#1
Goed dat je dit deelt. Ik zou willen dat ik je kon helpen. Ook om je van dit idee af te praten.Ik ben al uren bezig met heroïne en methamfetamine proberen te fixen. Terugval is in zicht.
Helpt het om met iemand te praten nu?
Take care ❤️
Zweevteev's landingsproces
264 antwoorden
90 weergaven
18-5-2026
Helpt het om met iemand te praten nu?
Take care ❤️
#2
Hopelijk helpt het delen van jouw zucht. Uiteraard zou ik je willen behoeden voor een terugval, maar dat kan je alleen zelf. Je deelt je zoektocht, dus er is nog hoop dat je andere gedachten krijgt.Ik ben al uren bezig met heroïne en methamfetamine proberen te fixen. Terugval is in zicht.
#3
Goed dat je dit deelt. Ik zou willen dat ik je kon helpen. Ook om je van dit idee af te praten.
Helpt het om met iemand te praten nu?
Take care ❤️
Ik was eigenlijk van plan om helemaal niemand hierover te vertellen, maar heb het toch maar hier gedumpt met het idee van: "Jullie kunnen me niet fysiek tegenhouden, maar ergens hoop ik misschien toch voor mezelf dat anderen hun perspectief toelaten me op andere gedachten kan krijgen." Ik denk niet dat dat gaat gebeuren, want als ik eenmaal iets wil, dan ga ik het krijgen ook. Nu lukte het alleen niet, dus kan het pas morgen op z'n vroegst halen en heroïne is uitverkocht, dus tenzij ik iemand anders vind, is het "alleen maar" methamfetamine. Het lucht me dus niet op om dit te delen, het geeft me juist extra stress, aangezien ik mensen op deze manier toelaat om iets te zeggen over dingen die in mijn hoofd omgaan. Ik laat liever iedereen buiten de deur als ik van plan ben om iets heel destructiefs/gevaarlijks te gaan doen. Als ik wil gaan snijden of expres wil overdoseren dan zeg ik het bijvoorbeeld ook nooit tegen iemand.Hopelijk helpt het delen van jouw zucht. Uiteraard zou ik je willen behoeden voor een terugval, maar dat kan je alleen zelf. Je deelt je zoektocht, dus er is nog hoop dat je andere gedachten krijgt.
Iets in me waardeert jullie berichten zeker wel hoor, maar duiveltje in mijn hoofd niet zo. Het is echt heel kut.
#4
Ik stuur je hierbij alleen maar liefde, dat overwint alles ❤️❤️❤️❤️Iets in me waardeert jullie berichten zeker wel hoor, maar duiveltje in mijn hoofd niet zo. Het is echt heel kut.
#5
@Zweevteev heel indrukwekkend, aangrijpend, authentiek, raakt meteen 🙏
#6
Heel goed dat je hier kwetsbaar deelt. Wat je binnenhoudt groeit, wat je uitspreekt wordt kleiner.Ik was eigenlijk van plan om helemaal niemand hierover te vertellen, maar heb het toch maar hier gedumpt met het idee van: "Jullie kunnen me niet fysiek tegenhouden, maar ergens hoop ik misschien toch voor mezelf dat anderen hun perspectief toelaten me op andere gedachten kan krijgen." Ik denk niet dat dat gaat gebeuren, want als ik eenmaal iets wil, dan ga ik het krijgen ook. Nu lukte het alleen niet, dus kan het pas morgen op z'n vroegst halen en heroïne is uitverkocht, dus tenzij ik iemand anders vind, is het "alleen maar" methamfetamine. Het lucht me dus niet op om dit te delen, het geeft me juist extra stress, aangezien ik mensen op deze manier toelaat om iets te zeggen over dingen die in mijn hoofd omgaan. Ik laat liever iedereen buiten de deur als ik van plan ben om iets heel destructiefs/gevaarlijks te gaan doen. Als ik wil gaan snijden of expres wil overdoseren dan zeg ik het bijvoorbeeld ook nooit tegen iemand.
Iets in me waardeert jullie berichten zeker wel hoor, maar duiveltje in mijn hoofd niet zo. Het is echt heel kut.
En dan nog even een open deur: door te gebruiken maak je je problemen alleen maar erger.
