In het verleden wel eens richting een gram aan xtc pillen gebruikt, de normale weekendjes bleef het tot maximaal een halve gram.
En dan van alles een beetje erbij. Beetje ket, puntje pep, coke, 2cb'tje na en ondertussen stevig door blowen en drinken.
Grappige was dan wel dat ik altijd de minst brakke was de volgende dag. Van alles een beetje en het balanceert mekaar uit. Althans, dat dacht ik toen, als ik toen uberhaupt dacht.
Zo lang geleden is het nog niet eens maar ik ervaar nu wat ik mezelf heb aangedaan in die periode en... zoveel lijkt het me niet te boeien. Echt depressief ben ik de laatste tijd ook niet meer. Al mijn emoties zijn gewoon afgevlakt tot op het punt dat ik niet echt meer voel.
Het is een stuk rustiger nu in mijn leven en ik ben weer redelijk in staat mij rationeel te gedragen, maar toch mis ik soms die zware momenten, die emotionele periodieke openbaring van waar je in vredesnaam mee bezig bent, de halve paniekaanvallen waar ik chronisch mee rond liep.
Soms was dat prettiger dan dit.
Ik kan geen motivatie opbrengen om de meest simpele taken uit te voeren, ik loop eigenlijk nergens meer echt warm voor.
Toch zet ik door, in de hoop dat die gevoelens terug gaan keren.
Dat beetje hoop en een gigantische onverschilligheid houden mij op de been.
Verheugen op de kleine dingen, dat bakje koffie op werk en een lekker sjekkie in de pauze... helaas zijn ook deze dingen gewoon uitkijken naar een verandering in gemoedstoestand door bewustzijns beïnvloedende middelen, hoe mild dan ook.
Die doen nog iets voor mij.
I just want to feel again..
Ik ben nog nooit verliefd geweest. Ik voel me natuurlijk wel is aangetrokken tot een ander, maar vlinders in je buik, dat rooskleurige gevoel die mensen omschrijven.. het is mij onbekend.
Omdat ik te druk was met mijn eigen gevoelens creëren, mijn eigen wereldje; fake as can be, maar waar ik wel iets van een geluk kon vinden. Die kortzichtige aanpak van mijn gevoelens kunstmatig tot stand laten komen met behulp van chemicaliën.
Ik hoop dat ik kan voelen, zelf kan voelen wat ik voel, niet voelen wat ik wil voelen door misbruik van middelen die mij ooit de magie gaven waar ik altijd naar verlangde, en nu net genoeg effect hebben dat ik in ieder geval 'iets' voel en de dag
Ik stop hier voor ik te.diep graaf. Dat is.onverstandig en overbodig. Ik ratel in een.uit leegte ontstaan vals gevoel van gevoel.
Dankjewel Hienkert, Dikke en Tinus.
"Wanneer je niks meer voelt en niet meer zeker weet wie bent en wie je ooit was, wil dat niet zeggen dat wij dat ook ervaren."
Daar waar ik onverwachts ruggen kreeg toegekeerd van mensen die ik anders had.ingeschat, mensen waar ik dacht op te kunnen vertrouwen, lieten jullie mij de andere kant zien. Het geduld dat jullie met mij hebben (gehad) en het niveau van betrokkenheid en belangstelling dat jullie hadden bij mijn situatie.. waarschijnlijk zullen jullie dit nooit lezen maar oneindig love naar jullie. Als het niet voor jullie was denk ik dat ik het hier al jaren terug voor gezien had gehouden.
Voor die mensen die mij in de steek hebben gelaten voel ik geen haat.
Maar jullie.. jullie die mij doelbewust verder naar beneden hebben getrapt toen ik op de bodem van de put zat, ik wens jullie een nare toekomst. Ik hoop dat als ik mijn leegte zonder drugs kan gaan vullen, jullie zelf mogen ervaren hoe dit is.
Als dit je bekend in de oren klinkt, check dan mijn vorige posts maar even. Als jij in een van bovenstaande categorien valt dan kan je makkelijk herleiden wie ik ben.
En J, deze is voor jou; je mag mij uitmaken voor wat je wil, maar leugens en roddels verspreiden over mij hou ik niet fan.
Dit heeft mij bijna mijn nieuwe baan gekost.
Gelukkig heb ik ook een breed netwerk van kennissen, maar dat heb je volgens mij al wel.gemerkt. En dat zal mogelijk in de toekomst nog wel aanhouden.
Het is makkelijk om mensen te laten geloven wat jij wil dat ze geloven. Jij had het voordeel dat ik drugs verslaafd was, en 'zo'n junkie is niet te vertrouwen'.
Onvoorbereid was ik niet, die kleine subtiele leugens, de leugens waarmee je overtuiging zonder feiten kon behalen met het juiste niveau van taalbeheersing leken je wel slim ja. Maar ik had altijd een alibi en keer na keer schoot je jezelf weer in je voet. Die eerste gevallen steen van jouw djenga toren is hieraan te verwijten. Die eerste steen is symbolisch voor je betrouwbaarheid, of moet.ik zeggen afwezigheid daarvan.
Maar mensen in jouw omgeving zijn niet achterlijk. Die kennen mij langer dan de poppenkast die jij hun voorlegde. De gevolgen van jouw trieste wanhopige poging mij verder naar de klote te werken presenteerde zich als obstakels die ik moest omzeilen.
En nu zie ik jou strijden met dezelfde obstakels.
'Wat gij niet wil dat u geschied, doe dat dan ook een ander niet' zei mijn vader altijd.
Die normen en waarden zijn een van de weinige dingen die ik als een dogma naleef.
Gelukkig ging die regel hier niet echt op.
Waar schijn en bedrog jou aanpak waren, heb ik mij beperkt tot de eindheffing van Ik probeer het leuk onder woorden te brengen maar een plezierige situatie is het niet.
Ik haal hier geen plezier uit, maar wel een soort gerechtigheid. Toen ik eenmaal wist waar.jij je zoal stiekem mee bezig houd is mijn laatste restantje empatisch vermogen omgeslagen in een opluchting, een gevoel van goedkeuring jou eens in mijn schoenen te laten staan. Dat je nood gedwongen niet in staat bent die schoenen uit te trekken maar, integendeel, heel gauw leert rennen is niet de rechtvaardigheid waar wij beiden in geloven.
Denk heel goed na over je volgende zet. Jij hebt van je leven een djenga toren gemaakt, vroeg of laat stort deze toch wel in, mijn hulp heb je.hier niet.bij nodig. Jij hebt dat spelletje zelf opgezet, ik heb aan een steen getrokken. We hebben volgens jouw regels gespeeld.
All is not lost.
All is not lost.
But everything comes at a cost.
I've paid the price, you; you don't even know how much you owe yet.
Oja, en houd je niet te lang bezig met het oprapen van je jenga blokjes. Zon toren stort.sneller in dan je denkt.