#1
Kan mezelf hier zeker ook in herkennen, je bent niet de enige man ![:wink:]()
Mijn Wiet Verslaving
194 antwoorden
81 weergaven
18-5-2026
#2
De laatste tijd gaat het weer bergafwaarts. Ik lieg tegen iedereen, zelfs tegen de therapeut. Ik lieg tegen me moeder, tegen me vrienden en tegen mezelf. Alles ging zo goed, maar nu voel ik mezelf echt ongezonder worden. Ik voel mezelf magerder worden. Alsof iets me van binnen opvreet.
Ik voel gewoon dat ik minder conditie heb. Ik heb zowat de hele dag hoofdpijn. M'n hoofd zit zo godverdommde vol met shit, en stress, en geldzorgen, en pijn, en al die shit.
Ik blijf excuusjes verzinnen om ermee door te gaan. Elke keer weer vind ik ze terecht. Wanneer komt nou eindelijk 'de openbaring?'
Ik voel gewoon dat ik minder conditie heb. Ik heb zowat de hele dag hoofdpijn. M'n hoofd zit zo godverdommde vol met shit, en stress, en geldzorgen, en pijn, en al die shit.
Ik blijf excuusjes verzinnen om ermee door te gaan. Elke keer weer vind ik ze terecht. Wanneer komt nou eindelijk 'de openbaring?'
#3
Ik ga morgen ochtend naar de dokter omdat ik laatste maand last heb van ernstige steken op de borst, hoog links, waar me hart zit. Is waarschijnlijk niks, maar stel je voor dat dat nu al door roken en blowen is verkankerd... Brrr
#4
De laatste tijd gaat het weer bergafwaarts. Ik lieg tegen iedereen, zelfs tegen de therapeut. Ik lieg tegen me moeder, tegen me vrienden en tegen mezelf. Alles ging zo goed, maar nu voel ik mezelf echt ongezonder worden. Ik voel mezelf magerder worden. Alsof iets me van binnen opvreet.
Ik voel gewoon dat ik minder conditie heb. Ik heb zowat de hele dag hoofdpijn. M'n hoofd zit zo godverdommde vol met shit, en stress, en geldzorgen, en pijn, en al die shit.
Ik blijf excuusjes verzinnen om ermee door te gaan. Elke keer weer vind ik ze terecht. Wanneer komt nou eindelijk 'de openbaring?'
Hey!
Ik lees net jouw topic na het plaatsen van een post in mijn oude topic..
Ik herken een hoop en ga proberen om te stoppen vanaf morgen..rook nu mijn laatste joint en ben er helemaal klaar mee..helemaal na het lezen van jouw topic want ik heb het nooit echt goed geprobeerd of zo lang weten vol te houden...ik ken pas een hoop smoezen!
Die openbaring wacht ik ook al heel erg lang op..en ben ergens een beetje bang dat ik die openbaring wel weet maar het gewoon tegenhoud
Hey maar minder man, dat het weer ff kut gaat..let's help eachother!
#5
Allen car (daar gaat ie weer hoor) beschrijft in zijn boek over stoppen met roken dat het moment van openbaring iets is dat juist NIET komt als je erop gaat wachten. Het grappige is juist dat als het komt, je eigenlijk niet eens door hebt dat het er is. Het is zo'n geleidelijke verandering.
Op het moment dat je ervaart dat je nieuwe leven dusdanig bij je past, dat je niet meer verlangt naar het oude leven, en dat je het gevoel krijgt eindelijk eens echt te leven, zit je goed. Maar het werkt niet als een drug. Het is niet een soort klap die je plotseling krijgt. Het is nou juist datgene wat het stoppen moeilijk kan maken.
Kortom, je moet de openbaring niet zien als een plotselinge prikkel, maar als een geleidelijk proces. Eigenlijk is er niet eens zoiets als een openbaring. Wie denkt er nou dat bij het stoppen met een verslaving eerst periodes van somberheid en afkick zijn, en dan op een goeie dag is er dan het moment. Het knalt erin als een shot: 'de openbaring'. Tuurlijk niet.
De openbaring bestaat niet eens. Wat grappig, ik geloofde er heilig in. Ik wist het zeker. 'Wanneer komt het nou? Ik voel de trek nog steeds!'
