DrugsForum.nl

01-01-2024, 00:00

Alinde zei:

Ha mensen,

Ik probeer toch even pauze te nemen anders gaat het niet goed. Ik zit nu met een stapel achterstallige administratie voor mijn snufferd en het programma van vandaag valt voor 80% uit wegens personeelstekort en ik word wat wiebelig.

Het is superfijn dat iedereen mee denkt maar ik heb hier óók allemaal cliënten en medewerkers die mee denken. En een vriend.. en een broer... en een vriend van mijn vriend. Tegelijk word ik via de NA uitgenodigd voor een spiritueel subgroepje, een zwemgroepje en nog meer.

Mijn vriend heeft zich gewend tot de Hogere Macht... wat heel mooi is maar wat ook zijn privacy is dus ik wil daar niet teveel over schrijven. In ieder geval, wij hebben een bijzondere Eerste Paasdag gehad.
Wat mij eindelijk de ruimte geeft... nu hij zijn Herstel ergens zoekt wat buiten mij ligt... om mijn eigen ruimte te pakken en écht te gaan herstellen.

Ok dus teveel raadgevers nu, waar ik denk ik ook zelf om gevraagd heb direct of indirect. Maar TIJD VOOR BEZINNING hier en nu, vandaag.

Dus ik heb alles gelezen maar ben misschien soms wat minder online om ook dingen een plek te geven en met de mensen van mijn ´real life´ te overleggen. Anders zit ik bij wijze van spreken op mijn kamertje te typen terwijl hier een hok voor verpleging, artsen en caseamanagers mij niet kan bereiken.

Fijne 24

Klik om te vergroten...

Heel duidelijk en begrijpelijk Alinde.

Ik weet niet of je dit deze dagen nog zal lezen maar ik wens je veel sterkte de komende tijd.

01-01-2024, 00:00

Thanks!

Gisteren lang gebeld met R, een fellow die al heel lang clean is. Hij is niet mijn sponsor maar heeft wel een beetje die functie, vanuit contact met de Hogere Macht mij raad geven en bijsturen.

Er zijn wat zieken en de behandelaars zijn heel erg druk. Ik heb mijn casemanager maar kort kunnen spreken.

Wel is er een verpleegkundige van de avonddienst die heel veel verstand heeft van medicijnen. Hij kon gisteren goed met mij mee denken. Hij vindt ook dat dit wel de plek is en het moment om de medicatie nog wat aan te pakken, beter hier dan thuis.

Het lijkt soms of artsen het afbouwen op zich een goed idee vinden maar het liever overlaten aan een collega. Dat het antwoord vaak is ‘nu nog niet afbouwen, misschien later’.

Maar zoals in een ander topic gezegd, de sport is best een goede graadmeter. Als ik ‘s ochtends als een zombie over dat veld loop te dwalen of van de bank af val… en op dezelfde middag best een redelijk potje speel.

Ik zal geen zes keer op een dag inloggen maar gewoon af en toe, net hoe het uitkomt.

01-01-2024, 00:00

Morning.

Gisteren rond avondeten een berichtje ontvangen over een oude bekende uit het dorp die vermist was en mogelijk gevaarlijk.

Twee uur later stond die persoon onverwacht achter me op de afdeling en ik schrok mij de pleuris. Gelukkig niet teruggevallen in oude patronen (niet praten, terugtrekken) en het gesprek met de verpleging aangegaan. Ik merkte dat de arts mij (non-verbaal) nog even checkte toen hij wegging. Gewoon koetjes en kalfjes maar hij kent mij heel goed.... ik had het idee dat hij mij nog even checkte voor hij wegging.

Ik heb bij mijn eerste detox in een onveilige groep gezeten (2023) en dat gevoel kwam weer even terug. Maar ik dacht ook.... dit is een andere plek, een andere situatie. Ik moet de dingen niet door elkaar halen.

Ben nu wel weer een beetje rustig maar het is ook goed dat de schrik er juist uit komt en niet aan de binnenkant aan mij gaat knagen. Vandaag mag ik ff rustig aan doen van de verpleging.

OJa oud patroon is op mijn kamertje zitten en op de laptop schrijven. Dat heb ik gisteravond niet meteen gedaan... heb eerst de verpleging opgezocht.

01-01-2024, 00:00

Alinde zei:

Als je alleen negatieve dingen meeneemt uit klinieken of groepen dan ligt dat ook aan je eigen houding hierin.

Klik om te vergroten...

In mijn geval was dat ook zo. Dus geef je 200 procent gelijk.
Ik had er niet voor gekozen. Trok me alle verhalen en negativiteit heel erg aan. Maar kon het niet verwerken of bespreekbaar maken.

