Tijd van bezinning - nu

Sommige begeleidsters zijn net kleuterjuffen maar onze J. is het omgekeerde van dat. Veel mensen die net binnen komen hebben moeite met haar omdat ze heel hard en streng lijkt.

Vanmorgen zei ze dat ik het goed doe, zeker nu vriend zijn vader ziek is. En dan weet ik dat ze het ook meent.
Een hele tijd geleden had ik een gesprek met haar over kerst. Dat ze zelf geen warm familiegevoel heeft met kerst en dat ook nooit zo gehad heeft. Ik zei dat ze dan juist iets kan betekenen voor de cliënten hier, die dat vaak ook niet hebben. Nog niet wetende dat alles zo lang zou gaan duren dat ik kerst waarschijnlijk met haar ga vieren.
Vorig jaar had ik echt moeite met de gekte bij mij in de stad, dagen voor kerst al. Het is een echte winkelstad, en ook al doe ik mijn boodschappen buiten het centrum, ook daar was iedereen helemaal gek. Het lijkt me ergens wel mooi om in december hier in het buitengebied te zijn en de stilte van de natuur een beetje te kunnen ervaren. Ik speel nog steeds regelmatig met het idee om te verhuizen. Misschien heeft het niks met willen te maken maar met kunnen. Ik KAN het niet, in de drukte van de stad leven. Ik heb het lang genoeg geprobeerd in principe maar telkens verlang ik naar rust en zonder ik mij af in huis met mijn flessen. En om 6 uur, voordat het leven weer begint, haal ik nieuwe flessen.

Ik wil even met casemanager overleggen voor ik in een impulsieve bui naar huizen ga kijken. Hij kan altijd wel goed prioriteiten stellen. En dan moet ik bellen naar de woningbouw of ik in aanmerking kom voor woningruil. Ik weet namelijk niet of mijn onderburen melding hebben gemaakt van de overlast. Mocht dat zo zijn, dan kan ik voorlopig geen woningruil doen. Je mag de laatste X tijd geen overlast veroorzaken.

First things first. Vandaag naar de vader van vriend.

Godzijdank blijkt zijn vader een zus te hebben die contactpersoon is. Vriend heeft haar nummer nog niet maar dat gaan we vanmiddag vragen.
Zijn vader heeft ook een partner maar die is best wel wappie. Ik vind het een geruststelling dat er iemand anders is die contactpersoon is.

Ik ben vriend een beetje zat. Dat was vorige week al voordat het nieuws over zijn vader kwam. We hebben denk ik iets teveel tijd met elkaar door gebracht en dan ga ik mij ergeren aan zijn ADHD gedrag. Als je zelf net de lorazepam hebt afgebouwd dan is het soms teveel. Zeker omdat hij altijd zoveel mensen aanspreekt als we ergens zijn.
Maar wat ik al zei, als we gewoon goede vrienden waren geweest zou ik ook mee gaan naar t ziekenhuis. Hij vindt het moeilijk om alleen te gaan en dat snap ik ook wel. Volgens mij is zijn vader ook minder onaardig als ik er bij ben.

Nu de lorazepam en diazepam er af zijn, zitten mij dingen dwars die al veel eerder gebeurd zijn maar die nu pas doordringen. Eén ding had ik aan de casemanager willen vragen maar daar was niet genoeg tijd voor dinsdag. En nu is hij ziek. We hebben alleen de zaken besproken die nu spelen.

Het ging naar omstandigheden goed met vriend zijn vader. We hebben ook de zus van zijn vader ontmoet die contactpersoon is. Ik ben er blij om, het leek mij een heel aardige en verstandige vrouw.

Verder was het fijn om even in een onbekende stad te zijn en nieuwe dingen te zien.

Alinde zei:

Het ging naar omstandigheden goed met vriend zijn vader. We hebben ook de zus van zijn vader ontmoet die contactpersoon is. Ik ben er blij om, het leek mij een heel aardige en verstandige vrouw.

Verder was het fijn om even in een onbekende stad te zijn en nieuwe dingen te zien.

Klik om te vergroten...

Goed om te horen dat er vertrouwen is in de contactpersoon van de vader van je vriend.
Dan kun je dat stuk hopelijk wat meer los laten.

Waar het nu vooral om gaat is jezelf nl.
Al je energie die je hebt kun en mag je gebruiken voor eigen herstel

Dankjewel Kordie.