#7
Ik zeg verder niets, alleen hup Zweefteev! En probeer het beste van de situatie te maken. Dat mantra gebruik ik altijd als het minder goed gaat.Ik was eigenlijk van plan om helemaal niemand hierover te vertellen, maar heb het toch maar hier gedumpt met het idee van: "Jullie kunnen me niet fysiek tegenhouden, maar ergens hoop ik misschien toch voor mezelf dat anderen hun perspectief toelaten me op andere gedachten kan krijgen." Ik denk niet dat dat gaat gebeuren, want als ik eenmaal iets wil, dan ga ik het krijgen ook. Nu lukte het alleen niet, dus kan het pas morgen op z'n vroegst halen en heroïne is uitverkocht, dus tenzij ik iemand anders vind, is het "alleen maar" methamfetamine. Het lucht me dus niet op om dit te delen, het geeft me juist extra stress, aangezien ik mensen op deze manier toelaat om iets te zeggen over dingen die in mijn hoofd omgaan. Ik laat liever iedereen buiten de deur als ik van plan ben om iets heel destructiefs/gevaarlijks te gaan doen. Als ik wil gaan snijden of expres wil overdoseren dan zeg ik het bijvoorbeeld ook nooit tegen iemand.
Iets in me waardeert jullie berichten zeker wel hoor, maar duiveltje in mijn hoofd niet zo. Het is echt heel kut.
#8
Goed vh delen, kan mn je hier misschien op andere gedachten brengen.Ik ben al uren bezig met heroïne en methamfetamine proberen te fixen. Terugval is in zicht.
Piuuw beide zwaar vuil spul😲 Khoop dat je het niet weet te fixen.
Helpt methadon niet mbt heroïne?
Heel veel sterkte en alle moed en deftige hulp toegewenst.
#9
Heb je iemand in je directe omgeving met wie je dit face-to-face of telefonisch kan delen?
Dat lucht bij mij altijd vele malen meer op dan wat tekst op een schermpje.
Desalniettemin is het een hele mooie stap om dit te delen al voordat de terugval gebeurt is. Of dat dan online is of face-to-face, dat is echt een hele stap.
Dat laat mij eigenlijk ook wel zien dat jij diep van binnen eigenlijk helemaal niet wilt gebruiken, maar die kutverslaving neemt op dit moment de overhand.
Ik kan verder eigenlijk maar een tip geven (naast het misschien in real life met iemand bespreken). En dat is op te stoppen met vechten tegen die zucht. Te stoppen met vechten in het vinden van een manier om aan de drugs te komen. Door te stoppen met vechten, komt er ruimte en pas dan verdwijnt de zucht.
Het voelt tegenstrijdig, maar voor mij werkt dat. Stoppen met vechten tegen die gedachtes en gevoelens en ze worden minder is mijn ervaring.
Succes! ❤️
Dat lucht bij mij altijd vele malen meer op dan wat tekst op een schermpje.
Desalniettemin is het een hele mooie stap om dit te delen al voordat de terugval gebeurt is. Of dat dan online is of face-to-face, dat is echt een hele stap.
Dat laat mij eigenlijk ook wel zien dat jij diep van binnen eigenlijk helemaal niet wilt gebruiken, maar die kutverslaving neemt op dit moment de overhand.
Ik kan verder eigenlijk maar een tip geven (naast het misschien in real life met iemand bespreken). En dat is op te stoppen met vechten tegen die zucht. Te stoppen met vechten in het vinden van een manier om aan de drugs te komen. Door te stoppen met vechten, komt er ruimte en pas dan verdwijnt de zucht.
Het voelt tegenstrijdig, maar voor mij werkt dat. Stoppen met vechten tegen die gedachtes en gevoelens en ze worden minder is mijn ervaring.
Succes! ❤️
#10
Daar zit een mogelijke sleutel: wie wil het ?Ik denk niet dat dat gaat gebeuren, want als ik eenmaal iets wil, dan ga ik het krijgen ook.
Jij of dat duiveltje in jouw hoofd ?
Jij bent het niet ? Dan delft dat duiveltje het onderspit !
#11
Ja, maar ik heb tot nu toe maar één keer in mijn leven heroïne gebruikt. Het is niet dat ik er verslaafd aan ben en dus iets nodig heb zodat ik kan afkicken (althans, nu niet).Helpt methadon niet mbt heroïne?
Ik heb het idee dat dat duiveltje een deel van mij is, dus beide zou ik dan zeggen. Het is meer dat ik weet dat dit niet de oplossing is en dat iets in mij zich genoeg bewust is daarvan om het uit te spreken, maar ik ben gewend dat mijn impulsiviteit me meestal de baas is en dus niet m'n ratio.Daar zit een mogelijke sleutel: wie wil het ?
