#1
Voel geen angst en geloof niet in je angstgevende gedachten. Je leeft in het nu, waar moet je bang voor zijn? Denkbeeldige toekomstscenario's die ook totaal anders kunnen uitpakken want de toekomst voorspellen kunnen we niet
Amen to that! Well saidBij het afnemen van het effect van bijvoorbeeld een entactogeen als mdma, 6-apb is er niets dat zegt dat we die liefde moeten loslaten. Er is alleen de teruggekeerde samentrekking in het lichaam. Die samentrekking bepaald niet dat wij niet meer in liefde kunnen zijn. De liefde komt niet uit de drug, de liefde komt uit ons. De drug zorgt ervoor dat de samentrekking/spanning weg lijkt. Maar wanneer de samentrekking terug komt heeft deze juist jou liefde nodig, om in op te kunnen lossen.
Het enige positieve (al klinkt dat erg raar vind ik) is dat elke keer als je zoiets meemaakt je met beide voeten terug in de realiteit staat en dat je je eigen levensomstandigheden weer onder de loep moet nemen. Pluk de dag (want het kan je laatste zijn), dankbaar zijn dat je gezond bent, enz, enz. Door vijf weken gedwongen thuiszitten waren de muren al op me af gekomen en dan komt zelfmedelijden (wat ik altijd probeer te vermijden) snel om de hoek kijken. Terwijl mijn situatie natuurlijk in het niet valt bij iemand die nog maar een paar maanden te leven heeft..Dat is inderdaad keihard op de feiten van dit vergankelijke bestaan gedrukt worden.
Doet me denken aan Gautama's blootstelling aan ziekte, ouderdom en de dood, toen hij de wereld buiten de paleis muren ontdekte.
Meditatie is imo niet niks doen, maar het opmerken van dat wat al stil is, al de hele tijd. Tijdens dat mag alles er zijn: gedachten/gevoelens/activiteiten. Maar temidden van dat ken je jezelf als die stilte in die storm van activiteit.Die kennis heb ik ook als mens. Maar om er ook altijd bewust van te zijn, dat is lastig.
Die stille stem, de gedachten, continu in de ik-vorm, meningen, en waar 'ik' 'me' toch behoorlijk mee associeer.
Die kan me nog regelmatig behoorlijk onrustig maken. Het ego trekt me uit het nu soort van. Dat maakt de drugs ook zo aanlokkelijk. Die rust is er zowel bij stims als downers. Kan er ook helemaal zijn nuchter in een flowstate. Als ik bezig ben met dingen doen.
Maar nuchter in meditatie, niks doen, dat vind ik echt moeilijk. Zo. Veel. Zinloze. Gedachten. Vraag me af of ik dat ooit als rust ga ervaren voor langer dan een minuut. En wie weet wat de toekomst brengt haha. God. Misschien krijg ik een oontspannender geest voor meditatie in de toekomst.
Zie, het ego is alweer in de toekomst tijdens het typen haha. Stay here. Now.
Ik wil je toch aanraden te blijven mediteren. Het lijkt een hele zinloze activiteit dat maar gewoon zitten met gesloten ogen en observeren maar dat is het (voor mij in ieder geval) niet. Je zou Mindfulness eens kunnen proberen als je daar niet bekend mee bent.Die kan me nog regelmatig behoorlijk onrustig maken. Het ego trekt me uit het nu soort van. Dat maakt de drugs ook zo aanlokkelijk. Die rust is er zowel bij stims als downers. Kan er ook helemaal zijn nuchter in een flowstate. Als ik bezig ben met dingen doen.
Maar nuchter in meditatie, niks doen, dat vind ik echt moeilijk. Zo. Veel. Zinloze. Gedachten. Vraag me af of ik dat ooit als rust ga ervaren voor langer dan een minuut. En wie weet wat de toekomst brengt haha. God. Misschien krijg ik een oontspannender geest voor meditatie in de toekomst.
Ja raar hè. Hoe het soms zo onbereikbaar lijkt, terwijl je echt wel weet dat het er is, maar de drang om je gedachten te volgen is soms zo groot. Zal wel vooral (een hele sterke) gewoonte zijn.Helemaal mee eens maar o zo moeilijk om dit in de praktijk uit te voeren en ik mediteer al vele jaren. Ik laat me mezelf bij erg stressvolle momenten en tijden nog steeds helemaal meesleuren in een maalstroom van gevoelens en gedachtes. Op die momenten is het besef van die stilte in de storm ver te zoeken.
Ik ben me tijdens mediteren soms heel bewust van die stilte. Gedachtes zijn vrijwel verdwenen en er is alleen het "ik" dat waarneemt. Een hele enkele keer overkomt me dat enorme rustige gevoel overdag wel eens. Vooral als ik in de natuur wandel.
Klopt maar vele miljoenen leven in bittere armoede en zijn meer boeddhist dan wij ooit zullen zijn. En boeddhisten die in tempels leven bezitten vrijwel niets. Heel eerlijk gezegd ben ik wel eens jaloers op die levenswijze maar ik zou het toch niet op kunnen brengen. Te westers opgevoed..Naar mijn mening gaat het ook allemaal veel makkelijker als je je wereldse zaakjes goed op orde hebt. Ik weet dat het in princípe niet een voorwaarde hóeft te zijn, maar het maakt het ergens toch makkelijker. Bijvoorbeeld: alles qua sociale contacten en familie goed, alles financieel goed, alles qua je lifegoals goed. Dit maakt het makkelijker om jezelf op die momenten helemaal toe te laten terug te keren naar die stilte die je eigen thuis is en die hemel op aarde te ervaren. Drugs is er echt niets bij.