In het weekend heeft die zus even gedacht dat de vader het niet zou halen, het ging echt niet goed. Ik ben nu wel gerustgesteld. Ik ben even bang geweest dat vriend misschien eerste contactpersoon was maar gelukkig is dat niet zo.

Ja... mijn energie gaat weer naar andere mensen deze dagen. De treinreis en het lopen in een andere stad waren voor mijzelf ook heel prettig. Maar we hoeven geen zorgen om de vader meer te hebben. Ten eerste omdat er een verstandig persoon is die alles regelt, ten tweede omdat vader hier wel weer bovenop komt.

Hier regen, regen en regen. Ik heb al in het bos gelopen, dat is wel heel mooi nu. Ik ben blij dat ik dat nu kan ervaren. Maar ik besef ook, als ik weer al mijn energie in anderen steek, ben ik straks weer uitgeput en depressief. Overigens had ik echt lekker geslapen vannacht.

Ik krijg steeds terug van mijn behandelaren dat ik zo vriendelijk ben, de laatste weken.

Maar damn... ik zit hier niet om vriendelijk te zijn. Ik mis een beetje mijn emotionele kant, die rond augustus boven kwam. Zo boos, zo verdrietig... maar het was wel lekker. En op een dag schold ik een begeleidster uit en toen volgden er maatregelen, haha.

Ik slik mijn medicatie hier onder toezicht. Anders zou ik minder quetiapine innemen. Ik vind het juist niet zo fijn, dat ik zo tam ben en kennelijk vriendelijk.. Ik mis mijn emoties.

Blech gebruikersdromen. Over zowel drank als pillen en mijn ouders kwamen er in voor. Ik heb dat niet zo vaak. Sowieso droom ik meer nu ik geen lorazepam meer slik. Overigens nu 2 weken van de lorazepam af.

Misschien kan ik morgenavond een meeting bezoeken hier in de buurt. Voor de rest heb ik momenteel geen vervoer naar meetings en ik moet 22 uur binnen zijn hier en dat red ik dan net niet.
Hey.... morgen 3 mnd clean dat ik extra leuk dan. Bedenk ik nu.

Vandaag werkt er een invalster met wie ik goed kan praten en met wie ik hopelijk even kan praten zonder dat ze alles hoeft te rapporteren. Dat is zo irritant, je vertelt iets, iemand geeft er een eigen draai aan en het wordt genoteerd.

Ooooh ik weeg nu bijna 94 kg bij een lengte van 1,78. Ik kom heel snel aan met die quetiapine.

Alinde zei:

Ooooh ik weeg nu bijna 94 kg bij een lengte van 1,78. Ik kom heel snel aan met die quetiapine.

Klik om te vergroten...

Als het je mentaal helpt is dat voor nu het belangrijkste. Straks komt er vast een fase dat je bv met diëtiste of sporten onder begeleiding wat kilo's kwijt kan.

En je bent groot.
Dus gewicht zegt niet alles

Dankjewel. Ik kan iig blijven bewegen zodat ik hopelijk niet verder aankom.

Ik heb goed geslapen. Ik dacht dat ik al een tijdje wakker lag maar toen heb ik nog veel gedroomd. Ik ging naar een dagbesteding in Belgie (?!) en als het slecht weer was hadden ze een binnen-programma. Je moest dan met zijn allen in een hal schoolopdrachten maken en ze waren heel streng. En ik was aan het vapen ergens waar het niet mocht. En mijn crush van de middelbare school kwam er in voor.
Soms droom ik dingen die ik al vaker gedroomd heb maar dit was echt nieuw.

Ik heb Casemanager gevraagd of ik voorlopig op deze plek kan blijven. We hebben het echt niet gehad over welke groep. Ik ben de enige van mijn groep die klaar is voor een evt doorstroom. Soms komt er onverwacht een plek vrij en moet onverwacht iemand doorstromen. Ik wil niet naar die andere groep, het is alles testosteron en haantjes en daar wil ik het wel even met casemanager over hebben. Dat ze niet op een dag denken dat ze mij een plezier doen door mij tussen die haantjes te zetten. Ik heb er dit weekend zelf ook over nagedacht maar ik wil in deze groep blijven.

