#1
Wat is er aan de hand?
Nou kijk Mindless, alles gaat naar de Jankanker!
(Vannacht O-PCE).
Wat is er aan de hand?
Dat klinkt niet best. Nergens een sprankje hoop?Nou kijk Mindless, alles gaat naar de Jankanker!
(Vannacht O-PCE).
Dat klinkt niet best. Nergens een sprankje hoop?
Soms duurt het even voordat je weer wat licht ziet.Helaas niet.
Vergeet niet dat na Kali Yuga (het ijzeren tijdperk) Satya Yuga (het gouden tijdperk) komt. The night is darkest just before the dawn.Entropie...
Kali-yuga (ook maar ergens gelezen)...
Maakt het makkelijker om dat te vinden dat niet ouder wordt en niet sterft.Ouder worden en sterven...
Soms duurt het even voordat je weer wat licht ziet.
Vergeet niet dat na Kali Yuga (het ijzeren tijdperk) Satya Yuga (het gouden tijdperk) komt. The night is darkest just before the dawn.
Maakt het makkelijker om dat te vinden dat niet ouder wordt en niet sterft.![]()
Het is niet echt in chronologische tijd op die manier.Dan is Casrus d'r niet meer.
Het is mijn overtuiging dat het "Grote Niks" de dood lijkt vanuit het verstand bekeken, maar in werkelijkheid het Leven is. We zijn alreeds niks. We zijn nooit écht wat geweest, we zullen nooit écht wat worden. Dát is de verlossing. Dat alles uiteindelijk maar een spel is, betekenisloos van zichzelf. Het is het perspectief waarin je ernaar kijkt dat ál het verschil maakt. Imo...Het Grote Niks? Is dat niet nog veel erger?
Ik weet Niks.Het is mijn overtuiging dat het "Grote Niks" de dood lijkt vanuit het verstand bekeken, maar in werkelijkheid het Leven is. We zijn alreeds niks. We zijn nooit écht wat geweest, we zullen nooit écht wat worden. Dát is de verlossing. Dat alles uiteindelijk maar een spel is, betekenisloos van zichzelf. Het is het perspectief waarin je ernaar kijkt dat ál het verschil maakt. Imo...
Fijn toch? We weten niks, we spelen alleen een tijdje alsof we iets weten. Maar het heeft allemaal alleen maar betekenis in relatie tot elkaar. Het heeft 0 absolute betekenis.Ik weet Niks.
Geen idee. Doe maar wat.Fijn toch? We weten niks, we spelen alleen een tijdje alsof we iets weten. Maar het heeft allemaal alleen maar betekenis in relatie tot elkaar. Het heeft 0 absolute betekenis.
Niks weten is rust. Gaan we daarom ook niet zo graag een diepe nacht slapen? Even lekker helemaal niks weten.Maar dat kan overdag ook, térwijl je doet alsof je dingen weet. The show must go on... (het leven is gek...
)
Je kunt degene zijn die maar wat doet of je kunt naar degene kijken die maar wat doet.Geen idee. Doe maar wat.
Wil dingen doen... nu het nog kan.Je kunt degene zijn die maar wat doet of je kunt naar degene kijken die maar wat doet.
Ik zou de laatste aanraden als je gesteld bent op je peace of mind, geluk, dat soort dingen. But what do i know![]()
In mijn ervaring gaat dat 1000 keer beter als ik dat "stapje achteruit" zet (is het niet eens, het is een verandering van perspectief). Voelt geregeld eerst wel contra-intuïtief gek genoeg. Maar met dat "stapje achteruit" is er ten eerste het overzicht, ten tweede de rust en vanuit daaruit de creatieve kracht om daadwerkelijk dingen te doen/manifesteren.Wil dingen doen... nu het nog kan.
Al is het maar in een droom.
