#1
Bedankt voor het delen, ik denk dat veel mensen er iets aan hebben. En heel veel sterkte â€ïž
Zweevteev's landingsproces
264 antwoorden
47 weergaven
18-5-2026
#2
Take care Zweevteevâ€ïž
#3
Alle sterkte toegewenst! Ik hoop dat je asap meer controle krijgt over je drugsgebruik!
#4
Zijn je psychotische klachten afgenomen?
#5
Tl;dr: het gaat echt niet goed met me en ik snap niet precies waarom en wat ik allemaal moet doen om hieruit te geraken.
21/07/2023
22:00 400mg quetiapine
22:00 150mg venlafaxine.
23:00 2mg lorazepam (2mg was het advies van m'n psychiater, aangezien 1mg alprazolam niets deed; er was letterlijk niets aan de hand en toch stond ik heel de tijd in een soort vechtstand, waar ik helemaal klaar mee was, dus toen gaf ik de 2mg lorazepam maar een kans). Van de 2mg lorazepam ben ik van het een op het andere moment KO gegaan, terwijl ik kennelijk nog wel hele gesprekken zou hebben gehad met mijn vriend en familielid.
22/07/2023
00:52 1mg lorazepam (noodgeval, ik stond echt op het punt om twee dierbaren van mij helemaal verrot te schelden, maar naast dat ik dat niet wilde en ik ook niet weer over wilde doseren op de lorazepam, nam ik dus maar 1mg en dat hielp erg goed).
07:00 400mg quetiapine (per ongeluk)
07:00 150mg venlafaxine (per ongeluk)
07:00 40mg lisdexamfetamine (geen idee of ik dit echt genomen heb).
23/07/2023
04:30 150mg venlafaxine (op aanraden van m'n vriend, al suggereerde die slechts een halve dosis en deed ik een hele... om een of andere reden)
04:30 1mg alprazolam (of ik heb zeer realistisch gehallucineerd dat ik dit nam, of ik heb het niet genomen, maar dat kan ik me echt niet voorstellen).
07:00 80mg lisdexamfetamine (dubbele dosis genomen, ik weet niet waarom, 't was volledig intuĂŻtief).
07:38 1mg alprazolam (wel echt genomen, want ik voelde me nog steeds alles behalve kalm).
HUIDIGE STATUS
Niet geslapen, tijdens mijn poging om te slapen aan Ă©Ă©n stuk door extreem nare gedachten en levendige/realistische, doch angstaanjagende beelden moeten verdragen, nog steeds klaarwakker zijn, maar ik heb het gevoel dat ik gewoon echt richting een psychose ga of zo en ik snap gewoon echt niet hoe dat kan. Het maakt me heel erg verdrietig. Dat ik mijn medicatie zo vergeet en hele rare momenten en combinaties uitkies om het niet te doen, is echt geen goed teken, maar wat het dan precies betekent, weet ik niet... Het enige dat ik weet, is dat het echt niet goed met me gaat. Ik herken dit van voorgaande ervaringen, dat maakt het extra kut. Ik heb al m'n betrokken hulpverleners al gecontracteerd, maar die werken morgen pas weer. Ik hoop gewoon echt dat het me lukt om naar therapie te gaan, want anders ga ik mezelf waarschijnlijk wel echt wat aandoen of zo. Ik kan dit gewoon echt niet meer.
Doordat ik mezelf zo jarenlang geleerd had om verdriet niet te uiten, lukt het me ook niet om op die manier duidelijk te maken bij bijv. mijn vriend, mijn beste vriendin, enkele familieleden etc. hoé slecht het nou echt met me gaat. Ik ben alleen maar woorden, maar de woorden "het gaat echt fucking slecht" heb ik inmiddels ook al één triljard keer gezegd, dus ik heb het idee dat het nooit écht helemaal binnenkomt bij mensen, tenzij ik het uit doormiddel van keihard huilen en daarbij een paniekaanval te krijgen of zo; dan denken mensen veel sneller dat er echt iets loos is, maar zo ben ik gewoon niet.