Op het moment dat je ervaart dat je nieuwe leven dusdanig bij je past, dat je niet meer verlangt naar het oude leven, en dat je het gevoel krijgt eindelijk eens echt te leven, zit je goed. Maar het werkt niet als een drug. Het is niet een soort klap die je plotseling krijgt. Het is nou juist datgene wat het stoppen moeilijk kan maken.
Kortom, je moet de openbaring niet zien als een plotselinge prikkel, maar als een geleidelijk proces. Eigenlijk is er niet eens zoiets als een openbaring. Wie denkt er nou dat bij het stoppen met een verslaving eerst periodes van somberheid en afkick zijn, en dan op een goeie dag is er dan het moment. Het knalt erin als een shot: 'de openbaring'. Tuurlijk niet.
De openbaring bestaat niet eens. Wat grappig, ik geloofde er heilig in. Ik wist het zeker. 'Wanneer komt het nou? Ik voel de trek nog steeds!'
#6
Dan het grote struikelblok is trek. Het is een sluipmoordenaar. Het heeft je te pakken, maar dan is het al te laat. Probeer ervan te bewust te zijn wanneer je trek ervaart. Mijn ervaring van ongeveer 4 weken stoppen is dat je dondersgoed weet dat je goed bezig bent. Je weet heus wel dat het stoppen onmiddelijke voordelen met zich meebrengt.
Het proces ging bij mij ongeveer als volgt:
Week 1:
"Ik besefte dat ik gestopt was. Ik stond op, en ik wist het. Gestopt. Meteen een gevoel van vreugde, en macht. Ik voelde me alsof ik de wereld aankon. Die dag moest ik werken. Ik werk in een winkel, waar ik kassa draai, vracht verwerk, en klanten help. In principe niet een heel zwaar of moeilijke baan. Op het moment dat ik aan het werk was, voelde ik de trek opkomen. Tegen een uur of 3 was ik erg moe, en wou ik naar huis. Ik wilde graag ontspannen, en blowen. Ik wilde even niet meer stressen. Even niet meer op me kop krijgen omdat ik slordige fouten maakte. Maar ik kon niet zomaar weg, en ik kon al helemaal niet blowen. Ik was toch gestopt?
Precies, deze 2 tegenstelling maakte het zo'n klotedag. Ik was klaar met werken, en kwam thuis. Ma eten gekookt, gezellig gepraat, daarna ff een sigaretje gerookt voor de buis. Op dat moment geen enkele trek ervaren. Maar toen ik boven kwam was hij er alweer. Ik werd er woedend van. Echt laaiend. Ik kwam de week wonder boven wonder door zonder te gebruiken."
Week 2 en 3:
"Ik voelde me steeds beter. Ik kon weer met mijn vrienden chillen zonder te blowen. Wat kon ik die films toch goed begrijpen. Ik had weer meer zin in dingen ondernemen, ik plande meer, ik kon weer oprecht lachen, in plaats van een kunstmatig opgewekte lachkick hebben.
Op sommige momenten kreeg ik trek. Veel minder als hiervoor, maar hij was er nog wel. Gelukkig wist ik bij mezelf dat ik goed op weg was. Ik was immers een week gestopt, en dat was me eerder niet gelukt. Ik was zo trots op mezelf. Weer dat gevoel van ik kan de hele wereld aan."
Week 4:
"Hier ging het fout. Ik voelde me echt beter. Er waren zoveel voordelen, ze zijn niet eens op 2 handen te tellen. Zo snel al. Maar toch voelde ik een leegte. Hoe was het ook al weer om stoned te zijn? Ik kon het me niet eens meer voorstellen. Waarom was dat zo'n lekker gevoel? Mijn leven was redelijk op orde. Ik deed het goed op school, had geen geldzorgen, had weinig vrienden maar ik was socialer en zelfverzekerder geworden. Ik had zoveel meer levenslust gekregen.
Maar de trek was er nog steeds, en ik ben me er niet van bewust geweest. Ik ging naar de coffeeshop om een jointje te halen. Na zo'n lange tijd stoppen ( voor mijn doen dan) kon ik toch makkelijk stoppen? Wat maakte eentje dan nog uit? En voordat ik er erg in had, blowde ik weer elke dag. Mijn oude patroon was weer tot leven gekomen. En het kon me ineens niet meer zoveel schelen. Waarom nu stoppen? Dat doe ik later wel zei ik."
