Het lijkt me een beetje dubbelop en verder werd promethazine, als ik het me goed herinner, specifiek voorgeschreven om te helpen met slapen, dus dan werkt het waarschijnlijk iets te goed.
Niet eens, ik kreeg het voorgeschreven voor woedeaanvallen en gebruikte het dus alleen indien nodig. Na een tijdje begon ik heel erg veel last te krijgen van rusteloze benen en werd het gevoel zo extreem ondraaglijk dat ik intrusieve gedachten kreeg over m'n benen eraf te willen snijden en ik ook veel moeilijker in slaap kwam. Had dit gezegd tegen mijn psychiater en zij raadde toen aan om de promethazine vast te beginnen slikken, zodat het gevoel van rusteloze benen minder werd. Dat werkte uiteindelijk ook, maar toen was ik dus ineens promethazine aan het slikken voor iets heel anders dan ik mee begon. De afgelopen maanden heb ik het misschien maar 1 of 2 keer nodig gehad voor daadwerkelijke woedeaanvallen, terwijl ik het wel iedere dag slikte op 50mg. Het is dus sowieso maar goed dat dat nu afgebouwd wordt. Als het geen vereiste was geweest voor de traumabehandeling die ik ga volgen in januari, dan zou ik het waarschijnlijk nog veel langer geslikt hebben, terwijl dat eigenlijk nergens op zou slaan.
Verder klopt het allemaal wat je zegt hoor. Ik kan onmogelijk zeker weten in hoeverre het komt door mijn medicatie of depressie dat ik zo extreem veel slaap, maar het feit blijft zeker dat de dosissen waarop ik zit, vooral die van de quetiapine, op zichzelf al enorm versuffend zijn en sowieso niet mee zullen helpen met me energiek genoeg voelen om dingen te ondernemen op een dag. Het is gewoon een lastige situatie, want waar de quetiapine wel heel erg bij helpt is dat ik automutilatie veel minder onder controle heb en dat ik dopaminerge drugs veel moeilijker kan misbruiken (en wil misbruiken), omdat het een dopamine-antagonist is en ik letterlijk alleen maar mijn lichaam zou beschadigen, zonder dat ik enig positief effect ervaar. Ik heb een paar maanden geleden, in overleg met mijn psychiater, mijn quetiapine geprobeerd af te bouwen van 400mg naar 350mg en dat was een regelrechte nachtmerrie, ook al was mijn situatie op alle vlakken toen redelijk stabiel. Ik heb het niet eens een week volgehouden en ben toen maar weer naar 400mg gegaan.
Don't get me wrong, ik wil echt heel graag af van de monsterdosissen aan medicatie die ik nu slik, maar thuis afbouwen is gewoon geen optie. Ik hoop echt dat het gewoon goed komt met m'n DGT-aanmelding en dat ik daar een begin kan maken aan het afbouwen van i.i.g. de quetiapine, maar dan valt nog te zien...
Ik ken 1 persoon (slanke jongedame) die het met 600 mg nog prima deed. Verder werd iedereen een kasplantje.
Ik ook, mijn beste vriendin. Net zoals ik heeft zij ook Anorexia Nervosa, maar i.t.t. mij heeft zij ook schizofrenie en vanaf 600mg heeft quetiapine een antipsychotische werking. Vanaf 400 t/m 550mg zou het een vergelijkbare werking hebben als antidepressiva. Ik verbaas me echt over de hoeveelheid mensen die ik ken die van 25mg al nokkie gaan. Ik had 200mg voordat het pas consistent effectief was voor mijn slaapproblemen.