MindWanderer

"Bedankt voor jullie berichtjes. Ik weet niet wat er met me gebeurd maar ik heb constante huilbuilen die ik niet kan tegenhouden en ik weet niet waarom ik ze heb.... Het lijkt alsof alle emotie van de afgelopen jaren er vandaag uit komt.... Ik mis iedereen om me heen terwijl ik ze regelmatig zie en ik voel me zo eenzaam terwijl ik zulke lieve mensen om me heen heb...."

"Miraculeus zei: Bij hoge pieken horen diepe dalen. Ik herken het ook, heb het niet altijd, maar kan soms best heftig zijn. Laat dat gevoel er zijn en weet dat het weer voorbij gaat. Heeft tijd nodig, maar het komt goed! Koester het gevoel wat je op het festival had, heel waardevol zo te lezen! 😍 Klik om te vergroten... Heb heel veel moeite het gevoel toe te laten, aangezien alles van jaren er uit komt.. het gevoel van het festival zou ik voor eeuwig willen voelen maar ik weet dat die piek niet meer gaat komen. Vond het gewoon zo geweldig mijn dierbaren en mezelf zo te zien genieten van alles en van elkaar en dat we allemaal zonder zorgen daar stonden.... Wetende dat dat niet voor eeuwig gaat zijn doet heel veel pijn en ik zou ze het zo graag wensen.... Ben er ook achter gekomen dat ik altijd al heel veel moeite heb gehad met hele leuke momenten los laten en terug naar het normale leven gaan, misschien dat iemand weet waarom dat komt? Nu met een xtc dip wordt dat gevoel nog heftiger natuurlijk + alles van vroeger maakt het heel lastig...."

"Natozlato zei: Één troost: over een paar dagen voel je je beter. Heb je wel goed geslapen? Als ik moe ben, ben ik ook meer emo. Ga vooral leuke dingen doen, zoek afleiding door bij vrienden en je vriendin te zijn. En chocolade eten. Ik zou die tranen ook gewoon lekker laten rollen. En een partijtje tussen de lakens met de vriendin helpt misschien ook wel. Heel veel sterkte! Klik om te vergroten... Ik hoop dat ik me over een paar dagen beter voel.. heb echt wel veel ervaring met xtc maar nog nooit dit meegemaakt, komt echt gewoon door de onvergetelijke ervaring + je helemaal top voelen door de xtc dat dit dubbel zo hard terug in slaat. Mijn vriendin is nu nog werken maar ik ga haar geen moment los laten als ze straks terug is..."

"Torchic zei: Herkenbaar! Vanaf het eerste moment dat ik drugs ben gaan gebruiken had ik dit ook. Ik denk dat het voort kan komen uit het feit dat je misschien in het normale leven niet helemaal gelukkig bent of andere moeilijkheden ervaart. En die dingen lijken even als sneeuw voor de zon verdwenen onder invloed. En wat betreft de dip: zorg goed voor jezelf en dan ga je je snel beter voelen!🥰 Klik om te vergroten... Ja ik had dit dus vroeger als kind al, vaak verdrietig als een hele leuke gebeurtenis voorbij was. Had ook vaak moeite met de zondagen bijvoorbeeld, zondag was ik vaak somber ( dat heb ik nog wel een beetje ). Nu nog steeds ben ik gelukkig in de zomer en somber in de winter... T leven is niet makkelijk in ieder geval. Hoop dat ik me snel beter voel idd"

"HappyMind zei: Heb je lekker geslapen vannacht @KevinHenni? Klik om te vergroten... Ik heb wel redelijk geslapen gelukkig ja. Heb alleen nog niks met mn vriendin durven/willen bespreken. Ze had gister zo'n lange werk dag en dan wil ik haar niet met mijn gevoelens opzadelen. Misschien dat ik het er vandaag wel met haar over ga hebben. Het gaat gelukkig iets beter nu maar nog steeds niet stabiel. Bedankt voor je berichtje"

"Dick_van_Leeuwen zei: Wat bij mij helpt is beseffen dat de dip letterlijk wordt veroorzaakt door een tekort aan stofjes die je in het weekend allemaal hebt gebruikt. Goed voor jezelf zorgen werkt echt. Vitamientjes, goed slapen, water drinken en beweging. Wel stevige dip voor een halve pil dan. Klik om te vergroten... Had uit eindelijk denk ik 1 tot 1 1/4 pil op ongeveer. Bedankt voor de tips!"