Ik weet niet wat ik wil bereiken met dit bericht. Ik wilde het denk ik gewoon even van me afschrijven of zo. Ik voel me gewoon echt heel erg slecht.
21/07/2023
22:00 400mg quetiapine
22:00 150mg venlafaxine.
23:00 2mg lorazepam (2mg was het advies van m'n psychiater, aangezien 1mg alprazolam niets deed; er was letterlijk niets aan de hand en toch stond ik heel de tijd in een soort vechtstand, waar ik helemaal klaar mee was, dus toen gaf ik de 2mg lorazepam maar een kans). Van de 2mg lorazepam ben ik van het een op het andere moment KO gegaan, terwijl ik kennelijk nog wel hele gesprekken zou hebben gehad met mijn vriend en familielid.
22/07/2023
00:52 1mg lorazepam (noodgeval, ik stond echt op het punt om twee dierbaren van mij helemaal verrot te schelden, maar naast dat ik dat niet wilde en ik ook niet weer over wilde doseren op de lorazepam, nam ik dus maar 1mg en dat hielp erg goed).
07:00 400mg quetiapine (per ongeluk)
07:00 150mg venlafaxine (per ongeluk)
07:00 40mg lisdexamfetamine (geen idee of ik dit echt genomen heb).
23/07/2023
04:30 150mg venlafaxine (op aanraden van m'n vriend, al suggereerde die slechts een halve dosis en deed ik een hele... om een of andere reden)
04:30 1mg alprazolam (of ik heb zeer realistisch gehallucineerd dat ik dit nam, of ik heb het niet genomen, maar dat kan ik me echt niet voorstellen).
07:00 80mg lisdexamfetamine (dubbele dosis genomen, ik weet niet waarom, 't was volledig intuĂŻtief).
07:38 1mg alprazolam (wel echt genomen, want ik voelde me nog steeds alles behalve kalm).
HUIDIGE STATUS
Niet geslapen, tijdens mijn poging om te slapen aan Ă©Ă©n stuk door extreem nare gedachten en levendige/realistische, doch angstaanjagende beelden moeten verdragen, nog steeds klaarwakker zijn, maar ik heb het gevoel dat ik gewoon echt richting een psychose ga of zo en ik snap gewoon echt niet hoe dat kan. Het maakt me heel erg verdrietig. Dat ik mijn medicatie zo vergeet en hele rare momenten en combinaties uitkies om het niet te doen, is echt geen goed teken, maar wat het dan precies betekent, weet ik niet... Het enige dat ik weet, is dat het echt niet goed met me gaat. Ik herken dit van voorgaande ervaringen, dat maakt het extra kut. Ik heb al m'n betrokken hulpverleners al gecontracteerd, maar die werken morgen pas weer. Ik hoop gewoon echt dat het me lukt om naar therapie te gaan, want anders ga ik mezelf waarschijnlijk wel echt wat aandoen of zo. Ik kan dit gewoon echt niet meer.
Doordat ik mezelf zo jarenlang geleerd had om verdriet niet te uiten, lukt het me ook niet om op die manier duidelijk te maken bij bijv. mijn vriend, mijn beste vriendin, enkele familieleden etc. hoé slecht het nou echt met me gaat. Ik ben alleen maar woorden, maar de woorden "het gaat echt fucking slecht" heb ik inmiddels ook al één triljard keer gezegd, dus ik heb het idee dat het nooit écht helemaal binnenkomt bij mensen, tenzij ik het uit doormiddel van keihard huilen en daarbij een paniekaanval te krijgen of zo; dan denken mensen veel sneller dat er echt iets loos is, maar zo ben ik gewoon niet.
Ik weet niet wat ik wil bereiken met dit bericht. Ik wilde het denk ik gewoon even van me afschrijven of zo. Ik voel me gewoon echt heel erg slecht.