Alinde zei:

Ik heb met mijn volle verstand gekozen om hier te zijn en ik sta er nog steeds voor 1000% achter.

Klik om te vergroten...

Het is ook goed dat je daar bent. Belangrijkste verschil tussen mij destijds in zo'n overbruggingskliniek, tussen gehersenspoeld landen op het vliegveld en thuis, is dat jij er wel voor hebt gekozen en jij wel je leerschool eruit kan halen. Ik had dat totaal niet. Ik wilde er niet zijn, ik trok me heel veel aan van de rest en kon het niet verwoorden. Ik kon alleen boksen bij wijze van.

De laatste anderhalf jaar heb ik mogen ervaren dat als je in een goeie groep zit een groep ook positifief kan zijn.
Het is net hoe de groep is en hoe de begeleiding is.

01-01-2024, 00:00

Wat ik overigens iedereen kan aanraden:
De podcasts (en YouTube) van René van Collem.

Hij benadrukt hoe je verslaafd kunt zijn aan een middel, maar ook aan gedrag of aan een persoon.

Heeft me echt aan het denken gezet.

01-01-2024, 00:00

Hmz ik ga toch schrijven. Mijn nicht is jarig en ik had er even niet aan gedacht.
Maar de dag is nog jong dus no problem.

Ik had mijn moeder ff aan de telefoon en die begon met een heel zielig stemmetje dat het toch niks voor mij was om een verjaardag te vergeten en dat ik zeker niet goed geslapen had. En dat ik met die regen wel naar buiten moest en dingen ondernemen.

Terwijl ik nota bene in de tuin stond, gisteren een oude hobby heb opgepakt, iets naars hier meteen besproken heb en mij niet heb teruggetrokken etc.

Het leek bijna alsof ze wilde horen dat het slecht met me gaat, dat deze kliniek eigenlijk kut is, dat ze niet goed voor me zorgen. En de volgende stap is dat de casemanager niet spoort en de dokter ook niet want dat is een Chinees.

Vervolgens begon ze over een klus in de tuin. Toedeledokie.

Voor jullie informatie, we hebben uren en uren gepraat over GGZ, Brijder, hulpverleners die niet sporen etc. Het was niet eens meer leuk om bij mijn ouders te komen want het ging altijd daarover.

Mijn (nieuwe) casemanager heeft me er ook op aangesproken… bij mij is de hulpverlening altijd niet goed of het deugt niet.
Terecht hoor dat hij dat zei.

Maar in het kader van gedragsverslaving… altijd klagen over dokters en hulpverleners kan ook een vervelend patroon zijn.

01-01-2024, 00:00

Alinde zei:

Hij kon gisteren goed met mij mee denken. Hij vindt ook dat dit wel de plek is en het moment om de medicatie nog wat aan te pakken, beter hier dan thuis.

Klik om te vergroten...

Dat is denk ik zeker waar.
Hier sta je onder controle bij een afbouw.

Alinde zei:

Het lijkt soms of artsen het afbouwen op zich een goed idee vinden maar het liever overlaten aan een collega. Dat het antwoord vaak is ‘nu nog niet afbouwen, misschien later’.

Klik om te vergroten...

Is mij ook vaker opgevallen.
In mijn geval niet met medicijnen maar met plannen door zetten.
Ik heb het er eens over gehad met een begeleider en die zei dat artsen soms te soft waren. Het zijn natuurlijk ook gewoon mensen.

Alinde zei:

Gisteren rond avondeten een berichtje ontvangen over een oude bekende uit het dorp die vermist was en mogelijk gevaarlijk.
Twee uur later stond die persoon onverwacht achter me op de afdeling en ik schrok mij de pleuris.

Klik om te vergroten...

Niet gek dat je schrikt.
Goed dat hij van de straat is en onder begeleiding staat als hij daadwerkelijk gevaarlijk is.
Maar de vraag is dan ook gelijk: wat is gevaarlijk. Is het iemand die zelfmoord wil plegen ben je ook gevaarlijk. Hoeft niet gelijk een messentrekker te zijn.

Alinde zei:

Ik had mijn moeder ff aan de telefoon en die begon met een heel zielig stemmetje dat het toch niks voor mij was om een verjaardag te vergeten en dat ik zeker niet goed geslapen had. En dat ik met die regen wel naar buiten moest en dingen ondernemen.

Klik om te vergroten...

Is helemaal niet erg.
Ik feliciteerde laatst ook iemand nog om 23:30 uur.

Alinde zei:

Het leek bijna alsof ze wilde horen dat het slecht met me gaat, dat deze kliniek eigenlijk kut is, dat ze niet goed voor me zorgen. En de volgende stap is dat de casemanager niet spoort en de dokter ook niet want dat is een Chinees.

