#1
Sport je ook? Daar knap je van op.
Afkicken van Lorazepam en Diazepam
562 antwoorden
60 weergaven
18-5-2026
#2
Update dag 9:Oké bedankt!
Update: echt een extreem heftige dag tot dusver.
Mijn lichaam is echt totaal ontregeld en keihard aan het strijden. Alles staat aangespannen, zeurderig stekend gevoel overal maar het ergst in de benen. M’n lijf schreeuwt voor energie, druk op de lever, snelle korte ademhaling, voelt of er door je hele lichaam wat krioelt/beweegt/tikt, hoofdpijn en helemaal onrustig en niet weten hoe je dit moet dragen…. Zit nu op dag 8, dacht dat het niet erger kon en het wel af zou nemen ipv toenemen!😤🤯
Redelijk ca 6 uur geslapen vannacht, bij het wakker worden helemaal nat van het zweet en enorm heftige psychische gedachten. Het gevoel dat je niet meer kan en daar geen invloed op hebt, dat je geen idee hebt wat je beneden moet doen omdat je gek wordt! Om 5 uur was ik wakker en daarna nog een beetje geslapen, maar vooral veel en onrustig liggen draaien. Nog steeds dunnere ontlasting, dat heb ik sinds dat ik 3,5 week geleden naar 4 x 1 ging.
Mijn lijf schreeuwt nog steeds voor energie, trilt van binnen vooral, (handen ook), vooral in de benen stekende pijn, lichte hoofdpijn, snelle korte ademhaling, zeurderig pijngevoel door het hele lijf. Psychisch het gevoel dat je er niet uitkomt. Geen behoefte aan contact of aan mijn telefoon etc.
Ondanks dat het niet veel verschilt met gisteren heb ik het gevoel dat ik iets meer “relaxter moe” ben. Ga zo ff wat eten en daarna even naar buiten om een beetje beweging en frisse lucht te pakken.
#3
Bedankt allemaal!🙏Dit is zo belangrijk. Als je er nog geen hulp voor hebt gezocht @Dutchie85 ga dat wel doen zodra je het weer aan kunt. Misschien nu al even bij de huisarts langs ivm eventuele wachttijd.
Voor nu: bekijk het per dag. Probeer je niet vast te klampen als het een dag goed gaat of in de put zitten als je een slechtere dag hebt. Benzo ontwenning kan grillig verlopen. Zelfs symptomen kunnen komen en gaan.
En kijk of je toch bezig kunt gaan. Ergens vrijwillig in een rustige en veilige omgeving. Als ik eenmaal bezig was in de moestuin vergat ik alle narigheid even. Het was niet weg, en het kwam heus wel terug maar ik had even pauze.
Ja, ik heb al via een bekende van ons een adres gekregen waar ik naar ga kijken de komende dagen voor een vervolgtraject.
Ja dat het heel grillig is dat is me nu wel duidelijk gezien hoe ik eraan toe ben!😳 Ik kan nu nog niet veel meer dan af en toe ff de tuin in lopen, voel me er veel te zwak en slecht voor nu. Zodra het gaat probeer ik wat afleiding te zoeken, maar buiten een keer een film kijken ofzo heb ik ook echt ff nergens behoefte aan. Mijn lichaam schreeuwt voor rust, maar door alle ongemakken lig je niet relaxed op de bank ofzo…die klachten maken het extreem zwaar en daardoor ga je psychisch weer kapot.
Op naar betere dagen!💪
#4
Zo herkenbaar! Dit is echt pure benzo hel! Focus op de dingen die je wel aankan en leef gezond. Leg jezelf ook vooral niks op , op dit moment. Doe het rustig aan, het is een slijtageslag.
De psychische gedachten snachts zijn ook erg herkenbaar. Half dromen, half wakker en sterke emoties voelen bij bepaalde vage shit. Althans zo kan ik het nu even onder woorden brengen.
Hou vol man! Geef het de tijd. Je zal zo nu en dan ook een betere dag hebben. Put daar kracht uit. Ook als je denkt dat je het niet meer aankan, kan je nog echt even door. Je bent sterker dan je nu aanvoelt!
De psychische gedachten snachts zijn ook erg herkenbaar. Half dromen, half wakker en sterke emoties voelen bij bepaalde vage shit. Althans zo kan ik het nu even onder woorden brengen.
Hou vol man! Geef het de tijd. Je zal zo nu en dan ook een betere dag hebben. Put daar kracht uit. Ook als je denkt dat je het niet meer aankan, kan je nog echt even door. Je bent sterker dan je nu aanvoelt!
