Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsMijn Wiet Verslaving

Mijn Wiet Verslaving

194 antwoorden
45 weergaven
18-5-2026
S
StroopwafelLid
01-01-2024, 00:00
#1
Nee, dat werkt niet, ze heeft het geprobeerd maar vond het niks. Dan blijft de nicotine-verslaving zoiezo nog bestaan. En ja, ze heeft al COPD, en hoest zich de longen uit het lijf. Maar ook mentaal vernietigt het haar, ze is vaak depressief en heeft weinig energie meer. Ze heeft steeds minder geld en zei laatst ook dat als de VVD nog meer afpakt, ze haar net zo goed dood konden schieten omdat ze dan toch geen huur meer kon betalen. Ik schrok ervan. Het eerste wat ze deed toen ze dat zei was een sigaret opsteken.

Ik zeg haar zovaak dat als je stopt met roken ej alles veel beter kunt relativeren. Je kunt rustig nadenken over je problemen en ze rustig bekijken om vervolgens met de meest logische oplossing te komen. Ze verdrinkt, zegt ze... En ik kan niks doen.
C
CooperLid
01-01-2024, 00:00
#2
Vervelend, maar probeer niet boos op hem te zijn. Hij heeft geen inzicht in de dingen die jij nu meemaakt, hij weet niet beter.
O
OdilleLid
01-01-2024, 00:00
#3
Nog eens goed nagedacht: fokkit, ik ga voor de eerste optie. Het is gewoon een uitvlucht "morgen stop ik"; ik wil NU stoppen dus ik stop er NU mee. Groeten en succes aan OP
S
StroopwafelLid
01-01-2024, 00:00
#4
Om te beginnen: dankjewel. Allemaall. Voor ten eerste het forum, maar ook voor de opbeurende woorden die ik steeds krijg. Hé Mandragora, is dat een goed gevonden woordspeling? Peuk werk? :P

Anyway, ontopic. Ik ben inderdaad nog steeds gestopt. Ik rook niet meer, en ik blow niet meer. Ik heb er totaal geen moeite mee. Om eerlijk te zijn, ik kan me niet voorstellen dat het ooit moeilijk is geweest. Ik weet dat er verslaafde mensen zijn die zich hierdoor onzeker gaan voelen maar dat is niet mijn bedoeling. Het is allemaal doodeenvoudig. Maar ik weet dat een verslaafde in paniek leeft. Zijn wereld is niet echt. Ik had dan blowen als drug, en kan me dus niet in andere drugsverslavingen verplaatsen. Maar ik geloof heilig, nee ik WEET dat het stoppen met een drugsverslaving niet moeilijk hoeft te zijn.

Ik ben geen chemicus dus zal die kan van het verhaal niet begrijpen. Maar dat is helemaal niet nodig. Waarom denken we dat stoppen met drugs moeilijk is? Angst. Het is de angst dat het stoppen een periode van helse kwellingen gaat brengen, en dat zelfs als het lukt je nog je hele leven bezig bent met het in de kop drukken van de hersenspoelingen en de overgebleven mechanismes van het gebruik. Dit is niet waar. Ik kan uren doorgaan over de redenen waarom drugs zo gevaarlijk zijn, maar dat weten we allemaal. Iedereen weet dat wanneer hij gaat blowen er een kant aan zit die niet leuk is. Voor de eerste keer zal die kant zich nog niet hebben laten zien, maar de blower weet dondersgoed waar hij mee bezig is. Hij weet heus wel dat wat hij gaat ervaren erg lekker is, en hij het 'waarschijnlijk' nogmaals wilt doen. Omdat het pas de eerste keer is, gaan er geen bellen rinkelen. De blower denkt nu, ah dat was leuk, nog een keer. Eigenlijk zouden er gelijk alarmbellen moeten rinkelen: 'Pas op! Je stopt een vergif in me! Als je dit te vaak gaat herhalen, raak je verslaafd. Je zult in een spiraal raken die alleen maar dieper en dieper naar beneden zakt. Hou het onder controle, en er is niks aan de hand'.