Alinde zei:

heb Casemanager gevraagd of ik voorlopig op deze plek kan blijven. We hebben het echt niet gehad over welke groep. Ik ben de enige van mijn groep die klaar is voor een evt doorstroom. Soms komt er onverwacht een plek vrij en moet onverwacht iemand doorstromen. Ik wil niet naar die andere groep, het is alles testosteron en haantjes en daar wil ik het wel even met casemanager over hebben. Dat ze niet op een dag denken dat ze mij een plezier doen door mij tussen die haantjes te zetten. Ik heb er dit weekend zelf ook over nagedacht maar ik wil in deze groep blijven.

Klik om te vergroten...

Goed over nagedacht en goed dat je het bespreekbaar maakt.

Maar hoe werkt zoiets; heb je daar als cliënt invloed op? Of beslist dat een behandelaar als ze een bed nodig hebben?

De behandelaar beslist maar je kunt je wel uitspreken. Meestal willen mensen juist doorstromen naar de volgende groep. Maar ik ben daar al geweest en werd gek van de mannenpraat, ik was een tijd lang enige vrouw tussen 9 mannen.

En hoewel het in mijn huidige groep ook overwegend mannen zijn, hebben we niet die mentaliteit. Hier zijn twee jongens die heel erg gefocust zijn op respect en vrouwonvriendelijke praat wordt echt niet getolereerd.

Misschien denkt de begeleiding wel dat ik graag wil doorstromen. Ik beter zelf duidelijk zijn. Ik zal vragen of mijn casemanager komende week tijd heeft voor gesprek. Vorige gesprek was erg to the point, waar we nu staan. Ik heb ook behoefte te kijken waar we nu naartoe werken. Ik stond op de wachtlijst voor intensieve therapie maar op een gegeven moment moesten we vaststellen dat ik niet stabiel genoeg was. Bovendien slikte ik nog benzo´s. En nu nog steeds Zopiclon. En ik was teruggevallen, 1 terugval van ruim 48 uur.

Ik heb nu wel iets nodig van lijnen uitstippelen. In het hier en nu zijn we vooral bezig met de gezamenlijke wasmachine en de mensen om ons heen. Het was goed dat er op gegeven moment pas op de plaats gemaakt is om de medicatie om te gooien... maar nu wil ik toch weer wat vooruit kijken.

Alinde zei:

maar nu wil ik toch weer wat vooruit kijken.

Klik om te vergroten...

Dat is ook goed. En dat recht heb je ook.
Ik zelf kan ook niet ver vooruit kijken maar weet wel eens richting over x maanden. Dat is vaak genoeg en hopelijk kunnen ze jou dat ook geven.
En ook dat je op je plekje kan blijven

Dankjewel Kordie. Ja ik zou idd richting willen voor de komende maanden.

Op korte termijn wil ik gaan hardlopen. Ik heb gisteren eindelijk nieuwe hardloopschoenen gekocht, bij een goede winkel met een loopanalyse. Nu voel ik pas dat mijn oude schoenen compleet gaar zijn en dat het misschien maar goed is dat ik daar niet meer op heb hardgelopen. Ik heb vroeger een operatie gehad en mijn knieën zijn blessuregevoelig daardoor. De winkelmedewerkster kon nog opzoeken dat ik die schoenen in 2020 had gekocht. Er zit helemaal geen demping meer in.

Ik heb wel lekker geslapen, heel diep.

Vaak vragen mensen aan vriend hoe het met mij gaat.... maar dat vind ik zo fucking irritant als ik die mensen zelf ook regelmatig zie, vraag het dan aan mij zelf gewoon.

Mijn vriend gebruikt geen middelen meer maar m.i. heeft hij nu een gedragsverslaving Namelijk: Geld.
Geld ontvangen, geld uitgeven, klagen over geld, geld lenen, pakketjes bestellen, pakketjes volgen, pakketjes ophalen. Een enkele keer pakketjes terugsturen.
Gekochte spullen showen, nog-niet-gekochte spullen online vergelijken etc etc.

Het is best irritant als we plannen hebben maar hij heeft geen geld meer voor bijv treinkaartje.