En nu, ongeveer een maand of misschien 2 maanden later gebruik ik weer elke dag. Het punt is dat je bij trek nou juist niet moet proberen te forceren, maar het ook niet moet weglachen. Je moet het accepteren. Accepteer dat het er is. Accepteer dat je fouten maakte, maar dat je ervan bewust bent dat het ook anders kan.
Succes aan alle stoppers. Wou dit ff kwijt![:wink:]()
Het proces ging bij mij ongeveer als volgt:
Week 1:
"Ik besefte dat ik gestopt was. Ik stond op, en ik wist het. Gestopt. Meteen een gevoel van vreugde, en macht. Ik voelde me alsof ik de wereld aankon. Die dag moest ik werken. Ik werk in een winkel, waar ik kassa draai, vracht verwerk, en klanten help. In principe niet een heel zwaar of moeilijke baan. Op het moment dat ik aan het werk was, voelde ik de trek opkomen. Tegen een uur of 3 was ik erg moe, en wou ik naar huis. Ik wilde graag ontspannen, en blowen. Ik wilde even niet meer stressen. Even niet meer op me kop krijgen omdat ik slordige fouten maakte. Maar ik kon niet zomaar weg, en ik kon al helemaal niet blowen. Ik was toch gestopt?
Precies, deze 2 tegenstelling maakte het zo'n klotedag. Ik was klaar met werken, en kwam thuis. Ma eten gekookt, gezellig gepraat, daarna ff een sigaretje gerookt voor de buis. Op dat moment geen enkele trek ervaren. Maar toen ik boven kwam was hij er alweer. Ik werd er woedend van. Echt laaiend. Ik kwam de week wonder boven wonder door zonder te gebruiken."
Week 2 en 3:
"Ik voelde me steeds beter. Ik kon weer met mijn vrienden chillen zonder te blowen. Wat kon ik die films toch goed begrijpen. Ik had weer meer zin in dingen ondernemen, ik plande meer, ik kon weer oprecht lachen, in plaats van een kunstmatig opgewekte lachkick hebben.
Op sommige momenten kreeg ik trek. Veel minder als hiervoor, maar hij was er nog wel. Gelukkig wist ik bij mezelf dat ik goed op weg was. Ik was immers een week gestopt, en dat was me eerder niet gelukt. Ik was zo trots op mezelf. Weer dat gevoel van ik kan de hele wereld aan."
Week 4:
"Hier ging het fout. Ik voelde me echt beter. Er waren zoveel voordelen, ze zijn niet eens op 2 handen te tellen. Zo snel al. Maar toch voelde ik een leegte. Hoe was het ook al weer om stoned te zijn? Ik kon het me niet eens meer voorstellen. Waarom was dat zo'n lekker gevoel? Mijn leven was redelijk op orde. Ik deed het goed op school, had geen geldzorgen, had weinig vrienden maar ik was socialer en zelfverzekerder geworden. Ik had zoveel meer levenslust gekregen.
Maar de trek was er nog steeds, en ik ben me er niet van bewust geweest. Ik ging naar de coffeeshop om een jointje te halen. Na zo'n lange tijd stoppen ( voor mijn doen dan) kon ik toch makkelijk stoppen? Wat maakte eentje dan nog uit? En voordat ik er erg in had, blowde ik weer elke dag. Mijn oude patroon was weer tot leven gekomen. En het kon me ineens niet meer zoveel schelen. Waarom nu stoppen? Dat doe ik later wel zei ik."
En nu, ongeveer een maand of misschien 2 maanden later gebruik ik weer elke dag. Het punt is dat je bij trek nou juist niet moet proberen te forceren, maar het ook niet moet weglachen. Je moet het accepteren. Accepteer dat het er is. Accepteer dat je fouten maakte, maar dat je ervan bewust bent dat het ook anders kan.
Succes aan alle stoppers. Wou dit ff kwijt
#7
Klaar en duidelijk omschreven, klinkt zéér herkennend.
Dit heb ik altijd met vakanties daar blow ik ook niet en dan spreek ik af van wanneer ik terug thuis ben alleen in het weekend te blowen, tot ik weer een trek heb genomen daarna is alles weer om zeep helaas.