#6
Update over mijn "cocaĂŻne"-incident
Ik ben er echter achter gekomen dat ik zeer waarschijnlijk niet eens cocaĂŻne gebruikt heb en het dus ook geen psychose was. Ik had 2 ponypacks gevonden en ik dacht dat dat de ponypacks waren die wij recent nog gebruikt hadden (waarvan ik dacht dat ze leeg waren, dus ik was helemaal blij dat er nog wat in zat), maar dat was niet zo. Het waren 2 oude ponypacks die niet van mij waren, waarvan de eerste een klein beetje amfetamine bevatte, dus toen ik dus gesnoven had was er niks aan de hand, maar in de tweede zat een aardige hoeveelheid MXE. Ik had nog nooit MXE gebruikt en verdachtte ook totaal niet dat die mogelijk in de ponypack had kunnen zitten. Toen ik bad ging schoot me wel te binnen "Heb ik misschien per ongeluk op een manier MXE genomen? Nee, dat kan niet, waarom zou die shit in een ponypack zitten?" Wat deze denkfout bekrachtigde was het feit dat er veel losse zakjes in de bak zaten waar expliciet op stond "mogelijk MXE," dus in mijn hoofd was het echt onmogelijk dat ik dat genomen zou hebben. De enige verklaring die ik dus had was dat ik te ver gegaan was met m'n drugsgebruik en dat ik vanuit een paniekaanval een hartaanval ging krijgen. Heb erger meegemaakt met drugs-geĂŻnduceerde paniekaanvallen, maar het is best lang geleden dat ik nog zo bad gegaan ben. Het bleek ook echt dezelfde MXE te zijn waar de persoon waarvan die MXE was de ergste bad trip ooit door gehad heeft.![:facepalmwoman:]()
Dit is dus wat er gebeurt als ik 'n keer besluit impulsief drugs te gebruiken. Zag echt letterlijk die ponypack en dacht "Oh nice, let's go," terwijl ik in de afgelopen paar maanden zo goed als geen behoefte aan cocaĂŻne gehad heb. Dit was echt gewoon heel dom en ik heb m'n lesje ook wel geleerd. Heb echt voor saus mezelf zo in gevaar gebracht en de mensen die erbij waren zo laten schrikken. Kan het helaas niet terugdraaien, 't is wat het is.
Ik was na het ambulancebezoek in slaap gevallen tot de ochtend erna. Had me voorgenomen om gewoon naar mijn afspraken te gaan, maar toen ik rechtop zat was ik nog steeds lichtelijk aan het spacen, dus dat was wel beangstigend. Ben toen maar opnieuw gaan slapen en toen ik daarna wakker werd was het wel helemaal weggetrokken, dus na iets minder dan 24 uur was ik wel hersteld.Zijn je psychotische klachten afgenomen?
Ik ben er echter achter gekomen dat ik zeer waarschijnlijk niet eens cocaĂŻne gebruikt heb en het dus ook geen psychose was. Ik had 2 ponypacks gevonden en ik dacht dat dat de ponypacks waren die wij recent nog gebruikt hadden (waarvan ik dacht dat ze leeg waren, dus ik was helemaal blij dat er nog wat in zat), maar dat was niet zo. Het waren 2 oude ponypacks die niet van mij waren, waarvan de eerste een klein beetje amfetamine bevatte, dus toen ik dus gesnoven had was er niks aan de hand, maar in de tweede zat een aardige hoeveelheid MXE. Ik had nog nooit MXE gebruikt en verdachtte ook totaal niet dat die mogelijk in de ponypack had kunnen zitten. Toen ik bad ging schoot me wel te binnen "Heb ik misschien per ongeluk op een manier MXE genomen? Nee, dat kan niet, waarom zou die shit in een ponypack zitten?" Wat deze denkfout bekrachtigde was het feit dat er veel losse zakjes in de bak zaten waar expliciet op stond "mogelijk MXE," dus in mijn hoofd was het echt onmogelijk dat ik dat genomen zou hebben. De enige verklaring die ik dus had was dat ik te ver gegaan was met m'n drugsgebruik en dat ik vanuit een paniekaanval een hartaanval ging krijgen. Heb erger meegemaakt met drugs-geĂŻnduceerde paniekaanvallen, maar het is best lang geleden dat ik nog zo bad gegaan ben. Het bleek ook echt dezelfde MXE te zijn waar de persoon waarvan die MXE was de ergste bad trip ooit door gehad heeft.
