#1
Sowieso!Cooper zei:Dat mediteren moet ik ook echt weer oppakken!
Mijn Wiet Verslaving
194 antwoorden
64 weergaven
18-5-2026
#2
Mediteren, klinkt leuk... het probleem bij mij is dat ik altijd weer terugschiet op een of andere rare manier. Ik kom zegmaar tot rust, langzaamaan, dan glijden één voor één de gedachtes en emoties van me af en wordt het allemaal één rustige leegte... maar dan denk ik wtf is dit? En ben ik weer terug bij af. Hoe zorg ik ervoor dat ik niet terugglijd? Is daar een tip voor, of is het gewoon oefenen?
#3
Hoe bedoel je precies, dat je terug glijdt? Meditatie is idd wel iets dat je door moet krijgen, je merkt op 't gegeven moment wat voor jou werkt en wat niet. Als je het regelmatig gaat doen, dan krijg je vanzelf door wat meditatie betekent voor je en welke manier van mediteren bij je past.Mediteren, klinkt leuk... het probleem bij mij is dat ik altijd weer terugschiet op een of andere rare manier. Ik kom zegmaar tot rust, langzaamaan, dan glijden één voor één de gedachtes en emoties van me af en wordt het allemaal één rustige leegte... maar dan denk ik wtf is dit? En ben ik weer terug bij af. Hoe zorg ik ervoor dat ik niet terugglijd? Is daar een tip voor, of is het gewoon oefenen?
#4
Als ik mediteer kom ik langzaam tot rust. Eerst wordt mijn ademhaling rustiger, dan mijn hartslag, en vervolgens mij ledematen ontspannen zich. Op dat moment begint mijn geest zich te concentreren. Ik voel me dan zeg maar helemaal tot rust komen, de gedachtes verdwijnen 1 voor 1 en uiteindelijk lijkt het net alsof ik naar een tv met mijn gedachtes zit te kijken. ik kijk hoe ze komen en gaan. Helaas duurt dit gevoel maar kort, een seconden of 10. Namelijk, als ik ook maar één afleidende factor heb waar ik niet helemaal op voorbereid ben, schiet ik weer terug bij het begin.
Zou het te maken hebben met mijn add? Dat het voor mij nou net wat meer moeite kost om volledig in meditatie op te kunnen gaan, zonder afgeleid te worden?
Zou het te maken hebben met mijn add? Dat het voor mij nou net wat meer moeite kost om volledig in meditatie op te kunnen gaan, zonder afgeleid te worden?
#5
Nou het is iig al top dat je op deze manier kunt mediteren! ![:grin:]()
echt waar, je bent al heel ver zie ik. Ik begrijp dat het lastig is om in die staat te blijven, ook ik vind dat soms moeilijk. Wat je moet doen als je merkt dat je afgeleid wordt, is om direct het 'ding' dat je afleidt, te isoleren en vaarwel te zeggen. Is lastig, maar dat is iets wat je kunt oeffenen denk ik. Als je nergens aan denkt, gebeurt het zo dat je afgeleid wordt ![:)]()
Dus het is niet gek ofzo, voor iedereen die serieus mediteert is dit een uitdaging. Take it easy, probeer vooral plezier in het mediteren te houden ![:wink:]()
Hoe je het nu doet, is al heel heilzaam op zich.
Mandragora, hoe mediteer jij eigenlijk?
Mandragora, hoe mediteer jij eigenlijk?
#6
Dag allen,
ben compleet nieuw op dit forum, heb er af en toe wel wat topics gelezen, maar zelf nooit iets gepost, tot Nu.
Mijn verhaal is ongeveer hetzelfde als dat van de meeste blowers. Begonnen op mijn 13e, was er altijd erg benieuwd naar. Eerst af en toe op feestjes, toen op mijn 14e elke week met vrienden uit de buurt, eerst een jointje en daarna lekker hangen op de bank en een filmpje kijken. Op mijn 15e begon ik ook tijdens schooldagen te blowen, af en toe in de pauze of whatnot, en op mijn 16e was ik hooked, elke dag gingen er wel meerdere joints tussen de kiezen.
