Gewoontes die je (mentale) gezondheid op 1 zetten

Wandelen of fietsen werkt heel goed. Ik vind het leuk om naar een bos te gaan en voordat ik dan ga lopen zet ik in een gps marker app een prikker op de locatie waar ik mijn fiets of auto heb staan. Dan kan ik daarna gewoon gaan lopen waar ik maar heen wil, zonder zorgen te hoeven maken dat ik compleet de weg kwijt raak. Wanneer je genoeg gelopen hebt open je gewoon de app en zie je in welke richting je ongeveer terug moet lopen.

Iets kleins maar toch zeer groot, en dat is de zon die mij tot denken zet.

Ik maak altijd mij bed op zodra ik eruit ga.
Meteen goed begin vande dag en ook heel fijn zodra je weer naar bed gaat 🥰

N3K0 zei:

Ik maak altijd mij bed op zodra ik eruit ga.
Meteen goed begin vande dag en ook heel fijn zodra je weer naar bed gaat 🥰

Klik om te vergroten...

Ik laat het altijd open liggen.
Wel dekbed naar achteren geklapt.
Dan kan het matras even een dagje luchten.

OT: rustgevend bankje in de natuur

Voor mij is dit wel een wandeling door de natuur. Soms ook nog met een lekker muziek je op maar dat is pas meestal nadat het halfzomer is geweest want dan zijn er nog maar weinig vogels die fluiten. En naar vogels luisteren fluiten in een bos brengt me echt diiiirect naar het NU. Heerlijk...

Ik moet me soms (lees: vaak) er heel erg toe zetten, maar als ik geweest ben, dan ben ik altijd blij dat ik geweest ben.
Een van de gedachten die wel eens dwarszitten is: 'Ja, nu heb ik daar geen energie voor hoor!'
Terwijl, als je het toch gedaan hebt, het je juist energie oplevert.

Mezelf zei:

Voor mij is dit wel een wandeling door de natuur. Soms ook nog met een lekker muziek je op maar dat is pas meestal nadat het halfzomer is geweest want dan zijn er nog maar weinig vogels die fluiten. En naar vogels luisteren fluiten in een bos brengt me echt diiiirect naar het NU. Heerlijk...

Ik moet me soms (lees: vaak) er heel erg toe zetten, maar als ik geweest ben, dan ben ik altijd blij dat ik geweest ben.
Een van de gedachten die wel eens dwarszitten is: 'Ja, nu heb ik daar geen energie voor hoor!'
Terwijl, als je het toch gedaan hebt, het je juist energie oplevert.

Klik om te vergroten...

Natuur breng mij tot zinnen ,ik kan alles wat krom is dan recht trekken als ik op me bekende bankje me jointje rook in the middle of nowhere.
Het landschap in Noord Brabant is toch wel het mooiste wat een mens zich kan wensen ,dus we zijn er erg zuinig op.
Natuur heb een helende eigenschap.

LucidLucy zei:

Wie weet, ooit...
Maar op dit moment heb ik vaak anderen nodig om mijn eigen gedachtes te checken, te relativeren of te spiegelen.

Het gaat ook heel vaak goed. En als ik drie dagen alleen ben, betekent dat niet dat ik ineens in een depressieve neerwaartse spiraal zit van gedachten die me de grond in trappen. In tegendeel.

Maar ik zit wel vol met onzekerheden en twijfels en door daar met anderen over te spreken, kan ik beter met m'n eigen hoofd omgaan.

Klik om te vergroten...

Heel herkenbaar dit.

Mindless zei:

Ik haatte mezelf.

Toen kwam heeeel langzaam en stapsgewijs acceptatie van mezelf. En nu met momenten liefde.

Het is relatief makkelijk om van anderen te houden want anderen zijn een relatief mysterie. Jezelf ken je door en door, ook je schaduwzijde. Van jezelf houden moet vaak geleerd worden.

Klik om te vergroten...

Niet iedereen kent zichzelf door en door.

Het is volgens mij juist vaak door dat gebrek aan zelfkennis en inzicht waarom mensen zichzelf haten of niet accepteren. Ik begrijp bijvoorbeeld soms mijn eigen gedrag of gedachten ook niet eens en ik ben al een eind in de 50..die schaduwzijden beseffen de meeste mensen volgens mij ook niet echt.

Er zijn veel redenen waarom mensen therapie volgen. Een doelstelling is zeker zichzelf te verbeteren en dat doe je meestal door jezelf beter te begrijpen.

Kortom, ik ben zelfs van mening dat als we op de eerste plaats onszelf beter zouden begrijpen, er ook minder problemen in onze maatschappij zouden zijn. We zijn dan niet alleen ons meer bewust wie we zelf zijn, we staan dan tegelijkertijd ook meer open voor onze medemens.

Hey,


Ik zit zelf even in een wat lastige fase en merk dat ik m’n gezondheid niet altijd voorop zet. Nu vraag ik me af, wat voor gewoontes hebben jullie die helpen om je mentaal en fysiek lekker te voelen? Kan iets kleins zijn of juist iets groots, alles is welkom.

