#1
Lekker hardlopen of stuk wandelen is altijd wel fijn.
Gewoontes die je (mentale) gezondheid op 1 zetten
35 antwoorden
9 weergaven
18-5-2026
#2
ik probeer altijd gelijk naar buiten te gaan als ik wakker word van zon weekend gebruiken.
in mn tuin werken geeft me ook altijd een goed gevoel![:thumbsup:]()
en sws met vrienden afspreken en biertje doen.
in mn tuin werken geeft me ook altijd een goed gevoel
en sws met vrienden afspreken en biertje doen.
#3
Wandelen of fietsen werkt heel goed. Ik vind het leuk om naar een bos te gaan en voordat ik dan ga lopen zet ik in een gps marker app een prikker op de locatie waar ik mijn fiets of auto heb staan. Dan kan ik daarna gewoon gaan lopen waar ik maar heen wil, zonder zorgen te hoeven maken dat ik compleet de weg kwijt raak. Wanneer je genoeg gelopen hebt open je gewoon de app en zie je in welke richting je ongeveer terug moet lopen.
#4
Iets kleins maar toch zeer groot, en dat is de zon die mij tot denken zet.
#5
Ik maak altijd mij bed op zodra ik eruit ga.
Meteen goed begin vande dag en ook heel fijn zodra je weer naar bed gaat 🥰
Meteen goed begin vande dag en ook heel fijn zodra je weer naar bed gaat 🥰
#6
Ik maak altijd mij bed op zodra ik eruit ga.
Meteen goed begin vande dag en ook heel fijn zodra je weer naar bed gaat 🥰
Ik laat het altijd open liggen.
Wel dekbed naar achteren geklapt.
Dan kan het matras even een dagje luchten.
OT: rustgevend bankje in de natuur
#7
Voor mij is dit wel een wandeling door de natuur. Soms ook nog met een lekker muziek je op maar dat is pas meestal nadat het halfzomer is geweest want dan zijn er nog maar weinig vogels die fluiten. En naar vogels luisteren fluiten in een bos brengt me echt diiiirect naar het NU. Heerlijk...
Ik moet me soms (lees: vaak) er heel erg toe zetten, maar als ik geweest ben, dan ben ik altijd blij dat ik geweest ben.
Een van de gedachten die wel eens dwarszitten is: 'Ja, nu heb ik daar geen energie voor hoor!'
Terwijl, als je het toch gedaan hebt, het je juist energie oplevert.
Ik moet me soms (lees: vaak) er heel erg toe zetten, maar als ik geweest ben, dan ben ik altijd blij dat ik geweest ben.
Een van de gedachten die wel eens dwarszitten is: 'Ja, nu heb ik daar geen energie voor hoor!'
Terwijl, als je het toch gedaan hebt, het je juist energie oplevert.
#8
Natuur breng mij tot zinnen ,ik kan alles wat krom is dan recht trekken als ik op me bekende bankje me jointje rook in the middle of nowhere.Voor mij is dit wel een wandeling door de natuur. Soms ook nog met een lekker muziek je op maar dat is pas meestal nadat het halfzomer is geweest want dan zijn er nog maar weinig vogels die fluiten. En naar vogels luisteren fluiten in een bos brengt me echt diiiirect naar het NU. Heerlijk...
Ik moet me soms (lees: vaak) er heel erg toe zetten, maar als ik geweest ben, dan ben ik altijd blij dat ik geweest ben.
Een van de gedachten die wel eens dwarszitten is: 'Ja, nu heb ik daar geen energie voor hoor!'
Terwijl, als je het toch gedaan hebt, het je juist energie oplevert.
Het landschap in Noord Brabant is toch wel het mooiste wat een mens zich kan wensen ,dus we zijn er erg zuinig op.
Natuur heb een helende eigenschap.
#9
Hey,
Ik zit zelf even in een wat lastige fase en merk dat ik m’n gezondheid niet altijd voorop zet. Nu vraag ik me af, wat voor gewoontes hebben jullie die helpen om je mentaal en fysiek lekker te voelen? Kan iets kleins zijn of juist iets groots, alles is welkom.
Ik zit zelf even in een wat lastige fase en merk dat ik m’n gezondheid niet altijd voorop zet. Nu vraag ik me af, wat voor gewoontes hebben jullie die helpen om je mentaal en fysiek lekker te voelen? Kan iets kleins zijn of juist iets groots, alles is welkom.