Ja raar hè. Hoe het soms zo onbereikbaar lijkt, terwijl je echt wel weet dat het er is, maar de drang om je gedachten te volgen is soms zo groot. Zal wel vooral (een hele sterke) gewoonte zijn.
Ik zou nooit een boeddhist willen zijn en daarnaast: ik ben al een boeddha. Maakt me ook niet speciaal, want iedereen is een boeddha. Iedereen is het geheel dat zich voordoet als een bepaalde vorm, dus: een boeddha.Klopt maar vele miljoenen leven in bittere armoede en zijn meer boeddhist dan wij ooit zullen zijn. En boeddhisten die in tempels leven bezitten vrijwel niets. Heel eerlijk gezegd ben ik wel eens jaloers op die levenswijze maar ik zou het toch niet op kunnen brengen. Te westers opgevoed..
Dat is inderdaad keihard op de feiten van dit vergankelijke bestaan gedrukt worden.Ik wil even een persoonlijk voorbeeld geven waarom ik bijvoorbeeld dit weekend niet heb gemediteerd. Na ruim vijf weken thuis te hebben gezeten met een hamstringspier (mijn werk is vrij fysiek dus was niet mogelijk), was ik vrijdag eindelijk weer begonnen. De werksfeer in mijn bedrijf is vrij gemoedelijk dus ik was blij weer aan de slag te kunnen gaan. Totdat ik het nieuws hoorde dat een van onze supervisors op 8 mei was overleden. Hij was al maanden ziek met darmkanker dus we waren allemaal voorbereid maar ik voelde me nog steeds zo ontdaan.. Hij is ook maar 32 geworden. En hij was enig kind thuis dus je kunt je voorstellen hoe erg dit voor zijn ouders moet zijn. Ik heb zelf een broer aan maagkanker verloren in 2001 en nog twee andere familieleden dus werd weer keihard op de feiten gedrukt over de vergankelijkheid van ons bestaan hier op aarde. En ik ben ook geen volwassen kerel op leeftijd met een pantserhuid. Ik trek me dit soort dingen oprecht buitensporig aan en ik heb er het hele weekend aan lopen denken.
Waarom zou je dan eigenlijk moeten mediteren?Terwijl ik maar al te goed weet dat je juist bij tegenslag of stress eigenlijk moet mediteren. Maar ik kon het echt niet opbrengen.
Even teruglezend is het 'moeten' ook wat overdreven. En ik realiseer me ook al een tijdje dat (voor mij) meditatie niets meer dan een gewoonte is. Maar ik vind het prettig om te doen omdat het me erg rustig maakt en ik voel me er minder eenzaam door. Ik heb lang geleefd met en geloofd in de illusie dat het me diepe inzichten zou verschaffen of misschien zelfs tot verlichting zou kunnen leiden. Daar geloof ik dus al een tijdje niet meer in maar ik blijf het wel een positieve en goede gewoonte vinden. Ik voel me ook gewoon elke dag beter als ik minstens 10 minuten mediteer. En het kan helemaal geen kwaad itt allerlei verslavende middelen.Waarom zou je dan eigenlijk moeten mediteren?
Want wil je het dan eigenlijk niet juist stiekem weg mediteren om het niet te hoeven voelen? Soms is het misschien juist goed om het gewoon te ondergaan als mens zijnde, ook al is dat niet je diepste werkelijkheid.
Dat mag je zeker. Het is heel goed om te herkennen met welke mensen je beter weinig of niet om moet gaan voor je eigen herstel, ontwikkeling en uiteindelijk ook levensgenot.Bedankt voor de like en de hartjes.
IK had eigenlijk felle kritiek verwacht maar ik 'mag' mensen op een laag pitje gaan zetten denk ik.
Natuurlijk, een gezond iets juist. Misery loves company dus sommigen zullen je proberen daar op hun niveau (klagen, passief in hun leven blijven, etc.) te houden of daar naar terug te trekken. Die zijn er (nog) niet aan toe om te groeien, maar als jij dat wel bent moet je door en dat kan soms verbreken van contact betekenen.Bedankt voor de like en de hartjes.
IK had eigenlijk felle kritiek verwacht maar ik 'mag' mensen op een laag pitje gaan zetten denk ik.
Je maakt gezonde keuzes. En je eigen welzijn op 1 zetten is heel fijn.Bedankt voor de like en de hartjes.
IK had eigenlijk felle kritiek verwacht maar ik 'mag' mensen op een laag pitje gaan zetten denk ik.
Niet bij mensen blijven hangen die je eigen herstel en/of geluk in de weg staan lijkt me een gezonde keuze, en niet anders!Dat ik sommige vrienden niet meer mee zal nemen naar mijn nieuwe leven. Het voelt lullig als het oude vriendschappen zijn. Maar al die mensen uit de psychiatrie, al die kapotte langspeelplaat-types. Met sommigen raakte ik bevriend omdat ze 'ook geen werk hadden'.
Er zullen er heus twee of drie overblijven. Maar ik word sterker, lichamelijk en fysiek. En ik kan er niet meer zo goed tegen als mensen praten praten praten en nog eens praten maar geen stappen zetten in dit leven.
Ergens moeilijk omdat je iemand verdriet doet maar ik kan het niet meer, kan niet altijd maar luisteren.
Ik denk dat vooral de dingen terugkomen die ons overdag bezighouden. Meestal herinner ik me mijn dromen niet, maar het zijn vrijwel altijd personen en situaties waar ik de dag daarvoor aan dacht of wat ik toen meemaakte die voorkomen in mijn droom. Niet altijd trouwens, soms verschijnen personen die ik vele jaren niet heb gezien en zelfs niet eens aan heb gedacht. Heel apart.Zou het kunnen dat we veel dingen onbewust waarnemen en dat dat soms terugkomt in onze dromen?
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."