Je voelt je gejaagd... maar je gaat tóch dood.In mijn ervaring gaat dat 1000 keer beter als ik dat "stapje achteruit" zet (is het niet eens, het is een verandering van perspectief). Voelt geregeld eerst wel contra-intuïtief gek genoeg. Maar met dat "stapje achteruit" is er ten eerste het overzicht, ten tweede de rust en vanuit daaruit de creatieve kracht om daadwerkelijk dingen te doen/manifesteren.
Maar ik begrijp je. Ik heb geregeld weleens dat gejaagde gevoel alsof ik dingen snel moet doen omdat ik weinig tijd heb. Maar ten eerste raak ik dan dus in een tunnelvisie (overzicht kwijt), ik raak mijn rust/vrede kwijt en mijn vermogen om te creëren.
Mijn opvatting is dat wij het als westerlingen extra moeilijk hebben met dit. We zijn als maatschappij zó gericht op "doen".
De droom wordt het mooiste wanneer je wortels diep in de Realiteit: het vormloze, onveranderlijke, zijn verankerd.
Neem een oneindige straat met een oneindige reeks lantaarnpalen. Er zit 10 meter tussen elke paal.Even een random onderwerp switch:
Men zegt dat het universum oneindig is, maar we denken ook dat het uitzet. Oftewel de afstanden groter worden.
Hoe kan iets wat oneindig is groter worden? Simpele wiskunde laat al zien dat het niet klopt ∞ + 1 = ?
🙃 Mooi brein brekertje op de maandag middag hehe
Het gejaagd voelen komt door de misperceptie imo. Er is een gedachte/gevoel en je "klikt" daarop vast en weg is je rust weer. Vervolgens wil je er met denken/wilskracht uitkomen, niet beseffende dat dat het gejaagde verder in stand houdt.Je voelt je gejaagd... maar je gaat tóch dood.
Dan zou het je niet moeten kunnen schelen, maar dat doet het wel.
"Casrus" en "Wilskracht" zijn per se woorden die zonder ontkenning in dezelfde zin thuishoren.Het gejaagd voelen komt door de misperceptie imo. Er is een gedachte/gevoel en je "klikt" daarop vast en weg is je rust weer. Vervolgens wil je er met denken/wilskracht uitkomen, niet beseffende dat dat het gejaagde verder in stand houdt.
Het is een subtiel iets.
Een begerenswaardige kwaliteit in deze maatschappij, maar vaak een groot obstakel in acceptatie/loslaten."Casrus" en "Wilskracht" zijn per se woorden die zonder ontkenning in dezelfde zin thuishoren.
100%Hele tijd terug een extreem euforische en rustgevende ervaring gehad tijdens een hoge dosis mescaline hcl (430 mg) gecombineerd met een licht dosis lsd (50-75 microgram).
Ik was al aardig aan het trippen en begon met wat pranayama (onderdeel van mijn meditatieroutine), dit voelt altijd al super euforisch aan tijdens het trippen (Als een soort constant orgasme). Nadat ik dit voor een onbekende duur gedaan had ging ik over tot meditatie (simpele vorm, enkel op ademhaling letten en dat uiteindelijk ook los laten). Tijdens deze meditatie gebeurde er iets dat ik nog geen enkele andere keer ervaren had, ik begon oprecht te lachen om elke gedachte die mijn aandacht probeerde te trekken. Het lachen werd steeds harder en ik begon mij steeds gelukkiger en rustiger te voelen dan ik ooit tevoren meegemaakt had. Vervolgens besefte ik mij ineens dat elke gedachte slechts een hindering is om het moment werkelijk te kunnen ervaren (ik weet niet goed hoe ik dit goed kan verwoorden, ik hoop dat het te begrijpen is). Na dit moment zat ik zeker wel voor minimaal een halfuur met de grootste glimlach die ik in tijden had gehad naar buiten te kijken naar het grijze regenachtige weer, het was simpelweg gewoon perfect en zo extreem mooi.
Sindsdien heb ik zo'n moment niet nog eens ervaren, maar het brengt mij wel vreugde om er weer terug op te kijken.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."