Een rustgevend middel

Ik ben mijn vader verloren. Hij was de enige persoon die mij kende en begreep en hielp. Ik was de enige die hem kende en hij voelde zich zo alleen elke dag voordat hij overleed…
Ik ben blij dat hij rust heeft nu. Maar ik ga kapot. Ik ben alleen, ik heb niemand die mij kan helpen. Ik heb ook geen vrienden sinds ik ben gestopt met 3mmc.
Mijn vraag is of er iets bestaat wat me gewoon even alles laat vergeten of heel erg kalmeert of een soort “happy pill”.
Ik wil er niet zijn, ik weet dat ik wel moet.
Maar soms wil ik gewoon even een korte uitweg wanneer het teveel word.
Ik doe altijd mijn best, maar ik ben de verantwoordelijke voor al zijn erven. Ook de kosten van alles, zijn huis etc. Ik heb niemand om mee te praten, die me vasthoud en me rustig maakt.

Ik weet dat het niet goed is, maar ik maakte al een tijd gebruik van RC en ik vraag me af wat het beste is om gewoon even de pijn zachter maakt, wanneer ik op mijn eindpunt zit.
Iemand wat advies?
Het zou natuurlijk ook een natuurlijk middel kunnen zijn of andere tips 🤍

Ik wil gewoon gelukkig zijn.
Maar ik ben niemand zonder hem
Gisteren vond ik op zijn telefoon een dagboek en las ik dit. Ik ben mezelf aan het verliezen.

In jouw geval nam ik een borrel of een benzo.

Maar alleen als je er normaliter af kunt blijven en let op je verkeersverplichtingen.

Casrus zei:

In jouw geval nam ik een borrel of een benzo.

Maar alleen als je er normaliter af kunt blijven en let op je verkeersverplichtingen.

Klik om te vergroten...

Kan helaas niet goed tegen alcohol, maar benzo’s gebruik ik wel. Heb ook geen problemen met het gebruik van benzo’s.
Maar welke zou je in dit geval aanraden?

De benzo waarmee jij de beste ervaringen hebt zou ik zeggen.

Misschien gek of out of the box, maar op die momenten probeer ik met behulp van de juiste muziek mooie en fijne herinneringen terug te halen om het verlies/ verdriet even wat minder pijnlijk te maken.
En daarnaast is verdriet door verlies gewoon ontzettend pijnlijk maar wel een proces waar je doorheen moet om tot acceptatie te kunnen komen.
Hou je sterk, jank je ogen eruit en blijf in het hier en nu.
Verdoven is uitstellen en helpt misschien tijdelijk, maar geft je in the end meer
Ellende en verdriet.

Heel veel sterkte! ❤️

mistakemaker zei:

Tijd duurt lang, vooral nu. Bijna 5 maanden verder en geen vooruitgang, zal nog wel een lange tijd duren voordat het veranderd

Klik om te vergroten...

Hoe is je Engels? Misschien wat YouTube videos van Gabor Maté over Grief?

mistakemaker zei:

Ik ben mijn vader verloren. Hij was de enige persoon die mij kende en begreep en hielp. Ik was de enige die hem kende en hij voelde zich zo alleen elke dag voordat hij overleed…
Ik ben blij dat hij rust heeft nu. Maar ik ga kapot. Ik ben alleen, ik heb niemand die mij kan helpen. Ik heb ook geen vrienden sinds ik ben gestopt met 3mmc.
Mijn vraag is of er iets bestaat wat me gewoon even alles laat vergeten of heel erg kalmeert of een soort “happy pill”.
Ik wil er niet zijn, ik weet dat ik wel moet.
Maar soms wil ik gewoon even een korte uitweg wanneer het teveel word.
Ik doe altijd mijn best, maar ik ben de verantwoordelijke voor al zijn erven. Ook de kosten van alles, zijn huis etc. Ik heb niemand om mee te praten, die me vasthoud en me rustig maakt.

Ik weet dat het niet goed is, maar ik maakte al een tijd gebruik van RC en ik vraag me af wat het beste is om gewoon even de pijn zachter maakt, wanneer ik op mijn eindpunt zit.
Iemand wat advies?

Ik wil gewoon gelukkig zijn.
Maar ik ben niemand zonder hem
Gisteren vond ik op zijn telefoon een dagboek en las ik dit. Ik ben mezelf aan het verliezen.

Klik om te vergroten...