Damn, het is heel moeilijk om mijn woorden precies op het scherm te gooien. Ik weet dat ik totaal geen moeite heb met gestopt te zijn, vanaf het begin niet. Ik weet ook dat er mensen zijn die helse kwellingen meemaken omdat ze 'het punt gewoon niet kunnen zien'. Ik wil niemand ontmoedigen. Maar ik weet dat ik gelijk heb. Het is zo kraakhelder dat het belachelijk is. Ik schaam me aan de ene kant dat ik toch nog zo lang ben doorgegaan. Ik heb dingen gedaan die ik nu niet meer kan bevatten. Waarom? Simpel. Ik snapte de truc niet...

Het leven is geweldig. Werkelijk waar. Al die problemen die ik dacht te hebben waren allemaal veelste groot gemaakt door mijn angst. Ik heb nog steeds problemen. Maar ik los ze op. Ik ga ermee om zoals het moet, en weet dat 'hoe erg ik het ook denk te hebben', ik altijd terug zal denken aan de tijd hoe die vroeger was, hoe vreselijk en hoe eenzaam ik me ALTIJD voelde. En nu is het eindelijk zover. Ik waardeer mezelf weer. Ik zit zelfs plannen te maken om een kamer te gaan huren. Mijn leven op te starten, carriere te gaan maken, geld te verdienen en een gezin te stichten. (wauw, de plannen, de ideeen, het is geweldig om ze weer te hebben!) Ik volg m'n piano studie weer, ik heb les, en ik heb bijna mijn beugel eruit. Ik kijk in de spiegel met mijn mooie gebit en denk:

'Wauw, kerel... waar zijn je wallen? Waar is dat gezicht die een paar jaar onder een vrachtwagen heeft gelegen? Vieze dikke zichtbare aders op je armen? Weg'.


Life's good. Better than it ever was. I LOVE IT! :grin:
S
StroopwafelLid
01-01-2024, 00:00
#5
Ok, ik ben niet heel vaak meer op drugsforum. Eigenlijk vooral omdat ik erachter ben dat ik niet veel heb gebruikt, het niet van plan ben, en me er niet zo veel in intresseer. Behalve wiet heeft mij erg veel bezig gehouden. Ik wil gewoon even mijn verhaal doen, en misschien dat jullie mij wat tips kunnen geven, ik weet het zelf ook niet. Voor de duidelijkheid, ik heb add. Voor de mensen die het niet kennen, add is een vorm van autisme, lijkend op adhd, maar meer in je hoofd. (moeite met concentreren, beetje op jezelf zijn, drukke gedachtes etc. )

Het is allemaal begonnen op mijn vijftiende. Ik zakte voor school, en kwam op het vmbo-k terecht. Een school waar ik zelf niet thuishoor, het zijn niet de mensen met wie ik om wil gaan. Al met al, niks aan de hand. Ik kwam in aanraking met blowen puur door mijzelf. Ik wilde het proberen, omdat ik voelde dat ik iets miste. Ben nooit echt populair geweest, nooit veel vrienden (ook niet echt veel behoefte aan gehad). Ik had dus behoefte aan iets nieuws. Iets waarvan je je echt lekker zou voelen. Ze vertelde mij dat wiet echt 'the shit' was, en dat het helemaal niet verslavend was. (jullie kennen dit wel, iedereen zegt wiet is niet verslavend, en dan overkomt het je, en dan denk je: 'hoe stom kon ik zijn? drugs is drugs!')

Maargoed, ik probeerde het, niets gevoeld. Week erna met een vriend nog een keer geprobeerd, en toen begon het. Geweldige ervaring! Wat geweldig, al dat lachen, dat ultieme relaxte gevoel. 'Dus daarom heet het stoned! Je bent net een steen van 100 kilo!'