Ik merk dat hij mooi weer speelt naar zijn begeleiding omdat hij wil doorstromen naar de volgende fase. Zij zien wel dat hij teveel spullen heeft maar zien niet dat hij heel raar eet doordat hij heel raar boodschappen doet. Soms eet hij op een dag alleen een zak borrelnootjes of een pot chocopasta. De begeleiding komt later op de avond langs en kennelijk valt het dan niet op dat het niet naar eten ruikt en/of dat er geen pannen bij de afwas staan. Gisteren had hij een MDO waar ik niks vanaf wist (multidisciplinair overleg) en wat ik van hem begreep, is dat tijdens dat gesprek gevraagd is hoe het met mij ging. Ik was daar heel pissig over want ik had de persoon die dat vroeg zelf gisterochtend nog gezien en als die wil weten hoe het met mij gaat, kan hij dat beter aan mijzelf vragen.
Ik ben met die persoon in gesprek gegaan en die zei dat hij dat onder vier ogen had gevraagd.

Ik ben toch niet zijn moeder dat ík tegen zijn begeleiding zou moeten zeggen wat er niet goed gaat. Het is toch aan hemzelf om de struikelblokken bespreekbaar te maken en daar hulp voor te vragen. Die hulp is gewoon beschikbaar namelijk.

Het is een verslaving... je WILT er niet vanaf. Net zoals ik niet wilde dat anderen destijds mijn drank zouden afpakken, zo wil hij niet dat er iemand aan zijn geld komt. Hij krijgt een paar keer per maand een wat groter bedrag en het zou schelen als hij zijn geld per dag zou krijgen. Maar hij kickt op dat bedrag.

Natuurlijk weet hij dat ik mij erger, bijv als we op het station staan en hij heeft weer geen geld voor de trein. Maar ik zie geen verbetering, misschien eerder verslechtering.

Alinde zei:

Gisteren had hij een MDO waar ik niks vanaf wist (multidisciplinair overleg) en wat ik van hem begreep, is dat tijdens dat gesprek gevraagd is hoe het met mij ging. Ik was daar heel pissig over want ik had de persoon die dat vroeg zelf gisterochtend nog gezien en als die wil weten hoe het met mij gaat, kan hij dat beter aan mijzelf vragen.

Klik om te vergroten...

Misschien bedoelde dje behandelaar niet hoe het met jou persoonlijk gaat, maar de relatie tussen jullie? Heb jij een positieve invloed op hem of zijn er scherpe punten die bijgeschaafd moeten worden etc.

Ik begrijp je wel. Ze hebben laatst ook met mijn vrouw over mij gepraat. Maar dat was meer hoe ik ben als persoon in de thuis of gezins relatie.
Leuk niet. Maar snap het achteraf wel.

Vervelend dat hij zo materialistisch is ingesteld (geld).

Dank je Kordie. De betreffende persoon zei idd dat het niet over mij als persoon ging, maar over de relatie. En dat dat vóór het gesprek was geweest onder vier ogen.
Hij vond het bijzonder dat vriend uit dat hele gesprek precies dat stukje aan mij had verteld en niet dat het gesprek over veel meer ging.

Ik heb veel filmpjes van Rene van Collem gezien en dat gaat ook over gedragsverslaving. Ik vind hele dagen met geld bezig zijn ook een vorm van verslaving.

Vandaag heb ik een lang gesprek met mijn casemanager gehad. Hij zegt dat idd de zopiclon er af moet maar we hebben geen haast. En als dat goed gaat kan waarschijnlijk de quetiapine ook weer naar beneden.

Als je er stress van krijgt, misschien dan de beslissing van de dag af laten hangen? Kan me goed voorstellen dat dit te veel is. Zou ik al vinden zonder een dag dagbehandeling. Sterkte!

Ik zit aan die benzo-afbouw te denken.

In de zomer lieten ze enigszins doorschemeren dat ik bij evt crisis terug kon vallen op de kliniek. Ze kunnen dat alleen niet zwart op wit zetten want straks komen er 30 crisisgevallen tegelijk. Of allemaal mensen met zorgmachtiging die voor gaan.

Aan het einde van de opname heb ik iets gedaan waarmee ik mijn eigen glazen ingegooid heb. Het is dat ik toch al met ontslag ging anders hadden ze me per direct eruit gezet.

Nu denk ik aan die benzo-afbouw en de psychose. En of ik, nu ik clean ben, toch de kliniek als vangnet kan hebben. Niet als ik in gebruik zou gaan maar wel als ik psychotisch zou raken.

GGZ doet vrijwel geen opnames meer.

Deze week heb ik iets wat kan triggeren maar volgende week misschien wat benzo er af.