#10
Ik heb me in de natuur dan ook werkelijk nooit eenzaam gevoeld terwijl ik daar vaak alleen ben.Natuur breng mij tot zinnen ,ik kan alles wat krom is dan recht trekken als ik op me bekende bankje me jointje rook in the middle of nowhere.
Het landschap in Noord Brabant is toch wel het mooiste wat een mens zich kan wensen ,dus we zijn er erg zuinig op.
Natuur heb een helende eigenschap.
Terwijl ik me best vaak eenzaam kan voelen terwijl ik onder de mensen ben.
Natuur is een wonder en zie het ook elke keer weer als een wonder. Kan 100x door eenzelfde bos lopen en elke keer wat anders zien of zien ontwikkelen. geweldig.. heerlijk... rust... vrijheid....
#11
Ik moet me echt houden aan de rustmomenten en vaste afspraken die ik met mezelf gemaakt heb.
Dat is best lastig aangezien je ze als mens snel overtreedt door de dingen waar ik tegenaan loop.
Ik had laatst een dag waarop ik wel dacht van : ja dat lukt vandaag zonder die momenten want voel me zo goed en geordend, eindstand ben ik te veel gaan doen en allerlei risico's genomen die onnodig waren en er voor gezorgd hadden dat ik mezelf ziek gedronken heb om m'n rust te kunnen ervaren.
De les : niet afwijken van de op maat gemaakte afspraken met alleen dringende uitzonderingen.
De basis blijven aanhouden en niet overslaan is heel belangrijk voor mij.
Zodra er één steen valt, valt de rest vaak ook zoals een domino mij kennende.
Dus de houvast is enorm belangrijk voor mij.
Ook het feit dat ik echt een solo leven alleen werkt voor mij en mensen buiten m'n woning moet houden om aan die basis te voldoen en niet verleid te worden om de basis opzij te zetten.
Dit is wel pas recent zo gevormd dus nog een leerproces.
Dat is best lastig aangezien je ze als mens snel overtreedt door de dingen waar ik tegenaan loop.
Ik had laatst een dag waarop ik wel dacht van : ja dat lukt vandaag zonder die momenten want voel me zo goed en geordend, eindstand ben ik te veel gaan doen en allerlei risico's genomen die onnodig waren en er voor gezorgd hadden dat ik mezelf ziek gedronken heb om m'n rust te kunnen ervaren.
De les : niet afwijken van de op maat gemaakte afspraken met alleen dringende uitzonderingen.
De basis blijven aanhouden en niet overslaan is heel belangrijk voor mij.
Zodra er één steen valt, valt de rest vaak ook zoals een domino mij kennende.
Dus de houvast is enorm belangrijk voor mij.
Ook het feit dat ik echt een solo leven alleen werkt voor mij en mensen buiten m'n woning moet houden om aan die basis te voldoen en niet verleid te worden om de basis opzij te zetten.
Dit is wel pas recent zo gevormd dus nog een leerproces.
#12
Hmm ik herken het wel, heb nu ook even een mindere fase. Ik ben relatief flexibel in m’n werktijden (lees: ik maak veel overuren in de avond dus kan vaak later beginnen). Ik merk dat ik s avonds na werk níks meer kan opbrengen van al m’n goede voornemens. Dus neem ik nu steeds vaker de vrijheid dat te doen voor werk in de ochtend. Dat kan natuurlijk alles zijn wat hierboven staat: sporten, natuur, eten, whatever. Voor mij is dat nu even: opruimen. M’n huis opruimen = m’n hoofd opruimen.
Dit maakt ook dat ik iets minder baal van een “weer verloren avond”.
Waar ik wel echt mee struggle maar wat toch echt de helft van het werk is: Ga. Op. Tijd. Slapen.
Dit maakt ook dat ik iets minder baal van een “weer verloren avond”.
Waar ik wel echt mee struggle maar wat toch echt de helft van het werk is: Ga. Op. Tijd. Slapen.
#13
#14
@ljuv vroeg op bed gaan is mijn specialiteit.
Volg mij voor meer vroeg op bed gaan tips. 😌
Bekijk bijlage 67455
Slaap jij dan ook al vroeg?
