#1
Lief dat je het vraagt, heb toevallig net een update uitgetypt.hoe gaat ie nu met je >?
Lief dat je het vraagt, heb toevallig net een update uitgetypt.hoe gaat ie nu met je >?
Sorry deed het niet met opzet. Ik heb daar nog nooit van gehoord.
Update: ik heb uiteindelijk geen drugs meer gehaald met als doel om me minder klote te voelen. Daar trots op zijn lukt me niet, want als ik het wel gedaan had, dan zou ik me nu waarschijnlijk niet zo intens suïcidaal voelen. Mijn dagen zijn volledig gevuld met slapen. Urenlang achter elkaar nachtmerries en herbelevingen hebben is voor mij draaglijker dan wakker zijn. Ik heb voor het eerst in de 7 jaar dat ik in de GGZ zit letterlijk gezegd tegen een van mijn behandelaren dat ik een zelfmoordplan heb en dat ook ga uitvoeren als het blijkt dat ik geen DGT kan doen en ook nog steeds geen Wajong-uitkering mag, omdat ik dan zogenaamd nog steeds niet echt uitbehandeld zou zijn, want technisch gezien ben ik dat ook niet. Ik ben nog nooit behandeld geweest voor mijn eetstoornis, maar over mijn lijk dat ik daar nog braaf een jaar op ga zitten wachten en intussen thuis weg zit te rotten.
Er is tegen mij gezegd dat ik minimaal een BMI van 17,5 moet hebben om überhaupt in de "detox" te mogen (niet eens voor drugs, maar juist vanwege mijn ondergewicht), terwijl ik nu op een BMI van 14,2 zit en misschien 1 maand in mijn hele leven tussen de 17,5 en 18 heb gezeten. Ik moet 9 kilo aankomen om daaraan te voldoen en ik moet dat weten te fixen binnen nu en 3 maanden. Letterlijk hoe dan????? Hoe de fuck moet ik dat doen????? Het lukt me meermaals per week niet eens om de slaapkamer te verlaten. Ik ben zo fucking klaar met het zorgsysteem, echt waar. Ik ben op. Als dit van me afgenomen wordt, dan ben ik liever dood. Aangeven dat ik dan zelfmoord ga plegen en hoe ik dat precies ga doen is mijn laatste schreeuw om hulp.
Wat zegt jouw psychiater hierover? Want ik kan me voorstellen dat dit iets te maken heeft met jouw medicijnen.Mijn dagen zijn volledig gevuld met slapen.
Neen, dat ging uiteindelijk niet door, omdat ervan uitgegaan werd dat ik sowieso wel in behandeling zou geraken bij Brijder in Den Haag (dat is waar ik DGT ga volgen, ze werken daar met persoonlijkheidsproblematiek en verslaving).Die ‘detox’ waar je het over hebt is dat die intensieve avondcursus bij de locale ververslavingszorg
Niets eigenlijk, maar zelf denk ik ook niet dat dat er iets mee te maken heeft. Mijn laatste ophoging van venlafaxine ging heel soepel en ik had geen last van extra vermoeidheid. Daarnaast ben ik nu al een paar dagen bezig met promethazine (heel langzaam) afbouwen. Slikte voorheen tussen de 2 á 4 pillen (50-100mg) en nu zit ik ongeveer een week of zo op 1 pil. Promethazine werkt ook versuffend, maar ik heb geenszins gemerkt dat ik minder suf ben nu dat ik minder promethazine slik. Ik denk dat het vooral te maken heeft met dat ik:Wat zegt jouw psychiater hierover? Want ik kan me voorstellen dat dit iets te maken heeft met jouw medicijnen.
@Kordie wow, 2500 calorieën! Dat klinkt echt heel goed eigenlijk, wat lief dat je meedenkt! Ik ga dit even bespreken met mijn behandelaren. Dit zou serieus wel een oplossing kunnen zijn als er niet onbedoeld ineens allemaal nare kwaaltjes bij om de hoek doen loeren, dus heel erg bedankt voor de suggestie! Ik ga vandaag m'n behandelarenteam er een mail over sturen!
