Op een gegeven moment laat je de focus op ademhaling en houding in Zazen ook los, toch? Als de gedachten tot stilstand zijn gekomen. Tenminste, op een gegeven moment wordt open bewustzijn hoofdzaak en focus bijzaak (of twee kanten van dezelfde medaille die elkaar niet uitsluiten).
Geen idee of ik dat punt ooit bereikt. Het is in elk geval geen doel. Ook na jaren Zazen zal ik van mijn leraar dezelfde boodschap blijven horen haha
Maar ik denk wel dat de focus meer als vanzelf gaat.
Een misvatting is denk ik wel dat gedachten tot stilstand komen. Het is juist de bedoeling dat deze gedachten opkomen, dit zijn namelijk onverwerkte zaken. Door te mediteren kan je deze verwerken. Als die gedachten opkomen is vooral de kunst om je er niet in mee te laten voeren. De gedachte komt op, je erkent dit en weer terug naar de focus.
Het is juist super leerzaam om te zien welke gedachtes er op komen, want hoe verder je verwerkt, hoe diepere shit je onder ogen zal komen. Ook bijvoorbeeld niet-helpende patronen en zelfs jeugdtrauma's. Wat dat betreft heeft de westerse Zen leer (die overigens gewoon heel erg lijkt op de Japanse) heel erg veel gelijkenissen met schematherapie. Ze kijken eigenlijk op eenzelfde manier naar schema's en modi's.
In Tibetaans meditatie tradities zoals mahāmudrā wordt weleens gezegd dat slechts een vierde deel van je aandacht op je ademhaling moet rusten om aan te geven dat je focus ontspannen moet blijven.
Ik probeer maar te zeggen, focus sluit ontspanning niet uit 😅 ook al zijn die Zen leraren harde leermeesters.
Nee de ontspanning komt wel inderdaad, maar is een bijvangst van de focus. Interessant wel; mahāmudrā, nog nooit van gehoord.
Als je de rest van Zenleer ook toepast in je leven, is o.a. een mooie bijvangst ook dat je tegelijkertijd een situatie van meerdere kanten probeert te bekijken. Daarmee doelen ze qua beeldspraak ook op het derde oog (zoals ik het begrijp).
Stel nu dat je één oog hebt, dan kan je wel zien, maar geen diepte opnemen. Met twee ogen, leg je die beelden eigenlijk over elkaar en daardoor ontstaat er ineens een geheel nieuwe sensoriek; namelijk diepte.
Als je dit net zo goed kan trainen met je 'derde oog' dus door alles tegelijkertijd van verschillende kanten kan belichten; nouja wie weet wat er dan volgt. Dat valt niet uit te leggen denk ik als je zoiets nooit hebt meegemaakt. Net als het uitleggen van een eenheidservaring; dan schieten woorden vaak tekort.
Waar deze associatie nu vandaan komt uit jouw citaat snap ik achteraf niet zo goed
![:tearsofjoy:]()
Zal wel door het woord 'vierde' komen. Grappig hoe het brein zo werkt haha