"Natozlato zei: Goedemorgen! Misschien heb je hier wat aan 😜 Bekijk bijlage 53497 Klik om te vergroten... Banaan en kiwi wil ik nog wel proberen, van de penis blijf ik uit de buurt als je het niet erg vind haha"

"Mindless zei: Ik herken dit heel erg. Niet het festival gedeelte want ik ben geen festivalganger, maar wel die melancholie van dingen die voorbij zijn: feestjes, samenkomsten met vrienden/familie, momenten met exen. En voor mij ook elk weekend dat zondagsgevoel (want: alweer laatste dag van het weekend, terwijl het weekend eigenlijk nog maar op de helft is). Maar dit is allemaal veranderd (al komen oude overtuigingen ook heus nog weleens boven). Als ik dit zo van je lees: "het gevoel van het festival zou ik voor eeuwig willen voelen maar ik weet dat die piek niet meer gaat komen. Vond het gewoon zo geweldig mijn dierbaren en mezelf zo te zien genieten van alles en van elkaar en dat we allemaal zonder zorgen daar stonden.... Wetende dat dat niet voor eeuwig gaat zijn doet heel veel pijn en ik zou ze het zo graag wensen...." Doet dit mij denken dat je jezelf projecteert op een (tijdelijke) gebeurtenis. Ik denk dat je van je liefde/geluk een emotie hebt gemaakt, maar zoals Rumi zegt: Bekijk bijlage 53495 Omdat wanneer je je liefde koppelt aan een gebeurtenis of zelfs relatie, het daarna wanneer deze voorbij is het niet slechts voelt alsof iets moois of fijns voorbij is, maar dat het voelt alsof je jezelf (deels) kwijt bent. Want in zekere zin heb je jezelf (alleen maar schijnbaar!) weggegeven: Je inherente gevoel van welzijn/liefde, heb je gereduceerd tot een bepaald moment, gevoel, of samenzijn met een specifiek iemand. Je moet terugkomen naar jezelf: Bekijk bijlage 53496 Het is niet per se makkelijk, maar dit is een cruciaal iets om te beseffen: je kunt niet ál je liefde, ál je geluk weggeven aan een emotie, aan een gebeurtenis, aan een moment, aan een ander, áls je niet stevig geworteld bent in diezelfde liefde. Ik zie het zelf soms alsof ik de "bewaker" ben van het "juweel" dat altijd al in mij is, in mijn hart. Maar wanneer ik niet oplet, kan het lijken alsof ik dat kwijtraak aan 1 van voorgenoemde dingen. Ondanks dat dit niet echt mogelijk is, omdat dit "juweel" jezelf is, kan het wel zo voelen alsof je je meest dierbare kwijt bent geraakt. Dit allemaal betekent niet dat je je liefde niet kunt/mag geven aan anderen, aan mooie momenten/gebeurtenissen. Absoluut kan dat wel! Maar tegelijkertijd moet er ook altijd het onderliggende besef zijn dat jouw "kopje" alreeds en altijd vol is, door zoals hierboven door Rumi gezegd: terug te vallen in liefde en daar te blijven. Het is wél voor eeuwig mogelijk om zonder zorgen in het moment met je naasten te zijn, maar dan moet je eerst opnieuw zien dat liefde niet 1 van je emoties is, maar je eigen bestaan. Bekijk bijlage 53498 Klik om te vergroten... Super mooi geschreven weer Mindless. Ik ga dit nog een paar keer door nemen en mee aan de slag. Bedankt weer"