Mijn moeder heeft een alcohol probleem, rookt tevens ook al 30 jaar weed. Om alle onzin en ruzie thuis te kunnen verdragen, rookte ik graag een joint of 4-5, dan kon ik er tegen, gewoon een dikke joint, muziek op en dan was het alsof er helemaal niets aan de hand was, lekker wegspacen en morgen was het weer alsof er niets aan de hand was. Paar van mijn beste vrienden hebben een erg soortgelijke thuissituatie, en daardoor was het alsof wij vonden dat wij het "recht hadden" om ook maar ziekelijk te blowen, want als onze ouders schijt hadden, dan waarom moesten wij verantwoordelijk zijn?
Immiddels ben ik 21 jaar, en probeer al te stoppen sinds mijn 18e. Ik merkte langzamerhand dat blowen alleen maar nadelen gaf, ik werd er lui van, werd snel emotioneel van dingen (af en toe bijna huilen bij onzinnige dingen in films en af en toe zelf reclame spotjes, en vroeg me daarom ook af waarom ik er toch mee door ging? Maar stoppen was zo moeilijk, vrienden doen het allemaal, en nuchter thuis zitten met een alcoholiste die tegen je schreeuwt was nooit echt chill. Woon overigens nu sinds mijn 20e op kamers, dacht dat dat het makkelijker zou maken, maar ook daar blowed iedereen stevig, en ging het feestje eigenlijk door als gewoonlijk.
Bijkomend probleem was dat als ik zelf al mijn weed had weggegooid en niet naar de coffeeshop was gegaan, ik alsnog gewoon meerdere joint van mijn moeder kon jatten om 4 uur in de ochtend als ik niet in slaap viel, soort van eigen coffeeshop thuis, zelfde geld voor mijn kamer, moet 1 deur uit om de stash van vrienden in het huis te vinden
Ben nu 6 dagen gestopt met blowen, wat een hele prestatie is voor mij, nog nooit eerder gelukt. Ik wist dat ik er vanaf moest, maar kon nooit de wil opbrengen, tot ik precies 6 dagen geleden de spirituele psychologe (zo noem ik het maar even) van mijn moeder opzocht en een diep gesprek met haar heb gehad. Het kon zo niet langer door, ik maakte mezelf kapot, en haal gewoon niet de volle potentie uit mijn leven door onze grote groene vriend altijd op te zoeken. Bovendien zette ik de cyclus voort waar mijn moeder in zat, blowen + drinken --> depressief, en dat wou ik echt niet!
Heb nu, na 6 dagen gestopt te zijn zelf wel af en toe last van trek, vooral die ene joint voor het slapen gaan is bijna onmisbaar. Voor de rest gaat het goed, ik voel me na 6 dagen al helderder, wel heb ik het gevoel alsof tijd erg langzaam voorbij gaat, en verveel ik me regelmatig overdag.
Maar ik heb het ervoor over, alles om verlost te zijn van de kleine groene duivel. S'nachts probeer ik te lezen tot ik mijn ogen niet meer open kan houden, en dat werkt eigenlijk verassend goed, er zijn zoveel goede boeken! Wat ook erg goed hielp voor mij was een lijstje maken met ALLE voordelen en nadelen van weed, moet je eens kijken hoeveel langer het nadelen lijstje wordt. Elke keer dat je trek krijgt, moet je even naar dat lijstje kijken, en je dan goed afvragen of je echt wilt blowen
Weet niet precies waarom ik dit allemaal heb opgeschreven, maar ik wou ook even mijn ei kwijt, zoals ze dat zeggen![:wink:]()
L 1-2-3 R, jouw verhaal klinkt erg heftig, en ik heb veel respect voor het lef om alles zo open en bloot weer te geven, Het heeft mij geholpen om nogmaals te realiseren dat weed echt meer kapot maakt dan je lief is, als je het misbruikt, en het maakt mij nog vastberadener om te stoppen! Ga nu proberen te slapen iniedergeval, veel succes mede stoppers!
ben compleet nieuw op dit forum, heb er af en toe wel wat topics gelezen, maar zelf nooit iets gepost, tot Nu.