De tijd die erna kwam ligt niet helemaal helder meer in mijn geheugen. Het was eerst één keer per week, toen 2, toen 3, en op mijn 16e was ik verkocht. Elke avond 1 joint, niet veel zou je zeggen, maar het patroon was er al goed ingesleten. GIng geld jatten van mijn moeder. Hier ging het fout. Ik heb dit nooit goed kunnen maken. Zit er echt mee, nog elke dag.

We zijn nu in totaal 3 jaar verder. Ben 18 en een half, en goed verslaafd. Paar weken geleden betrapt op zolder met een joint in mijn handen. Mijn moeder overstuur, wist niet wat ze moest doen. En op dat moment heb ik gezegd, dit kan zo niet meer. Ik wil niet meer jatten en niet meer liegen en bedriegen. Niet meer mijn hele leven om wiet laten draaien. Na een aantal mislukte stop pogingen (nog niet eens een dag vol gehouden) is het me eindelijk gelukt. Nog nooit, sinds mijn 16e, een dag gestopt. En vanaf vandaag 6 dagen gestopt. Nee wacht, het zijn er 7, want het is na 12en! Haha.

Ik moet eerlijk zeggen, dit is nog niks, maar het gaat de goede kant op. Ik word gek van de trek, het is gewoon niet eerlijk. Ik ervaar vooral totale onrust in mijn hoofd, gedachten die rondspoken in mijn hoofd en moeilijk weggaan. En vooral de joint die gewoon in mijn gedachtes blijft, dag in dag uit, elke keer denk ik eraan: 'Ik ben gestopt. Maar ik voel me kut. Ik wil blowen want dan gaat het weer weg. Maar ik mag het niet, ik moet het niet, en ik wil het niet!'

Redelijk lang verhaal. Maar ik moest mijn ei even kwijt. Nou had ik een paar vragen die ik zou willen weten. Verslavingen zijn voor iedereen anders. Maar wat ik mij dus afvroeg is het volgende. Hoe lang kan ik ongeveer ontwenning verwachten? Praten we dan over weken, maanden, halfjaar, jaar? En hoe zit het met roken? Ik rook namelijk nog wel, maar dus geen wiet meer alleen tabak. Zou het dit kunnen aanwakkeren? (tot nu toe niet echt gebeurd)
En stel je voor dat ik volgende week toch een joint rook (niet dat ik dat van plan ben hoor :P ) Begin ik dan weer helemaal bij af? Is elk thc-molecuul een teken dat je weer vanaf het begin moet beginnen?

Ik moest gewoon mijn ei kwijt. Ga nu slapen, en verdomme wat heb ik toch trek in een joint! Bang dat ik weer niet kan slapen, want dat is de laatste paar dagen echt teringslecht gegaan, wakkerliggen en de uren aftellen: 1:00, 2:00, 3:00, 4:00 (dan ff wegdommelen) en dan 6 uur weer wakker. En dan nog verdomme om half negen werken! Het is niet eerlijk. Maar ik sla me er doorheen! :grin:
S
StroopwafelLid
01-01-2024, 00:00
#6
Het is nu 8 dagen geleden dat ik mijn laatste joint rookte. Had verwacht dat de ontwenningen minder zouden zijn. Maar ze zijn juist erger! Ik mis het zo erg, ik begin nu pas te beseffen dat ik nooit meer kan blowen. Ik ben bang voor het idee dat ik nooit meer stoned zal zijn. Herkent iemand dit?
A
AntonLid
01-01-2024, 00:00
#7
Het is nu 8 dagen geleden dat ik mijn laatste joint rookte. Had verwacht dat de ontwenningen minder zouden zijn. Maar ze zijn juist erger! Ik mis het zo erg, ik begin nu pas te beseffen dat ik nooit meer kan blowen. Ik ben bang voor het idee dat ik nooit meer stoned zal zijn. Herkent iemand dit?
Klik om te vergroten...
Beste Leon,

Heel erg goed dat je duidelijk je eigen problemen kunt omschrijven. Misschien is het ook goed om hulp te zoeken?

