Mijn Wiet Verslaving

Dankjewel voor de tips. Ik zit inderdaad heel diep in de put, althans zo voelt het.

Wat betreft het feit dat ik zei 'ik heb niks meer', ik snap wat je zegt. Je moet je voorstellen dat ik 0 vrienden heb, mijn zelfvertrouwen COMPLEET naar de maan is, en ik een grote dagelijkse routine heb zonder enige vorm van afleiding. Alles is hetzelfde, altijd. Ik keer in mezelf, ik word een beetje mensenschuw zegmaar. Ik had nog een vriend, die ook blowde, maar als ik voorstel om een keertje niet te blowen en een nuchtere chillavond te houden, wordt dit direct door hem afgeblazen. Ik heb gewoon 0 sociale contacten.

Het feit dat ik zo in mezelf gekeerd ben maakt het lastig om de eerste stap te maken. Ik weet ook wel dat afleiding, hobby's zoeken, wandelingen maken, bezig zijn etc allemaal helpen, maar die eerste stap lijkt zo onmogelijk ver weg...

Ik ben de laatste tijd ook zo ontzettend onverschillig geworden. Niets intresseert me meer. Ik stel alles uit, en lach het weg. Het komt wel goed denk ik. Ik moet eens een groot plan maken, over alles nadenken, 300 procent veiligheid kunnen creeeren, en de definitieve stopdatum pakken.

Het feit dat ik zo in mezelf gekeerd ben maakt het lastig om de eerste stap te maken. Ik weet ook wel dat afleiding, hobby's zoeken, wandelingen maken, bezig zijn etc allemaal helpen, maar die eerste stap lijkt zo onmogelijk ver weg...

Klik om te vergroten...

Je mag niet nadenken over die stap, je moet het gewoon doen doen doen.
Eindeloos gaan nadenken of je nou toch al dan niet gaat wandelen werkt niet, tegen die tijd heb je allang je jas aangedaan en ben je al op pad, daar is het toch geen probleem als je wat in jezelf gekeerd bent je komt er haast toch niemand tegen.
Gewoon niet nadenken, doe iets onverwachts..., stap de trein op of in je auto en ga een dagje naar de ardennen of weet ik veel waar.

Al lijkt het voor je eraan begint niet leuk, ik verzeker je eenmaal je weg bent word het leuk.
Probeer die routine te doorbreken door zulke acties.

Ben je een dierenliefhebber? Probeer te praten met je ouders om een hondje aan te schaffen...kan je die gelijk meenemen op pad. Al is het wel een verkeerde reden om een hond aan te schaffen om je depressie te verhelpen, maar als je een hart voor honden hebt kan dat beest je helpen die sleur/routine te doorbreken...en kan jij je volle aandacht op je hond richten.
Al ga je dan niet voor jezelf wandelen dan zal je't voor je hond doen.

grts

Ik probeer wat ik kan. Hond is geen optie, om verschillende redenen. Achja, ik moet dit zelf doen. Het is zo pijnlijk als je erachterkomt wat een plantje met je geest kan doen, hoe het je levenslust totaal kan vernietigen.

Wat wou ik graag n kat zijn :P Die heeft niet eens weet wat voor een ellende zich bij ons voordoet.
Hongersnood, oorlog, verdriet, verslavingen etc.

vervelend man om te horen dat het niet lekker gaat. Ik weet dat het moeilijk is om de eerste stappen richting verbetering te zetten, omdat je dan pas echt voelt wat voor invloed cannabis op je leven heeft.

Maar zoals ik je al heb bericht, mij heeft het mediteren ongelooflijk geholpen. Het is de eerste stap naar een soort rust, veiligheid. Je kunt het altijd doen, waar je ook woont.

1. Probeer eens, als je nuchter bent, op de grond te gaan liggen (niet op bed). Ga liggen met je armen naast je, en ontspan je. Concentreer je op je ademhaling, of de lucht die bij elke ademhaling door je neusgaten stroomt. Probeer enkel hier op te letten.

2. Na een tijdje concentratie mag je toegeven aan gedachten, maar laat ze je niet beklemmen. Probeer te drijven op de zee aan gedachten, jij bent de toeschouwer, je kijkt hoe alle gedachten voorbij komen zonder ze te beoordelen. Probeer nare gedachten niet weg te duwen, maar accepteer ze als natuurlijke processen en aanschouw ze.

Dit kan echt ontzettend helpen, ik ben zo blij dat ik dit ontdekt heb! geeft het ook een kans

succes!

Idd zoals hierboven vermeld is meditatie ook wel een goeie, maak er zelf ook gebruik van.
Je bent nog maar 18, je leven gaat zich nog ontplooien voor je..., komt helemaal goed.
Je ziet zelf ook in vanwaar die problemen komen en je zoekt een oplossing, dus de eerste stap is al gezet.