Jij of dat duiveltje in jouw hoofd ?
Telefonisch: ja, maar ik haat het om te bellen. Het er in persoon over hebben kan ook zeker, maar dat zijn dan precies de mensen waarvan ik niet wil dat ze het weten, want ik krijg dan of een preek of het eindigt in een heftige ruzie, wat al helemaal de kans vergroot dat ik gewoon methamfetamine ga halen.Heb je iemand in je directe omgeving met wie je dit face-to-face of telefonisch kan delen?
#12
Hier kan ik je zo hard in volgen. Heb ook al zeer bewogen leven, met de diepste dalen meegemaakt vol zelfdestructieve daden. Maar ik had/heb wel zeer goede vertrouwensband met mn huisarts en mn beste vriendin, de enige 2 die waarmee ik heel veel v mn leed en miserie deelde.Ik was eigenlijk van plan om helemaal niemand hierover te vertellen, maar heb het toch maar hier gedumpt met het idee van: "Jullie kunnen me niet fysiek tegenhouden, maar ergens hoop ik misschien toch voor mezelf dat anderen hun perspectief toelaten me op andere gedachten kan krijgen." Ik denk niet dat dat gaat gebeuren, want als ik eenmaal iets wil, dan ga ik het krijgen ook.
Ik beperkte het ook bij die beste vriendin, ik zé echt alles, andersom ook zo en wist zowat altijd wanneer ik extra diep zat. Ook als ik echt in een crisis (xtra aanwezige zelfdestructieve en suïcidale gedachten) zat/zit en aant bellen waren, kwam ze met haar vriend (ex ondertussen), omdat ze zelf geen rijbewijs heeft savonds laat nr mij en da helpt wel dan, om erger te voorkomen.
Ook als ik een chat/gesprek kei depri afsloot met soort v afscheid en ik dan overdosis benzo's, Tramadol en alcohol en maagpil nam en dus heeeel ver weg was in zeer diepe slaap en ze mij ni kon bereiken en daar ze zichzelf ni kon verplaatsen, belde ze de hulpdiensten en zo werd ik 14u na inname gevonden door politie en ambulance en werd fuckedup wakker in ziekenhuis, maar zou toch geen dodelijke dosis geweest zijn.
Tegen oa mn ma, die ik samen met mn beste vriendin diep in mn hart draag, deed ik me heeeel lang veel beter voor dan de realiteit, bleef ik vrij oppervlakkig.
Tem maart vorig jaar bleef dat zo, maar toen zat ik zo ontzettend diep op alle vlak en had oa ferme gokverslaving. Dus tegen mn ma verteld en zo goed als ze is, sprong ze me financieel bij. Maar ging verder met gokken en ook drug en medicatie misbruik.
Ik viel dieper dan diepst en wou er echt eind aan maken, had de methode (giga overdosis mix met Oxycodon, Tramadol, alcohol en benzo's en in bad met water gaan liggen en polsen doorsnijden, om zeker te zijn) en de dag vastgelegd in mn hoofd. Zé tegen mn beste vriendin en ma, dat ik dit meer als zelfeuthanasie zag en daarom er hen bij betrok om afscheid te kunnen nemen en hun voor te bereiden, alsof ik aan ongeneeslijke ziekte leed en wist dat einde in zicht was. Ik ging toen nog nr mn ma en vertelde vr het eerst echt alles, want zij wist los van mijn voorgeschreven medicatie, nix van mijn druggebruik qua stims en fuckedup levensstijl. Ik prate echt met de gedachte, 't is hier gedaan vr mij, dus was heel open gesprek langs mijn kant, mr zeer zwaar en mega emotieel vr mn ma, die haar tranen niet kon inhouden, mr was vr mij soort v afscheid, waar ik best koel bij bleef, ik liet bizar geen traan.
Dit was ook enige keer dat ik dergelijke geplande zelfmoord, hier deelde, omdat ik er zo vastberaden over was, het was dé oplossing.
Uiteindelijk toen het moment naderde, werd ik ongemakkelijker met de dag en uren, ook doordat mn beste vriendin niet afhield om me van gedachte te doen veranderen en het beeld v mn ma. En lukte het me echt niet.
Gans die periode daarna, giga veel steun van mn ma gehad en ook van haar vriend. Ik was zo'n totaal wrak, kon letterlijk nix. En zo deed mn ma echt giga boodschappen vr mij, die ze dan samen met haar vriend kwam brengen. En doordat ze nu ook mn verslavingen kende, is ze sowieso pak ongeruster als ik ni of veel later reageer op berichtje. En drukt nu ook meer op mn middelenmisbruik.