#5
Thanks @Raver!Zo herkenbaar! Dit is echt pure benzo hel! Focus op de dingen die je wel aankan en leef gezond. Leg jezelf ook vooral niks op , op dit moment. Doe het rustig aan, het is een slijtageslag.
De psychische gedachten snachts zijn ook erg herkenbaar. Half dromen, half wakker en sterke emoties voelen bij bepaalde vage shit. Althans zo kan ik het nu even onder woorden brengen.
Hou vol man! Geef het de tijd. Je zal zo nu en dan ook een betere dag hebben. Put daar kracht uit. Ook als je denkt dat je het niet meer aankan, kan je nog echt even door. Je bent sterker dan je nu aanvoelt!
Ik moet maar 1 ding nu en dat is letterlijk overleven! Ermee dealen hoe heftig het ook is en zo gezond mogelijk leven en als het kan buiten wat lopen/bewegen. Een onmenselijke marathon inderdaad waar geen eind aan lijkt te komen…
De nachten zijn redelijk oké nu gelukkig, afgelopen nacht van 11 tot 5 geslapen. Maar dan met wakker worden psychisch doodsgedachten hebben omdat je het continue zo zwaar hebt dat je denkt dat je het niet meer aankan, echt verschrikkelijk is dat!
Vandaag is ook weer rete zwaar. Enige positieve is dat ik wel 15 minuten rustig aan buiten gelopen heb in de zon.
#6
Het is super zwaar, dat weet ik ook, maar ik heb ook eens iets meegemaakt dat nog vele malen erger was in bepaalde opzichten. Namelijk mijn knie aan diggelen breken. Dan kun je alleen maar denken aan de toekomst en het vandaag moet je proberen te vergeten.. Maar best wel wat overeenkomsten.
Succes, nog een paar daagjes en dan gaat het echt de betere kant op!
Succes, nog een paar daagjes en dan gaat het echt de betere kant op!
#7
Marathon is een goede vergelijking.Thanks @Raver!
Ik moet maar 1 ding nu en dat is letterlijk overleven! Ermee dealen hoe heftig het ook is en zo gezond mogelijk leven en als het kan buiten wat lopen/bewegen. Een onmenselijke marathon inderdaad waar geen eind aan lijkt te komen…
Da's lang niet gek!De nachten zijn redelijk oké nu gelukkig, afgelopen nacht van 11 tot 5 geslapen.
Oh dat vond ik vreselijk. Iedere dag weer gestresst wakker worden, soms met de raarste gedachten, om vrienden van 30 jaar geleden op te gaan zoeken enzo. En dan de dag erop weer het zelfde riedeltje. Het hoort er helaas wel bij.Maar dan met wakker worden psychisch doodsgedachten hebben omdat je het continue zo zwaar hebt dat je denkt dat je het niet meer aankan, echt verschrikkelijk is dat!
Probeer je toch te richten op wat er wel lukt en wat wel goed ging.Vandaag is ook weer rete zwaar. Enige positieve is dat ik wel 15 minuten rustig aan buiten gelopen heb in de zon.
#8
Inderdaad meditatie en mindfulnes! Ik hou me hier nog steeds dagelijks mee bezig. Voor mij de enige juiste manier om met negatieve emoties om te gaan.
#9
Ja kan me voorstellen dat dat ook erg pittig is. Maar als ik naar mijn eigen situatie kijk nu vind ik dat een lastige vergelijking. Maar dat doet er niets aan af dat het ook verschrikkelijk is.Het is super zwaar, dat weet ik ook, maar ik heb ook eens iets meegemaakt dat nog vele malen erger was in bepaalde opzichten. Namelijk mijn knie aan diggelen breken. Dan kun je alleen maar denken aan de toekomst en het vandaag moet je proberen te vergeten.. Maar best wel wat overeenkomsten.
Succes, nog een paar daagjes en dan gaat het echt de betere kant op!
Thnx, hopelijk snel wat rust in lichaam en geest!
#10
Marathon zit er wel binnen een aantal uren op!😅Marathon is een goede vergelijking.
Da's lang niet gek!
Oh dat vond ik vreselijk. Iedere dag weer gestresst wakker worden, soms met de raarste gedachten, om vrienden van 30 jaar geleden op te gaan zoeken enzo. En dan de dag erop weer het zelfde riedeltje. Het hoort er helaas wel bij.