In vakantiesfeer is het makkelijk te laten in verhouding met het dagdagelijkse leven...raar maar waar.
grts
Dit heb ik altijd met vakanties daar blow ik ook niet en dan spreek ik af van wanneer ik terug thuis ben alleen in het weekend te blowen, tot ik weer een trek heb genomen daarna is alles weer om zeep helaas.
In vakantiesfeer is het makkelijk te laten in verhouding met het dagdagelijkse leven...raar maar waar.
grts
#8
Idd, lastig voor te stellen tot je het zelf meemaakt he. Je bent er zo van overtuigd dat het onmogelijk is om na een trekje weer verslaafd te raken.
Helaas is het principe van een drugsverslaving altijd hetzelfde, in elk opzicht:
'Meer en meer, en niet minder en minder'.
Afbouwen = totale onzin. Als dat wel lukt, ben je nooit echt verslaafd geweest. Verslaafde moeten stoppen. Alleen gebruikers kunnen minderen. Het is zo, en het zal altijd zo blijven.
We krijgen van onze lieve heer niet eindeloos kansen. Is je kans, of je kansen, verspild,en ben je verslaafd, dan is dat pech hebben. Maar het is een onomkeerbaar principe verslaafd = verslaafd.
(begrijp me niet verkeerd, ben niet gelovig, maar vond em wel passen)
Helaas is het principe van een drugsverslaving altijd hetzelfde, in elk opzicht:
'Meer en meer, en niet minder en minder'.
Afbouwen = totale onzin. Als dat wel lukt, ben je nooit echt verslaafd geweest. Verslaafde moeten stoppen. Alleen gebruikers kunnen minderen. Het is zo, en het zal altijd zo blijven.
We krijgen van onze lieve heer niet eindeloos kansen. Is je kans, of je kansen, verspild,en ben je verslaafd, dan is dat pech hebben. Maar het is een onomkeerbaar principe verslaafd = verslaafd.
(begrijp me niet verkeerd, ben niet gelovig, maar vond em wel passen)
#9
Heb het nou toch al tijdje klaar gekregen om af te bouwen, heb mezelf de regel opgelegd om niet meer in de dag te blowen, nou blow ik alleen nog 's nachts een miezerig jointje dus 1klein jointje/dag.
Al is dit nog steeds dagelijks gebruik....
Al is dit nog steeds dagelijks gebruik....
#10
Het is absoluut niet mijn bedoeling om je te ontmoedigen, laat dat ff duidelijk zijn ![:)]()
Ik persoonlijk denk gewoon heel sterk dat een verslaafde die gaat minderen, zichzelf aan het kwellen is. Wat stel jezelf nou de vraag: 'Hoelang ga ik minderen?'
Zoals ik lees ben je erachter dat je verslaafd bent. Je kwam dus waarschijnlijk op een punt dat je dacht: 'Ok, mandragora, je blowt te veel. Tijd om te stoppen'. Je zal misschien gemerkt hebben dat bepaalde problemen overduidelijk zijn veroorzaakt door het blowen. Waarom zou je stoppen als je geen problemen hebt?
Maarja ff samengevat dus wat ik bedoel:
Ga bij jezelf na wat je nou precies wilt. Kan ik uberhaupt minderen, of moet ik helemaal stoppen? Hoe zorg ik ervoor dat ik het minderen ga volhouden? En, het allerbelangrijkste: hoe creeer ik driehonderd procent veiligheid? 100 procent veiligheid is niet genoeg geloof me...
Succes man, als jij kan minderen en het vol kan houden ben ik toch goddomme jaloers op jou, wil je niet weten :P Ik kan het niet
Ik persoonlijk denk gewoon heel sterk dat een verslaafde die gaat minderen, zichzelf aan het kwellen is. Wat stel jezelf nou de vraag: 'Hoelang ga ik minderen?'
Zoals ik lees ben je erachter dat je verslaafd bent. Je kwam dus waarschijnlijk op een punt dat je dacht: 'Ok, mandragora, je blowt te veel. Tijd om te stoppen'. Je zal misschien gemerkt hebben dat bepaalde problemen overduidelijk zijn veroorzaakt door het blowen. Waarom zou je stoppen als je geen problemen hebt?
Maarja ff samengevat dus wat ik bedoel:
Ga bij jezelf na wat je nou precies wilt. Kan ik uberhaupt minderen, of moet ik helemaal stoppen? Hoe zorg ik ervoor dat ik het minderen ga volhouden? En, het allerbelangrijkste: hoe creeer ik driehonderd procent veiligheid? 100 procent veiligheid is niet genoeg geloof me...