Lekker hardlopen of stuk wandelen is altijd wel fijn.

ik probeer altijd gelijk naar buiten te gaan als ik wakker word van zon weekend gebruiken.
in mn tuin werken geeft me ook altijd een goed gevoel
en sws met vrienden afspreken en biertje doen.

In de basis gewoon goed voor mezelf zorgen: op vaste tijden naar bed, op vaste tijden opstaan, op vaste tijden eten.

Rust, reinheid, regelmaat.

Daarnaast vind ik hardlopen heel belangrijk geworden voor mijn mentale gezondheid.

Een stukje mindfulness. Ik mediteer niet meer zoveel, maar probeer met momenten mijn aandacht in het nu te houden. Mijn ademhaling is hier een tool bij.

Én, juist als ik er ontzettend geen zin in heb: de verbinding opzoeken met andere mensen. Mezelf isoleren is echt het domste wat ik kan doen. Ik ben in slecht gezelschap met mijn eigen hoofd.

De laatste tijd zit ik na het avond eten al op bed ,ik zou het willen rekken en later naar boven willen gaan maar mijn slaapstoornis en de daarbij komende zware vermoeidheid dwingt mij om naar boven te gaan.
Het slapen is rond half 10 en dan ben ik om 3 uur snachts al wakker.

Anderen hebben natuur en buiten wandelen of fietsen al genoemd. Werkt ook meestal voor mij. Ik maak ook graag foto’s in een bos. Geeft me nog een extra gevoel bezig te zijn en iets nuttigs te doen.

Een dagboek bijhouden en mediteren helpt ook om in beweging te komen. Ik voel me vooral in de ochtend vaak nogal down en angstig als Ik niet hoef te werken. Ik kom dan heel moeizaam op gang maar na het schrijven en mediteren voel ik me vrijwel altijd wel beter. Daarna ga ik wandelen of fietsen.

Lezen helpt ook wel. Ik heb ook de vervelende neiging te lang op iPad en mobiel allerlei onzin op social media te kijken. Daar wordt een mens nooit beter van. Het lezen van een goed boek kan echt helpen.

Ik ben bijna een jaar geleden begonnen met tekenen. Echt gewoon als hobby. Ik raad mensen altijd aan creatief bezig te zijn. Tekenen of schilderen, fotograferen, muziek maken, schrijven, enz, enz.

Zelf heb ik ook best wat mentale problemen.

Ik heb al heel veel stappen gezet, echter kamp ik nog heel veel met nachtmerries, herbelevingen en kan ik bepaalde zaken niet loslaten. Ook kan ik heel slecht prikkels verdragen, iets wat ik eerst wel kon.

Als ik in een fase zit waarin ik mijzelf mentaal kwetsbaar voel, dan let ik heel er op dat de basis in orde is.

Hiermee bedoel ik:
- Ritme houden. Structureel dezelfde tijd naar bed en uit bed, dat je niet slaapt vanwege slaapproblemen oid mag geen reden zijn hiervan af te wijken.
- Sla je eten niet over. Ontbijten, lunchen en avondeten, zeer belangrijk. Zorg voor een geblanceerd dieet.
- Zoals @annihilation al zegt, beweging! Zelf wandel ik elke dag een uur, en doe ik veel hardlopen.

Daarnaast, bewaak je persoonlijke grenzen, zorg voor balans.

Doe je de ene dag heel veel, zorg dan dat je de dag er na het wat rustiger aan doet, dit voorkomt overprikkeling.

Doe dingen waar je blij van word!

Zelf doe ik tegenwoordig veel creatieve dingen, heerlijk rustgevend.

En mischien nog wel de belangrijkste, praat er over. Dat lucht op, en helpt soms bepaalde dingen te relativeren.

Aandacht inwaarts brengen. Ook wel self enquiry genoemd. Je kunt het ook meditatie noemen maar dat is zo makkelijk verkeerd op te vatten/uit te voeren.

Zit tussen hel en hemel momenteel, maar steeds meer hemel dan hel. Weet niet waar het einde is, of dat er überhaupt een einde is. Aandacht puur inwaarts: bliss. Kan "gedaan" worden tijdens elke activiteit, maar is zo simpel dat je er heel makkelijk overheen kan kijken, waardoor het alsnog moeilijk tot onmogelijk lijkt. Eenmaal van deze gelukzaligheid geproeft en het was over. Geen echte rust totdat ik er weer inzit. Ergens wil je dit echt niet, maar dat is irrelevant want je hebt geen keus hierin. Proef je hier op een of andere manier van dan zul je niet stoppen totdat je het weer proeft. Het goede nieuws is dat je het weer kunt en zult proeven, itt de initiële high van veel drugs. Verreweg het zwaarste dat ik ooit heb ervaren, dat heen en weer yoyo'en tussen hemel en hel. Maar ondertussen is er de hoop en de wetenschap dat het de goede kant op gaat, dat maakt de dalen draaglijk.