Mijn verhaal is ongeveer hetzelfde als dat van de meeste blowers. Begonnen op mijn 13e, was er altijd erg benieuwd naar. Eerst af en toe op feestjes, toen op mijn 14e elke week met vrienden uit de buurt, eerst een jointje en daarna lekker hangen op de bank en een filmpje kijken. Op mijn 15e begon ik ook tijdens schooldagen te blowen, af en toe in de pauze of whatnot, en op mijn 16e was ik hooked, elke dag gingen er wel meerdere joints tussen de kiezen.
Mijn moeder heeft een alcohol probleem, rookt tevens ook al 30 jaar weed. Om alle onzin en ruzie thuis te kunnen verdragen, rookte ik graag een joint of 4-5, dan kon ik er tegen, gewoon een dikke joint, muziek op en dan was het alsof er helemaal niets aan de hand was, lekker wegspacen en morgen was het weer alsof er niets aan de hand was. Paar van mijn beste vrienden hebben een erg soortgelijke thuissituatie, en daardoor was het alsof wij vonden dat wij het "recht hadden" om ook maar ziekelijk te blowen, want als onze ouders schijt hadden, dan waarom moesten wij verantwoordelijk zijn?
Immiddels ben ik 21 jaar, en probeer al te stoppen sinds mijn 18e. Ik merkte langzamerhand dat blowen alleen maar nadelen gaf, ik werd er lui van, werd snel emotioneel van dingen (af en toe bijna huilen bij onzinnige dingen in films en af en toe zelf reclame spotjes, en vroeg me daarom ook af waarom ik er toch mee door ging? Maar stoppen was zo moeilijk, vrienden doen het allemaal, en nuchter thuis zitten met een alcoholiste die tegen je schreeuwt was nooit echt chill. Woon overigens nu sinds mijn 20e op kamers, dacht dat dat het makkelijker zou maken, maar ook daar blowed iedereen stevig, en ging het feestje eigenlijk door als gewoonlijk.
Bijkomend probleem was dat als ik zelf al mijn weed had weggegooid en niet naar de coffeeshop was gegaan, ik alsnog gewoon meerdere joint van mijn moeder kon jatten om 4 uur in de ochtend als ik niet in slaap viel, soort van eigen coffeeshop thuis, zelfde geld voor mijn kamer, moet 1 deur uit om de stash van vrienden in het huis te vinden
Ben nu 6 dagen gestopt met blowen, wat een hele prestatie is voor mij, nog nooit eerder gelukt. Ik wist dat ik er vanaf moest, maar kon nooit de wil opbrengen, tot ik precies 6 dagen geleden de spirituele psychologe (zo noem ik het maar even) van mijn moeder opzocht en een diep gesprek met haar heb gehad. Het kon zo niet langer door, ik maakte mezelf kapot, en haal gewoon niet de volle potentie uit mijn leven door onze grote groene vriend altijd op te zoeken. Bovendien zette ik de cyclus voort waar mijn moeder in zat, blowen + drinken --> depressief, en dat wou ik echt niet!
Heb nu, na 6 dagen gestopt te zijn zelf wel af en toe last van trek, vooral die ene joint voor het slapen gaan is bijna onmisbaar. Voor de rest gaat het goed, ik voel me na 6 dagen al helderder, wel heb ik het gevoel alsof tijd erg langzaam voorbij gaat, en verveel ik me regelmatig overdag.
Maar ik heb het ervoor over, alles om verlost te zijn van de kleine groene duivel. S'nachts probeer ik te lezen tot ik mijn ogen niet meer open kan houden, en dat werkt eigenlijk verassend goed, er zijn zoveel goede boeken! Wat ook erg goed hielp voor mij was een lijstje maken met ALLE voordelen en nadelen van weed, moet je eens kijken hoeveel langer het nadelen lijstje wordt. Elke keer dat je trek krijgt, moet je even naar dat lijstje kijken, en je dan goed afvragen of je echt wilt blowen
Weet niet precies waarom ik dit allemaal heb opgeschreven, maar ik wou ook even mijn ei kwijt, zoals ze dat zeggen
L 1-2-3 R, jouw verhaal klinkt erg heftig, en ik heb veel respect voor het lef om alles zo open en bloot weer te geven, Het heeft mij geholpen om nogmaals te realiseren dat weed echt meer kapot maakt dan je lief is, als je het misbruikt, en het maakt mij nog vastberadener om te stoppen! Ga nu proberen te slapen iniedergeval, veel succes mede stoppers!