Of ga je op bed nog tv kijken oid
#15
Ik kijk vaak nog wel even op de tablet.Slaap jij dan ook al vroeg?
Of ga je op bed nog tv kijken oid
#16
In de basis gewoon goed voor mezelf zorgen: op vaste tijden naar bed, op vaste tijden opstaan, op vaste tijden eten.
Rust, reinheid, regelmaat.
Daarnaast vind ik hardlopen heel belangrijk geworden voor mijn mentale gezondheid.
Een stukje mindfulness. Ik mediteer niet meer zoveel, maar probeer met momenten mijn aandacht in het nu te houden. Mijn ademhaling is hier een tool bij.
Én, juist als ik er ontzettend geen zin in heb: de verbinding opzoeken met andere mensen. Mezelf isoleren is echt het domste wat ik kan doen. Ik ben in slecht gezelschap met mijn eigen hoofd.
Rust, reinheid, regelmaat.
Daarnaast vind ik hardlopen heel belangrijk geworden voor mijn mentale gezondheid.
Een stukje mindfulness. Ik mediteer niet meer zoveel, maar probeer met momenten mijn aandacht in het nu te houden. Mijn ademhaling is hier een tool bij.
Én, juist als ik er ontzettend geen zin in heb: de verbinding opzoeken met andere mensen. Mezelf isoleren is echt het domste wat ik kan doen. Ik ben in slecht gezelschap met mijn eigen hoofd.
#17
De laatste tijd zit ik na het avond eten al op bed ,ik zou het willen rekken en later naar boven willen gaan maar mijn slaapstoornis en de daarbij komende zware vermoeidheid dwingt mij om naar boven te gaan.
Het slapen is rond half 10 en dan ben ik om 3 uur snachts al wakker.
Het slapen is rond half 10 en dan ben ik om 3 uur snachts al wakker.
#18
Anderen hebben natuur en buiten wandelen of fietsen al genoemd. Werkt ook meestal voor mij. Ik maak ook graag foto’s in een bos. Geeft me nog een extra gevoel bezig te zijn en iets nuttigs te doen.
Een dagboek bijhouden en mediteren helpt ook om in beweging te komen. Ik voel me vooral in de ochtend vaak nogal down en angstig als Ik niet hoef te werken. Ik kom dan heel moeizaam op gang maar na het schrijven en mediteren voel ik me vrijwel altijd wel beter. Daarna ga ik wandelen of fietsen.
Lezen helpt ook wel. Ik heb ook de vervelende neiging te lang op iPad en mobiel allerlei onzin op social media te kijken. Daar wordt een mens nooit beter van. Het lezen van een goed boek kan echt helpen.
Ik ben bijna een jaar geleden begonnen met tekenen. Echt gewoon als hobby. Ik raad mensen altijd aan creatief bezig te zijn. Tekenen of schilderen, fotograferen, muziek maken, schrijven, enz, enz.
Een dagboek bijhouden en mediteren helpt ook om in beweging te komen. Ik voel me vooral in de ochtend vaak nogal down en angstig als Ik niet hoef te werken. Ik kom dan heel moeizaam op gang maar na het schrijven en mediteren voel ik me vrijwel altijd wel beter. Daarna ga ik wandelen of fietsen.
Lezen helpt ook wel. Ik heb ook de vervelende neiging te lang op iPad en mobiel allerlei onzin op social media te kijken. Daar wordt een mens nooit beter van. Het lezen van een goed boek kan echt helpen.
Ik ben bijna een jaar geleden begonnen met tekenen. Echt gewoon als hobby. Ik raad mensen altijd aan creatief bezig te zijn. Tekenen of schilderen, fotograferen, muziek maken, schrijven, enz, enz.
#19
Zelf heb ik ook best wat mentale problemen.
Ik heb al heel veel stappen gezet, echter kamp ik nog heel veel met nachtmerries, herbelevingen en kan ik bepaalde zaken niet loslaten. Ook kan ik heel slecht prikkels verdragen, iets wat ik eerst wel kon.
Als ik in een fase zit waarin ik mijzelf mentaal kwetsbaar voel, dan let ik heel er op dat de basis in orde is.
Hiermee bedoel ik:
- Ritme houden. Structureel dezelfde tijd naar bed en uit bed, dat je niet slaapt vanwege slaapproblemen oid mag geen reden zijn hiervan af te wijken.
