEVs waren één geworden. Ik wist niet meer wat nou een CEV was en wat een OEV. Had ik m’n ogen nou open of dicht? Ik wist het gewoon niet meer. Alles versmolt samen tot één groot, mooi, kleurrijk, ander universum. Ik wist ook niet meer of ik nou leefde, dood was of droomde. Ik moest mezelf eraan herinneren om adem te halen. Waar was ik? Wie was ik? Of ben ik nog steeds? Een totaal verlies van ego. Ik kon niet meer op m’n eigen naam komen. Had ik überhaupt wel een naam? Ik had geen taal meer, was monddood gemaakt. Ik was in een tunnel en zag mezelf doodgaan, of ging ik toch zelf dood? De tunnel was de poort naar een andere wereld. The world is underneath me, around me, above me. Ik was de wereld. I am the universe. The universe is me. Ik ben groots en tegelijkertijd zo nietig. Onvoorwaardelijke verbondenheid en liefde. Omringd door warmte, door energieën. Ik ben niet alleen. Ik ben samen met alle andere kinderen van deze aarde. Euforie. Alles voelt als één groot orgasme. Zo begint het leven. Ik was herboren.
Na dit eerste halfuur kwam ik weer een beetje terug in de realiteit. Ik herkende de kamer weer, herinnerde me dat ik DPT had genomen, dat ik onder invloed was, dat ik een naam heb, en taal, dat ik een mens ben, dat ik dankbaar moet zijn voor het leven, dat er zoveel is om voor te leven. Hierna heb ik nog zeker 3 uur flink zitten trippen, genietend van de prachtige visuals en alle filosofische gedachten. Wat is de wereld toch mooi. Ik moet beter voor haar zorgen, zoals zij ook zorgt voor mij.
Wauw. Gewoon wauw. Tijdens het eerste halfuur had ik het gevoel dat ik iets van een breakthrough had. De CEVs en de OEVs waren één geworden. Ik wist niet meer wat nou een CEV was en wat een OEV. Had ik m’n ogen nou open of dicht? Ik wist het gewoon niet meer. Alles versmolt samen tot één groot, mooi, kleurrijk, ander universum. Ik wist ook niet meer of ik nou leefde, dood was of droomde. Ik moest mezelf eraan herinneren om adem te halen. Waar was ik? Wie was ik? Of ben ik nog steeds? Een totaal verlies van ego. Ik kon niet meer op m’n eigen naam komen. Had ik überhaupt wel een naam? Ik had geen taal meer, was monddood gemaakt. Ik was in een tunnel en zag mezelf doodgaan, of ging ik toch zelf dood? De tunnel was de poort naar een andere wereld. The world is underneath me, around me, above me. Ik was de wereld. I am the universe. The universe is me. Ik ben groots en tegelijkertijd zo nietig. Onvoorwaardelijke verbondenheid en liefde. Omringd door warmte, door energieën. Ik ben niet alleen. Ik ben samen met alle andere kinderen van deze aarde. Euforie. Alles voelt als één groot orgasme. Zo begint het leven. Ik was herboren.
Na dit eerste halfuur kwam ik weer een beetje terug in de realiteit. Ik herkende de kamer weer, herinnerde me dat ik DPT had genomen, dat ik onder invloed was, dat ik een naam heb, en taal, dat ik een mens ben, dat ik dankbaar moet zijn voor het leven, dat er zoveel is om voor te leven. Hierna heb ik nog zeker 3 uur flink zitten trippen, genietend van de prachtige visuals en alle filosofische gedachten. Wat is de wereld toch mooi. Ik moet beter voor haar zorgen, zoals zij ook zorgt voor mij.
