#1
Ik snap je punt. Ikzelf denk dat jij met je speed, en die jongen met z'n wiet, veel sterker in hun schoenen staan op dit gebied. Ik ben verslavingsgevoelig vanwege mijn add. Maar dan nog, er komt een punt waarop alles ineens kraakhelder is. Een punt waarop je beseft hoe krankzinnig je gedrag is. Hoe nutteloos, en hoe vernietigend het (kan) werken. Omdat deze veranderingen geleidelijk zijn zul je het niet snel merken. Maar door de maanden (bijvoorbeeld) heen kun je pas beseffen wat het met je gedaan heeft.
Zo merkte ik (nog niet eens heel lang geleden) dat ik gewoon zo ontzettend veel ben kwijtgeraakt. Stel dat er een drug bestaat die bij een keer gebruiken hetzelfde effect geeft als een jaar gebruiken. Zou je daarna nog een keer gebruiken? Lijkt me niet. Juist daarom is het zo'n gemeen spul (ook andere drugs, maar ik dwaal af) Niet alleen lichamelijk ga je achteruit, maar ook psychisch. In principe heeft elke drug na één keer al schadelijke gevolgen voor je lichaam, maar deze schade is zo nihil dat het vrijwel onmeetbaar is. De lichamelijke gevolgen moet je eigenlijk niet eens aan denken. Dit is pas écht een probleem als je écht aan het naar binnen schuiven bent en echt problematisch aan het gebruike bent
Zo merkte ik (nog niet eens heel lang geleden) dat ik gewoon zo ontzettend veel ben kwijtgeraakt. Stel dat er een drug bestaat die bij een keer gebruiken hetzelfde effect geeft als een jaar gebruiken. Zou je daarna nog een keer gebruiken? Lijkt me niet. Juist daarom is het zo'n gemeen spul (ook andere drugs, maar ik dwaal af) Niet alleen lichamelijk ga je achteruit, maar ook psychisch. In principe heeft elke drug na één keer al schadelijke gevolgen voor je lichaam, maar deze schade is zo nihil dat het vrijwel onmeetbaar is. De lichamelijke gevolgen moet je eigenlijk niet eens aan denken. Dit is pas écht een probleem als je écht aan het naar binnen schuiven bent en echt problematisch aan het gebruike bent