#1
Ik ga bergafwaarts de laatste maand vanwege mijn verslaving. Heb heel sterk de behoefte om eruit te stappen. Alles achter me te laten. Ik voel zovaak een enorme woede. Waarom? Ik begin goddomme een emo te worden. Maar ik heb helemaal niks meer! Ik voel me gewoon zo leeg, gewoon emotieloos. Waar moet ik beginnen? Ik weet het echt even niet meer.
Ik zie het nut van het leven gewoon niet meer. Ik ben misschien jong, en misschien zeg je dan ah man, je hebt nog zoveel tijd, en zoveel te doen, maar ik voel me dood. Het lijkt alsof ik in een plastic nepwereld leef, alsof ik opgesloten zit in me eigen hoofd.
Ik pleeg geen zelfmoord, ik ga geen gekke dingen doen, het punt is alleen... Ik wil weer leven. Ik wil goddomme weer emoties hebben!
Tijd om op te biechten tegen iedereen. Dit kan zo niet langer, van mijn part naar n kliniek, i don't care...
Ik zie het nut van het leven gewoon niet meer. Ik ben misschien jong, en misschien zeg je dan ah man, je hebt nog zoveel tijd, en zoveel te doen, maar ik voel me dood. Het lijkt alsof ik in een plastic nepwereld leef, alsof ik opgesloten zit in me eigen hoofd.
Ik pleeg geen zelfmoord, ik ga geen gekke dingen doen, het punt is alleen... Ik wil weer leven. Ik wil goddomme weer emoties hebben!
Tijd om op te biechten tegen iedereen. Dit kan zo niet langer, van mijn part naar n kliniek, i don't care...