het is mijns inziens objectief: er is sprake van verslaving indien je gedrag vertoond dat je wel wilt stoppen maar niet kunt. En dat is voor iedereen hetzelfde. Punt.
Jouws inziens is anders behoorlijk extreem veralgemeniseerd.
Niet kunnen stoppen is ook zo'n zin waarmee je niets bent. Elke drugs is al vele keren overwonnen geweest, al danniet met terugval, in het slechtste geval met blijvende letsels of de dood. Maar in die gevallen kan je dus wél stoppen.
Ik vind proberen stoppen met eender wat een gigantische hoop verloren energie ALS je niet voor de volle 200% daadwerkelijk WIL stoppen. Niet onmogelijk, sure, sommige mensen hebben echt zelfdiscipline om ''u'' tegen te zeggen. Afkicken is de hel, ik wens het niemand toe, ooit, van eender wat zelfs.
Maar ik heb soms ook een kutavond waarop ik vertoon te willen stoppen, maar de dag erna is het weer anders, of doe ik het gewoon nietmeer. Ik denk dat iedereen zich wel 's kut heeft gevoeld op pep, gedacht te moeten stoppen, maar helemaal niet verslaafd was/bleek. Veralgemenisering past zelden of nooit bij een onderwerp, maar bij drugs al zeker niet, me dunkt.
Muggenzift alert: Niet iedereen volgt jouw mening. Herlees je post, zie de tegenstrijding, en merk op hoe je ego teveel plek inneemt
![:grin:]()