Klik om te vergroten...

We hebben het er vaker over gehad.
Het is erg jammer dat je ouders zo zijn. Zorgelijk en ziekelijk betuttelen lijkt het wel.
Men mag blij zijn dat hun dochter in een kliniek zit en hulp krijgt die ze nodig heeft.

Ook al past dat mogelijkerwijs niet in het perfecte plaatje wat ze misschien graag naar de buitenwereld willen uitstralen.
Niet verkeerd bedoel ik dat. Maar ik zou me niet teveel laten meeslepen door je ouders.
Ik denk dat zij een negatieve invloed op je hebben, misschien meer dan jezelf denkt.
Afstand houden is dan wat beter.

01-01-2024, 00:00

Thanks!

qua gevaarlijk: ik heb met twee moordenaars op een afdeling gezeten. Misschien snap je dan mijn angst.
Deze meneer is gewoon een ouwe zatlap… aan de andere kant weet ik hoe iemand kan zijn als de alcohol uitwerkt… maar idd hij is onder toezicht hier en ik vind m niet echt eng.
Het was gisteren vooral de schrik nadat ik net een bericht had gekregen over hem waar stond ‘bij ernstige dreiging bel 112’

Ja mijn ouders ga ik nu van een afstandje bekijken. Ik had ze een tijd niet gesproken en ineens viel dat stemmetje van mijn moeder me op. Alsof ze bijna hoopte dat ik naar ze toe zou komen omdat de kliniek niet goed voor me zou zijn. En alsof ze hoopte dat ik die klus in de tuin op me zou nemen.

wat dat betreft is mijn casemanager niet van gisteren en die ziet bepaalde patronen wel.

Ik ben in principe ook gewoon gezond. Het is meer dat ik ziek gepraat word.
Ik ben ook niet een typische verslaafde of alcoholist volgens hem.

01-01-2024, 00:00

Alinde zei:

qua gevaarlijk: ik heb met twee moordenaars op een afdeling gezeten. Misschien snap je dan mijn angst.

Klik om te vergroten...

Ja, kan ik me voorstellen.
Zeker als je niet weet hoe je jezelf moet beschermen.

Alinde zei:

Ja mijn ouders ga ik nu van een afstandje bekijken. Ik had ze een tijd niet gesproken en ineens viel dat stemmetje van mijn moeder me op. Alsof ze bijna hoopte dat ik naar ze toe zou komen omdat de kliniek niet goed voor me zou zijn. En alsof ze hoopte dat ik die klus in de tuin op me zou nemen.

Klik om te vergroten...

Precies.
Alsof ze niet willen dat je in een kliniek thuis hoort omdat het niet in het plaatje past.
Lopen ze graag opscheppend rond en met de neus in de lucht?

Zou goed kunnen dat iemand je ziek praat.
Ik durf denk ik zelfs van een afstand te zeggen dat ik denk dat je ouders meespelen in de diverse terugvallen. Of zie ik dat compleet verkeerd (dan sorry)?

01-01-2024, 00:00

#10

@Alinde , Praat de groep jou niet ziek?
Ik herinner me nog steeds dat de groep in mijn opname het heel vaak over medicijnen sprak, en de bijwerkingen daarvan.
Daar word je beslist niet vrolijker van.
Iedere keer als er een nieuwe patient bij kwam, begon dat weer....
Hoe is dit bij jou?

01-01-2024, 00:00

#11

Heb je geen groepsgesprekken?

01-01-2024, 00:00

#12

Vooral dat mijn moeder denk ik onbewust wil dat ik onder haar vleugels val en dat zij mij moet verzorgen.
zelf is ze tegenover haar ouders gaan wonen om voor ze te zorgen en vice versa.
Ze heeft jaren terug eens met mijn nichtje besproken over een soort kangaroe-woning voor mij in hun achtertuin. Ik hoorde dat van mijn nichtje en ik was woest.
Ik verwacht eerder dat mijn volgende verhuizing verder bij hun vandaan zal zijn ipv dichterbij. Ik woon nu op een half uurtje daar vandaan en vind dat eigenlijk ook te dichtbij.

Mijn oma had mij ‘bedacht’ op een hofje bij hun in de buurt. Op zich wel realistisch want dan ben je wel in de buurt maar kijk je niet bij elkaar naar binnen.
Ik vind dat hele dorp kut. Dat vond oma trouwens ook.

Zondag heeft mijn vriend zich tot de Hogere Macht gekeerd en dat geeft mij ruimte… voor mijn eigen herstel.
En ineens zie ik mijn eigen patronen wat helderder.

Ook omdat mijn casemanager mij heel goed een spiegel kan voorhouden. Dat is echt heel leerzaam.