Mocht je het moeilijk hebben of het even niet meer zien zitten, me pm staat altijd open voor je!

Positivisme, mandragora

Ik denk dat dat het beste is ja, het 'van me af zetten'. Ik heb er wel van geleerd, niet alleen het feit dat dit soort rare fratsen meestal fout uitpakken, maar ook heb ik geleerd over mezelf. Ik ben veranderd door de wiet. Dit moet ophouden.

Maar dat je ook daadwerkelijk beelden in je hoofd krijgt, die een soort lucide achtige droom lijken, waar je om de 10 minuten van wakker schikt? En paarse vlekken voor je ogen? Wist niet dat dit kon. Wist ook niet dat dit zo angstaanjagend en pijnlijk kan zijn.

het gaat weer helemaal de foute kant op. Krijg weer die haat gevoelens, kwil er zo snel mogelijk vanaf. Heb me therapeut opgebeld om n afspraak te maken. Tijd om de lei weer schoon te vegen, en op te biechten. Ik moet er snel bij zijn, dan is het nog niet te laat.

Hopelijk kan je snel op consultatie....
Blijf aub van die wiet, hasj, hasjboter af; je hebt de vorige keer gezien dat je'r nog slechter uitkomt dan dat je gewoon niets neemt.

Maar dat moet ik je niet meer vertellen denk ik

Ga eens met die maat van je praten, denk dat het je goed zal doen...

grts

Die maat van mij is geweldig, hij helpt mij echt. ik belde em net omdat ik ff in de shit zat zegmaar, en hij hielp me door me craving heen. Fantastisch toch, dat er toch zulke vrienden bestaan? Hij is nou ook gestopt, heeft het licht eindelijk gezien.

Nu ik nog. Het is hier nog zó donker...

Hoe gaat het inmiddels met je?
Al een lange tijd niets meer van je gehoord...

Hopelijk gaat het je goed!

grts

I don't know... Wat kan ik zeggen he, t gaat weer fucked-up maar ik werk eraan. Wist je nog, dat ik zo zelfverzekerd was, toen op messenger? Zo zie je maar weer hoe het kan lopen.

De strijd is nog niet gewonnen, maar de vijand wordt zwakker en zwakker. Ik ga een plan maken om gelijk roken mee te pakken. Denk eerlijk gezegd dat daar de valkuil zat.

Dus je hebt inmiddels al weer geblowt dan, of begrijp ik het verkeerd?

Dat zelfvertrouwen komt wel weer terug naarmate je verder in je proces zit en dan kan je die 'vijand' helemaal met de grond gelijk maken.

Sterkte!

Ik heb inderdaad weer geblowd. Ik heb om precies te zijn 2 keer, en net geblowd. Voordat ik het bericht postte. Ik weet niet of het de thc is die praat, maar het lijkt opeens zo logisch dat het leven wat ik nu heb, en verkankerd vind, niet beter wordt met het blowen. Het is zo simpel. Wil je weer genieten van het leven, stop met de drugs. Ze zijn de oorzaak. Ik heb net mijn wiet weggegooid (ik ben eerlijk) En mijn pakje shag geef ik straks aan me moeder. Het moet eens afgelopen zijn. Waarom keek ik altijd jaloers naar andere niet-gebruikers? Precies ja, ze gebruikten niet. Zolang ik weet dat ik verslaafd ben, zal ik nooit kunnen ontspannen.

Het moet eens afgelopen zijn. Dit is krankzinnig, k stop met allebei tegelijk!

Ik voel al een aantal dagen een kloppende ader bij me slaap. Kan niet goed zijn lijkt me. Ben ook nog verkouden, wat maar niet over wilt gaan. Denk dat als ik stop ik weer gezonder en fitter kan worden.

Things got bad. Real Baaaaaad. Ben weer zo goed als terug bij af, en me therapeut is nog steeds ziek. Balen man, echt. Het ergste is dat ik lieg tegen me beste vriend... Tijd voor de waarheid, morgen, tijdens het chillen ga ik opbiechten.

Ik snap waarom dit moeilijk is om voorgoed op te geven. Wat voel ik nu precies? Ik kan nooit precies beschrijven. Daarom krijg ik ook altijd stop-gedachtes tijdens de space, maar nooit erna. Dan vergeet ik wat het was en lijkt het plotseling allemaal niet zo'n probleem meer. Pas als ik stoned ben krijg ik die onbeschrijfelijke intellectuele roes. Ik kan het niet uitleggen, maar ik zie alles zo duidelijk.

Het rare is dat ik tijdens het nuchter zijn een veel reeler beeld heb van alles meekrijg

(ik schreef gewoon 2 keer achter mekaar 'alles meekrijg' tijdens het schrijven. Dat doet die shit dus met mijn brein)

Klik om te vergroten...