Voor jou is het "alleen maar" Methamfetamine, maar dit is toch ook über potent spul of geeft dit niet genoeg qua rush en is heroïne echt iets dat je dan echt ff je leed wegneemt?Nu lukte het alleen niet, dus kan het pas morgen op z'n vroegst halen en heroïne is uitverkocht, dus tenzij ik iemand anders vind, is het "alleen maar" methamfetamine.
Kbegrijp je wel en ts ook zo subjectief, hangt zo hard af van, hoe uitzichtloos is je hel, hoeveel dieper kan je nog vallen. Ik denk ook, als ik, jij en eender wie, echt volledig, maar echt volledig op is, niks erger is dan dit leven en 0,0 uitzicht hebt op enig lichtpuntje en je echt besluit dit leven te verlaten, je dit indd met niemand deelt, omdat dit enkel alles vermoeilijkt. Als ik die vriendin en mn ma niet had en niemand anders van die waarde zou bb in mn leven, was het toen msschn wel een stille eenzame zelfmoord.Het lucht me dus niet op om dit te delen, het geeft me juist extra stress, aangezien ik mensen op deze manier toelaat om iets te zeggen over dingen die in mijn hoofd omgaan. Ik laat liever iedereen buiten de deur als ik van plan ben om iets heel destructiefs/gevaarlijks te gaan doen. Als ik wil gaan snijden of expres wil overdoseren dan zeg ik het bijvoorbeeld ook nooit tegen iemand.
Ook hier versta ik je volledig, medeforumleden tonen hun medeleven, geven troost en raad en willen luisterend oor zijn.Iets in me waardeert jullie berichten zeker wel hoor, maar duiveltje in mijn hoofd niet zo. Het is echt heel kut.
Maar zoals je zegt, als die stem in je hoofd, die inner struggle, die parasiet van een demoon, de overhand neemt, is de best bedoelde daad van ieders uit de "echte" wereld, vaak ontoereikend.
Meer dan kut, zo'n persoonlijke inner duivel, die zorgt dat je de ware hel hier op aarde beleefd, dat vreet zo ontzettend hard aan je, dat je zowel geestelijk als lichamelijk verder en verder zal afbrokkelen.
I hope, you'll find that little point of light in this dark path🌠
#13
Voor mij stelt methamfetamine niet heel veel voor, tenzij ik het rook. Dat heeft sowieso te maken met mijn turbotolerantie van de lisdexamfetamine die ik dagelijks slik. Het was dus voor mij chiller geweest als ik aan heroïne kon komen i.p.v., want het verschil tussen lisdexamfetamine en methamfetamine is zo goed als niet werkbaar, tenzij ik het rook. Kort samengevat zou ik gewoon goedkoper uit zijn met heroïne dan met methamfetamine.Voor jou is het "alleen maar" Methamfetamine, maar dit is toch ook über potent spul of geeft dit niet genoeg qua rush en is heroïne echt iets dat je dan echt ff je leed wegneemt?
Bedankt voor je uitgebreide bericht, dat waardeer ik heel erg.
#14
Ik weet niet of het al gezegd is maar heroïne + promethazine is een gevaarlijke combinatie. + alcohol extra gevaarlijk.
#15
Heroïne geeft als opioïde ook veel meer een giga verdovende gelukzalige roes, terwijl methamfetamine en amfetamines als stim, heel totaal andere werking/effecten geeft.Voor mij stelt methamfetamine niet heel veel voor, tenzij ik het rook. Dat heeft sowieso te maken met mijn turbotolerantie van de lisdexamfetamine die ik dagelijks slik. Het was dus voor mij chiller geweest als ik aan heroïne kon komen i.p.v., want het verschil tussen lisdexamfetamine en methamfetamine is zo goed als niet werkbaar, tenzij ik het rook. Kort samengevat zou ik gewoon goedkoper uit zijn met heroïne dan met methamfetamine.
Voor mezelf kan ik dan vb Tramadol en 4-FMA vergelijken en da ligt qua effecten mijlenver van elkaar, eerder tegenovergestelde.
En ja je giga tolerantie van lisdexamfetamine zwakt indd de effecten vd (meth)amfetamines serieus af.
Las ook dat je helemaal geen heroïne-junk bent mbt op mn methadon vraag.
Da's al goed.
Je wenst dus vooral een sterk verdovende roes, die je tijdelijk uit je hel haalt.