Probeer je toch te richten op wat er wel lukt en wat wel goed ging.
Ik merk dat de slaap iets beter is de laatste dagen. Vorige week en de week ervoor had ik echt nachten erbij van 1,5 a 2 uur en daar word je natuurlijk ook niet beter van. Dus ben blij met deze uren, terwijl ik normaal echt wel 8 a 9 uur nodig heb.
Zo’n rare dingen denk ik niet, het zijn echt zeer nare gedachten bij het wakker worden. Dat je het niet meer aankan, zo’n soort shit. Dat houdt overdag wel aan merk ik, maar ik probeer uit m’n hoofd te komen gedurende de dag. Heb wel rare dromen gehad waar geen touw aan vast te knopen is.
Vandaag 2 keer een kwartiertje buiten rustig wat gelopen dus dat zie ik als positief voor vandaag! Op naar betere tijden…
#11
Ik heb sinds de afbouw naar 4 x 1 tablet Diazepam nu ruim 3 weken geleden, enorme stekende/brandende/tintelende spierpijn en spierkrampen. Met name in de benen, maar ook in m’n armen, rug en hoofd voel ik dit. Dit is vanaf het moment dat ik naar 0 gegaan ben vorige week maandag heel sterk toegenomen.
Ervaren meer mensen een raar tintelend/trillend/krioelend gevoel hierbij onder de huid? Het voelt alsof er allemaal beestjes op en neer bewegen. Dit voel ik door het hele lijf. Ik ben wel benieuwd hiernaar, omdat ik dit nergens terug lees.
Verder valt me het volgende op. Mijn handen trillen niet meer zo als 2 weken terug. Toen kon ik amper een beker vasthouden. Maar ik merk dat mijn vingers wel vaak nog vanuit zichzelf trillen/bewegen. Herkenbaar?
Ervaren meer mensen een raar tintelend/trillend/krioelend gevoel hierbij onder de huid? Het voelt alsof er allemaal beestjes op en neer bewegen. Dit voel ik door het hele lijf. Ik ben wel benieuwd hiernaar, omdat ik dit nergens terug lees.
Verder valt me het volgende op. Mijn handen trillen niet meer zo als 2 weken terug. Toen kon ik amper een beker vasthouden. Maar ik merk dat mijn vingers wel vaak nog vanuit zichzelf trillen/bewegen. Herkenbaar?
#12
Hallo allemaal,
Vanwege veel onrust, me slecht voelen en daardoor depressieve klachten heb ik ca 3,5 maand geleden op aanvraag van mezelf Lorazepam voorgeschreven gekregen.
Bij aanvang alleen 1 mg wanneer nodig, maar dat deed helemaal niets voor mij. Ook niet als ik er 2 of 3 per dag nam verspreid over de dag.
Daarom heel snel op 4 x 1 mg gekomen omdat ik beter een spiegel op kon bouwen, maar zelfs daar merkte ik zeer weinig van. Omdat mijn klachten heftig waren mocht ik ophogen en zat ik al snel op 4 x 2 mg per dag. In het begin werkte dit wel en kreeg ik hierdoor meer rust en kon ik eindelijk een beetje ontspannen op de bank liggen en wat slapen. Dat voelde wel goed, maar was van vrij korte duur. De gewenning trad echter heel snel op en voor ik het wist zat ik eind december ca een week lang op een bizar hoge dosis van 12 tot soms wel 14 mg per dag. Heel eerlijk, ik kreeg deze laatste dosis via 2 artsen en heb het zelf zover laten komen. Heel stom natuurlijk achteraf, maar ik had hiervoor geen enkele ervaring met medicijnen en het ging mij erom dat ik eindelijk rust kon ervaren. Nooit gedacht dat je zo makkelijk je grenzen verlegd om je beter te voelen en dat het zo verslavend werkt die troep.
Door een fout met een recept kwam ik eind december ineens zonder te zitten en ben ik 3 dagen compleet zonder komen te zitten. Ik wist niet wat me overkwam, dacht echt dat ik dood ging. Zowel fysiek als mentaal niet uit te houden, echt een hel en niet meer weten waar je het moet zoeken. Begin januari met spoed jankend onder begeleiding van mijn ouders zowat kruipend bij de huisarts terecht gekomen, die gelukkig meteen de ernst inzag en 2 uur later zat ik met mijn ouders bij de GGZ.
