Precies, ik vind nog steeds dat het de schuld van 'de rest' is. Dit is blijkbaar normaal. Ik wil zo graag iemand wat aandoen, of veel mensen iets aandoen, maar zo ben ik niet en dan schrik ik van mezelf.
Ik had nooit gedacht dat het mogelijk was om psychisch zo te veranderen. Om zo'n totale verandering mee te maken dat je bang wordt van jezelf. Dat je gaat nadenken en niet één reden op kan noemen wat voor jou het leven waard maakt. Maar die zijn er zeker wel, ze zitten achter in me hoofd, maar ik kom er niet bij...
Ik begrijp wat je bedoelt. Maar bedenk wel, of het nog maar de vraag is of
jij echt psychisch veranderd bent. Ik denk, dat je nog steeds bent wie je was. De staat waar je nu in verkeerd, is zo anders, dat het lijkt alsof je als persoon fundamenteel veranderd bent. Dit is een heel beanstigende gedachte, het lijkt alsof je iets hebt stukgemaakt wat je nooit meer terug kunt halen. Maar zo radicaal hoeft het echt niet te zijn; alleen de omstandigheden zijn fundamenteel anders, niet je persoonlijkheid. Je bent nog steeds jezelf, maar je waarneming is verstoord door de wiet en de levensstijl (of non-levenstijl) die erbij komt kijken.
Je zult merken, althans ik heb gemerkt, dat wanneer je je ontworsteld van een periode die draait om drugs, JIJ terugkomt. Je bent er nog steeds, geloof me
![:)]()
de
true you je alleen verdrukt. Niet veranderd. Hij zal terugkeren. Dit is een heel fijne gedachte, maar je begrijpt, dat er werk aan de winkel is.
Voor nu zou ik op alle fronten
rustig aan doen. Ik denk ook dat het verstandig is, om je nu niet al te druk te maken over je verslaving. frustreer jezelf even zo min mogelijk. Maar probeer die afspraak wel te maken
![:)]()
Als je trek hebt in een joint, rook dan eens wat (afghaanse) hasj ipv haze of andere nederwiet. Hasj is minder belastend voor de geest, in vergeljiking met wiet.