Succes man, als jij kan minderen en het vol kan houden ben ik toch goddomme jaloers op jou, wil je niet weten :P Ik kan het niet
#11
Geen flauw idee dit is wel wat ik over melk voor je gevonden heb:Heb trouwens gehoord dat melk de afbraak van slechte stoffen kan versnellen. Enig idee of dit waar is? Of is dit totale lulkoek?
http://www.freewebs.com/whitepoison/waa ... 0goed.html
http://www.imtpraktijk.nl/artikelen/nieuwsbrieven/
Bij die onderste link word aangenomen dat melk ontgift en rustgevend werkt.
Lees nieuwsbrief 9..., ik vertel maar wat ik lees op internet.
Weet bijlange niet of het allemaal waar is.
Wat ik nog steeds neit begrijp is dat ik elke avond toch zo enorm lekker slaapHeel raar, had dit echt neit verwacht. het lijkt wel alsof ik eindelijk een keer écht moe ben, en niet in slaap space.
Ja dat vind ik ook raar, prijs jezelf gelukkig
GRTS
#12
Het kan natuurlijk geen kwaad om melk te drinken, ik bedoel stel dat het niet gezond is, ongezond zal het nooit zijn lijkt me?
Ik ben zelf al heel veel dingen aan het plannen. Ook eet ik een heel stuk gezonder, wat ik van plan ben om vol te houden. Verder heb ik energiedrankjes afgezworen. Enige caffeine die ik binnekrijg is van het kopje koffie 's ochtends (ik kan absoluut niet zonder koffie bij het ontbijt. Wat een heilig lekker gevoel zeg :P) Flink aan de vitaminepillen en gezonde dranken zoals melk dus en sinaasappelsap en morgen eens ff die fitness-kaart kopen. Heb bakken met vrije tijd dus laat ik nou maar eens in plaats van die tijd wegblowen de tijd wegfitnessen. Vaarwel magere tengere Leon, tijd voor wat spierkweek![:)]()
Ook probeer ik altijd bezig te zijn. Wat trouwens lastiger blijkt te zijn dan je zou denken. Kamer bijhouden en was bijhouden is een must nu, maar ik heb nog steeds de cannabis-luiheid. Heb net ff met me broer een film gekeken, hij was net hier, en dit bewijst dus weer dat zonder wiet je ook enorm plezier kan hebben. Ik ben nog maar n aantal dagen gestopt, maar voel nu al veranderingen. Niet alleen psychisch maar ook lichamelijk. Ik ben oppeens veel actiever geworden met huishoudelijke taken en bijvoorbeeld agenda's en planningen bijhouden. Het enige waar ik mee zit is de eenzaamheid. Maar hé, door te gaan blowen verandert daar niks aan. Ik begin bij het hoofdprobleem, en werk langzamerhand alle andere problemen weg. Gaat een hoop tijd kosten. En een hoop wilskracht. Maar elke beetjes helpen.
Ik wil weer een normaal leven leiden. Ik wil weer genieten. Juist dát vooruitzicht maakt het dragelijk. De trek valt reuze mee, als ik maar bezig blijf. Het is op dit moment meer een achtergrond gevoel. je kent het wel, net als bij roken. Geen lichamelijke ontwenning, alleen een zacht achtergrond stemmetje dat zegt:
'Doe niet zo flauw man, geniet ff, rook n jointje, eentje maar daarna stop je'.
Ik vernietig je, thc, je laatste kreten van paniek hebben op mij geen impact. De tijd dat je mij bestuurde is voorbij. Ik zal genieten als ik kijk hoe je je laatste adem uitblaast! Zonder mijn lichaam ben je niks!
