Deel je inzicht!

Bedankt voor de like en de hartjes.
IK had eigenlijk felle kritiek verwacht maar ik 'mag' mensen op een laag pitje gaan zetten denk ik.

Alinde zei:

Bedankt voor de like en de hartjes.
IK had eigenlijk felle kritiek verwacht maar ik 'mag' mensen op een laag pitje gaan zetten denk ik.

Klik om te vergroten...

Dat mag je zeker. Het is heel goed om te herkennen met welke mensen je beter weinig of niet om moet gaan voor je eigen herstel, ontwikkeling en uiteindelijk ook levensgenot.

Hier hoef je je echt niet voor te schamen of schuldig door te voelen. Denk maar wat meer aan jezelf en en wat goed is voor jou.

Alinde zei:

Bedankt voor de like en de hartjes.
IK had eigenlijk felle kritiek verwacht maar ik 'mag' mensen op een laag pitje gaan zetten denk ik.

Klik om te vergroten...

Natuurlijk, een gezond iets juist. Misery loves company dus sommigen zullen je proberen daar op hun niveau (klagen, passief in hun leven blijven, etc.) te houden of daar naar terug te trekken. Die zijn er (nog) niet aan toe om te groeien, maar als jij dat wel bent moet je door en dat kan soms verbreken van contact betekenen.

Dank je!

Een persoon vond ik al een tijdje lastig. Want ik ken diegene al 18 jaar. Maar het viel mij nu een paar keer op dat ik iets vertelde over de kliniek en dat hij dan begon over zijn zonnepanelen of de achternicht van de overbuurman etc etc. Bij mensen die het kliniekleven totaal niet kennen zou ik dat nog begrijpen..... maar deze zit gewoon helemaal in zijn eigen wereld.
Hij heeft zijn hulpverlening op een laag pitje gezet anderhalf jaar terug ´want hij had mij toch nog´. Er werd wat gereorganiseerd en hij had zichzelf bij de ´lichte categorie´ ingedeeld terwijl hij m.i. niet zelfstandig leeft. Moet hij allemaal zelf weten maar als hij als reden geeft dat ´hij mij nog heeft´ dan gaat er iets niet goed.
Ik zit snotverdomme in een van de zwaarste klinieken van de regio. Ik hoef geen gezeur over zijn zonnepanelen.

Alinde zei:

Bedankt voor de like en de hartjes.
IK had eigenlijk felle kritiek verwacht maar ik 'mag' mensen op een laag pitje gaan zetten denk ik.

Klik om te vergroten...

Je maakt gezonde keuzes. En je eigen welzijn op 1 zetten is heel fijn.

Alinde zei:

Dat ik sommige vrienden niet meer mee zal nemen naar mijn nieuwe leven. Het voelt lullig als het oude vriendschappen zijn. Maar al die mensen uit de psychiatrie, al die kapotte langspeelplaat-types. Met sommigen raakte ik bevriend omdat ze 'ook geen werk hadden'.
Er zullen er heus twee of drie overblijven. Maar ik word sterker, lichamelijk en fysiek. En ik kan er niet meer zo goed tegen als mensen praten praten praten en nog eens praten maar geen stappen zetten in dit leven.
Ergens moeilijk omdat je iemand verdriet doet maar ik kan het niet meer, kan niet altijd maar luisteren.

Klik om te vergroten...

Niet bij mensen blijven hangen die je eigen herstel en/of geluk in de weg staan lijkt me een gezonde keuze, en niet anders!

Niets weten, is terug in het hof van Eden zijn, terug in onwetendheid, terug in onschuld, terug in gelukzaligheid. Zeggen/denken: ik weet... Is eten van de boom van de kennis en daardoor de keuze maken uit het hof van Eden te treden.

Eden is alleen hier en nu en kan daarom alleen hier en nu betreden en verlaten worden. De prijs voor gelukzaligheid: de prijs voor het herbetreden van Eden is het opgeven van weten. Alles wat je aan jezelf toe hebt gevoegd verhinderd het door het oog van de naald gaan. Niets kan meegenomen worden en dat wat je bent is al aan de andere kant.

_shikantaza zei:

Je maakt gezonde keuzes. En je eigen welzijn op 1 zetten is heel fijn.

Klik om te vergroten...

Dank jullie wel!!