Dit is dus wat er gebeurt als ik 'n keer besluit impulsief drugs te gebruiken. Zag echt letterlijk die ponypack en dacht "Oh nice, let's go," terwijl ik in de afgelopen paar maanden zo goed als geen behoefte aan cocaĂŻne gehad heb. Dit was echt gewoon heel dom en ik heb m'n lesje ook wel geleerd. Heb echt voor saus mezelf zo in gevaar gebracht en de mensen die erbij waren zo laten schrikken. Kan het helaas niet terugdraaien, 't is wat het is.
#7
Wij, als ADHD patiënten, zijn compleet slaaf van de dopamine triggers in onze hersenpan. Succes er nog mee.Het ging een hele lange tijd echt fucking goed met me, gewoon wekenlang achter elkaar, maar een paar dagen geleden ben ik psychotisch geworden door cocaïne te combineren met m'n lisdexamfetamine en wat alcohol.
Ambulancevervoer is niet volledig gedekt door de zorg jammer genoeg
#8
Ben vandaag teruggevallen in m'n eetstoornis. Om een of andere reden kwam ik op het geniale idee om mezelf te gaan wegen (al lang niet gedaan) en toen ik erop stond zag ik een getal dat ik al anderhalf jaar niet meer "gehaald" heb en als het nog iets lager zou zijn, dan zit ik over m'n streefgewicht heen. Dat heeft me getriggered om dat ook echt te verwerkelijken en nu heb ik besloten om laxeermiddelen te gaan kopen. Ik haat haat haat haat mijn brein, WAAROM moet ik mezelf op deze manier gaan saboteren? Het gaat eindelijk gewoon een langere tijd goed met me en toch moet en zou ik iets bedenken om dat van mezelf af te nemen. Ik word hier echt gek van. Het is of een drugsverslaving, of automutilatie, of niet meer eten en als ik echt helemaal klaar met alles ben dan is het alle 3.
Ik heb dit dus in m'n hoofd, maar ja, ik heb wel gewoon honger en ik zie nu dingen op Getir die dit hele plan gaan verpesten en dan gaat het allemaal nog veel erger maken. Dan wordt het ook gewoon om de dag helemaal niks eten of dus alles eruit laxeren.
UuuuuuuuUUUUUGGGHHH.
Ik heb dit dus in m'n hoofd, maar ja, ik heb wel gewoon honger en ik zie nu dingen op Getir die dit hele plan gaan verpesten en dan gaat het allemaal nog veel erger maken. Dan wordt het ook gewoon om de dag helemaal niks eten of dus alles eruit laxeren.
UuuuuuuuUUUUUGGGHHH.
#9
Kun je een hulpverlener bellen hierover?Ben vandaag teruggevallen in m'n eetstoornis. Om een of andere reden kwam ik op het geniale idee om mezelf te gaan wegen (al lang niet gedaan) en toen ik erop stond zag ik een getal dat ik al anderhalf jaar niet meer "gehaald" heb en als het nog iets lager zou zijn, dan zit ik over m'n streefgewicht heen. Dat heeft me getriggered om dat ook echt te verwerkelijken en nu heb ik besloten om laxeermiddelen te gaan kopen. Ik haat haat haat haat mijn brein, WAAROM moet ik mezelf op deze manier gaan saboteren? Het gaat eindelijk gewoon een langere tijd goed met me en toch moet en zou ik iets bedenken om dat van mezelf af te nemen. Ik word hier echt gek van. Het is of een drugsverslaving, of automutilatie, of niet meer eten en als ik echt helemaal klaar met alles ben dan is het alle 3.