Zijn disso's dan geen mogelijk alternatief, zoals, Ketamine, 2F-DCK, 3MeO, O-PCE,...2F-DCK heb ikzelf vele en zeer uiteenlopende ervaringen mee gehad, van chille, zorgeloze alcoholroes bij dosis tem 200mg, bij 300-350mg, veel meer weg met lichamelijke verlamming en zeer dreamy en bij 450mg, ware outstanding strip, K-hole level.
Overige disso's geven ook warme, diepe dromerige trip.
Da's zeer graag gedaan en blij dat je 't kan waarderen en wou zowel de stempel drukken op mn volledige begrip richting jou en anderzijds mijn diepste dalen delen, met naast raakvlakken, toch ook weer zeer subjectief en zeer verschillend is met jouw hel. 't is zeer complex.Bedankt voor je uitgebreide bericht, dat waardeer ik heel erg.
#16
Update: ik was van gedachten veranderd over het halen van methamfetamine, aangezien ik het toch wat duur vond en voor hetzelfde geld ook gewoon research chemicals kon halen (slechtste alternatief ooit voor methamfetamine, dat weet ik). Het bestellen lukte echter niet door een technisch dingetje, dus toen voelde ik me al helemaal kut en was ik weer van plan om vandaag nog methamfetamine te gaan halen. Wonder boven wonder is die drang voor nu toch weg, aangezien ik een vergadering had met mijn collega's en ik ineens heel veel motivatie kreeg om veel dingen af te maken die ik al weken laat liggen. Om die dingen goed te doen moet ik wel nuchter blijven, dus het halen van drugs is toch in ieder geval met een dagje opgeschoven...
---
Qua ketamine-analogen: dissociatieven vind ik denk ik de kutste drugssoort die er is. Ik heb ervaring met 2F-DCK, 3-MeO-PCP, DCK, O-PCE, lachgas en poppers. M.u.v. lachgas vind ik ze allemaal nog veel kutter. Dissociatieven trekken me echt helemaal niet. De laatste keer dat ik een research chemical dissociatief heb gekocht was in 2020 en sindsdien ben ik echt al 40 drugs verder of zo. Maar goed, tot zo ver mijn rant.![:sweatsmile:]()
Ik waardeer wel dat je met me mee probeert te denken, dank daarvoor.
---
Ik ben een tijdje ketamineverslaafd geweest. Ik gebruikte het toen inderdaad als een roes om maar even uit de nuchtere hel weg te zijn, maar uiteindelijk ben ik ermee gestopt, omdat het helemaal niet meer een gewenst effect bood. Heb nog vaak genoeg erna ketamine gedaan, maar dat alleen maar in groepsverband en na oktober 2021 weet ik 100% zeker dat ik toen ook nooit meer zelf gehaald heb. Mensen om me heen gebruiken het als een soort medicijn (ik ken mensen met schizofrenie en dwangstoornis waarbij ketamine helpt om de klachten te verlichten), maar voor mij is er inmiddels totaal geen reden meer om dat zowel recreatief als medicinaal te gebruiken. Ik vind het echt saai spul. Het maakt me eigenlijk alleen maar dommer en andere mensen worden iets dragelijker, verder biedt het me niets.Je wenst dus vooral een sterk verdovende roes, die je tijdelijk uit je hel haalt.
Zijn disso's dan geen mogelijk alternatief, zoals, Ketamine, 2F-DCK, 3MeO, O-PCE,...2F-DCK heb ikzelf vele en zeer uiteenlopende ervaringen mee gehad, van chille, zorgeloze alcoholroes bij dosis tem 200mg, bij 300-350mg, veel meer weg met lichamelijke verlamming en zeer dreamy en bij 450mg, ware outstanding strip, K-hole level.
Overige disso's geven ook warme, diepe dromerige trip.
Qua ketamine-analogen: dissociatieven vind ik denk ik de kutste drugssoort die er is. Ik heb ervaring met 2F-DCK, 3-MeO-PCP, DCK, O-PCE, lachgas en poppers. M.u.v. lachgas vind ik ze allemaal nog veel kutter. Dissociatieven trekken me echt helemaal niet. De laatste keer dat ik een research chemical dissociatief heb gekocht was in 2020 en sindsdien ben ik echt al 40 drugs verder of zo. Maar goed, tot zo ver mijn rant.
Omdat het beide sederend is, of zijn er nog extra risico's die zich specifiek voordoen bij de combinatie van heroïne met promethazine?Ik weet niet of het al gezegd is maar heroïne + promethazine is een gevaarlijke combinatie. + alcohol extra gevaarlijk.