#7
Hey gast met een coole nickname, welkom!
Top dat je je verhaal hier neerzet, het is altijd fijn om samen met meer lotgenoten te zijn![:)]()
Je bent net als ik nu 6 dagen gestopt, maar ik geloof dat jij veel meer rookte dan ik. Ik ben nog nooit langer dan een maand nuchter geweest, sinds 3 jaar. Toch heb ik het er maar moeilijk mee, omdat wiet voor mij eigenlijk een soort medicijn was die mijn stress en problemen verdoofde. Het was dus niet alleen maar leuk om te blowen, ik was veel meer dan dat. Toch merk ik nu, vooral met behulp van meditatie, dan ik mijn problemen ook zonder wiet kan handlen.
Vannacht ga ik 12 dagen naar het oostblok! succes iedereen met gestopt blijven!
stay strong![:sunglasses:]()
Top dat je je verhaal hier neerzet, het is altijd fijn om samen met meer lotgenoten te zijn
Vannacht ga ik 12 dagen naar het oostblok! succes iedereen met gestopt blijven!
stay strong
#8
Hey Cooper, veel plezier in het oostblok, al snap ik niet precies wat je ermee bedoelt en wat het oostblok inhoudt, maargoed :P
Ok, mijn punt. Ik denk op dit moment dat mijn verslaving aan wiet en tabak redelijk de goeie kant opgaat. Wat zeg ik, het gaat perfect. Ik voel geen trek meer. Echt helemaal niet. Het enige wat ik af en toe voel is een flashback naar de tijd hoe het was. Ik weet meteen dat dit een klote tijd was waarin ik soms zelfs suicidaal was. Ik denk dat ik de hele 'confidence-trick' begrijp. Allen carr noemde het zo. En zoals ik heb ontdekt, is die methode van hem niet alleen voor roken. Het is voor alle verslavingen. Het werkt. Het is de makkelijkste methode die er bestaat. Er is geen andere methode die zo goed werkt als deze. Dat wil niet zeggen dat er geen andere methodes bestaan. Tuurlijk. Wilskracht is een methode. Afbouwen is een methode. Maar bij al deze methodes wordt er een illusie gewekt dat de drug de nare gevoelens laat verdwijnen, in plaats van dat het ze veroorzaakt. Wanneer je echt doorhebt dat elke keer dat je de drug neemt, er geen geluk of genot is, maar een reactie van het lichaam omdat het 'zijn shot' heeft gekregen, is het makkelijk. Dit is ook zo bij wiet.
Ja, ik snap de vraagtekens die gaan komen. Als ik blow, vind ik het leuk om stoned te zijn. Tuurlijk. Dat is opzich wel te begrijpen. Het stoned zijn is leuk omdat het spannend is. Het is een gevoel waarin je anders bent, en een andere kant van je bewustzijn ontdekt. In principe is het een vergiftigingsverschijnsel, niets meer en niets minder.
Wanneer iemand niet verslaafd is aan wiet kan het een leuke bezigheid zijn. Diegene blowt af en toe, en voelt zich na het blowen niet aangetrokken tot meer. Hij/zij weet wanneer genoeg ook echt genoeg is, en bij een periode van onthouding is er geen neerslachtigheid, depressie, sterk verlangen naar het middel, etc. De afkick. Maar wanneer iemand constant trek heeft, constant meer wilt en zelfs bij het krijgen van 'zijn shot' nog niet tevreden is, is iemand verslaafd. Ik was er zo een. Zelfs als ik stoned als een garnaal was was ik niet tevreden. Er was een leegte die nooit wegging. Ik kon op mijn kop gaan staan en de polka dansen tot ik erbij neerviel, de leegte bleef.