Realiseer me nu dat ik het ook niet zelf kan doen. Ik kan me er alleen maar aan overgeven. Het is de bliss zelf die alles doet, niet ik. Weet ook dat het uiteindelijk zal winnen, niet ik. Dat is een geruststelling en een goed iets, want als het in mijn handen zou liggen... Not good. Maar dat is niet het geval, alleen lijkt het dat vaak wel.

Besef me dat alles dat gedaan wordt als externe activiteit, een indirecte weg is naar het ervaren van deze gelukzaligheid, wat verlangenloosheid is: niet meer iets anders willen dan dit hier nu, wat de vorm van dit hier nu dan ook is. Dus het is vaak heel moeilijk voor me om dingen te doen, als ik weet dat wat ik wil (verlangenloosheid, bliss) direct nu ervaren kan worden. Waarom dan de lange indirecte omweg kiezen? En ervaar ik het, dan wordt alles mooi/leuk. Als een drug, maar dan zonder drugs. De supreme drug. De gold standard. Maar dan is het niet meer dingen doen óm dat fijne gevoel te krijgen. Het fijne gevoel is dan de baseline, waardoor dingen gedaan worden van daaruit, wat nog meer geluk geeft daarbovenop. Hemel op aarde.

Er zijn wel externe dingen die me geluk en mentale gezondheid "geven" zoals mijn werk. Maar zelfs dat is een indirecte manier. Er is een achterliggend proces dat het echte werk doet, waar ik me aan over kan geven of niet. Helaas ben ik niet iemand die gauw opgeeft en dat maakt dit zwaar. Dit tijdens activiteiten doen lijkt ook veel moeilijker dan zonder iets te doen, maar zal geleerd moeten worden, want aan activiteiten ontkom je niet in deze wereld. Behalve als je in een grot gaat leven ofzo.

Vaag verhaal natuurlijk weer maar hier ga ik doorheen en ik heb het gevoel dit neer te schrijven.

Het wordt heel zwart/wit op een bepaalde manier: hiertegen vechtend: mentale (en zelfs fysieke) gezondheid in de goot. Hieraan overgevend: mentale gezondheid subliem.

LucidLucy zei:

Én, juist als ik er ontzettend geen zin in heb: de verbinding opzoeken met andere mensen. Mezelf isoleren is echt het domste wat ik kan doen. Ik ben in slecht gezelschap met mijn eigen hoofd.

Klik om te vergroten...

Dit problem heb ik ook. Heb ook sterk de neiging mezelf te isoleren. Gelukkig heb ik mijn parttime baan nog en soms spreek ik af met vrienden. Maar ik ben ook heel vaak alleen en vroeg of laat gaat het dan verkeerd in mijn hoofd..

Deadwing zei:

Dit problem heb ik ook. Heb ook sterk de neiging mezelf te isoleren. Gelukkig heb ik mijn parttime baan nog en soms spreek ik af met vrienden. Maar ik ben ook heel vaak alleen en vroeg of laat gaat het dan verkeerd in mijn hoofd..

Klik om te vergroten...

Ik heb mezelf 10 jaar lang opgesloten naar de breuk van me jeugd liefde ,ik had naast mannen ook geen vertrouwen meer gekregen bij vrouwen.
Ik gunde me eigen niets meer dan gewoon keihard werken te eten en dan slapen ,en dan me eigen terug trekken op me kamer bij me ouders als een kluizenaar
Daarmee heb ik 10 jaar van me leven verknalt echt..

Ik had net zo goed in de bajes kunnen zitten en dan wasknijpers maken.

LucidLucy zei:

Én, juist als ik er ontzettend geen zin in heb: de verbinding opzoeken met andere mensen. Mezelf isoleren is echt het domste wat ik kan doen. Ik ben in slecht gezelschap met mijn eigen hoofd.

Klik om te vergroten...

Klopt wel dat verbinding zoeken goed is, maar als je in je eentje in slecht gezelschap bent, is de echte oplossing om een goede vriend van jezelf te worden zodat je ook in je eentje in goed gezelschap bent.

Zelfs verbinding zoeken bij anderen kan een vlucht zijn (van jezelf).

Mindless zei:

Klopt wel dat verbinding zoeken goed is, maar als je in je eentje in slecht gezelschap bent, is de echte oplossing om een goede vriend van jezelf te worden zodat je ook in je eentje in goed gezelschap bent.

Zelfs verbinding zoeken bij anderen kan een vlucht zijn (van jezelf).

Klik om te vergroten...

Klopt, maar dat zijn we dus zelden of nooit in de realiteit, echte goede vrienden van onszelf..misschien dat vrouwen dat wat minder hebben dan mannen. Dat denk ik misschien ook maar.

Verbinding zoeken is belangrijk. We zijn van nature geen loners. Wel wordt het steeds moeilijker om de juiste personen te ontmoeten. Ik ben ook veel wantrouwender geworden. En dat is lang niet altijd terecht.