#17
Dit bericht is heel erg chaotisch geworden en is niet meer wat ik van plan was om te posten, maar voor wie geïnteresseerd genoeg is om dit allemaal te lezen: ik heb het over hoe OCPS een gigantisch negatieve invloed heeft op mijn leven, over hoe gefrustreerd ik ben over hoe onsuccesvol ik ben in de ogen van de maatschappij en over of ik misschien niet toch gewoon een narcist ben en helemaal niet zo zelfbewust ben als ik dacht dat ik was.
Zoals sommigen misschien weten heb ik een eindloze lijst aan diagnoses en heb ik met behulp van sommige diagnoses adequate hulp aangeboden gekregen. Dit zijn de diagnoses die terecht zijn geweest + de eventuele behandeling(en) die ik ervoor kreeg. Ze staan op volgorde van wat ikzelf als meest belangrijk heb ervaren:
Een maand geleden was het voor het eerst dat ik het idee had dat ik iets van hulp kreeg voor mijn dwangmatigheid. Mijn creatief therapeut gaf me de opdracht om tijdens het tekenen stil te staan bij alle regeltjes die ik mezelf onbewust opleg, zodat we een duidelijker beeld zouden krijgen van waarom ik welke regeltjes onbewust naleef, die mij iedere dag heel veel misère bezorgen. Dat een behandelaar me zó'n goede suggestie geeft (en iets is wat mij nog nooit te binnen geschoten is om te doen), is heel zeldzaam. Vanaf dat moment mocht ik haar ook heel veel meer en beschouwde ik haar als de beste therapeut die ik ooit gehad heb. Dat had echt indruk op mij gemaakt en gisteren gebeurde dat nóg een keer. Ik vertelde haar dat ik super ongelukkig word an het feit dat ik niets van wat ik creëer goed genoeg vind. Tekenen, gedichten/songteksten schrijven, beats produceren: het is allemaal zo fucking matig dat ik tegen mezelf blijf zeggen dat ik gewoon een andere hobby moet gaan zoeken, omdat het "niet voor mij weggelegd is." Tekeningen maak ik tenminste nog af, maar liedjes nooit, want ik houd het nooit lang genoeg uit met mezelf. De enige reden dat mijn focus nu weer daarop ligt, is omdat ik aan de LSD heel veel inspiratie had en veel tekst op een beat geschreven had en ik intense zelfhaat ervaar als ik ook dit project verwaarloos, maar dat is het ding: ik haat mezelf ook als ik er wel mee bezig ben en het allemaal niet lijkt te lukken.
Dit gaat echt alle kanten op, dus om tot de essentie te komen van wat ik wil zeggen: gisteren heb ik mezelf gedwongen om een afgeraffelde beat te laten horen (het is "af" en staat op YouTube, maar in mijn hoofd is het absoluut niet af) en ik heb een deel van de rap laten horen en die is al helemáál niet af, echt verre van. Toen ik die pre-recorded rap liet horen spande zowat iedere spier in mijn lichaam aan en wilde ik eigenlijk gewoon het gebouw uit rennen van de cringe, maar dat was volledig weg toen mijn therapeut me de suggestie gaf om deze exposure vanaf nu iedere week te doen en dat ik dus als "huiswerk" kreeg om gewoon verder te gaan ermee. Ik vond dat echt een geniale stok achter de deur en voelde me heel erg opgelucht.