Ik voel me nog neit gelukkig. Ik moet de problemen die door de wiet zijn onstaan en al die tijd in stand zijn gehouden op lossen. Sociaal, emotioneel, en lichamelijk komt er een hoop op me af. Ik zie mezelf niet terug in de val trappen. Tuurlijk is het uitkijken. Maar het is zo... raar. zo duidelijk, en bizar. Ik had na 5 dagen gestopt met roken laatst een soort van tegenslag. Ik zou chillen met een vriend, maar het ging niet door. Bam, kutgevoel, had alles ingeslagen maar laatste moment is afgezegd. Ik draaide een shaggie. Rookte hem. Hij was vies. Ik voelde me gefaald. Maar nee, ik begreep het. Het shaggie was uit, en het gevoel begon te komen. Het ellendige rotgevoel van 'ik wil er nog een'. Dat kwam helemaal neit door de onthouding. het kwam door het shaggie zelf. Ik heb me een aantal uurtjes lichtelijk leeg gevoeld, en nu, ben ik het helemaal vergeten.
Het is allemaal een toneelstukje. Een grote truuk. Een drug is zo gemaakt om je voor je leven verslaafd te maken. Totdat je doorhebt hoe het werkelijk zit.
Dus, lang verhaal kort gemaakt:
Ok, mijn punt. Ik denk op dit moment dat mijn verslaving aan wiet en tabak redelijk de goeie kant opgaat. Wat zeg ik, het gaat perfect. Ik voel geen trek meer. Echt helemaal niet. Het enige wat ik af en toe voel is een flashback naar de tijd hoe het was. Ik weet meteen dat dit een klote tijd was waarin ik soms zelfs suicidaal was. Ik denk dat ik de hele 'confidence-trick' begrijp. Allen carr noemde het zo. En zoals ik heb ontdekt, is die methode van hem niet alleen voor roken. Het is voor alle verslavingen. Het werkt. Het is de makkelijkste methode die er bestaat. Er is geen andere methode die zo goed werkt als deze. Dat wil niet zeggen dat er geen andere methodes bestaan. Tuurlijk. Wilskracht is een methode. Afbouwen is een methode. Maar bij al deze methodes wordt er een illusie gewekt dat de drug de nare gevoelens laat verdwijnen, in plaats van dat het ze veroorzaakt. Wanneer je echt doorhebt dat elke keer dat je de drug neemt, er geen geluk of genot is, maar een reactie van het lichaam omdat het 'zijn shot' heeft gekregen, is het makkelijk. Dit is ook zo bij wiet.
Ja, ik snap de vraagtekens die gaan komen. Als ik blow, vind ik het leuk om stoned te zijn. Tuurlijk. Dat is opzich wel te begrijpen. Het stoned zijn is leuk omdat het spannend is. Het is een gevoel waarin je anders bent, en een andere kant van je bewustzijn ontdekt. In principe is het een vergiftigingsverschijnsel, niets meer en niets minder.
Wanneer iemand niet verslaafd is aan wiet kan het een leuke bezigheid zijn. Diegene blowt af en toe, en voelt zich na het blowen niet aangetrokken tot meer. Hij/zij weet wanneer genoeg ook echt genoeg is, en bij een periode van onthouding is er geen neerslachtigheid, depressie, sterk verlangen naar het middel, etc. De afkick. Maar wanneer iemand constant trek heeft, constant meer wilt en zelfs bij het krijgen van 'zijn shot' nog niet tevreden is, is iemand verslaafd. Ik was er zo een. Zelfs als ik stoned als een garnaal was was ik niet tevreden. Er was een leegte die nooit wegging. Ik kon op mijn kop gaan staan en de polka dansen tot ik erbij neerviel, de leegte bleef.