Op http://www.minderdrinken.nl weet ik dat veel zeggen ik kijk niet naar morgen, maar naar vandaag. Jezelf niet druk maken om wat je morgen niet kunt doen... enkel dat wat je vandaag niet mag doen en dat is blowen en zo moet dat morgen ook gaan. Morgen pas druk maken dat je die dag niet mag blowen.... Maar voor elke verslaving is er vrijwel een onderliggend probleem... je geeft aan wat dit is en een verslaving oplossing is kijken naar problemen en die ook oplossen. Als dat zich neit oplost blijf je altijd ergens een 'leeg' gevoel houden...
S
StroopwafelLid
01-01-2024, 00:00
#8
Het is eigenlijk iets ingewikkelder als ik heb uitgelegd. Het is namelijk zo dat ik in een soort van sociaal isolement ben geraakt. Ik heb in principe nog maar 1 vriend. De rest blowt, en wil ik niet meer zien. Puur omdat dit te risicovol is. En niet om persoonlijke redenen.

Verder gaat het verder niet heel goed met me. Ben erg depressief vaak, en voel me vaak in een sleur, een routine die elke keer weer hetzelfde is. School, werk, thuiskomen, avondeten, savonds film met joint en slapen. En als ik dan ook nog maar 1 vriend heb, die ik weinig spreek, is het gewoon erg moeilijk om te stoppen. Maar ik zie mijn probleem wel in, ik weet wat er moet gebeuren, en ik weet ook dat die ontwenning nog lang niet over is. Maar ik accepteer het.

Verder wil ik nog even melden dat ik nog bij mijn moeder woon. Haar alles uitgelegd, ze was niet boos maar begripvol. Ze vond het goed dat ik er iets aan wou doen, en ze vond het dapper dat ik het zelf vertelde. Ik ga verder naar een psycholoog omdat ik het gevoel heb dat ik dingen opkrop en behoefte heb aan ontlading. Ik wil mijn ei kwijt kunnen, iemand persoonlijk kunnen vertellen hoe het zit.

Straks weer een slapeloze nacht. maar ik accepteer het, en zet me erdoorheen!
A
AntonLid
01-01-2024, 00:00
#9
Het is eigenlijk iets ingewikkelder als ik heb uitgelegd. Het is namelijk zo dat ik in een soort van sociaal isolement ben geraakt. Ik heb in principe nog maar 1 vriend. De rest blowt, en wil ik niet meer zien. Puur omdat dit te risicovol is. En niet om persoonlijke redenen.

Verder gaat het verder niet heel goed met me. Ben erg depressief vaak, en voel me vaak in een sleur, een routine die elke keer weer hetzelfde is. School, werk, thuiskomen, avondeten, savonds film met joint en slapen. En als ik dan ook nog maar 1 vriend heb, die ik weinig spreek, is het gewoon erg moeilijk om te stoppen. Maar ik zie mijn probleem wel in, ik weet wat er moet gebeuren, en ik weet ook dat die ontwenning nog lang niet over is. Maar ik accepteer het.

Verder wil ik nog even melden dat ik nog bij mijn moeder woon. Haar alles uitgelegd, ze was niet boos maar begripvol. Ze vond het goed dat ik er iets aan wou doen, en ze vond het dapper dat ik het zelf vertelde. Ik ga verder naar een psycholoog omdat ik het gevoel heb dat ik dingen opkrop en behoefte heb aan ontlading. Ik wil mijn ei kwijt kunnen, iemand persoonlijk kunnen vertellen hoe het zit.