"Hallo mede forum gebruikers, Ik wil graag mijn tripreport delen om hier kennis uit op te halen. Ik heb vaker getript op truffels maar nog nooit heeft een trip zo'n dubbel gevoel en betekenis gehad als deze. Wie: ik ( 24 m) met vrienden Waar: in het bos Dosis: 25g high Hawaiians Afgelopen weekend was het weer zo ver. Een heerlijke truffel trip met vrienden. Normaal gezien doen we dit altijd 's avonds en in een thuis omgeving, maar deze keer wilden we het anders doen. Overdag met lekker weer (24 graden + zon) en in een bos. Wat is nou een betere omgeving dan een natuur gebied. Eenmaal aangekomen de truffels genomen ( zoals altijd voor mij met een schaaltje vla om de vieze smaak te drukken ). De truffels zitten er in en we chillen nog wat, wachtend op de eerste effecten. Na een half uurtje 3 kwartier beginnen de eerste effecten op te treden. Ik voel mijn lichaam veranderen en ook bij mijn vrienden begint het zn werk te doen. Zoals altijd krijg ik een zwaar, ongemakkelijk gevoel in mijn maag maar meestal weet ik dit goed te onderdrukken. Ik wilde nog even gaan plassen zodat ik daarna relaxed de trip kon afwachten. Tijdens het plassen ( tegen een boom ) begon ik ineens heel misselijk te worden en eigenlijk voor de eerste keer kreeg ik kokhals neigingen ( sorry voor de vieze praat ). Ik probeerde het eerst te onderdrukken maar ik voelde al snel dat dat geen zin had en ik liet het dus gaan. Ik begon te kotsen maar tot mijn verbazing kwam er niks uit. Ik had zeker verwacht mijn truffel dosis er uit te gooien maar dat was dus niet het geval. Ik heb er niet lang over nagedacht hoewel ik het vreemd vond maar ik ben hierna weer bij de rest gaan zitten. We hebben een leuke middag gehad en zoals altijd was de trip weer leuk en aangenaam. Mooie visuals en interessante onzinnige gedachtengoed. Wat ik wel had tijdens de trip was oncontroleerbare traanogen die steeds komen en gaan. Soms liepen er echt tranen over mijn wangen zonder dat ik aan het huilen of lachen was. Het leek er op alsof mijn traanbuizen willekeurig tranen er uit aan het gooien waren. Ik heb dit nog nooit gehad en ook dat vond ik redelijk opvallend. Eenmaal thuis aangekomen was de trip bijna volledig uitgewerkt. Al mijn vrienden zijn naar huis gegaan en ik heb de avond lekker met mijn vriendin en hond doorgebracht. Op een gegeven moment lag ik op de bank met mijn vriendin en hond en uit het niets begon ik te huilen. Ik voelde emotie maar ik wist niet wat ik voelde. Mijn vriendin moest eerst even lachen omdat ze dacht dat ik hun gewoon zo lief vond. Maar hoe gek het ook is ik kon niet stoppen met huilen. Ik kreeg veel gedachten, van dingen waar ik mee zit. Ik heb het geprobeerd uit te leggen aan mijn vriendin maar daar was ik op dat moment niet toe in staat. Steeds als ik wilde vertellen waar ik mee zat, begon ik weer harder te huilen. De dingen waar ik mee zit zijn niet per se relevant voor dit topic maar als iemand goede kennis of advies wilt delen, kan ik altijd uitleggen waarover in een prive bericht. Die dingen waar het over gaat zijn wel dingen die me in het dagelijks leven bezig houden en soms in de weg zitten, maar dit kan ik meestal redelijk onder controle houden en "verwerken". Zou het kunnen dat ik op een onderliggende onbewuste manier een soort emotie verwerking heb ervaren tijdens mijn trip? Het overgeven zonder kots ( lijkt op alle negatieve dingen er uit gooien ), de oncontroleerbare traanogen die kwamen en gingen en dan natuurlijk de onverwachte huilbui in de comedown/na de trip. Ik ben benieuwd wie mij kennis kan geven over de helende kant van psychedelica. Want hoe leuk de dag en trip ook was, toch voelt het achteraf alsof ik onbewust heel ergens anders mee bezig was. Bedankt voor het lezen en alvast bedankt voor de reacties. Groetjes MindWanderer"