01-01-2024, 00:00

#13

De Zandman zei:

@Alinde , Praat de groep jou niet ziek?
Ik herinner me nog steeds dat de groep in mijn opname het heel vaak over medicijnen sprak, en de bijwerkingen daarvan.
Daar word je beslist niet vrolijker van.
Iedere keer als er een nieuwe patient bij kwam, begon dat weer....
Hoe is dit bij jou?

Klik om te vergroten...

Nou, we zijn eigenlijk geen groep. Iedereen doet zijn eigen ding en we praten eigenlijk ook niet veel.

01-01-2024, 00:00

#14

De Zandman zei:

@Alinde , Praat de groep jou niet ziek?
Ik herinner me nog steeds dat de groep in mijn opname het heel vaak over medicijnen sprak, en de bijwerkingen daarvan.
Daar word je beslist niet vrolijker van.
Iedere keer als er een nieuwe patient bij kwam, begon dat weer....
Hoe is dit bij jou?

Klik om te vergroten...

Goeie vraag.
Ik heb voor ik mijn traject van anderhalf jaar heb gedaan ook even een paar weken in een kliniek gezeten omdat ik gecrasht terug kwam.
Maar daar werd ik ook alleen maar zieker van al die mensen.

Alinde zei:

Zondag heeft mijn vriend zich tot de Hogere Macht gekeerd en dat geeft mij ruimte… voor mijn eigen herstel.
En ineens zie ik mijn eigen patronen wat helderder.

Klik om te vergroten...

Wat is hogere macht?

Alinde zei:

Ook omdat mijn casemanager mij heel goed een spiegel kan voorhouden. Dat is echt heel leerzaam.

Klik om te vergroten...

Goedzo.
Ik heb ook nog een casemanager en die doet hetzelfde. Heel leerzaam en waardevol.

Alinde zei:

Vooral dat mijn moeder denk ik onbewust wil dat ik onder haar vleugels val en dat zij mij moet verzorgen.
zelf is ze tegenover haar ouders gaan wonen om voor ze te zorgen en vice versa.
Ze heeft jaren terug eens met mijn nichtje besproken over een soort kangaroe-woning voor mij in hun achtertuin. Ik hoorde dat van mijn nichtje en ik was woest.
Ik verwacht eerder dat mijn volgende verhuizing verder bij hun vandaan zal zijn ipv dichterbij. Ik woon nu op een half uurtje daar vandaan en vind dat eigenlijk ook te dichtbij.

Klik om te vergroten...

Bizar.

01-01-2024, 00:00

#15

De Zandman zei:

Heb je geen groepsgesprekken?

Klik om te vergroten...

Nee tot nu toe niet. Begint maandag weer en dat is met een psycholoog erbij.

01-01-2024, 00:00

#16

Hogere Macht is iets wat je bij de meetings leert. NA of CA, kun je gewoon opzoeken.

Ik ga het toch zeggen… ik vind het niet zo fijn als mensen hun eigen ervaringen met groepen steeds op mij projecteren.

Als je alleen negatieve dingen meeneemt uit klinieken of groepen dan ligt dat ook aan je eigen houding hierin.

Ik heb met mijn volle verstand gekozen om hier te zijn en ik sta er nog steeds voor 1000% achter.

01-01-2024, 00:00

#17

Excuses want ik weet hoe het is om tegen je wil opgenomen te zijn… been there done that… ook vanuit het buitenland in 1 x bam in de kliniek.

Vrijwillig of onvrijwillig is idd niet te vergelijken. Ik vind ook het personeel van een vrijwillige of onvrijwillige plek verschillend. De onvrijwillige leek een mix tussen een kleuterschool en een gevangenis.

01-01-2024, 00:00

#18

Ik durf het bijna niet te zeggen maar je hoort wel eens over munchhausen by proxy en het lijkt of mijn moeder daar in heel lichte mate iets van heeft.

Dat ze vroeger wel ook wel ‘Alinde is ziek’ als excuus gebruikte als ze ergens geen zin in had of zelf ziek was.
Ik heb heel lang het gevoel gehad dat ik heel zwak ben. Maar nu ben ik hier en mijn bloedwaardes zijn perfect evenals bloeddruk, saturatie etc. Heb gewoon een heel gezond lichaam.
(Alleen teveel medicatie)

01-01-2024, 00:00

#19

Probeer de focus eens een half jaar op jezelf te houden. Bijna alles wat voorbij komt gaat over anderen.

01-01-2024, 00:00

#20

Ik reageer later. Ik verveel me de pleiris hier en mijn vader appt weer allemaal tips over zelfhulpboeken.

Ik heb zin om met mijn telefoon te gooien.

Tijd van bezinning - nu

Een reactie plaatsen