Straks weer een slapeloze nacht. maar ik accepteer het, en zet me erdoorheen!
Klik om te vergroten...
Dat is echt niet raar of zo hoor... Drugs/drank vrienden. Zoek nieuwe vrienden... of spreek af dat jij niet blowt. Ik heb een aantal keren XTC gebruikt en verder eigenlijk niks. Een paar van die mensen loopt continue te zeuren of ik weer een keer wil spacen, maar laat hen maar lekker spacen... ik doe daar niet aan mee. Die mensen zijn er niet omdat het echte vrienden van mij of jou zijn maar die willen enkel spacen of onder invloed zijn van een bepaalde drug. Daar heb je niks aan en die mensen kun je beter links laten liggen. Ik ben blij dat ik hier vroeg achter ben gekomen... ik had ook elke maand een keer onder invloed van pillen door kunnen brengen met hen... maar ik heb veel meer waar ik beter mijn tijd in kan stoppen.


En dat is meestal ook een van de achterliggende redenen waardoor drugsgebruik excessief wordt.... Het moet iets verbergen of verdoven.

En dat is hartstikke goed! Het heeft geen zin om boos te zijn... het heeft een bepaalde reden en dat maakt het niet goed, maar je laat blijken dat je er vanaf wil in de postst die je plaatst. Laat je moeder blijken dat je er echt vanaf wil... Mijn vader wil wel stoppen met drinken maar hij kan nog altijd excuses verzinnen waarom hij wel wil/zou moeten drinken... en die excuses zijn er gewoon teveel dus ik heb geen contact meer met hem. Hij begrijpt het niet en ik heb het idee dat hij zich niet volledig ervoor wil inzetten. Als jij je er compleet voor inzet en je zakt af en toe terug is dat geen probleem. Maar je moet wel erkennen dat er een probleem is die niet alleen uit blowen bestaat. Dat heeft mijn vader wel. Hij denkt dat het enige probleem dat hij heeft een alcoholprobleem is.
S
StroopwafelLid
01-01-2024, 00:00
#10
Dankjewel man, jou posts helpen me echt. En ik begrijp dat je vader verslaafd is aan alcohol? Ik weet hoe het is, vreselijk. Heb alles zelf meegemaakt met mijn eigen vader. Totdat hij zichzelf letterlijk dooddronk, en dood werd gevonden. En dat doet pijn. En je kan er niks aan veranderen want hij is de enige die dat kan. Hij heeft zijn verslaving in de hand. Al met al wens ik je veel sterkte met alles!
S
SvaliLid
01-01-2024, 00:00
#11
Mooi topic. En sluit zeker aan op mijn leven. Ik weet hoe je je voelt en mijn ouders waren ook alcoholisten, al is mijn vader dat nog steeds en mijn moeder is er inmiddels aan overleden. En ja, de verslaving pakt je in en neemt je mee. Of het nou wiet, alcohol of wat dan ook is.

En dat is meestal ook een van de achterliggende redenen waardoor drugsgebruik excessief wordt.... Het moet iets verbergen of verdoven.
Klik om te vergroten...

Zo ervaar ik dat ook ja. Het gaat niet bewust maar je wordt er in meegezogen.Sommigen hebben dat niet maar als je een probleemgeval bent kan het dodelijk zijn.
A
AntonLid
01-01-2024, 00:00
#12
Dankjewel man, jou posts helpen me echt. En ik begrijp dat je vader verslaafd is aan alcohol? Ik weet hoe het is, vreselijk. Heb alles zelf meegemaakt met mijn eigen vader. Totdat hij zichzelf letterlijk dooddronk, en dood werd gevonden. En dat doet pijn. En je kan er niks aan veranderen want hij is de enige die dat kan. Hij heeft zijn verslaving in de hand. Al met al wens ik je veel sterkte met alles!
Klik om te vergroten...
Daar ben ik blij om!

En klopt, mijn vader is alcoholist, dronk 1 krat bier per dag... Wat hij nu drinkt weet ik niet... volgens mij wel minder. Maar ik denk dat hij een onnodig veel te zware strijd aangaat. Hij wil in het weekend blijven drinken... Iets van 1- 1,5 krat of zo in het weekend drinken ziet hij al sociaal drinken....