Ik ben zelf al heel veel dingen aan het plannen. Ook eet ik een heel stuk gezonder, wat ik van plan ben om vol te houden. Verder heb ik energiedrankjes afgezworen. Enige caffeine die ik binnekrijg is van het kopje koffie 's ochtends (ik kan absoluut niet zonder koffie bij het ontbijt. Wat een heilig lekker gevoel zeg :P) Flink aan de vitaminepillen en gezonde dranken zoals melk dus en sinaasappelsap en morgen eens ff die fitness-kaart kopen. Heb bakken met vrije tijd dus laat ik nou maar eens in plaats van die tijd wegblowen de tijd wegfitnessen. Vaarwel magere tengere Leon, tijd voor wat spierkweek
Ook probeer ik altijd bezig te zijn. Wat trouwens lastiger blijkt te zijn dan je zou denken. Kamer bijhouden en was bijhouden is een must nu, maar ik heb nog steeds de cannabis-luiheid. Heb net ff met me broer een film gekeken, hij was net hier, en dit bewijst dus weer dat zonder wiet je ook enorm plezier kan hebben. Ik ben nog maar n aantal dagen gestopt, maar voel nu al veranderingen. Niet alleen psychisch maar ook lichamelijk. Ik ben oppeens veel actiever geworden met huishoudelijke taken en bijvoorbeeld agenda's en planningen bijhouden. Het enige waar ik mee zit is de eenzaamheid. Maar hé, door te gaan blowen verandert daar niks aan. Ik begin bij het hoofdprobleem, en werk langzamerhand alle andere problemen weg. Gaat een hoop tijd kosten. En een hoop wilskracht. Maar elke beetjes helpen.
Ik wil weer een normaal leven leiden. Ik wil weer genieten. Juist dát vooruitzicht maakt het dragelijk. De trek valt reuze mee, als ik maar bezig blijf. Het is op dit moment meer een achtergrond gevoel. je kent het wel, net als bij roken. Geen lichamelijke ontwenning, alleen een zacht achtergrond stemmetje dat zegt:
'Doe niet zo flauw man, geniet ff, rook n jointje, eentje maar daarna stop je'.
Ik vernietig je, thc, je laatste kreten van paniek hebben op mij geen impact. De tijd dat je mij bestuurde is voorbij. Ik zal genieten als ik kijk hoe je je laatste adem uitblaast! Zonder mijn lichaam ben je niks!
#13
Ik vernietig je, thc, je laatste kreten van paniek hebben op mij geen impact. De tijd dat je mij bestuurde is voorbij. Ik zal genieten als ik kijk hoe je je laatste adem uitblaast! Zonder mijn lichaam ben je niks!
Das mooi verwoord
En idd blijven robotten!!! doen doen doen
Je bent op het goede pad beland heb ik de indruk, veel sterkte!!
grts
#14
Komt goed, dankje. Wat ik me trouwens afvroeg, misschien heel raar maar
gisteravond was ik dus vrij, en kheb van ongeveer 10 tot 2 uur savonds beetje series zitte kijken en spelletjes gedaan. Ik voelde me heel vreemd, echt duizelig en me hoofd was zwaar als steen met ook echt gewoon rode en hangende ogen erbij, en een gortdroge keel. Dan bedoel ik niet van oh beetje dorst maar echt zo droog dat je steken voelt bij slikken. Ik had niks gebruikt, en goed gegeten en gedronken. Kan dit een soort na effect van thc zijn? Heel raar vroeg het me af
gisteravond was ik dus vrij, en kheb van ongeveer 10 tot 2 uur savonds beetje series zitte kijken en spelletjes gedaan. Ik voelde me heel vreemd, echt duizelig en me hoofd was zwaar als steen met ook echt gewoon rode en hangende ogen erbij, en een gortdroge keel. Dan bedoel ik niet van oh beetje dorst maar echt zo droog dat je steken voelt bij slikken. Ik had niks gebruikt, en goed gegeten en gedronken. Kan dit een soort na effect van thc zijn? Heel raar vroeg het me af
#15
Cho geen flauw idee, zou me wel een beetje vreemd lijken...
#16
Ik had net echt intense cravings, bijna paniekerig omdat ik vergeten was hoe het voelde om stoned te zijn, en lekker te spacen. Het kwam uit het niets. Moest mezelf echt bedwingen. Er kwam hele tijd een stemmetje op die zei ' eentje maar! flauw! '.
Wat is dat een genot, om erachter te komen dat je opnieuw als winnaar uit de strijd bent gekomen. Het is vandaag 1-0 voor mij. Eens kijken wat de dag morgen brengt, dan ben ik lekker vrij en heb ik al wat dingen op de planning staan. Ik krijg mijn medicijnen met vertraagde afgifte vanaf nu gratis vergoed (lang verhaal) en dat is al punt 1. Punt 2 is dat ik donderdag aanstaande een fitness-kaart kan overkopen (vriendenprijsje) en daar intensief mee aan de slag ga.