Niet eens, ik kreeg het voorgeschreven voor woedeaanvallen en gebruikte het dus alleen indien nodig. Na een tijdje begon ik heel erg veel last te krijgen van rusteloze benen en werd het gevoel zo extreem ondraaglijk dat ik intrusieve gedachten kreeg over m'n benen eraf te willen snijden en ik ook veel moeilijker in slaap kwam. Had dit gezegd tegen mijn psychiater en zij raadde toen aan om de promethazine vast te beginnen slikken, zodat het gevoel van rusteloze benen minder werd. Dat werkte uiteindelijk ook, maar toen was ik dus ineens promethazine aan het slikken voor iets heel anders dan ik mee begon. De afgelopen maanden heb ik het misschien maar 1 of 2 keer nodig gehad voor daadwerkelijke woedeaanvallen, terwijl ik het wel iedere dag slikte op 50mg. Het is dus sowieso maar goed dat dat nu afgebouwd wordt. Als het geen vereiste was geweest voor de traumabehandeling die ik ga volgen in januari, dan zou ik het waarschijnlijk nog veel langer geslikt hebben, terwijl dat eigenlijk nergens op zou slaan.Het lijkt me een beetje dubbelop en verder werd promethazine, als ik het me goed herinner, specifiek voorgeschreven om te helpen met slapen, dus dan werkt het waarschijnlijk iets te goed.
Ik ook, mijn beste vriendin. Net zoals ik heeft zij ook Anorexia Nervosa, maar i.t.t. mij heeft zij ook schizofrenie en vanaf 600mg heeft quetiapine een antipsychotische werking. Vanaf 400 t/m 550mg zou het een vergelijkbare werking hebben als antidepressiva. Ik verbaas me echt over de hoeveelheid mensen die ik ken die van 25mg al nokkie gaan. Ik had 200mg voordat het pas consistent effectief was voor mijn slaapproblemen.Ik ken 1 persoon (slanke jongedame) die het met 600 mg nog prima deed. Verder werd iedereen een kasplantje.
Okay, dat begrijp ik. Er is even geen voor de hand liggende oplossing ben ik bang. Als me later nog iets te binnen schiet kom ik hier nog wel op terug. Lastig allemaal.thuis afbouwen is gewoon geen optie.
De maximale dosis voor ‘treatment-resistant depression’ is 300 mg. Een normale dosis voor dit doel ligt tussen 150 en 300 mg — volgens de Amerikaanse richtlijnen dan. In Nederland zijn ze meestal iets voorzichtiger. Maar het is wel zo dat quetiapine pas boven de 300 mg op dopamine begint te werken. Als dat gewenst is, zoals bij schizofrenie, moet je dus wel boven de 300 mg zitten.Vanaf 400 t/m 550mg zou het een vergelijkbare werking hebben als antidepressiva.
Dat ik dat heb is ook vermoed door meerdere psychiaters, maar ja, wat voor depressie het ook is: het feit blijft dat ik voor specifiek depressie al het langst in behandeling ben en dat er na 7 jaar rommelen met medicijnen, diagnoses en therapieën er eigenlijk nog steeds niets op mijn pad gekomen is dat heeft kunnen voorkomen dat ik minstens 1x per jaar super depressief wordt. Dat op zichzelf is al een hele deprimerende en ontmoedigende conclusie.Er bestaat ook zoiets als een ‘atypische’ depressie.
Oeps, ik had het bij het verkeerde eind. Ik heb even de DSM erbij gepakt en hypersomnia, teveel slapen dus, komt ook voor bij depressie. Gecombineerd met het feit dat te veel slapen een ‘nieuw’ symptoom is dat dus niet samenhangt met nieuwe medicatie of een nieuwe, hogere dosering, ligt de hypersomnia misschien toch aan de depressie, niet aan de medicatie zoals ik hierboven suggereerde. Of is het begonnen toen je de promethazine erbij kreeg?Maar is het zo dat extreem veel slapen niet per se een kenmerk daarvan is?
Het begon pas 2 maanden nadat ik al dagelijks 25/50mg promethazine slikte.Oeps, ik had het bij het verkeerde eind. Ik heb even de DSM erbij gepakt en hypersomnia, teveel slapen dus, komt ook voor bij depressie. Gecombineerd met het feit dat teveel slapen een ‘nieuw’ symptoom is dat dus niet samenhangt met nieuwe medicatie of een nieuwe, hogere dosering, ligt de hypersomnia misschien toch aan de depressie. Of is het begonnen toen je de promethazine erbij kreeg?
Okay, dan klopte wat ik zei niet. Excuses.Het begon pas 2 maanden nadat ik al dagelijks 25/50mg promethazine slikte.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."