Ik zou het niet erg vinden als hij op zaterdag wat zou drinken als hij dat kan volhouden.... zonder terug te vallen in zijn oude verslaving. Maar het liegen is pas begonnen toen hij wilde stoppen met drinken. Het doel van zijn drinkgedrag is ook verandert naarmate de maanden vorderden. Ik wil mijn vader best steunen, maar niet als ik niet het idee heb dat hij er volledig voor gaat.

En dat is inderdaad waar, ik kan er niks aan veranderen maar het is wel een probleem dat ik mee draag. Dat is ook iets wat hij niet wil inzien.
A
AntonLid
01-01-2024, 00:00
#13
Svali zei:
Mooi topic. En sluit zeker aan op mijn leven. Ik weet hoe je je voelt en mijn ouders waren ook alcoholisten, al is mijn vader dat nog steeds en mijn moeder is er inmiddels aan overleden. En ja, de verslaving pakt je in en neemt je mee. Of het nou wiet, alcohol of wat dan ook is.

En dat is meestal ook een van de achterliggende redenen waardoor drugsgebruik excessief wordt.... Het moet iets verbergen of verdoven.
Klik om te vergroten...

Zo ervaar ik dat ook ja. Het gaat niet bewust maar je wordt er in meegezogen.Sommigen hebben dat niet maar als je een probleemgeval bent kan het dodelijk zijn.
Klik om te vergroten...
Meestal is dat ook, al dan niet onbewust....

Verder hebben alcoholisten een emotionele (dit was het volgens mij) achterstand omdat zij telkens in een roes verkeren. Het geestelijk oplossen van problemen blijft hangen op het niveau daar waar zij zijn gebleven. Het lijkt mij dat dit voor andere drugs ook is...
S
StroopwafelLid
01-01-2024, 00:00
#14
In totaal nu 10 dagen gestopt. Het voelt echt fantastisch. Dit is pas het begin. De trek is er nog steeds, maar minder en minder. Ik begin steeds meer te genieten van de dingen in het leven, die ik eerst nooit kon waarderen als ik niet stoned was. Ik ben socialer geworden, praat veel meer, en heb meer zin om dingen te ondernemen.

Ik wil niet zeggen dat alles nu voorbij is. Nu ook, de gedachte aan het blowen is er nog steeds. Maar het word minder en minder. Het is alsof mijn leven langzaam weer als een puzzel in elkaar valt. En alle stukjes zijn er nog niet, maar elke dag is een nieuw stukje in die puzzel. Vandaag ook weer een nieuw contact gekregen, een jongen van school. We zijn nog niet echt vrienden, maar hij is een goeie kerel, blowt niet, en is meer mijn type vriend. Had al vaker met hem gepraat, en wie weet worden we wel vrienden ooit. Nudat ik dit merk, dat zonder het blowen alles veel beter gaat, en ik zelf ook veel meer onderneem, weet ik dat ik het ga volhouden. Het voelt echt goed om tegen mensen te kunnen zeggen: 'Nee, ik ben gestopt'. En dan hoef je dus niet te liegen, want je bent echt gestopt!

Het word verder gewoon wachten tot de trek weggaat. Die zal wel een tijd blijven, snap wel dat dat niet in 10 dagen weg is. Soms lijkt écht nuchter zijn wel een beetje op stoned zijn. De helderheid, het plezier, de motiviatie etc.
S
StroopwafelLid
01-01-2024, 00:00
#15
Allen car (daar gaat ie weer hoor) beschrijft in zijn boek over stoppen met roken dat het moment van openbaring iets is dat juist NIET komt als je erop gaat wachten. Het grappige is juist dat als het komt, je eigenlijk niet eens door hebt dat het er is. Het is zo'n geleidelijke verandering.

