Een cannabisverslaving niet onderschatten moet ik u zeggen en lees mijn verhaal eens.
Een weedverslaving kan enorm drastisch zijn dat kan ik u bevestigen en vroeger gebruikte ik enorme hoeveelheden alcohol, xtc en tussendoor wat cocaïne en af en toe paddestoelen.
Ik zoop lieters bier,martini,wiskey en smoorde daarop in combinatie met pillen vantijd.
Weed was een vaste standaard,dagelijks een jointje of tien in de week en in het weekend raakte ik de tel kwijt,het was als cigaretten.
Ik was ne scheeve zoals ze bij ons zeggen,nen junk is de algemene term.
Op een dag slikte ik mijn laatste bol door op pukkelpop 7 of 8 jaar geleden en zweerde de drugs af.
Slapeloos was ik maar ik vocht ertegen,bleef dagenlang wakker tot ik terug een slaapritme vond.
Maar dat was niet meer hetzelfde, ik kon precies niet meer diep slapen als vroeger,ik had altijd te losse slaap en was dus constant moe.Een glaasje wiskey voor het slapen hielp niet, een fles ook niet want dan werd ik vroeger wakker en moest ik zat naar het werk en was nog steeds moe.
Drie maanden gingen voorbij maar de drang bleef onverbiddelijk en ik zever niet de drang was niet te harden en niet naar alcohol of coke of xtc,neen naar weed,raar maar waar.
Dat was het enige waar ik craving naar had en serieus,3 slapeloze vermoeiende depresieve maanden.Ik reed naar holland en kocht me 5 gram.Een jointje en de symptomen waren weg.
Ik smoorde zuinig,alleen 's avonds en toen ze op was opnieuw proberen zonder.Zelfde lieke,slapeloos,moedeloos,depresief,impulsief,verward.plus minus drie maanden en ik reed naar Holland.
Zelfde lieke, dat ging jaren door en 2.5 jaar geleden kwam het tot een climax,ik was opnieuw een aantal weken aan het smoren en ik storte emontioneel in,ik ging naar de dokter en zei dat ik slaappillen moest hebben,niet de eerste keer dat ze mij dat gaven in een poging af te kicken maar vorige keer had ik een doos lorazepam en als die opwas heb terug een maand of 3 niet gesmoord.
Nu gaven ze me alprazolam,ik stopte met weed en pakte alprazolam om te slapen,ik storte in en wilde dood om van die emotionele wirwar af te geraken, het was niet meer te harden ik wilde gewoon kapot.
Black out en ik werd wakker in een ziekenhuis,doorverwezen naar een gesloten afdeling maar ik was zo impulsief en onstabiel dat ik wegrende dat ik zelf niet meer binnenmocht erna,uiteindelijk ontwenning gaan volgen en er waren in heel die groep maar 2 weedverslaafden,al de rest alcohol en medicijnen. Cocaine en andere HD was een andere afdeling en ik ben ervan overtuigd dat psychiaters nog maar weinig afweten van echte cannabisverslaving en dit zoals u zwaar onderschatten.
Ik werd opnieuw doorverwezen naar een gesloten afdeling maar ik moest daar een jaar op wachten en ik kon dat ook niet meer betalen,ik woon alleen ziet ge,in sociaal isolement buiten mijn werk dan.
Ik moet elke avond seroquel pakken om te kunnen slapen en dat verhinderd ook de depressie en de craving voor 90 %.Zo boer ik nu voort maar in ben nu 30 en dus al 15 jaar continue verslaafd aan cannabis.
Ik heb er maar weinigen geweten die hetzelfde voor hebben zelf in die ontwenningskliniek waren we maar met 2 dus de kans dat je eraan verslaafd geraakt is wellicht klein maar en dat is niet alleen tegen u maar tegen iedereen hier en knoopt het in ulle horen:
Weedverslaving daar geraakt ge nooit van uw leven nog vanaf.
En beginnen melken dat alcohol hardnekkiger is dan moet ge maar is uitleggen waarom ik niet aan den alcool of de coke hang.
Heel simpel omdat ik verslavingsgevoelig was voor weed en niet voor coke of alcohol maar voor weed en voor ge nog is zegt van ik wil wisselen moet ge maar is aan mij en de threadstarter denken,of zout ge ook graag dagen achtereen niet kunnen slapen en zo verward en impulsief zijn dat ge zelfmoordneigingen krijgt met een blackout tot gevolg dat ge 24 uur later wakker wordt in de psychiatrie met een toegenaaid gat in uwe kop waar ge niks van weet,
Denkt ge dat dat plezant is,een plezierreisje.
Denkt dan maar rap iets anders.
Ik vrees voor de threadstarter dat hij ook maar beter oppast en zijn verslaving niet onderschat want het kan goed zijn dat ge binnen tien jaar nog zit te craven.
Ik raad u aan om therapie te volgen,een opname en daar niet te vertrekken tot het over is of in de hand met medicatie gelijk bij mij maar ge sprak over valium,daar zou ik afblijven want dat werkt na een tijd toch niet meer en is ook verslavend.(lichamelijk en geestelijk)
Erick zei:
Nou Nou, ik vind het nogal wat, stoppen met blowen is voor mij net zoiets als stoppen met een boterham met kaas in de morgen. Maar ik kan begrijpen dat je het er moeilijk mee hebt. Maar kom op cheer up, om hiervoor een eind aan je leven te maken...gaat wel erg ver. Je zit vol zelfmedelijden, ga er eens uit doe leuke dingen. Ik wou dat dat mijn enige probleem was,
Ik zit namelijk al twee weken op de afkick van suboxone, dat is een heel ander verhaal. Ik heb lichamelijk wel veel klachten nog steeds. Ik ga morgen naar de huisarts of dat ik eens niet goed nagekeken kan worden. Mijn verslavingsarts begrijpt er niets van, en zegt dat de ommekeer allang had moeten komen. Maar het lijkt bij mij wel of het elke dag erger word.
Maar toch begrijp ik je wel hoor, en wens je veel sterkte. Maar ik leef niet meer enz, kan ik hierbij niet plaatsen. Kick maar eens af van Meet of Suboxone, ik weet het is appels met peren vergelijken. Maar ik wou dat jou probleem THC het mijne was.
Dat ik nu zo reageer komt door mezelf hoor, begrijp me niet verkeerd, ik kan me best voorstellen dat je het er moeilijk mee hebt. Maar ik heb het psychisch en daarbij zwaar lichamelijk, heftige spier en hoofdpijn, voel me leeg, ben ondertussen weer 6 kilo in 2 weken afgevallen. Tijdens mijn methadon afkick ook al 14 dus dat is al 20. Kom op wees een vent en zoek een goed paar vrienden. Ik wens je veel sterkte. Niet bij de pakken neer gaan zitten, jij kunt tenminste nog iets, ik verrek van de pijn en ben op, nergens geen zin in enz.
Maar nogmaals ik vergelijk appels met peren, veel sterkte,
Erick