Ik heb dit dus in m'n hoofd, maar ja, ik heb wel gewoon honger en ik zie nu dingen op Getir die dit hele plan gaan verpesten en dan gaat het allemaal nog veel erger maken. Dan wordt het ook gewoon om de dag helemaal niks eten of dus alles eruit laxeren.
UuuuuuuuUUUUUGGGHHH.
#10
Jammer te horen @Zweevteev, hoop dat je snel fijner in je vel zit.
#11
Heb morgen therapie, dus ik zie dan sowieso m'n psycholoog en therapeut. Denk dat ik ze misschien ook gewoon alvast ga mailen, want dit gaat echt niet goed momenteel.Kun je een hulpverlener bellen hierover?
Edit: heb haar gemaild.
#12
Hoe gaat het nu met je? Heb je contact gehad met je hulpverlening?
#13
Ik kan het me niet goed herinneren, eerlijk gezegd. Volgens mij... wel, maar dan wisten ze niet zo goed wat ze ermee aanmoesten. Ik had wel genoemd dat ik op een gegeven moment een BMI had van 14,3 en dat het getal in m'n hoofd maar blijft rondspoken, of dit is echt compleet een gefabriceerde herinnering. Ik heb geen idee en dat is vet zorgelijk, realiseer ik me.Hoe gaat het nu met je? Heb je contact gehad met je hulpverlening?
#14
Wat vervelend om te horen @Zweevteev, wens je beterschap, sterkte en het beste toe. Hou je taai!Ik voel me gewoon echt heel erg slecht.
#15
Als iemand die ook een leven lang problemen heeft gehad met me moeilijk gewoon goed kunnen voelen:
Het goed wĂllen voelen is key in je probleem.
Dit klinkt misschien tegenstrijdig en misschien ook te mooi om waar te zijn, maar gezien je naam denk ik niet geschoten is altijd mis:
Vergeet even het idee dat je je goed zou moeten voelen. Laat dat idee varen. Zolang je denkt dat je je goed zou moeten voelen, voel je je niet goed en trust me (niet doen, zelf kijken), je geest zal geen probleem hebben je tot op je laatste dag op deze aarde diezelfde boring gedachte voor te schotelen met hetzelfde resultaat: omdat je je goed wĂlt voelen, voel je je juist nĂet goed. Het is gewoon wat de geest doet: het is een gedachten fabriek. Het pompt gedachten eruit en als jij je aandacht daaraan geeft "denkt" het: okĂ©, more of the same coming up! Het is echt als een machine. Natuurlijk zijn wij zelf geen machine, maar wat we hier op deze manier eigenlijk doen, is verwachten van een machine dat deze zich op een dag eindelijk eens niet als een machine zal gaan gedragen. It's NOT going to happen. Het zal niet stoppen zich als een machine te gedragen, want dat is wat het is.
Maar die gedachten zelf die maar blijven komen zijn niet het probleem. De aandacht die jij ze geeft is het probleem.
Probeer in plaats van diezelfde strategie eens dit (als je wilt):
Kijk in de kamer waar je zit (of waar je dan ook bent) om je heen en probeer de huidige perceptie, het huidige moment te stoppen. Probeer dĂt moment vast te grijpen zodat je er goed naar kunt kijken. Zorg er in ieder geval voor dat je dĂt moment niet kwijtraakt.
Dit is een aanname, maar ik gok dat het je niet is gelukt(?) Beetje onzinnig dit allemaal hĂš? Wat zit die zweefkees weer vaag te lullen.
Maar er is een reden waarom ik je hierop wijs. Want wat is de implicatie van dat je het moment niet kunt stoppen en ook niet kunt vastgrijpen? Waarom is het moment als zand dat door je vingers glijdt? De implicatie is dat het moment: de realiteit die recht voor je neus is, al gebeurd en zelfs alweer wég is op het moment dat je (geest) het probeert vast te houden. De implicatie is dat je geest niet alleen weinig invloed heeft op wat er NU gebeurt, maar NUL. Dit is iets wat volledig gezien moet worden: je hebt NUL invloed op hoe dit moment is, want het is al en het is zelfs alweer WEG.