Ik voel me nog neit gelukkig. Ik moet de problemen die door de wiet zijn onstaan en al die tijd in stand zijn gehouden op lossen. Sociaal, emotioneel, en lichamelijk komt er een hoop op me af. Ik zie mezelf niet terug in de val trappen. Tuurlijk is het uitkijken. Maar het is zo... raar. zo duidelijk, en bizar. Ik had na 5 dagen gestopt met roken laatst een soort van tegenslag. Ik zou chillen met een vriend, maar het ging niet door. Bam, kutgevoel, had alles ingeslagen maar laatste moment is afgezegd. Ik draaide een shaggie. Rookte hem. Hij was vies. Ik voelde me gefaald. Maar nee, ik begreep het. Het shaggie was uit, en het gevoel begon te komen. Het ellendige rotgevoel van 'ik wil er nog een'. Dat kwam helemaal neit door de onthouding. het kwam door het shaggie zelf. Ik heb me een aantal uurtjes lichtelijk leeg gevoeld, en nu, ben ik het helemaal vergeten.
Het is allemaal een toneelstukje. Een grote truuk. Een drug is zo gemaakt om je voor je leven verslaafd te maken. Totdat je doorhebt hoe het werkelijk zit.
Dus, lang verhaal kort gemaakt:
Er is geen genot van het injecteren, roken, slikken, snuiven of wat dan ook van een drug, het enige genot is het signaal van het lichaam dat tevreden is omdat het z'n shot heeft gehad. Het enige wat iemand leuk kan vinden aan een drug gebruiken is het gevoel even anders te zijn, omdat dat spannend is en omdat diegene tot nieuwe inzichten, nieuwe gedachtes, en/of ideeen kan komen. Zo simpel is het, en zo zal het altijd blijven.
#9
Heej mensen, ik ben terug van vakantie! Was super, wel helemaal uitgeteld. Met het oostblok bedoel ik de landen in oost europa, het is niet de officiele term voor deze landen sinds ze niet meer onder controle zijn van de soviet unie.
anyway, Leon ik ben heel benieuwd hoe het met je gaat!
anyway, Leon ik ben heel benieuwd hoe het met je gaat!
#10
Het gaat fucked up. Alweer. Ik ga er nu niet over praten, ik ga pitten en stel het nog een dagje uit. Ik word echt gek hier...
maar anyway, leuk dat het je beviel, je vakantie
maar anyway, leuk dat het je beviel, je vakantie
#11
Ah jammer man, als je er over wilt praten of als je gewoon de boel van je af wilt schrijven, dan mag dat altijd hier op 't forum ![:wink:]()
We zijn altijd bereid te luisteren.
Hier gaat het wel aardig, beetje een post-vakantie dipje hier..ben naar de winkel gegaan op groene thee, tomaten, magere kwark, muesli en paprika's te kopen. Het is een leuke bezigheid om gezond voedsel te kopen. Het houdt je bezig, en je doet iets goeds voor jezelf. Dus als je een keertje niets te doen hebt...
Hier gaat het wel aardig, beetje een post-vakantie dipje hier..ben naar de winkel gegaan op groene thee, tomaten, magere kwark, muesli en paprika's te kopen. Het is een leuke bezigheid om gezond voedsel te kopen. Het houdt je bezig, en je doet iets goeds voor jezelf. Dus als je een keertje niets te doen hebt...
#12
Hm... als ik mijn gevoelens serieus op ga schrijven krijg je een verhaal van anderhalf a4'tje, dus laten we dat maar niet doen he. Dingen zijn gewoon fucked up. Kan het niet anders verwoorden.
Niet alleen met verslavingen. Ook andere dingen gaan kut. Ik wil gewoon de hele dag op bed liggen en de dagen voorbij laten gaan. Echt doodmoe ben ik. Ik moet de eerste stap maken, uit me schulp komen zoals mandragora wel eens zei, maar tering he, waar moet ik beginnen?
Ik denk vaak, of eigenlijk bijna altijd, nogal zwart wit. Dat is ook iets wat veel add'ers hebben. Het is ja of nee, alles of niets, zwart of wit. Er is geen grijs gebied ertussenin. Ook is het voor mij heel lastig om van dag tot dag te leven. Ik voel me vaak alsof ik in een film zit. Alsof ik droom zegmaar, en alles wat ik op dat moment doe, voelt nutteloos. Ook tijdsbesef begint nogal te vervagen. Soms lijkt het wel alsof ik een uur op de wc heb gezeten, of een paar uur piano heb gespeeld, maar dan blijkt het maar een kwartier op z'n hoogstens te zijn geweest.