#3
Wow. Wat een tijdloze ervaring. Maar ben je niet bang dat je per ongeluk iets doet waarmee je jezelf verwondt of iets dergelijks? Lijkt me een risico, wanneer je zo ver weg bent.Zaterdagavond heb ik weer DPT gebruikt. Ik wil graag een tripreport schrijven, maar ik kan geen woorden vinden voor m’n ervaring. Misschien komt het nog. Het volgende heb ik opgeschreven als appje naar m’n vriend in de uren na mijn trip:
Wauw. Gewoon wauw. Tijdens het eerste halfuur had ik het gevoel dat ik iets van een breakthrough had. De CEVs en de OEVs waren één geworden. Ik wist niet meer wat nou een CEV was en wat een OEV. Had ik m’n ogen nou open of dicht? Ik wist het gewoon niet meer. Alles versmolt samen tot één groot, mooi, kleurrijk, ander universum. Ik wist ook niet meer of ik nou leefde, dood was of droomde. Ik moest mezelf eraan herinneren om adem te halen. Waar was ik? Wie was ik? Of ben ik nog steeds? Een totaal verlies van ego. Ik kon niet meer op m’n eigen naam komen. Had ik überhaupt wel een naam? Ik had geen taal meer, was monddood gemaakt. Ik was in een tunnel en zag mezelf doodgaan, of ging ik toch zelf dood? De tunnel was de poort naar een andere wereld. The world is underneath me, around me, above me. Ik was de wereld. I am the universe. The universe is me. Ik ben groots en tegelijkertijd zo nietig. Onvoorwaardelijke verbondenheid en liefde. Omringd door warmte, door energieën. Ik ben niet alleen. Ik ben samen met alle andere kinderen van deze aarde. Euforie. Alles voelt als één groot orgasme. Zo begint het leven. Ik was herboren.
Na dit eerste halfuur kwam ik weer een beetje terug in de realiteit. Ik herkende de kamer weer, herinnerde me dat ik DPT had genomen, dat ik onder invloed was, dat ik een naam heb, en taal, dat ik een mens ben, dat ik dankbaar moet zijn voor het leven, dat er zoveel is om voor te leven. Hierna heb ik nog zeker 3 uur flink zitten trippen, genietend van de prachtige visuals en alle filosofische gedachten. Wat is de wereld toch mooi. Ik moet beter voor haar zorgen, zoals zij ook zorgt voor mij.
#4
@Zinnentuimel
Hoeveel mg had je genomen en welke 'route of administration'?
Als je zo ver weg bent lijkt het me wel beter om iemand in de buurt te hebben die je in de gaten houdt.
Leuk spul dat DPT, ik ben wel fan van dat goedje. Wellicht bunnenkort weer eens doen.
Hoeveel mg had je genomen en welke 'route of administration'?
Als je zo ver weg bent lijkt het me wel beter om iemand in de buurt te hebben die je in de gaten houdt.
Leuk spul dat DPT, ik ben wel fan van dat goedje. Wellicht bunnenkort weer eens doen.
#5
Tijdens het eerste halfuur kon ik mij vrijwel niet meer bewegen en heb ik gewoon op de bank gelegen, dus weinig risico om mezelf te verwonden. Toen ik weer een beetje terugkwam dacht ik wel even van: shiiiit hé, die gordijnen zouden maar vlam hebben gevat door de kaarsen ofzo. Brengt mij tot onderstaande.Wow. Wat een tijdloze ervaring. Maar ben je niet bang dat je per ongeluk iets doet waarmee je jezelf verwondt of iets dergelijks? Lijkt me een risico, wanneer je zo ver weg bent.
Eens. Ik had “maar” 60mg gesnoven. Ik was er niet helemaal op bedacht dat ik zo ver weg zou raken van deze dosering. Volgende keer zou het wel beter als er iemand in de buurt is inderdaad. Hoewel ik het juist erg fijn vind om DPT alleen te doen, maar wellicht iemand in een andere ruimte ofzo.@Zinnentuimel
Hoeveel mg had je genomen en welke 'route of administration'?
Als je zo ver weg bent lijkt het me wel beter om iemand in de buurt te hebben die je in de gaten houdt.
#6
Klinkt als een klassieke DPT ervaring. Mooi spul hè?