We zijn te laat. Realiteit is er al voordat we zelfs maar kunnen begĂnnen te bedĂ©nken het anders te laten zijn dan wat het is. Dat klinkt misschien als slecht nieuws maar integendeel. De implicatie van dit gegeven is namelijk ook dat realiteit compleet vrij is van wat wij willen dat het is. En dat wij door simpelweg te zien dat we realiteit niet kunnen veranderen, het proberen daarvan op een gegeven moment vanzelf wegvalt. Want je ziet dat het absoluut zinloos is dat te veranderen dat al is (en ook alweer weg is, mind you) voordat we zelfs maar kunnen begĂnnen het te willen veranderen.
Hoe relateert dit zich dan precies tot je probleem van je goed willen voelen?
Je gedachten die zeggen "het is niet goed zoals het is, ik voel me niet zoals ik wil", dat is de gelimiteerde geest. En dat is jij, gefocust op die gelimiteerde gedachten, jezelf in een patroon houdend van goed willen voelen in de toekomst en daardoor compleet uitsluitend je goed te voelen in het hier en nu.
Maar wat is dat moment dat je niet vast kunt grijpen? Dat moment dat hier al is vóórdat je gedachten het willen veranderen. Dit moment nĂș, dat nĂș alweer weg is. Dat is de ongelimiteerde geest. Dat is het moment dat altijd in beweging is. Het is altijd veranderend, het staat nooit stil, het is vitaal, het is levend.
Er is geen leven te vinden in de gelimiteerde geest. De gelimiteerde geest ziet alleen verleden en toekomst. Dit zijn bruikbare concepten, maar als je geluk wilt, als je je goed wilt voelen: dat is alleen hier en nu: op de plaats en tijd waar je ziet dat dit moment vrij is. Het is vrij in de zin dat wij het niet kunnen veranderen, omdat het té vluchtig is om vast te grijpen. En paradoxaal genoeg veranderd het juist in positieve zin wanneer je ziet dat je het niet kunt veranderen. Je proberen het te veranderen valt hierdoor weg.
Het is te uitputtend om te proberen geluk te vinden. In plaats daarvan: STOP. En zie dat je proberen zinloos is. Proberen is altijd in tijd. Door geluk te zoeken in de toekomst, garandeer je dat je het nu niet hebt. Je moet stoppen en zien dat je pogingen tevergeefs zijn, zodat je uit tijd en in het hier en nu kunt komen, daar waar je in werkelijkheid altijd al bent en daar waar alle geluk op je ligt te wachten om je te genezen hiervan, om je te vervullen.
Niet langer uitstellen meisje.
Je vat hier in principe - weliswaar in jouw unieke woorden - volgens mij min of meer (een vorm/onderdeel van) ACT - Acceptance and Commitment Therapy - samen. Erg interessante therapievorm die veel populariteit wint in de psychologie, ook gewoon prima wetenschappelijk onderlegd. Ik ben zelf van plan deze therapie te gaan volgen na mijn huidige therapie, omdat ik hier echt wat in zie. Bekende concepten waarvan de wetenschap al lang weet dat ze in bepaalde situaties goed kunnen werken, zoals mindfulness, passen ook perfect in deze therapie.
âLeren voelenâ (ook indien negatief) boven âleren je goed/beter te voelenâ.
Ook is dit in principe wat je doet als je in een (bad) trip belandt - hoe moeilijk het ook wordt, accepteren/verdragen is toch de (beste) key.
Ik moet me zelf inhoudelijk nog verder verdiepen in ACT, dus heel gedetailleerde vragen kan ik er niet over beantwoorden, maar zo zie je maar weer dat jouw ideeĂ«n niet eens altijd zo ver afwijken van de wetenschappelijk onderbouwde ideeĂ«n. đ Zo zweverig is dit niet.
#16
Goed dat je het met ons deelt! Ik hoop dat het je min of meer een beetje oplucht.Ik weet niet wat ik wil bereiken met dit bericht. Ik wilde het denk ik gewoon even van me afschrijven of zo. Ik voel me gewoon echt heel erg slecht.