Het enige wat ik komende tijd moet proberen te vermijden is de trek, die stem, die het zo aantrekkelijk maakt om toch nog ff te gaan. Ervaring leerde mij dat ik na 1 keer opnieuw gebruiken meteen weer hooked ben. Niet na een dag. Niet na 2. Maar het patroon slijt er weer in. en elke keer dat het er terug in slijt, is het moeilijker om het eraf te krijgen.
Voel me nu sterk. Tijd voor voorbereiding voor morgen![:grin:]()
Wat is dat een genot, om erachter te komen dat je opnieuw als winnaar uit de strijd bent gekomen. Het is vandaag 1-0 voor mij. Eens kijken wat de dag morgen brengt, dan ben ik lekker vrij en heb ik al wat dingen op de planning staan. Ik krijg mijn medicijnen met vertraagde afgifte vanaf nu gratis vergoed (lang verhaal) en dat is al punt 1. Punt 2 is dat ik donderdag aanstaande een fitness-kaart kan overkopen (vriendenprijsje) en daar intensief mee aan de slag ga.
Het enige wat ik komende tijd moet proberen te vermijden is de trek, die stem, die het zo aantrekkelijk maakt om toch nog ff te gaan. Ervaring leerde mij dat ik na 1 keer opnieuw gebruiken meteen weer hooked ben. Niet na een dag. Niet na 2. Maar het patroon slijt er weer in. en elke keer dat het er terug in slijt, is het moeilijker om het eraf te krijgen.
Voel me nu sterk. Tijd voor voorbereiding voor morgen
#17
Punt 2 is dat ik donderdag aanstaande een fitness-kaart kan overkopen (vriendenprijsje) en daar intensief mee aan de slag ga.
Super initiatief van je!!
Wat ga je doen in de fitness? Aan de conditie werken of spieren kweken?
Het enige wat ik komende tijd moet proberen te vermijden is de trek, die stem, die het zo aantrekkelijk maakt om toch nog ff te gaan. Ervaring leerde mij dat ik na 1 keer opnieuw gebruiken meteen weer hooked ben. Niet na een dag. Niet na 2. Maar het patroon slijt er weer in. en elke keer dat het er terug in slijt, is het moeilijker om het eraf te krijgen.
je doet het tot hier toe echt goed man, als dit je de vorige dagen gelukt is gaat het je nou en morgen en overmorgen en....ook lukken!
Goed dat jezelf goed doorhebt hoe je verslaving werkt dat geeft je meer kracht om er met om te gaan.
Jij bent een kei man! respect! groetjes
#18
Het is wel moeilijk hoor, ik bedoel gister nergens echt last van gehad en vandaag na me stage echt zwaar klote gevoel. Wou eigenlijk gewoon dat klote gevoel weg werken ipv echt stoned worden.
Het 2e dillema. Ik moet stoppen met roken. Het put me uit en ik voel me er toch ontzettend beroerd van. Maar echt lichamelijk ziek. Ik ben buiten adem bij het minste of geringste. Ik heb die klote-nicotine echt nodig lijkt wel, terwijl ik weet dat het allemaal ilussie is, allen carr dit allen carr dat bla bla maar het lukt me niet.
Kwil op allebei focussen met fitness, met toch wel op 1 de kracht en spiermassa. Het roken is dus een obstakel waar ik ff overheen moet. Zit nog wel met het blowen, misschien beter om eerst die uit de weg te ruimen?
Wat denk jij?
Het 2e dillema. Ik moet stoppen met roken. Het put me uit en ik voel me er toch ontzettend beroerd van. Maar echt lichamelijk ziek. Ik ben buiten adem bij het minste of geringste. Ik heb die klote-nicotine echt nodig lijkt wel, terwijl ik weet dat het allemaal ilussie is, allen carr dit allen carr dat bla bla maar het lukt me niet.
Kwil op allebei focussen met fitness, met toch wel op 1 de kracht en spiermassa. Het roken is dus een obstakel waar ik ff overheen moet. Zit nog wel met het blowen, misschien beter om eerst die uit de weg te ruimen?
Wat denk jij?