- Sla je eten niet over. Ontbijten, lunchen en avondeten, zeer belangrijk. Zorg voor een geblanceerd dieet.
- Zoals @annihilation al zegt, beweging! Zelf wandel ik elke dag een uur, en doe ik veel hardlopen.
Daarnaast, bewaak je persoonlijke grenzen, zorg voor balans.
Doe je de ene dag heel veel, zorg dan dat je de dag er na het wat rustiger aan doet, dit voorkomt overprikkeling.
Doe dingen waar je blij van word!
Zelf doe ik tegenwoordig veel creatieve dingen, heerlijk rustgevend.
En mischien nog wel de belangrijkste, praat er over. Dat lucht op, en helpt soms bepaalde dingen te relativeren.
Ik heb al heel veel stappen gezet, echter kamp ik nog heel veel met nachtmerries, herbelevingen en kan ik bepaalde zaken niet loslaten. Ook kan ik heel slecht prikkels verdragen, iets wat ik eerst wel kon.
Als ik in een fase zit waarin ik mijzelf mentaal kwetsbaar voel, dan let ik heel er op dat de basis in orde is.
Hiermee bedoel ik:
- Ritme houden. Structureel dezelfde tijd naar bed en uit bed, dat je niet slaapt vanwege slaapproblemen oid mag geen reden zijn hiervan af te wijken.
- Sla je eten niet over. Ontbijten, lunchen en avondeten, zeer belangrijk. Zorg voor een geblanceerd dieet.
- Zoals @annihilation al zegt, beweging! Zelf wandel ik elke dag een uur, en doe ik veel hardlopen.
Daarnaast, bewaak je persoonlijke grenzen, zorg voor balans.
Doe je de ene dag heel veel, zorg dan dat je de dag er na het wat rustiger aan doet, dit voorkomt overprikkeling.
Doe dingen waar je blij van word!
Zelf doe ik tegenwoordig veel creatieve dingen, heerlijk rustgevend.
En mischien nog wel de belangrijkste, praat er over. Dat lucht op, en helpt soms bepaalde dingen te relativeren.
#20
Aandacht inwaarts brengen. Ook wel self enquiry genoemd. Je kunt het ook meditatie noemen maar dat is zo makkelijk verkeerd op te vatten/uit te voeren.
Zit tussen hel en hemel momenteel, maar steeds meer hemel dan hel. Weet niet waar het einde is, of dat er überhaupt een einde is. Aandacht puur inwaarts: bliss. Kan "gedaan" worden tijdens elke activiteit, maar is zo simpel dat je er heel makkelijk overheen kan kijken, waardoor het alsnog moeilijk tot onmogelijk lijkt. Eenmaal van deze gelukzaligheid geproeft en het was over. Geen echte rust totdat ik er weer inzit. Ergens wil je dit echt niet, maar dat is irrelevant want je hebt geen keus hierin. Proef je hier op een of andere manier van dan zul je niet stoppen totdat je het weer proeft. Het goede nieuws is dat je het weer kunt en zult proeven, itt de initiële high van veel drugs. Verreweg het zwaarste dat ik ooit heb ervaren, dat heen en weer yoyo'en tussen hemel en hel. Maar ondertussen is er de hoop en de wetenschap dat het de goede kant op gaat, dat maakt de dalen draaglijk.
Realiseer me nu dat ik het ook niet zelf kan doen. Ik kan me er alleen maar aan overgeven. Het is de bliss zelf die alles doet, niet ik. Weet ook dat het uiteindelijk zal winnen, niet ik. Dat is een geruststelling en een goed iets, want als het in mijn handen zou liggen... Not good. Maar dat is niet het geval, alleen lijkt het dat vaak wel.
Besef me dat alles dat gedaan wordt als externe activiteit, een indirecte weg is naar het ervaren van deze gelukzaligheid, wat verlangenloosheid is: niet meer iets anders willen dan dit hier nu, wat de vorm van dit hier nu dan ook is. Dus het is vaak heel moeilijk voor me om dingen te doen, als ik weet dat wat ik wil (verlangenloosheid, bliss) direct nu ervaren kan worden. Waarom dan de lange indirecte omweg kiezen? En ervaar ik het, dan wordt alles mooi/leuk. Als een drug, maar dan zonder drugs. De supreme drug. De gold standard. Maar dan is het niet meer dingen doen óm dat fijne gevoel te krijgen. Het fijne gevoel is dan de baseline, waardoor dingen gedaan worden van daaruit, wat nog meer geluk geeft daarbovenop. Hemel op aarde.