Ik haat het gewoon. Het is niet eerlijk, en ik word er zo kwaad van.
Niet alleen met verslavingen. Ook andere dingen gaan kut. Ik wil gewoon de hele dag op bed liggen en de dagen voorbij laten gaan. Echt doodmoe ben ik. Ik moet de eerste stap maken, uit me schulp komen zoals mandragora wel eens zei, maar tering he, waar moet ik beginnen?
Ik denk vaak, of eigenlijk bijna altijd, nogal zwart wit. Dat is ook iets wat veel add'ers hebben. Het is ja of nee, alles of niets, zwart of wit. Er is geen grijs gebied ertussenin. Ook is het voor mij heel lastig om van dag tot dag te leven. Ik voel me vaak alsof ik in een film zit. Alsof ik droom zegmaar, en alles wat ik op dat moment doe, voelt nutteloos. Ook tijdsbesef begint nogal te vervagen. Soms lijkt het wel alsof ik een uur op de wc heb gezeten, of een paar uur piano heb gespeeld, maar dan blijkt het maar een kwartier op z'n hoogstens te zijn geweest.
Ik haat het gewoon. Het is niet eerlijk, en ik word er zo kwaad van.
#13
Waarom zou je je gedachten niet opschrijven? Al worden het 10 pagina's, de ruimte is gratis. Het is goed om de brei in je hoofd te ordenen door het op te schrijven. Ons brein is zo complex, het werkt zeer verhelderend om de hele boel vorm te geven in de vorm van een verhaal. het zal confronterend zijn, maar confrontatie met de dingen in je hoofd is goed omdat je die dingen dan leert kennen. Als je ze niet leert kennen, zie je ze niet, maar zijn ze er wel, onbewust.
Openheid naar jezelf toe is op de langere termijn altijd helend, denk ik.
Je zegt dat je de hele dag maar wat aanmodderd en eigenlijk niks doet? En dat je tijdbesef weg raakt. Dat gebeurt als je weinig doet, dan hecht je brein weinig waarde aan de interne klok omdat je hem simpelweg niet nodig hebt. Als je weer dingen gaat ondernemen, komt dat terug.
Ik ben wel benieuwd naar de dingen die je wel doet, denkt en wilt. Ookal is dat voor je gevoel nog zo weinig. Hoe zit het met/denk je over zaken als;
-vrienden?
-vriendje/vriendinnetje?
-school?
-werk?
-toekomst?
-andere zaken van betekenis?
Ik/wij kunnen je beter helpen als je verteld over deze dingen![:wink:]()
Ik weet dat de kern van het verhaal hier is, dat je verslaafd bent en daar van baalt. Maar dat geldt voor iedere verslaafde. Het verhaal achter de persoon is veel interessanter ![:wink:]()
stay strong!
Openheid naar jezelf toe is op de langere termijn altijd helend, denk ik.
Je zegt dat je de hele dag maar wat aanmodderd en eigenlijk niks doet? En dat je tijdbesef weg raakt. Dat gebeurt als je weinig doet, dan hecht je brein weinig waarde aan de interne klok omdat je hem simpelweg niet nodig hebt. Als je weer dingen gaat ondernemen, komt dat terug.
Ik ben wel benieuwd naar de dingen die je wel doet, denkt en wilt. Ookal is dat voor je gevoel nog zo weinig. Hoe zit het met/denk je over zaken als;
-vrienden?
-vriendje/vriendinnetje?
-school?
-werk?
-toekomst?
-andere zaken van betekenis?
Ik/wij kunnen je beter helpen als je verteld over deze dingen
stay strong!
#14
Hey dankjewel man, je hebt eigenlijk wel gelijk. Ik ga eens ff wat posten hier, over hoe het nu is, maar dat komt morgen wel. Morgen vrij dag. Kan er dan eens goed over nadenken wat ik nou precies wil in mijn leven. Denk dat het met die doelen al een stuk helderder wordt in mijn hoofd. Ik word echt een beetje depressed van dat uitzichtloze gedoe, en die routine elke keer.
#15
Hey, hou je het nog een beetje uit daar in Nijmegen?