Zou mooi zijn als het je zou lukken om er nog wat over te schrijven, maar zulke ervaringen zijn zo moeilijk in woorden te vangen...
Ik heb soms ook al zulke hevige ervaringen vanaf 65 mg (en soms ook niet). Als ik er dan weer uit kom lig ik vrijwel altijd nog netjes op de bank. Wel 1 keer er afgerold, toen was ik voor een kort ogenblik in één keer weer terug op aarde en moest ik heel hard lachen. Mijn ervaring is dat wanneer er nood is, je automatisch weer terug in je lichaam komt (bij gemiddelde doseringen iig). Wanneer je moet overgeven bijvoorbeeld... Dat ik er dan achteraf achterkom dat ik netjes overeind ben gekomen en in de emmer heb gekotst, zonder dat ik me er bewust van was op dat moment. Een tripsitter is op zich geen overbodige luxe, maar zou ook niet mijn voorkeur hebben.
Ik wil het een volgende keer in een hogere dosering gaan gebruiken (ik denk aan 90-100 mg nasaal), maar dan voor het eerst toch niet alleen. Niet omdat ik me zorgen maak over veiligheid, maar omdat ik denk dat een andere setting mij verder kan helpen. Ik blijf de laatste tijd namelijk wat in dezelfde cirkeltjes draaien met DPT.
Maar het blijft een geweldig middel.![:heartsuit:]()
Zou mooi zijn als het je zou lukken om er nog wat over te schrijven, maar zulke ervaringen zijn zo moeilijk in woorden te vangen...
Ik heb soms ook al zulke hevige ervaringen vanaf 65 mg (en soms ook niet). Als ik er dan weer uit kom lig ik vrijwel altijd nog netjes op de bank. Wel 1 keer er afgerold, toen was ik voor een kort ogenblik in één keer weer terug op aarde en moest ik heel hard lachen. Mijn ervaring is dat wanneer er nood is, je automatisch weer terug in je lichaam komt (bij gemiddelde doseringen iig). Wanneer je moet overgeven bijvoorbeeld... Dat ik er dan achteraf achterkom dat ik netjes overeind ben gekomen en in de emmer heb gekotst, zonder dat ik me er bewust van was op dat moment. Een tripsitter is op zich geen overbodige luxe, maar zou ook niet mijn voorkeur hebben.
Ik wil het een volgende keer in een hogere dosering gaan gebruiken (ik denk aan 90-100 mg nasaal), maar dan voor het eerst toch niet alleen. Niet omdat ik me zorgen maak over veiligheid, maar omdat ik denk dat een andere setting mij verder kan helpen. Ik blijf de laatste tijd namelijk wat in dezelfde cirkeltjes draaien met DPT.
Maar het blijft een geweldig middel.
#7
Absoluut mooi spul. Eén van mijn favoriete stofjes. Alleen nog maar fijne ervaringen mee gehad tot nu toe. Het voelt heel warm en euforisch. Ook wel onder de indruk van de heftigheid op deze dosering, maar ik reageer altijd wel wat heftiger op de meeste stofjes in vergelijking tot andere mensen. M'n vriend heeft van (volgens mij was het) 55mg bijvoorbeeld niks gevoeld, behalve dan een mega-ontstemd gevoel waar hij zijn vinger niet op kon leggen.Klinkt als een klassieke DPT ervaring. Mooi spul hè?
Inderdaad moeilijk om het in woorden te vangen, cliché, maar ze doen de ervaring altijd te kort.Zou mooi zijn als het je zou lukken om er nog wat over te schrijven, maar zulke ervaringen zijn zo moeilijk in woorden te vangen...