Op het moment dat je ervaart dat je nieuwe leven dusdanig bij je past, dat je niet meer verlangt naar het oude leven, en dat je het gevoel krijgt eindelijk eens echt te leven, zit je goed. Maar het werkt niet als een drug. Het is niet een soort klap die je plotseling krijgt. Het is nou juist datgene wat het stoppen moeilijk kan maken.

Kortom, je moet de openbaring niet zien als een plotselinge prikkel, maar als een geleidelijk proces. Eigenlijk is er niet eens zoiets als een openbaring. Wie denkt er nou dat bij het stoppen met een verslaving eerst periodes van somberheid en afkick zijn, en dan op een goeie dag is er dan het moment. Het knalt erin als een shot: 'de openbaring'. Tuurlijk niet.

De openbaring bestaat niet eens. Wat grappig, ik geloofde er heilig in. Ik wist het zeker. 'Wanneer komt het nou? Ik voel de trek nog steeds!'
S
StroopwafelLid
01-01-2024, 00:00
#16
Dan het grote struikelblok is trek. Het is een sluipmoordenaar. Het heeft je te pakken, maar dan is het al te laat. Probeer ervan te bewust te zijn wanneer je trek ervaart. Mijn ervaring van ongeveer 4 weken stoppen is dat je dondersgoed weet dat je goed bezig bent. Je weet heus wel dat het stoppen onmiddelijke voordelen met zich meebrengt.



Het proces ging bij mij ongeveer als volgt:

Week 1:
"Ik besefte dat ik gestopt was. Ik stond op, en ik wist het. Gestopt. Meteen een gevoel van vreugde, en macht. Ik voelde me alsof ik de wereld aankon. Die dag moest ik werken. Ik werk in een winkel, waar ik kassa draai, vracht verwerk, en klanten help. In principe niet een heel zwaar of moeilijke baan. Op het moment dat ik aan het werk was, voelde ik de trek opkomen. Tegen een uur of 3 was ik erg moe, en wou ik naar huis. Ik wilde graag ontspannen, en blowen. Ik wilde even niet meer stressen. Even niet meer op me kop krijgen omdat ik slordige fouten maakte. Maar ik kon niet zomaar weg, en ik kon al helemaal niet blowen. Ik was toch gestopt?

Precies, deze 2 tegenstelling maakte het zo'n klotedag. Ik was klaar met werken, en kwam thuis. Ma eten gekookt, gezellig gepraat, daarna ff een sigaretje gerookt voor de buis. Op dat moment geen enkele trek ervaren. Maar toen ik boven kwam was hij er alweer. Ik werd er woedend van. Echt laaiend. Ik kwam de week wonder boven wonder door zonder te gebruiken."



Week 2 en 3:
"Ik voelde me steeds beter. Ik kon weer met mijn vrienden chillen zonder te blowen. Wat kon ik die films toch goed begrijpen. Ik had weer meer zin in dingen ondernemen, ik plande meer, ik kon weer oprecht lachen, in plaats van een kunstmatig opgewekte lachkick hebben.

Op sommige momenten kreeg ik trek. Veel minder als hiervoor, maar hij was er nog wel. Gelukkig wist ik bij mezelf dat ik goed op weg was. Ik was immers een week gestopt, en dat was me eerder niet gelukt. Ik was zo trots op mezelf. Weer dat gevoel van ik kan de hele wereld aan."



Week 4:
"Hier ging het fout. Ik voelde me echt beter. Er waren zoveel voordelen, ze zijn niet eens op 2 handen te tellen. Zo snel al. Maar toch voelde ik een leegte. Hoe was het ook al weer om stoned te zijn? Ik kon het me niet eens meer voorstellen. Waarom was dat zo'n lekker gevoel? Mijn leven was redelijk op orde. Ik deed het goed op school, had geen geldzorgen, had weinig vrienden maar ik was socialer en zelfverzekerder geworden. Ik had zoveel meer levenslust gekregen.