Een ouder die overlijdt is één van de meest verdrietige zaken in het leven. Daar mag je best een tijdje verdrietig om zijn. Maar als je er over een maand nog slecht bij zit, ga dan bij de huisarts langs. Voor op de korte termijn kun je wel iets kalmerends krijgen. Voor de lange termijn kun je denken aan therapie of in ieder geval praten met een psycholoog of POH-GZZ.

De gedachte die mij hielp toen ik mijn Pa plotseling verloor - hij is altijd bij mij in gedachten en in mijn hart (of genen als je het wetenschappelijk wilt zien).

Ik zou toch echt eerst de natuurlijke manier proberen. Als je werkt een week of 2 vrij vragen. Mediteren, praten met familie, boswandeling, hobbies, of gewoon rust nemen als je dan niet continu in de put zit. Er zijn praatgroepen over verlies. Bijvoorbeeld https://www.humanitas.nl/programmas/lotgenotengroep-rouw/ geef dat een kans. Lotgenotencontact kan heel krachtig zijn.

Maar als je het in de hand kunt halen, een drankje. Misschien een drankje waar je vader ook van hield. Het zit hem vaak in kleine dingetjes om mensen aan te herinneren / te eren.

Komt wel goed 🙏

Heel veel sterkte

Hierboven staan al wat goede tips. Maar van andere middelen zou ik ook even wegblijven. Die kunnen nu voor alleen maar meer ellende zorgen naar mijn menig.
Het is op dit moment fijn om je te verdoven, maar dan komen diezelfde gevoelens vroeg of laat harder terug.

Klinkt als rouw en de daarbij horende emoties.
Vind dat helemaal niet vreemd.

Het enige waar ik me nog enigszins mee kon ontspannen was muziek.
Twee keer een stuk in m'n kraag gezopen, één keer een blackout en de andere keer een enorme huilbui dus dat was het ook niet.
Benzo's deden niks, ik was niet angstig of zoiets maar verdrietig.
Ben nooit een pil tegengekomen die deed wat ik op dat moment wilde.
Over me heen laten komen was de truc, en toestaan dat ik mezelf slecht mocht voelen.
En me realiseren dat ik wel nog een keuze had, aan wat gebeurd was kon ik niks veranderen maar de keuze om dingen positief of negatief te bekijken had ik nog wel.
Al waren er genoeg dagen waarop dat totaal niet lukte.
Take care!

Er is geen drugs op de wereld die de pijn en verdriet weg kan nemen van verlies.
Praat er met mensen over om je heen want gedeelde smart is halve smart.
Na regen komt er uiteindelijk weer zonneschijn dus geef het alle tijd die je nodig bent maar verstop je gevoelens niet met middelen want daar stel je jouw gevoel alleen mee uit en los je niks mee op.

Mijn ouders zijn in anderhalf jaar tijd overleden. Met mijn vader ging het al een tijdje niet goed, maar het overlijden van mijn moeder was een schok van jewelste voor de hele familie. Beiden zijn al jaren geleden overleden. Al jaren geleden gebeurd en ik mis ze nog regelmatig. Begrijp dus maar al te goed hoe intens je verdriet nu moet zijn.

Uit je post begrijp ik dat je geen vrienden hebt nu dus lijkt het mij raadzaam contact met je huisarts op te nemen. Goede tips zoals meditatie en de natuur in zijn al genoemd, maar ik denk niet dat je daar nu heel veel aan hebt. Iets later wel waarschijnlijk. Alcohol en drugs om de pijn te verdoven of te verzachten lijkt me ook niet verstandig. Je zou misschien wel een alternatief kalmeringsmiddel als Valeriaan kunnen proberen dat je bij het Kruidvat kunt kopen. Ik heb er niks aan gehad maar misschien helpt het jou wel.

Het hele rouwproces is toch iets waar je door heen zal moeten. Ik heb bijvoorbeeld een hele middag op bed liggen huilen toen ik het bericht ontving van mijn broer die ernstig ziek was en opgegeven. Helaas maar 41 geworden. Maar ik had toen wel mensen om me heen en dat scheelde natuurlijk veel. En ook alles verwerkt zonder alcohol en drugs. Probeer in ieder geval naar mensen uit te reiken om het van je af te praten. Dus contact opnemen met je huisarts lijkt me verstandig. En als het kan, even minder werken als je een baan hebt.

Ik wens je veel sterkte in deze moeilijke tijd.

mistakemaker zei:

Morgenochtend afspraak bij de huisarts staan, hopelijk heeft hij wat advies. Maar het klopt wat iedereen zegt, het heeft veel tijd nodig. Wanneer ik hier uitkom denk ik echt dat niks me meer kan breken

Klik om te vergroten...

Hoe was het bij de huisarts?