Ik heb soms ook al zulke hevige ervaringen vanaf 65 mg (en soms ook niet). Als ik er dan weer uit kom lig ik vrijwel altijd nog netjes op de bank. Wel 1 keer er afgerold, toen was ik voor een kort ogenblik in één keer weer terug op aarde en moest ik heel hard lachen. Mijn ervaring is dat wanneer er nood is, je automatisch weer terug in je lichaam komt (bij gemiddelde doseringen iig). Wanneer je moet overgeven bijvoorbeeld... Dat ik er dan achteraf achterkom dat ik netjes overeind ben gekomen en in de emmer heb gekotst, zonder dat ik me er bewust van was op dat moment. Een tripsitter is op zich geen overbodige luxe, maar zou ook niet mijn voorkeur hebben.
Ik wil het een volgende keer in een hogere dosering gaan gebruiken (ik denk aan 90-100 mg nasaal), maar dan voor het eerst toch niet alleen. Niet omdat ik me zorgen maak over veiligheid, maar omdat ik denk dat een andere setting mij verder kan helpen. Ik blijf de laatste tijd namelijk wat in dezelfde cirkeltjes draaien met DPT.
Ik maak me ook vrijwel nooit echt zorgen over mijn veiligheid tijdens het trippen. Ik denk dat je wel gelijk hebt in dat je weer terug komt in je lichaam als het echt nodig is, mits je niet een absurd hoge dosering hebt genomen. Maar je weet nooit natuurlijk. Wat dat betreft is een tripsitter zeker geen overbodige luxe. Ik merk alleen wel dat ik met psychedelica altijd dieper kom wanneer ik alleen ben. Ik ben ook wel benieuwd naar een nog iets hogere dosering DPT. Ik vraag me dan vooral af of die heftigheid van het begin daarmee verlengd wordt. Heb jij al enig idee wanneer je de hogere dosering gaat doen? Ben benieuwd naar jouw ervaring.
#8
Loopt erin het algemene drugstopic niet een precies hetzelfde topic?
#9
Pep en een 
en dat was net :P
en dat was net :P#10
2CE zaterdag en een Ritalin mijn neus in maandag ivm lichamelijke vermoeidheid.
#11
Fucking veel bier. Nu verslapen voor voetbal. We moesten ook nog eens tegen de gedeelde koploper. ![:sunglasses:]()
#12
Ik sluit me bij Tekzor aan.
OT: gister hasj gerookt met Smartie. While weeds kijkend.
OT: gister hasj gerookt met Smartie. While weeds kijkend.
#13
Ja nogal! De kwaliteit was niet heel erg goed dus. Achteraf (ja, nogal dom) las ik dat een dosis van meer dan 100mg voor een extreem lang en heftige trip zorgt en het duurde zeker lang. Ik was begonnen met 120mg maar dat was voelde ik maar een klein beetje.Psychedelibee zei:Dat is ook wel een erg hoge dosering als het puur is.vanwyngarden zei:Gisteravond: Benzofury. Het was ongeveer 290 mg en ik was zo leip als een deur.
#14
Hoe lang was je nu zoet dan? En was het nog wel chill zoveel?vanwyngarden zei:Ja nogal! De kwaliteit was niet heel erg goed dus. Achteraf (ja, nogal dom) las ik dat een dosis van meer dan 100mg voor een extreem lang en heftige trip zorgt en het duurde zeker lang. Ik was begonnen met 120mg maar dat was voelde ik maar een klein beetje.Psychedelibee zei:Dat is ook wel een erg hoge dosering als het puur is.vanwyngarden zei:Gisteravond: Benzofury. Het was ongeveer 290 mg en ik was zo leip als een deur.
#15
Nee ik hoef niet meer. Er lag hier nog een halve gram heb het ook door de plee gespoeld.