Want ik zit nu op een moment dat ik bijna zit te wachten op een verhaal van de begrafenis van de tante van de achterbuurman. Maar wat ik nodig heb is rust. Dat moet ik niet zoeken bij iemand die zo blijft hangen in zijn eigen verhaal, of eigenlijk in de ellende van andere mensen.

Wat als alle dingen die we niet willen voelen helemaal niet hoeven te verdwijnen om dat te krijgen wat we willen voelen? Dat hetgeen dat we willen juist ligt verscholen in dat wat we niet willen. Dat het antwoord ligt in de vraag. Dat de vervulling ligt in de wens.

- Onrust/spanning er laten zijn is berusting
- Pijn en verdriet er laten zijn is verzachting
- Boosheid er laten zijn is vergeving
- Angst er laten zijn is moed
- Jaloezie er laten zijn is de ander het gunnen
- Haat er laten zijn is liefde

Wat als het weg proberen te krijgen van deze gevoelens juist de verhindering is tot de oplossing ervan.

Mindless zei:

Wat als alle dingen die we niet willen voelen helemaal niet hoeven te verdwijnen om dat te krijgen wat we willen voelen? Dat hetgeen dat we willen juist ligt verscholen in dat wat we niet willen. Dat het antwoord ligt in de vraag. Dat de vervulling ligt in de wens.

- Onrust/spanning er laten zijn is berusting
- Pijn en verdriet er laten zijn is verzachting
- Boosheid er laten zijn is vergeving
- Angst er laten zijn is moed
- Jaloezie er laten zijn is de ander het gunnen
- Haat er laten zijn is liefde

Wat als het weg proberen te krijgen van deze gevoelens juist de verhindering is tot de oplossing ervan.

Klik om te vergroten...

Waarheid. Accepteer dat 'wat is' en Accepteer ook dat je misschien niet accepteert maar probeer een strijd te vermijden.
Dat geldt/kan ook gelden voor verslaving heb ik ooit eens gelezen. Accepteren schept ruimte.

Mindless zei:

Wat als alle dingen die we niet willen voelen helemaal niet hoeven te verdwijnen om dat te krijgen wat we willen voelen? Dat hetgeen dat we willen juist ligt verscholen in dat wat we niet willen. Dat het antwoord ligt in de vraag. Dat de vervulling ligt in de wens.

- Onrust/spanning er laten zijn is berusting
- Pijn en verdriet er laten zijn is verzachting
- Boosheid er laten zijn is vergeving
- Angst er laten zijn is moed
- Jaloezie er laten zijn is de ander het gunnen
- Haat er laten zijn is liefde

Wat als het weg proberen te krijgen van deze gevoelens juist de verhindering is tot de oplossing ervan.

Klik om te vergroten...

Knulletje zei:

Waarheid. Accepteer dat 'wat is' en Accepteer ook dat je misschien niet accepteert maar probeer een strijd te vermijden.
Dat geldt/kan ook gelden voor verslaving heb ik ooit eens gelezen. Accepteren schept ruimte.

Klik om te vergroten...

Was het allemaal maar zo makkelijk en lekker cliché dit. Ik ken ook genoeg mensen die hebben geaccepteerd dat ze verslaafd zijn en daardoor nooit de drang hebben om te stoppen. Of accepteren dat ze nooit die geweldige baan krijgen en stoppen met streven ernaar. Enz...

Natuurlijk is dit een grote kern van waarheid en begint veel met acceptatie. Alleen vind ik het woord acceptatie de lading niet volledig dekken. Ik begrijp echt wat jullie zeggen en ben het er min of meer mee eens maar alles is zo makkelijk gezegd af en toe door mensen die wel goed in hun vel zitten. Mensen die in een dip zitten weten dit ook wel maar doe het maar eens als je in die dip zit.

Ik ben sinds dit jaar toch wat anders gaan kijken naar dit soort dingen. Sinds ik eens echt echt in een diepe put gezeten heb en tijden deze cliché dingen tegen me is gezegd maar totaal niet hielpen dat te horen. Het wekte bij mij juist meer weerstand op en dan te bedenken dat ik deze dingen ook altijd makkelijk heb gezegd tegen mensen in een dip/depressie enz.

