#1
Ja hier sluit ik me volledig bij aan. Punt is; dat ik juist niet meer normaal functioneer als ik stop. Enfin, dat is natuurlijk ook lulkoek. Maar ja die pep lijkt op een of andere manier alsnog overal goed voor te zijn ofzo haha, het lijkt een wondermiddel tegen alles.Hahaha ja dat gevoel van het jezelf aanpraten is ook heel bekend. Ik ben ook best wel zeker dat ik het mezelf heb aangepraat, want m'n middelbare heb ik ook gewoon gehaald, terwijl ik tegelijkertijd met best wel intense mentale problemen te kampen had en dat niet onderdrukte met drugs (m.u.v. klas 5). Het is gewoon makkelijk om de verantwoordelijkheid te verschuiven naar de drugs die je gebruikt. Je functioneert natuurlijk anders wanneer je nuchter bent en als je constant invloed bent en dan ineens moet stoppen om weer goed te kunnen functioneren, dan borrelen de twijfels ineens naar boven: "Ga ik x wel kunnen zonder drugs? Wat als het niet lukt? Kan ik die confrontatie wel aan?" Als het antwoord dan nee is, dan komt er alsnog niets terecht van wat je wil doen. Dat ik in ieder geval beknopt waar ik last van heb.
Behalve dan, dat het dat juist niet is. Het tegenovergestelde eerder. Maar de ene keer denk ik dat, en de andere keer is het wél dat wondermiddeltje dat alles makkelijk maakt. Tot het dat weer niet is etc. etc. etc. etc.
Maar goed, ik kan hier nog uren over doorgaan en nog lang blijven lullen.....
Niet lullen maar poetsen; zoals ze zeggen geloof ik 🥴 (