Ik denk niet dat het een gek idee is om de crisisdienst in te schakelen en om advies te vragen want zoals je zelf ook al benoemd dit gaat het niet de goede kant op. En hopelijk kunnen ze je daar helpen zodat de situatie niet nog verder uit de hand loopt.
Take careâ€ïž
#17
Als er een type hulpverlening is waar ik absoluut 0% vertrouwen in heb, dan is het de crisisdienst wel. Letterlijk alleen maar slechte ervaringen mee, maar ik heb wel al m'n hulpverleners een uitgebreide mail gestuurd over hoe het nu met me gaat en heb morgen ook weer therapie, dus ze zullen er gauw genoeg wel van op de hoogte zijn. Ik denk dat het wel goed komt, maar wil ergens ook niet te vroeg juichen.Goed dat je het met ons deelt! Ik hoop dat het je min of meer een beetje oplucht.
Ik denk niet dat het een gek idee is om de crisisdienst in te schakelen en om advies te vragen want zoals je zelf ook al benoemd dit gaat het niet de goede kant op. En hopelijk kunnen ze je daar helpen zodat de situatie niet nog verder uit de hand loopt.
Take careâ€ïž
#18
Herkenbaar! Hier ook veel negatieve ervaringen met de crisisdienst helaas. Maar soms tref je wel iemand die helpend kan zijn gelukkig!Als er een type hulpverlening is waar ik absoluut 0% vertrouwen in heb, dan is het de crisisdienst wel. Letterlijk alleen maar slechte ervaringen mee, maar ik heb wel al m'n hulpverleners een uitgebreide mail gestuurd over hoe het nu met me gaat en heb morgen ook weer therapie, dus ze zullen er gauw genoeg wel van op de hoogte zijn. Ik denk dat het wel goed komt, maar wil ergens ook niet te vroeg juichen.
Maar ik snap dat je huiverig bent om contact te leggen met de crisisdienst als je al veel slechte ervaringen hebt gehad.
Goed dat je je hulpverlening een mail hebt gestuurd en hopelijk kunnen ze je morgen passende zorg bieden!
#19
Ik heb vandaag een intake gehad bij Jellinek en ben net teruggebeld voor hun advies qua behandeling. Ze denken dat 4x per week avondbehandeling waarschijnlijk wel goed werkt voor mij i.c.m. met m'n driemaal wekelijkse therapie. Hier was ik heel enthousiast over, nog steeds wel, maar nu wordt het allemaal ineens wel heel officieel en zo en dat vind ik heel eng. Tijdens het beeldbellen vroeg ze me of ik ertoe bereid ben om helemaal te stoppen met drugs tijdens de behandeling, ook met roken. Ik antwoordde wel jolig ja, alsof ik allemaal wel kan op commando of zo, maar dat kan ik helemaal niet momenteel. Zelfs al lukt het me wel, dan stap ik gewoon over op een andere verslaving of destructieve coping. Ik heb dit allemaal ook wel aangegeven hoor, ben overal eerlijk over geweest, dus het advies dat ik gekregen heb is op basis van waar ik daadwerkelijk mee struggle, maar alsnog... ik weet niet of dit effectief voor me gaat zijn in deze fase van mijn leven. Ik heb nu ook echt zo erg de neiging om een cathinone te gaan bestellen en voordat de behandeling start dat op te maken, omdat ik dat dan tijdens de behandeling niet meer kan, maar ik weet zelf ook dat het dan allemaal nog veel moeilijker gaat worden.
Kut leven.
Kut leven.
#20
Ertoe bereid zijn of het daadwerkelijk doen en kunnen zijn ook twee verschillende dingen. Dat zullen ze daar goed weten verwacht ik. Geen idee waarom ze dat vragen, maar is vast niet zonder reden.of ik ertoe bereid ben om helemaal te stoppen met drugs tijdens de behandeling, ook met roken. Ik antwoordde wel jolig ja,