Accepteer, laat los, ga lopen, ga mensen opzoeken, gewoon even leuke dingen doen, sporten, de natuur in, mediteren. Maar precies deze dingen lukken niet tijdens een diepe mentale dip/depressie/ontwenning, ook als je weet dat deze dingen goed voor je zouden zijn.

Ben nogmaals het er mee eens hoor wat betreft acceptatie maar wilde toch even de andere kant hiervan belichten.

Dit was toch wel een soort inzicht dat ik heb opgedaan tijdens deze reis van afkick en ontwenning.

Mezelf zei:

Was het allemaal maar zo makkelijk en lekker cliché dit. Ik ken ook genoeg mensen die hebben geaccepteerd dat ze verslaafd zijn en daardoor nooit de drang hebben om te stoppen. Of accepteren dat ze nooit die geweldige baan krijgen en stoppen met streven ernaar. Enz...

Natuurlijk is dit een grote kern van waarheid en begint veel met acceptatie. Alleen vind ik het woord acceptatie de lading niet volledig dekken. Ik begrijp echt wat jullie zeggen en ben het er min of meer mee eens maar alles is zo makkelijk gezegd af en toe door mensen die wel goed in hun vel zitten. Mensen die in een dip zitten weten dit ook wel maar doe het maar eens als je in die dip zit.

Ik ben sinds dit jaar toch wat anders gaan kijken naar dit soort dingen. Sinds ik eens echt echt in een diepe put gezeten heb en tijden deze cliché dingen tegen me is gezegd maar totaal niet hielpen dat te horen. Het wekte bij mij juist meer weerstand op en dan te bedenken dat ik deze dingen ook altijd makkelijk heb gezegd tegen mensen in een dip/depressie enz.

Accepteer, laat los, ga lopen, ga mensen opzoeken, gewoon even leuke dingen doen, sporten, de natuur in, mediteren. Maar precies deze dingen lukken niet tijdens een diepe mentale dip/depressie/ontwenning, ook als je weet dat deze dingen goed voor je zouden zijn.

Ben nogmaals het er mee eens hoor wat betreft acceptatie maar wilde toch even de andere kant hiervan belichten.

Dit was toch wel een soort inzicht dat ik heb opgedaan tijdens deze reis van afkick en ontwenning.

Klik om te vergroten...

Het is niet makkelijk zoals dat, maar het ís simpel zoals dat.

Het inzicht waar je op reageert had ik gisteravond toen ik in bed ging liggen met overal pijn in mijn lichaam, een ontregelde ademhaling en een gevoel van iets missen in mijn leven: alles dat ik het laatste halfjaar doe is werken, thuiskomen, (moeilijk) slapen, repeat. Met die constante pijn en verstokte ademhaling.

Maar het is wel zoals dat:

Laat de pijn er (volledig) zijn en er is verzachting. Laat de ontregelde ademhaling er (volledig) zijn en de ademhaling komt terug naar zijn natuurlijke moeiteloze staat. Laat het gevoel van de leegte van (een aspect van) je leven er zijn en er is vervulling.

Het meest wonderbaarlijke eraan, is dat de mate van pijn/lijden er niet toe lijkt te doen, omdat de oplossing ín de pijn ligt. De pijn bestaat uiteindelijk alleen uit bliss: gelukzaligheid, liefde, wat je het ook wilt noemen. Dat is het "spul" waarvan het uiteindelijk - in essentie - gemaakt is. Maar het is pijnlijk omdat de acceptatie ervan (nog) niet volledig is. Alles is energiegolven, maar laten we die golven niet stromen dan blokkeert daar de boel, wat ervaren wordt als pijn in 1 van zijn vele vormen.

Nogmaals: het is niet makkelijk. Maar het ís simpel.

Mezelf zei:

Ik ken ook genoeg mensen die hebben geaccepteerd dat ze verslaafd zijn en daardoor nooit de drang hebben om te stoppen. Of accepteren dat ze nooit die geweldige baan krijgen en stoppen met streven ernaar. Enz...

Klik om te vergroten...

Dat is geen acceptatie, dat is opgeven.

We komen hier niet om een comfortabel leven te leiden maar om te groeien. Onze hogere zelf geeft ons schijnbaar onoverkomelijke uitdagingen omdat het weet dat we die kunnen overkomen en dat dát is hoe we groeien. Het is een kwestie van door middel van actie en uitdaging in de wereld jezelf van datzelfde te overtuigen.