#19
Als je terug toegeeft aan je verslaving en eentje opsteekt ga jij je zeker niet beter voelen, dan voel jij je nog kloteriger sowieso. Gelukkiger word je'r niet van.Het is wel moeilijk hoor, ik bedoel gister nergens echt last van gehad en vandaag na me stage echt zwaar klote gevoel. Wou eigenlijk gewoon dat klote gevoel weg werken ipv echt stoned worden.
Nou dat je niet meer blowt ga je wss veel meer sigaretten roken als voorheen, nee?Kwil op allebei focussen met fitness, met toch wel op 1 de kracht en spiermassa. Het roken is dus een obstakel waar ik ff overheen moet. Zit nog wel met het blowen, misschien beter om eerst die uit de weg te ruimen?
Wat denk jij?
Ik denk dat het het gemakkelijkste voor je gaat zijn om met alles in 1 keer te kappen.
Nou stop je met de ene verslaving en word je andere verslaving wss groter/meer.
En idd in jou geval zou ik ook gaan voor kracht/spiermassa...
GRTS
#20
Als je terug toegeeft aan je verslaving en eentje opsteekt ga jij je zeker niet beter voelen, dan voel jij je nog kloteriger sowieso. Gelukkiger word je'r niet van.
Dat klopt. Het is een veel beter gevoel om erachter te komen dat je te de trek hebt uitgezeten. Gisteravond was dat dus best lastig, maar als je erachter komt dat je in elk geval weet dat het niks oplost, en je het niet gaat doen, en uiteindelijk beseft dat je het ook echt NIET gedaan hebt, geeft dat zo'n machtig en sterk gevoel. Goed voor m'n zelfbeeld. Is nogal gedaald laatste paar jaar.
Nou dat je niet meer blowt ga je wss veel meer sigaretten roken als voorheen, nee?
Ik denk dat het het gemakkelijkste voor je gaat zijn om met alles in 1 keer te kappen.
Nou stop je met de ene verslaving en word je andere verslaving wss groter/meer.
Klopt ook. Ik moet stoppen met alles. Toch wil ik eerst het blowen uit de weg ruimen. Ik ga zeker 2 weken nog stoppen met blowen, daarna kijk ik of ik roken meepak. Het feit dat ik niet meer rook mag inademen (klinkt dom) is heel, maar dan ook heel lastig voor mij. Maja je hebt gelijk, ik ben pas ontwaakt uit deze nachtmerrie als alle verslavingen zijn overwonnen.
Yoram schreef dat stoppen met blowen de grootste verandering in iemands leven gaat worden. Hij zei dat bij iemand die stopt en er voorgoed mee ophoudt een wonder gebeurd. De altijd zo luie en ongeintresseerde persoon verandert langzaamaan weer in de persoon die hij altijd was. Op het punt dat de verslaving werkelijk verdwenen is zal zo iemand sterker zijn en zo veel meer van het leven kunnen genieten. (nou ja, verdwenen. Zoiets verdwijnt nooit helemaal. Maar je begrijpt me wel denk ik. Ik bedoel dat als iemands leven niet meer om wiet draait, en hij een totale nieuwe levensstijl heeft.)
Een verslaving is een ingewikkeld iets. Het getuigt van de vrije keuze van de mens. Wij hebben geen instincten of impulsen als een olifant. Die hebben alleen maar impulsen. Wij kunnen verder denken, ons ontwikkelen, een persoonlijkheid hebben. Dieren hebben dat niet. Er is geen enkele koe die tijdens het grazen in de wei plotseling bij zichzelf denkt:
'Ja, wat schiet ik hier nou eigenlijk mee op?'
Een wiet verslaving is nog steeds taboe. 'Het is maar wiet, komop' zeggen ze dan. '
Alcohol is vele male erger, om maar te zwijgen van heroine'. Zo werkt het niet. Heroine is een slopend goedje, verslavend als een malle, en alcohol ook. Het maakt van mensen complete beeste. Heb het zelf meegemaakt met me vader. Maar waarom zou dat bij wiet niet zo kunnen zijn? Tuurlijk, het heeft een dempend en relaxend effect, maar dat wil toch niet zeggen dat het mensen niet kan slopen? En dan zo'n rechtse kloot die zegt: 'Ja, thc gehalte is wel verhoogd, maarja, dan worden mensen stoned met minder, dus gaan ze minder blowen omdat ze het minder nodig hebben.' Oh, de ironie