Na een (zeer terechte) preek aangehoord te hebben hoe ik zo´n hoge dosis had kunnen nemen, werd ik direct door hen overgezet op ongeveer dezelfde dosis Diazepam. Dit om de hoge dosis Lorazepam op te vangen en mijn lichaam en geest te kalmeren in de dagen erna. Ik kreeg 4 x 8 tabletjes van 2 mg per dag voorgeschreven de eerste 4 dagen. Binnen iets meer dan een dag was ik psychisch weer rustiger, maar de heftige spierpijn, lichamelijke klachten en uitputting hielden zeker een week aan. Na 4 dagen moest ik terug naar 4 x 6 tabletjes, de week erna naar 4 x 4, de week daarna naar 4 x 2 tabletten en ik werd met de week helderder en beter gelukkig. In de week dat ik op 4 x 2 tabletten zat voelde ik me veruit weer het beste. Ik kon dagelijks weer wat dingen oppakken en durfde ook weer mee de deur uit. Maar de hel brak opnieuw los toen ik de week erna naar 4 x 1 tablet moest....Ik wist weer niet wat me overkwam!!
3 weken geleden ben ik op zaterdag gestart met 4 x 1, de zondag erna werd ik meteen wakker met enorm heftig stekende spierpijn door mijn hele lijf. Heb me eraan overgegeven en ben op de bank gaan liggen. De dag erna startte de mentale onrust/paniek/angsten/depressieve gevoelens. De spierpijn en lichamelijke klachten hielden ook continu aan. Dit heb ik t/m die woensdag erna volgehouden op karakter en toen toch gebeld dat het geen doen meer was. Liep echt te ijsberen, kon niet meer stil zitten en had een hele wilde vreemde blik in mijn ogen, werd knettergek. Van de psychiater mocht ik een paar dagen terug naar 4 x 1,5 tablet, maar dat hielp me totaal niet bij m'n klachten. Van woensdag t/m zondag heb ik 4 x 1,5 tablet gehad en de klachten leken wel erger te worden. Toch moest ik die maandag erna afbouwen naar 4 x 1 tablet. Ik heb duidelijk aangegeven dat me dat niet verstandig leek gezien mijn heftige klachten. Maar het antwoord was dat ik er echt doorheen moest om het af te bouwen. Daar heb ik me ook aangehouden, maar er kwamen steeds meer ontwenningsverschijnselen bij. Trillende handen, zweten, uitgeput, misselijk, heftige pijn door het hele lijf, slapeloosheid, psychisch helemaal gek etc. Echt geen doen gewoon. Dat moet je echt meegemaakt hebben om het te kunnen begrijpen. Zo'n psychiater handelt via zijn boekje, maar voelt niet wat jij moet doorstaan. Echt onmenselijk!
Ik had gevraagd of ik een tussenstap mocht nemen met 4 x een half tabletje per dag voordat we de week erna naar 0 zouden gaan, maar omdat mijn afkick al zo extreem ingezet had, moest ik vanaf afgelopen maandag toch maar ineens naar 0 gaan. Daar zag ik erg tegenop, terwijl ik van de andere kant blij was dat ik afgelopen zondagavond de laatste pil kon pakken. Maar wat me deze week overkomen is gun je je ergste vijand nog niet. Wat een hel, onmenselijk en ondraaglijk gewoon...
Ik heb nog nooit zo'n heftige pijn in heel mijn lijf gehad. Voelt als een mega heftige stekende/brandende spierpijn. Met name in de benen, armen, handen, schouders, hoofd en rug. Kan het niet omschrijven, maar het is echt extreem. Daarnaast hoofdpijn, niet kunnen focussen/helder zien, snel geïrriteerd, trillen (niet meer zo erg als vorige week), een uiterst zeurderig zwaar gevoel door het hele lijf, geen kracht in mijn benen en verkrampte kuiten, amper kunnen lopen, s'nachts enorm zweten en wakker worden met hele nare gedachten dat je het niet meer aankunt en het echt niet meer zien zitten. (Terwijl ik heel graag door wil) Daarnaast compleet uitgeput. Meestal maar een paar uurtjes slaap per nacht, al kan ik de laatste 2 dagen ca 5 a 6 uur slapen gelukkig. Maar ik heb de hele week zowat alleen maar in bed en op de bank gelegen bij mijn ouders met af en toe mezelf dwingen om wat frisse lucht te halen en wat stappen buiten te zetten. Maar een stuk lopen/wandelen lukt me nu gewoon echt niet. Verder het gevoel alsof er beestjes door mijn lijf lopen, het krioelt overal en het beweegt overal door mijn lijf. Ik ben met name benieuwd of meerdere mensen dit ook ervaren hebben want dat lees ik nergens terug.