Het doet mij doorgaans niets als mensen zeggen dat ze m'n shit goed vinden, want in de ogen van de maatschappij ben ik toch niet succesvol (ik verdien nergens geld mee) en kennelijk trek ik me dat zo erg aan, dat dat ook is hoe ik me voel. Ik voel me eigenlijk gewoon een mislukte artiest die omringd is door mensen die medelijden met me hebben en dan maar zeggen dat ik "super getalenteerd ben" of "super veel potentie heb." Als ik dat echt ben, waarom ben ik dan nog steeds onbekend en leef ik van een uitkering, denk ik dan? Soms is zit mijn zelfhaat me zo hoog dat ik begin te twijfelen aan of ik misschien niet toch gewoon een narcist geworden ben, doordat iedereen jarenlang tegen me gelogen heeft over hoe goed ik zou zijn in bepaade dingen. Dit heb ik ook besproken met mijn therapeut, (volgens mij) nadat ik die audio's had laten horen. Ik wilde het laten horen, omdat ik dacht dat mezelf op zo'n manier kwetsbaar opstellen waarschijnlijk wel ergens goed voor was. Ik had niet verwacht dat ze haar mening zou geven erover, want ze weet dat dat me niets doet, maar het feit dat ze zei dat ze beide audio's echt heel erg goed vond, zelfs nadat ik verteld had over hoe ik begin te denken dat complimenten me een delusional narcist gemaakt hebben, maakte heel veel indruk op mij. Je kan het echt niet maken om als therapeut iemands wanen te voeden, dus ik ga ervan uit dat ze het wel meende, wat mij gisteren enorm veel motivatie gegeven heeft om verder te gaan met m'n liedje. Ik kijk er ook heel erg naar uit om over twee weken weer naar mijn therapiesessie met haar te gaan.![:grin:]()
Zoals sommigen misschien weten heb ik een eindloze lijst aan diagnoses en heb ik met behulp van sommige diagnoses adequate hulp aangeboden gekregen. Dit zijn de diagnoses die terecht zijn geweest + de eventuele behandeling(en) die ik ervoor kreeg. Ze staan op volgorde van wat ikzelf als meest belangrijk heb ervaren:
Spoiler: Legenda
Dikgedrukt = heb ik gevolgd
Niet-dikgedrukt = zou ik volgen, maar ging niet door
Schuin = ga ik volgen
Niet-dikgedrukt = zou ik volgen, maar ging niet door
Schuin = ga ik volgen
- Depressie | ACT, CGT
- ADHD | medicamenteuze behandeling
- OCPS (dwangmatige persoonlijkheidsstoornis) | niks
- verslaving | CGT, CGT-v
- BPS (borderline persoonlijkheidsstoornis) | VERS, DGT, MBT, DGT
- PTSS | EMDR, klinische traumabehandeling
- AN (Anorexia Nervosa) | klinische behandeling, medicamenteuze behandeling
Een maand geleden was het voor het eerst dat ik het idee had dat ik iets van hulp kreeg voor mijn dwangmatigheid. Mijn creatief therapeut gaf me de opdracht om tijdens het tekenen stil te staan bij alle regeltjes die ik mezelf onbewust opleg, zodat we een duidelijker beeld zouden krijgen van waarom ik welke regeltjes onbewust naleef, die mij iedere dag heel veel misère bezorgen. Dat een behandelaar me zó'n goede suggestie geeft (en iets is wat mij nog nooit te binnen geschoten is om te doen), is heel zeldzaam. Vanaf dat moment mocht ik haar ook heel veel meer en beschouwde ik haar als de beste therapeut die ik ooit gehad heb. Dat had echt indruk op mij gemaakt en gisteren gebeurde dat nóg een keer. Ik vertelde haar dat ik super ongelukkig word an het feit dat ik niets van wat ik creëer goed genoeg vind. Tekenen, gedichten/songteksten schrijven, beats produceren: het is allemaal zo fucking matig dat ik tegen mezelf blijf zeggen dat ik gewoon een andere hobby moet gaan zoeken, omdat het "niet voor mij weggelegd is." Tekeningen maak ik tenminste nog af, maar liedjes nooit, want ik houd het nooit lang genoeg uit met mezelf. De enige reden dat mijn focus nu weer daarop ligt, is omdat ik aan de LSD heel veel inspiratie had en veel tekst op een beat geschreven had en ik intense zelfhaat ervaar als ik ook dit project verwaarloos, maar dat is het ding: ik haat mezelf ook als ik er wel mee bezig ben en het allemaal niet lijkt te lukken.
Dit gaat echt alle kanten op, dus om tot de essentie te komen van wat ik wil zeggen: gisteren heb ik mezelf gedwongen om een afgeraffelde beat te laten horen (het is "af" en staat op YouTube, maar in mijn hoofd is het absoluut niet af) en ik heb een deel van de rap laten horen en die is al helemáál niet af, echt verre van. Toen ik die pre-recorded rap liet horen spande zowat iedere spier in mijn lichaam aan en wilde ik eigenlijk gewoon het gebouw uit rennen van de cringe, maar dat was volledig weg toen mijn therapeut me de suggestie gaf om deze exposure vanaf nu iedere week te doen en dat ik dus als "huiswerk" kreeg om gewoon verder te gaan ermee. Ik vond dat echt een geniale stok achter de deur en voelde me heel erg opgelucht.