Maar de trek was er nog steeds, en ik ben me er niet van bewust geweest. Ik ging naar de coffeeshop om een jointje te halen. Na zo'n lange tijd stoppen ( voor mijn doen dan) kon ik toch makkelijk stoppen? Wat maakte eentje dan nog uit? En voordat ik er erg in had, blowde ik weer elke dag. Mijn oude patroon was weer tot leven gekomen. En het kon me ineens niet meer zoveel schelen. Waarom nu stoppen? Dat doe ik later wel zei ik."




En nu, ongeveer een maand of misschien 2 maanden later gebruik ik weer elke dag. Het punt is dat je bij trek nou juist niet moet proberen te forceren, maar het ook niet moet weglachen. Je moet het accepteren. Accepteer dat het er is. Accepteer dat je fouten maakte, maar dat je ervan bewust bent dat het ook anders kan.

Succes aan alle stoppers. Wou dit ff kwijt :wink:
m
mandragoraLid
01-01-2024, 00:00
#17
Klaar en duidelijk omschreven, klinkt zéér herkennend.
Dit heb ik altijd met vakanties daar blow ik ook niet en dan spreek ik af van wanneer ik terug thuis ben alleen in het weekend te blowen, tot ik weer een trek heb genomen daarna is alles weer om zeep helaas.

In vakantiesfeer is het makkelijk te laten in verhouding met het dagdagelijkse leven...raar maar waar.

grts
S
StroopwafelLid
01-01-2024, 00:00
#18
Idd, lastig voor te stellen tot je het zelf meemaakt he. Je bent er zo van overtuigd dat het onmogelijk is om na een trekje weer verslaafd te raken.

Helaas is het principe van een drugsverslaving altijd hetzelfde, in elk opzicht:
'Meer en meer, en niet minder en minder'.

Afbouwen = totale onzin. Als dat wel lukt, ben je nooit echt verslaafd geweest. Verslaafde moeten stoppen. Alleen gebruikers kunnen minderen. Het is zo, en het zal altijd zo blijven.

We krijgen van onze lieve heer niet eindeloos kansen. Is je kans, of je kansen, verspild,en ben je verslaafd, dan is dat pech hebben. Maar het is een onomkeerbaar principe verslaafd = verslaafd.

(begrijp me niet verkeerd, ben niet gelovig, maar vond em wel passen)
m
mandragoraLid
01-01-2024, 00:00
#19
Heb het nou toch al tijdje klaar gekregen om af te bouwen, heb mezelf de regel opgelegd om niet meer in de dag te blowen, nou blow ik alleen nog 's nachts een miezerig jointje dus 1klein jointje/dag.

Al is dit nog steeds dagelijks gebruik....
S
StroopwafelLid
01-01-2024, 00:00
#20
Het is absoluut niet mijn bedoeling om je te ontmoedigen, laat dat ff duidelijk zijn :)
Ik persoonlijk denk gewoon heel sterk dat een verslaafde die gaat minderen, zichzelf aan het kwellen is. Wat stel jezelf nou de vraag: 'Hoelang ga ik minderen?'

Zoals ik lees ben je erachter dat je verslaafd bent. Je kwam dus waarschijnlijk op een punt dat je dacht: 'Ok, mandragora, je blowt te veel. Tijd om te stoppen'. Je zal misschien gemerkt hebben dat bepaalde problemen overduidelijk zijn veroorzaakt door het blowen. Waarom zou je stoppen als je geen problemen hebt?

Maarja ff samengevat dus wat ik bedoel:
Ga bij jezelf na wat je nou precies wilt. Kan ik uberhaupt minderen, of moet ik helemaal stoppen? Hoe zorg ik ervoor dat ik het minderen ga volhouden? En, het allerbelangrijkste: hoe creeer ik driehonderd procent veiligheid? 100 procent veiligheid is niet genoeg geloof me...

Succes man, als jij kan minderen en het vol kan houden ben ik toch goddomme jaloers op jou, wil je niet weten :P Ik kan het niet

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
123456...10
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."