Mezelf zei:

Was het allemaal maar zo makkelijk en lekker cliché dit. Ik ken ook genoeg mensen die hebben geaccepteerd dat ze verslaafd zijn en daardoor nooit de drang hebben om te stoppen. Of accepteren dat ze nooit die geweldige baan krijgen en stoppen met streven ernaar. Enz...

Natuurlijk is dit een grote kern van waarheid en begint veel met acceptatie. Alleen vind ik het woord acceptatie de lading niet volledig dekken. Ik begrijp echt wat jullie zeggen en ben het er min of meer mee eens maar alles is zo makkelijk gezegd af en toe door mensen die wel goed in hun vel zitten. Mensen die in een dip zitten weten dit ook wel maar doe het maar eens als je in die dip zit.

Ik ben sinds dit jaar toch wat anders gaan kijken naar dit soort dingen. Sinds ik eens echt echt in een diepe put gezeten heb en tijden deze cliché dingen tegen me is gezegd maar totaal niet hielpen dat te horen. Het wekte bij mij juist meer weerstand op en dan te bedenken dat ik deze dingen ook altijd makkelijk heb gezegd tegen mensen in een dip/depressie enz.

Accepteer, laat los, ga lopen, ga mensen opzoeken, gewoon even leuke dingen doen, sporten, de natuur in, mediteren. Maar precies deze dingen lukken niet tijdens een diepe mentale dip/depressie/ontwenning, ook als je weet dat deze dingen goed voor je zouden zijn.

Ben nogmaals het er mee eens hoor wat betreft acceptatie maar wilde toch even de andere kant hiervan belichten.

Dit was toch wel een soort inzicht dat ik heb opgedaan tijdens deze reis van afkick en ontwenning.

Klik om te vergroten...

Het is inderdaad kort door de bocht en makkelijk gezegd of makkelijker gezegd dan gedaan.
Mijn eigen ervaring is, en wat ik ook bij andere gezien heb, dat het bijna dwangmatig zoeken naar methoden/oplossingen die vaak niet blijken te werken vaak resulteren in een gevoel van falen om weer dieper in die put te geraken. En in die staat is het verdomd lastig om tot een aanpak te komen die werkt. Ik heb zelf mogen ervaren dat het stoppen met piekeren over gebruik of het tijdelijk als iets te zien dat er gewoon mag zijn, kan leiden tot geestelijke rust en ruimte om tot frisse ideeën/alternatieve aanpak te kunnen komen die wel werken.
Wij mensen willen alles maar bedenken, verklaren en analyseren maar ik geloof niet dat daar de oplossing in ligt.
Nogmaals: het is niet een gevalletje 'doe effe' zo werkt het inderdaad niet en is het ook zeker niet bedoeld.

Knulletje zei:

Het is inderdaad kort door de bocht en makkelijk gezegd of makkelijker gezegd dan gedaan.
Mijn eigen ervaring is, en wat ik ook bij andere gezien heb, dat het bijna dwangmatig zoeken naar methoden/oplossingen die vaak niet blijken te werken vaak resulteren in een gevoel van falen om weer dieper in die put te geraken. En in die staat is het verdomd lastig om tot een aanpak te komen die werkt. Ik heb zelf mogen ervaren dat het stoppen met piekeren over gebruik of het tijdelijk als iets te zien dat er gewoon mag zijn, kan leiden tot geestelijke rust en ruimte om tot frisse ideeën/alternatieve aanpak te kunnen komen die wel werken.
Wij mensen willen alles maar bedenken, verklaren en analyseren maar ik geloof niet dat daar de oplossing in ligt.
Nogmaals: het is niet een gevalletje 'doe effe' zo werkt het inderdaad niet en is het ook zeker niet bedoeld.

Klik om te vergroten...

Probleem is ook dat het verstand complexe oplossingen wíl.

Het wil helemaal geen simpele oplossing. Dat is niet hoe het verstand opereert. Het moet altijd een stappenplan hebben met minimaal 1 stap. Het verstand/de geest kán iets niet accepteren. De acceptatie is daarvóór. Je kunt het niet doen, je kunt alleen realiseren dat het al gedaan is.

Acceptatie in wezen is simpel (niet per se makkelijk): de situatie hoe deze nu is - wat deze ook is en hoe pijnlijk ook - erkennen en erin berusten. Het is dan door het diep genoeg door te laten dringen dat de aard van het "spul" waarvan het gevoel gemaakt is zich openbaart.