Er zijn wel externe dingen die me geluk en mentale gezondheid "geven" zoals mijn werk. Maar zelfs dat is een indirecte manier. Er is een achterliggend proces dat het echte werk doet, waar ik me aan over kan geven of niet. Helaas ben ik niet iemand die gauw opgeeft en dat maakt dit zwaar. Dit tijdens activiteiten doen lijkt ook veel moeilijker dan zonder iets te doen, maar zal geleerd moeten worden, want aan activiteiten ontkom je niet in deze wereld. Behalve als je in een grot gaat leven ofzo.
Vaag verhaal natuurlijk weer maar hier ga ik doorheen en ik heb het gevoel dit neer te schrijven.
Het wordt heel zwart/wit op een bepaalde manier: hiertegen vechtend: mentale (en zelfs fysieke) gezondheid in de goot. Hieraan overgevend: mentale gezondheid subliem.
Zit tussen hel en hemel momenteel, maar steeds meer hemel dan hel. Weet niet waar het einde is, of dat er überhaupt een einde is. Aandacht puur inwaarts: bliss. Kan "gedaan" worden tijdens elke activiteit, maar is zo simpel dat je er heel makkelijk overheen kan kijken, waardoor het alsnog moeilijk tot onmogelijk lijkt. Eenmaal van deze gelukzaligheid geproeft en het was over. Geen echte rust totdat ik er weer inzit. Ergens wil je dit echt niet, maar dat is irrelevant want je hebt geen keus hierin. Proef je hier op een of andere manier van dan zul je niet stoppen totdat je het weer proeft. Het goede nieuws is dat je het weer kunt en zult proeven, itt de initiële high van veel drugs. Verreweg het zwaarste dat ik ooit heb ervaren, dat heen en weer yoyo'en tussen hemel en hel. Maar ondertussen is er de hoop en de wetenschap dat het de goede kant op gaat, dat maakt de dalen draaglijk.
Realiseer me nu dat ik het ook niet zelf kan doen. Ik kan me er alleen maar aan overgeven. Het is de bliss zelf die alles doet, niet ik. Weet ook dat het uiteindelijk zal winnen, niet ik. Dat is een geruststelling en een goed iets, want als het in mijn handen zou liggen... Not good. Maar dat is niet het geval, alleen lijkt het dat vaak wel.
Besef me dat alles dat gedaan wordt als externe activiteit, een indirecte weg is naar het ervaren van deze gelukzaligheid, wat verlangenloosheid is: niet meer iets anders willen dan dit hier nu, wat de vorm van dit hier nu dan ook is. Dus het is vaak heel moeilijk voor me om dingen te doen, als ik weet dat wat ik wil (verlangenloosheid, bliss) direct nu ervaren kan worden. Waarom dan de lange indirecte omweg kiezen? En ervaar ik het, dan wordt alles mooi/leuk. Als een drug, maar dan zonder drugs. De supreme drug. De gold standard. Maar dan is het niet meer dingen doen óm dat fijne gevoel te krijgen. Het fijne gevoel is dan de baseline, waardoor dingen gedaan worden van daaruit, wat nog meer geluk geeft daarbovenop. Hemel op aarde.
Er zijn wel externe dingen die me geluk en mentale gezondheid "geven" zoals mijn werk. Maar zelfs dat is een indirecte manier. Er is een achterliggend proces dat het echte werk doet, waar ik me aan over kan geven of niet. Helaas ben ik niet iemand die gauw opgeeft en dat maakt dit zwaar. Dit tijdens activiteiten doen lijkt ook veel moeilijker dan zonder iets te doen, maar zal geleerd moeten worden, want aan activiteiten ontkom je niet in deze wereld. Behalve als je in een grot gaat leven ofzo.
Vaag verhaal natuurlijk weer maar hier ga ik doorheen en ik heb het gevoel dit neer te schrijven.
Het wordt heel zwart/wit op een bepaalde manier: hiertegen vechtend: mentale (en zelfs fysieke) gezondheid in de goot. Hieraan overgevend: mentale gezondheid subliem.