Psychedelibee zei:Klinkt niet best! Moet zeggen dat ik coke persoonlijk ook zwaar overrated vind, ik doe het misschien 2 keer per jaar. Vervelende is dat het leuker wordt als je het een beetje kent. Maar beter die je het gewoon niet meer.bobsacamano zei:avondje sos. Mijn eerste keer ik vond het echt overrated ja heb de hele dag niet geslapen maar goed qua gevoel deed het me niet veel. Gisteravond de nacht erna lag ik in bed. Er lag een meisje naast me die ik goed ken (die was er niet bij toen ik de sos had gedaan) en ik viel bijna in slaap en ineens voelde ik alsof ik mezelf niet meer kon bewegen mijn armen en benen zelfs mijn hoofd niet meer. En voelde me heel raar in mijn hoofd. Ik begon een beetje te stammelen en het meisje schud me een beetje en schrikt zich de tyfus omdat blijkbaar mijn hartslag enorm was.
Voor mij dus geen sos meer vind het wel best zo.
#16
bobsacamano zei:avondje sos. Mijn eerste keer ik vond het echt overrated ja heb de hele dag niet geslapen maar goed qua gevoel deed het me niet veel. Gisteravond de nacht erna lag ik in bed. Er lag een meisje naast me die ik goed ken (die was er niet bij toen ik de sos had gedaan) en ik viel bijna in slaap en ineens voelde ik alsof ik mezelf niet meer kon bewegen mijn armen en benen zelfs mijn hoofd niet meer. En voelde me heel raar in mijn hoofd. Ik begon een beetje te stammelen en het meisje schud me een beetje en schrikt zich de tyfus omdat blijkbaar mijn hartslag enorm was.
Voor mij dus geen sos meer vind het wel best zo.
Heb in het verleden ook weleens op bed gelegen na een avondje doorhalen en dat het net was of mn lichaam 1 grote hartslag was, was wel minder toen. Maar was wel zelden, ik ben er iig niet mee gestopt, vond het toch te lekker, had er misschien beter wel mee kunnen stoppen, maar ja, 'had' is een zinloos woord
#17
Het was mijn eerste keer en ik denk te veel gepakt weet niet exact hoeveel maar wel te veel. En had ook twee ritalin naar binnen gesnoven voordat ik wist dat ik uberhaubt sos ging doen. Ik schrik niet zo gauw maar ik maak er deze keer maar gebruik van. ![:wink:]()
Missyy23 zei:bobsacamano zei:avondje sos. Mijn eerste keer ik vond het echt overrated ja heb de hele dag niet geslapen maar goed qua gevoel deed het me niet veel. Gisteravond de nacht erna lag ik in bed. Er lag een meisje naast me die ik goed ken (die was er niet bij toen ik de sos had gedaan) en ik viel bijna in slaap en ineens voelde ik alsof ik mezelf niet meer kon bewegen mijn armen en benen zelfs mijn hoofd niet meer. En voelde me heel raar in mijn hoofd. Ik begon een beetje te stammelen en het meisje schud me een beetje en schrikt zich de tyfus omdat blijkbaar mijn hartslag enorm was.
Voor mij dus geen sos meer vind het wel best zo.
Heb in het verleden ook weleens op bed gelegen na een avondje doorhalen en dat het net was of mn lichaam 1 grote hartslag was, was wel minder toen. Maar was wel zelden, ik ben er iig niet mee gestopt, vond het toch te lekker, had er misschien beter wel mee kunnen stoppen, maar ja, 'had' is een zinloos woord![:)]()
#18
Ja niet handig. Ik was echt de ritalin al beetje vergeten. Maar zat echt nog wel in mijn systeem.
Fool zei:Die combinatie staat er volgens mij ook niet om bekend om fijne effecten te veroorzaken. Methylfenidaat verslapt zowel het fijne gevoel van cocaïne als dat het de risico's verhoogt. De laatste keer dat iemand erover hoorde vertelde die erbij dat hij "wakker werd op de grond".![:grin:]()
#19
Zojuist een nakkie keta ![:hearteyes:]()
#20
Speed afgelopen vrijdag op straat om de aangeschotenheid eruit te halen voordat we uitgingen. Sta je daar met je aangeschoten hoofd midden op straat speed uit een zakje te halen ![:tearsofjoy:]()
Dit weekend waarschijnlijk voor het eerst 2c-b, maar dan niet op straat in een aangeschoten bui 