Mindless zei:

Dat is geen acceptatie, dat is opgeven.

Klik om te vergroten...

Hier doe je een hoop mensen erg teniet. Jij "vind" dat opgeven maar soms zijn er dingen gewoon zoals ze zijn en heeft het niks met opgeven te maken.

Sommige mensen kunnen gewoon niet meer van een middel afraken of kunnen gewoon die droombaan niet krijgen. Niet iedereen lukt het om piloot te worden. Dat heeft totaal niks met opgeven te maken maar met dat niet iedereen alles maar kan. De 1 is gewoon slimmer of beter dan rekenen dan de ander bijvoorbeeld.


Makkelijk om te zeggen tegen iemand met een iq van 60 dat het door opgeven komt dat hij die droombaan als piloot niet kan krijgen.

Ik had net een gesprek met de POH over dat momenteel heel veel van mijn naasten negatieve aandacht vragen over hun persoonlijke problemen maar dat wel voor iedereen klaar sta altijd en dingen moeilijk los kan laten etc.
Toen gaf ze wel een mooie metafoor aangezien ik zwem.
"Je hoeft niet in elk zwembad te duiken, je kunt ook gewoon alleen langs lopen en zeggen wat een mooi zwembad of wat een vies zwembad"

Dus dat vond ik wel een mooi inzicht en nou ga ik concreet weer meer proberen om weer duidelijk af te baken en wanneer ik met mensen app en niet overal heel diep op in te gaan maar ze vooral empathisch te steunen.

_shikantaza zei:

Fraaie suggestie. Ik zocht echt iets in mezelf maar geen idee wat. In herstel heb ik het denk ik een stuk beter kunnen vinden.

Klik om te vergroten...

Ik heb ook nooit geweten wat ik zocht en nog steeds niet tijdens het nemen van psychedelica..Daarom ook heb ik het gevoel dat ik er nooit echt iets aan die trips gehad heb behalve een toch wel leuke tijd. Maar alleen maar fun hebben was voor mij niet genoeg.

Het is eigenlijk een bericht wat ik plaatste in 'wat gaat er nu door je hoofd' maar ik denk dat het hier beter thuis hoort. Het gaat als volgt:

Wat er nu door me hoofd ging, was een vraag die ik mezelf stelde als een kleine jongen van 5 jaar.
"Waarom ben ik in dit leven en op de wereld" en noem het God, wat je ook wilt, het diepste in mij antwoorde zonder stem maar met intentie:"Om anderen te helpen". Ik ben in mijn leven veel obstakels tegengekomen en gegroeid als ziel, bewustzijn en meer. Ik help nog steeds mensen graag met levensvragen, psychologie, spirituele hulp, emotionele hulp en zo veel meer. Ik ben geen psycholoog of psychiater maar beschouw mezelf meer als een persoon met buitengewoon ontwikkelde paranormale zintuigen. Ik kan contact leggen met de geesteswereld, al doe ik dat niet snel want het is ook gevaarlijk voor mijzelf. Zo iets doe je niet zomaar.

Ik heb contact met 2 kundalini geesten die mij het leven zuur maken en dan weer nieuwe dingen leren. Alsof ze mij aftuigen en dan weer opnieuw opbouwen en elke keer als ze dat doen, ben ik een beter persoon dan ik daarvoor was. Hoe ouder ik word, hoe meer 'wakker' ik word van mijn bewustzijn en energieën, telepathische gedachten, intenties, energie sturen en besturen, energie geven, energie nemen en meer. Ik vind mezelf maar de gewone Brian van 32 jaar oud een simpele boerenlul of kluns zoals mijn geesten mij noemen, maar wetende dat er meer is doet mij zoveel deugd in mijn eigenwaarde. De geesten noemde mij dan ook wel eens de kundalini koning, of een sjamaan. Zo beschouw ik mezelf niet. Ik ben een simpele man, die geen dualiteit ziet tussen al wat op Aarde is. Ik ben èèn met alles wat leeft, en wat dood is. Ik ben de rots, de dode boom, de levende boom, de vogel, het water, het zand, de buffel, het vuur donder en bliksem. Ik ben het universum, en ik zie geen gescheidenheid tussen den dingen. Ik ben niet mijn naam, persoonlijkheid en ook niet mijn aardse lichaam van vlees en bloed. "Ik ben, dus ik kan zijn". Als ziel en lichtwezen. Alles is èèn, zo komt God tot stand. Ik zie het in elk blaadje van de bomen, het gras, de planten, in de sterren en overal om ons heen. Ook de God in jezelf, die mag er zijn en herkend en erkend worden en gerealiseerd en beseft. Wees je bewust van je eigen kunnen. Sta in je krachten. Je bent een inspirerende ziel en jullie mogen er wezen om te groeien en bloeien. Te evalueren tot lichtlichaam in het eeuwige rijk waar je regeert tezamen met je zielenfamilie, om andere in het Aardse leven te beïnvloeden. Zo komen gidsen tot stand.