Nathaniel zei:

Ga alsjeblieft naar de huisarts. Die gaat je helpen om professionele hulp te krijgen, voor de lange termijn.

Voor de korte termijn, want ik ben ook geen heilige en begrijp je nood en zucht: Liter vodka is tm vandaag nog in de aanbieding bij Gall.

Zou ik verkiezen boven andere drugs. Alcohol en lekker melancholische muziek, Radiohead ofzo..


Sterkte 💗

Klik om te vergroten...

Ik kom er elke 2 weken. 2 maanden aan anti-depressiva gezeten en daarna mee gestopt. Ivm met het halen van mijn autorijbewijs.
Ik krijg wel slaappillen maar natuurlijk niet te veel tegen misbruij. Dankjewel 🤍

Relmuis zei:

De benzo waarmee jij de beste ervaringen hebt zou ik zeggen.

Klik om te vergroten...

Ik heb niet alles geprobeerd

Voelde je je wel beter met dat antidepressivum?
Bij mijn weten zijn die doorgaans niet effectief bij rouw, tenzij er sprake is van een bijkomende depressie.
Maar misschien werkt het voor jou wel.

Ik zou het met je huisarts bespreken.
Die kent je zo te horen goed genoeg.
Wie weet kan ze tijdelijk iets voor schrijven

Relmuis zei:

Voelde je je wel beter met dat antidepressivum?
Bij mijn weten zijn die doorgaans niet effectief bij rouw, tenzij er sprake is van een bijkomende depressie.
Maar misschien werkt het voor jou wel.

Klik om te vergroten...

Ik weet niet of het werkte, maar na stoppen kan je ook niet zomaar terug volgens mij. En er zitten nare bijwerkingen aan met stoppen en dat al na 2 maanden. Ik wil gewoon graag mijn rijbewijs halen. Ik slikte al anti depressiva voordat mijn vader overleed..

Kordie zei:

Ik zou het met je huisarts bespreken.
Die kent je zo te horen goed genoeg.
Wie weet kan ze tijdelijk iets voor schrijven

Klik om te vergroten...

Ik spreek hem de 19e pas weer. Was gestopt met anti-depressiva die hij me gaf. Krijg wel slaappillen, maar 10 per 3 weken. In geval dat het verslavend zou worden.

_shikantaza zei:

Een ouder die overlijdt is één van de meest verdrietige zaken in het leven. Daar mag je best een tijdje verdrietig om zijn. Maar als je er over een maand nog slecht bij zit, ga dan bij de huisarts langs. Voor op de korte termijn kun je wel iets kalmerends krijgen. Voor de lange termijn kun je denken aan therapie of in ieder geval praten met een psycholoog of POH-GZZ.

De gedachte die mij hielp toen ik mijn Pa plotseling verloor - hij is altijd bij mij in gedachten en in mijn hart (of genen als je het wetenschappelijk wilt zien).

Ik zou toch echt eerst de natuurlijke manier proberen. Als je werkt een week of 2 vrij vragen. Mediteren, praten met familie, boswandeling, hobbies, of gewoon rust nemen als je dan niet continu in de put zit. Er zijn praatgroepen over verlies. Bijvoorbeeld https://www.humanitas.nl/programmas/lotgenotengroep-rouw/ geef dat een kans. Lotgenotencontact kan heel krachtig zijn.

Maar als je het in de hand kunt halen, een drankje. Misschien een drankje waar je vader ook van hield. Het zit hem vaak in kleine dingetjes om mensen aan te herinneren / te eren.

Komt wel goed 🙏

Klik om te vergroten...

Familie word hem niet, ze kennen me niet en zien niet in hoe erg ik het probeer. Ik gebruik zeker niet elke dag benzo’s etc. Alleen soms, bvb toen ik achter zijn apple dagboek kwam. Valeriaan is helaas ook niets voor mij hetzelfde geld voor mediteren. Ik ben al jaren angstig geweest dat hij er niet meer zou zijn, hij is de enige die mij kende en begreep. Inmiddels is hij nu bijna niet meer met mij.
Wel afspraken bij de huisarts en poh ggz, maar het helpt me niet..

Ga alsjeblieft naar de huisarts. Die gaat je helpen om professionele hulp te krijgen, voor de lange termijn.

Voor de korte termijn, want ik ben ook geen heilige en begrijp je nood en zucht: Liter vodka is tm vandaag nog in de aanbieding bij Gall.

Zou ik verkiezen boven andere drugs. Alcohol en lekker melancholische muziek, Radiohead ofzo..


Sterkte 💗