Ik heb ondanks de onrust/depressieve gedachten en alle extreme lichamelijke klachten geprobeerd om mezelf zo rustig mogelijk te houden in een veilige omgeving, maar je wordt gewoon compleet overgenomen. Ik heb het gevoel dat er geen einde aan komt en dat ik er niet meer uit kom. Wat ik ook merk is dat het per dag heel wisselend is hoe ik me voel. Gisteren was ik wat rustiger in mijn hoofd en heel erg moe (ondanks 6 uur slaap) en vandaag heb ik naast de lichamelijke toestand een extreem heftige psychische dag. Ik ben heel sterk van mezelf, maar weet niet wat me overkomt en hoe ik de dagen letterlijk uit moet zitten. Ik heb het gevoel dat de afkickverschijnselen zorgen voor de heftige gedachten en ongekende neerslachtigheid, die ik hiervoor nog nooit ervaren heb. Ik heb lang getwijfeld of ik hier iets zou posten, maar ik ben benieuwd naar andere "ervaringsdeskundigen" die hier doorheen zijn moeten gaan want ik trek het echt voor geen meter meer. Ik eet en drink zo gezond mogelijk, mijn lichaam schreeuwt voor rust, maar het is amper uit te houden lichamelijk en psychisch. Merk ook veel druk/steken in de buurt van mijn levert en het borrelt daar geregeld. Ongelooflijk gewoon wat dit met je doet, en ja....ik weet dat het voor een deel mijn eigen schuld is maar achteraf is het makkelijk praten. Hoe lang duurt dit gemiddeld deze afkickverschijnselen? Ik zit nu op dag 6, maar elk uur lijkt wel dagen te duren en ik weet me geen raad.
Ik hoor graag hoe jullie hierover denken. Is dit een normale afbouw na zo'n dosis of toch echt te snel? Als er iemand nog tips heeft om hier makkelijker doorheen te komen dan hoor ik het heel graag. Ben ook benieuwd naar jullie ervaringen hoelang zoiets aan kan houden. Thanks!![:praying3:]()
Hi ! Ik zou je willen aanraden eerst een andere behandelaar te vragen als je niet tevreden bent en niet zomaar de stoppen als je je nu mentaal zo slecht voelt.
Hoe dapper die keus ook is!
Ik heb dat augustus 2024 gedaan, wou er zo graag van af het beïnvloede elk aspect van mijn leven /gezin.
Van de ene op de andere dag gestopt en dit heeft mentaal en lichamelijk zo'n klap gemaakt.
Ik dacht hoort allemaal bij het afkicken tot dat ik het niet meer trok en met me 45 kilo 60 aan benzo's heb genomen.
Ik was toen al 2 maanden gestopt.
Onbewust van wat dit mentaal deed allemaal.
Een engel op mijn schouders dat ik er nog ben, volgends de artsen.
Nu op de wachtlijst voor een klinische opnamen, sommige dingen hebben wat meer hulp nodig dan de andere.
Heerst een taboe op maar het is zelfcare goede hulp voor jezelf vragen.
2 opnamens gehad voor andere verslavingen.
erg geschrokken wat benzo's doet als je stopt vergeleken met andere drugs.
Zit er al 2 jaar aan en kan niet wachten er vanaf te zijn, alleen lukt het bij mij niet op eigen houtje.
Heel veel sterkte in elk geval !
#13
Verder valt me het volgende op. Mijn handen trillen niet meer zo als 2 weken terug. Toen kon ik amper een beker vasthouden. Maar ik merk dat mijn vingers wel vaak nog vanuit zichzelf trillen/bewegen. Herkenbaar?
Trillende vinger kan spierspasme zijn. Ondanks de vele toppers op dit forum die bekend zijn met afkick van benzo's is het voor iedereen anders en moeilijk in te schatten wat wel en niet bij jou past.
Toch/nog eens contact met de arts een optie?
#14
Ik hoor het van iemand die in een detox kliniek werkt dat mensen met een verslaving daar 2 weken verblijven maar mensen die van Benzo’s afbouwen daar 4 weken blijven. Dat ze dan ook tijdelijk iets ophogen wanneer de afkickverschijnselen te heftig zijn.
En volgens hem hebben heel veel mensen met Benzo’s die te snel afbouwen deze stekende pijn door het hele lijf. Alleen daar word je gecontroleerd afgebouwd, bij de GGZ doen ze maar wat en luisteren ze totaal niet naar hoe je je voelt. Ze laten je gewoon aan je lot over.