Wees je bewust dat je mogelijk gestuurd word, want zijn jouw gevoelens emoties gedachtes intenties en energieën wel van jouw? Wie denkt jouw gedachten? Ben jij dat zelf of word het in je hersens gestuurd door God, geesten, gidsen, of andere wezens die met wat voor intentie dan ook, invloed op jouw mind en geest uitoefenen. Word jij niet onbewust bestuurd zonder dat jij daar besef van hebt? Ik daag jullie uit om diep in je wezen te kijken en tot diepe realisatie en besef te komen van je hele wezen en alles wat daartoe behoord. Claim je gedachten, gevoelens, emoties, intenties, energieën, je lichamen (je hebt er meerdere) en laat je niet meer besturen door de energetische matrix die het grootste gedeelte van de wereldbevolking bestuurd als niet-beseffende zombies. Word (nog) meer wakker! Durf te Zijn! Jij bent een unieke energie en ziel en er word van je gehouden, ook in de andere werelden. Er is iets in de kern van je ziel wat je nooit doet laten opgeven, waar je hartstoch naar reikt. De kern, dat ben jij. En wees niet bang voor de duisternis, want jij bent letterlijk de ster, het sterrenstof, die het zuiverste licht kan doen laten schijnen. Dat is ook wat wij mensen meestal zien bij een dood-of-bijna-dood ervaring. Het is een reflectie van jezelf en dit is waar wij vandaan komen. Wij zijn ontstaan uit seksuele (geneeskrachtige) energie gemaakt van liefde en licht. Geloof in je kracht!

Ik mag er zijn op deze wereld om te observeren, inspireren, te leren en ook les te geven om andere te helpen ascenderen. Vanuit zuivere integriteit en intenties en hartsfrequentie en zielsniveau. Ik vind het leven soms verschrikkelijk zwaar, en heb ook momenten gekend dat ik wou opgeven. Maar desondanks kom ik er telkens sterker uit, en zie ik ook dat ik niet altijd andere hoef te helpen maar dat ik zelf ook wel eens hulp nodig heb. Daar ben ik godzijdank dankbaar voor. Ik leef tussen meerdere werelden in en zie, voel, ervaar, constateer hoe dun de lijn is tussen het aardse en de spirituele werelden. Deze lijn word steeds dunner, vandaar dat steeds meer mensen zelfbewust worden en zich ontwikkelen als ziel. Ik blijf doen in mijn leven wat ik als klein jochie heb geleerd toen het kind in mijzelf antwoord gaf; namelijk mensen helpen. Puur, vanuit liefde, in Gods frequentie met de zuiverste intentie en integriteit en rechtvaardigheid. Tot in de eeuwigheid.

Amen.

MyLittlePonyPack zei:

Ik had net een gesprek met de POH over dat momenteel heel veel van mijn naasten negatieve aandacht vragen over hun persoonlijke problemen maar dat wel voor iedereen klaar sta altijd en dingen moeilijk los kan laten etc.
Toen gaf ze wel een mooie metafoor aangezien ik zwem.
"Je hoeft niet in elk zwembad te duiken, je kunt ook gewoon alleen langs lopen en zeggen wat een mooi zwembad of wat een vies zwembad"

Dus dat vond ik wel een mooi inzicht en nou ga ik concreet weer meer proberen om weer duidelijk af te baken en wanneer ik met mensen app en niet overal heel diep op in te gaan maar ze vooral empathisch te steunen.

Klik om te vergroten...

Mooi idd!
Die vieze zwembaden daar duik ik ook maar niet in.