Het doet mij doorgaans niets als mensen zeggen dat ze m'n shit goed vinden, want in de ogen van de maatschappij ben ik toch niet succesvol (ik verdien nergens geld mee) en kennelijk trek ik me dat zo erg aan, dat dat ook is hoe ik me voel. Ik voel me eigenlijk gewoon een mislukte artiest die omringd is door mensen die medelijden met me hebben en dan maar zeggen dat ik "super getalenteerd ben" of "super veel potentie heb." Als ik dat echt ben, waarom ben ik dan nog steeds onbekend en leef ik van een uitkering, denk ik dan? Soms is zit mijn zelfhaat me zo hoog dat ik begin te twijfelen aan of ik misschien niet toch gewoon een narcist geworden ben, doordat iedereen jarenlang tegen me gelogen heeft over hoe goed ik zou zijn in bepaade dingen. Dit heb ik ook besproken met mijn therapeut, (volgens mij) nadat ik die audio's had laten horen. Ik wilde het laten horen, omdat ik dacht dat mezelf op zo'n manier kwetsbaar opstellen waarschijnlijk wel ergens goed voor was. Ik had niet verwacht dat ze haar mening zou geven erover, want ze weet dat dat me niets doet, maar het feit dat ze zei dat ze beide audio's echt heel erg goed vond, zelfs nadat ik verteld had over hoe ik begin te denken dat complimenten me een delusional narcist gemaakt hebben, maakte heel veel indruk op mij. Je kan het echt niet maken om als therapeut iemands wanen te voeden, dus ik ga ervan uit dat ze het wel meende, wat mij gisteren enorm veel motivatie gegeven heeft om verder te gaan met m'n liedje. Ik kijk er ook heel erg naar uit om over twee weken weer naar mijn therapiesessie met haar te gaan.
#18
Heb je ooit geprobeerd om je werk te verkopen? Heb je een insta of website/social media?
#19
Ja op alles. Op Instagram ben ik heel erg actief, maar ik denk dat het probleem misschien is dat 1) mijn profiel echt een teringzooi is, aangezien ik gewoon leuke kiekjes, mijn tekeningen/schilderijen, poëzie, mentale gezondheid activisme, covers én beats allemaal door elkaar heen post en 2) ik nogal een grote bek heb, mijn uitgesproken mening bijna dagelijks wel in m'n verhaal verkondig en mijn verhaal ook wel eens 30 slides lang is en veelal over politiek gaat, waar veel mensen heel bad op gaan.Heb je ooit geprobeerd om je werk te verkopen? Heb je een insta of website/social media?
Maar momenteel is de staat van mijn gedachten heel anders dan toen ik de voorgaande post schreef. Ik heb nu eigenlijk wel het idee dat het allemaal wel goed komt, wat niet eens hoeft te betekenen dat ik veel geld ga verdienen met de shit die ik doe. Gewoon zelf blij zijn met wat ik creëer is het belangrijkste van alles en zo'n gevoel van trots ervaar ik nu voor het eerst voor zo'n "lange" tijd (langer dan enkele minuten, lol). Ik weet niet hoe ik ineens zo'n 180° gedaan heb. Waarschijnlijk komt het doordat ik nu ook gewoon de juiste middelen gebruik om mijn doel te bereiken i.p.v. dat ik mezelf aanpraat dat het allemaal niet beter kán worden, terwijl de middelen die ik had helemaal niet optimaal waren. Ik hoop dat ik in deze flow blijf. Ik heb er op zich wel vertrouwen in, voor nu.
#20
Niet veranderen. Dit zijn leuke mensen vind ik. En creatieve dingen is mijn liefde dus kan dat alleen respecteren.mijn profiel echt een teringzooi is, aangezien ik gewoon leuke kiekjes, mijn tekeningen/schilderijen, poëzie, mentale gezondheid activisme, covers én beats allemaal door elkaar heen post en 2) ik nogal een grote bek heb, mijn uitgesproken mening bijna dagelijks wel in m'n verhaal verkondig en mijn verhaal ook wel eens 30 slides lang is en veelal over politiek gaat, waar veel mensen heel bad op gaan.Dit zijn erg veel dingen waar mensen op kunnen afhaken, maar ik zie het niet zitten om daar iets aan te veranderen. M'n profiel is gewoon een reflectie van wie ik ben als persoon en dat vind ik erg fijn.
Dit is een heel bijzonder gevoel en ervaring en alsjeblieft koester het want ik ken het en het extatisch.Gewoon zelf blij zijn met wat ik creëer is het belangrijkste van alles en zo'n gevoel van trots ervaar ik nu voor het eerst voor zo'n "lange" tijd
je kunt dit 🤝😉