En volgens hem hebben heel veel mensen met Benzo’s die te snel afbouwen deze stekende pijn door het hele lijf. Alleen daar word je gecontroleerd afgebouwd, bij de GGZ doen ze maar wat en luisteren ze totaal niet naar hoe je je voelt. Ze laten je gewoon aan je lot over.
#15
Mag ik vragen hoe je daarbij komt? Dan zijn de 2 weken voorbij, dat snap ik maar iedereen reageert anders toch?Ok, dan ga je je overmorgen al beter voelen!
#16
Je bent weer vergeten wat ik een paar dagen geleden heb verteld volgens mijnMag ik vragen hoe je daarbij komt? Dan zijn de 2 weken voorbij, dat snap ik maar iedereen reageert anders toch?
#17
Oh zo haha, sorry ik ben echt niet helder dus niet aan die reactie gedacht. Laten we het hopen…🤞Je bent weer vergeten wat ik een paar dagen geleden hebt verteld volgens mijn. Toen ik temaken had met pijn die niet uit te houden was,vertelde ik mezelf dat het over twee dagen wel beter zou gaan. En dat werd op een dag ook een feit. Maar het zal me ook niets verbazen dat jij vanaf Maandag ook echt steeds meer momenten gaat meemaken die echt beter aanvoelen dat de laatste dagen.
Kun je omschrijven hoe die pijn bij jou voelde?
#18
Heftig om te lezen
Hou vol is het enige wat ik je kan zeggen totaal geen ervaring met verslaafd zijn aan benzo
Hou vol is het enige wat ik je kan zeggen totaal geen ervaring met verslaafd zijn aan benzo
#19
Ik heb meerdere tijden gehad dat ik extreme pijn had. Ergste blijft na een knieoperatie. Dat waren rond de 7 dagen dat het niet uit te houden was. Zelfs morfine leek niet te helpen de eerste 48 uur. Maar omschrijven van de pijn lukt me niet meer denk ik.Kun je omschrijven hoe die pijn bij jou voelde?
Ontwenning van medicatie en verslavende middelen heb ik ook meerdere malen beleefd. Vooral het niet kunnen slapen, stress, angst, depressie, hoofdpijn, kwaad worden, zweten, leeg wakker worden en niet eens kunnen concentreren op film of series denk ik als bekendste herrinneringen. Maar ook van die brainzaps, spierpijn en de ergste: Krampen in mijn benen, maar in teveel spieren. Dus als ik aan de spieren trok om kramp tegen te werken, gingen andere spieren verkrampen. Gelukkig maar een paar dagen extra last van gehad en ik weet ook niet meer goed hoe ik het oploste. Ik geloof vooral door diep adem te halen en op de grond tot rust proberen te komen.
Zodra de pijn bij mij minder werd, ging ik genieten van youtube filmpjes van mensen die ook niet wisten hoe ze verder moesten in het proces omdat het teveel voor ze werd.
#20
Ik heb wekenlang het gevoel gehad dat mijn huid in de brand stond. Omdat je met benzo's je zenuwstelsel zo lang en sterk hebt verdoofd, slaat je zenuwstelsel nu op tilt.Bedankt @Raver voor je fijne bericht! Duidelijk.
Heb heel onrustig geslapen, werd meermaals zeiknat wakker, rare dromen, psychisch heel rare gedachten.
Na het opstaan een kort en licht detox bad genomen, daarna toch de schoenen aangedaan en ff 10 minuten buiten op en neer gelopen voor wat beweging en frisse lucht. Maar dat was echt genoeg, ben bekaf en lig weer op de bank.
Ik ben echt helemaal gesloopt lichamelijk en psychisch ook leeg. Het voelt alsof je adem afgesneden wordt. De heftige spierpijnen en stijfheid lijken ietsje minder te worden, maar het steekt overal enorm in mijn lijf. Stekende pijn, alsof er overal naalden in je lichaam prikken. Dit voel ik het sterkst in mijn benen, rug en hoofd. Daarnaast een heel zwaar hoofd/hoofdpijn en heel zeurend gevoel van binnen. Niks bij te zetten, doodmoe maar geen rust vinden.
Herkennen jullie deze vieze stekende pijn?
Maar wees gerust, het herstelt allemaal vanzelf weer. Het kan helaas wel een paar maanden duren.. Sterkte!