Maargoed, ik bedoel dus ik krijg alles veel echter binnen. Als ik stoned ben, hoef ik niet overal tegelijk evenveel aandacht aan te geven. Mijn brein filtert als het ware de invloeden van buitenaf, en zorgt dat ze allemaal precies gelijk en niet te hard binnenkomen. Ik, als add-patient (haha) zie het normale leven als een kermis. Overal geluid, bewegingen, intressante dingetjes, geklaag en gezeur noem maar op. Dan wil zo'n blow nog wel eens helpen ontspannen. Helpen normaal te voelen.

En toch voel ik me gelukkiger als ik niet blow. Ik heb ontdekt dat ik toen ik die periodes gestopt was, veel helderder en gelukkiger overkwam bij anderen. Dat hebben ze me zelfs verteld. Ze wisten dan niet dat het met blowen te maken had. Ik zei 'ah ja ik was beetje down laatste tijd, is weer goed nu'.

Waarom kan ik deze troep niet opgeven, als ik weet, en zelf heb ervaren, dat niet-blowen veel lekkerder is? Waarom schreeuwt mijn lijf om thc na de eerste week? Ik vind het echt moeilijk te begrijpen. Stoppen is easy as pie, gestopt blijven is het echte werk.

Zo. Ik lees het morgen wel. Ik ben zwaar flisofisch aan het denken, haha :P Tijd om het anti thc leger op te trommelen in me lijf (ik ga me schamen voor deze post morgen)

Things got bad. Real Baaaaaad. Ben weer zo goed als terug bij af, en me therapeut is nog steeds ziek. Balen man, echt. Het ergste is dat ik lieg tegen me beste vriend... Tijd voor de waarheid, morgen, tijdens het chillen ga ik opbiechten.

Klik om te vergroten...

Idd dat liegen is nergens goed voor zeker niet tegen je beste vriend, je beliegt uiteindelijk alleen jezelf.

Daarom krijg ik ook altijd stop-gedachtes tijdens de space, maar nooit erna

Klik om te vergroten...

Hahahha klinkt bekend, als ik snachts me joint heb gerookt gebeurd dat ook soms.
Ik denk aan stoppen dan omdat ik juist voldaan stoned ben en de hunkering weg is, dan lijkt het zo makkelijk.

Verder hoef jij je helemaal niet te schamen voor deze post hoor

grts!!

Thanks man, je helpt me goed. Gister heb ik alles verteld aan die vriend, van het terugvallen, en shit gedachtes enzo, en hij nam 't goed op. Hij noemde me niet zwak, zoals ik verwacht had, maar zei he gast, het maakt niet zoveel uit, je leert ervan. En toen die 3 uur tijdens het chillen nergens last van gehad. Was eindelijk eens écht gezellig zegmaar. Zonder kunstmatig ingeademd geluk.

Me wiet is weggegooid, de kamer is weer netjes en opgeruimd, me medicijnen zijn weer op voorraad, en ik ga er weer tegenaan!

Ik ben weer zoveel dingen aant uitstellen, school werk administratie alles, dus ik moet ingrijpen voor het weer fout gaat zoals vorige *kuch* honderden keren

Vandaag heb ik ruzie gehad met een collega op werk. Ik was zo woest, van alles, en zag gewoon een blinde vlek. Wou hem echt doodmaken op het moment. Gelukkig is het van vechten niet gekomen, maar toch... het was eng. Ik voelde alles opborrelen en kon me nog net beheersen. Ik dacht bij mezelf, ja tis toch oneerlijk dat ik me zo voel, waarom mag hij zich dan wel goed voelen? Ik wou hem laten voelen hoe het voor mij was, het kon me niet echt meer schelen, hij moest lijden, net als ik nu doe.

Net schold een jongen me op facebook uit. Er gingen gedachtes door me hoofd van ja ik weet waar hij woont, waarom niet? Kan ff langsgaan?

Ik heb echt dringend me psycholoog nodig, maar ze is nog steeds ziek. Stel dat ik echt iemand wat aan doe? Ik word serieus bang van mezelf. Wie ben ik en wat heb ik met l123R gedaan?!

Misschien lijkt een gevechtsport (boksen/judo/karate....) je wel wat? Denk dat het een goede manier is om je kwaadheid te leren kanaliseren en om je ff helemaal uit te leven...
Het is niet anderen hun schuld dat jij je zo voelt dus moet je niet knorrig gaan doen tegen mensen die er helemaal niets aan kunnen doen.

Waarom scheld er iemand jou uit op facebook? Geef daar toch geen aandacht aan, lekker ontvrienden en klaar toch?

Hou je meer vast aan de mensen die je wel dierbaar zijn zoals die maat van je of je ouders etc...

grts

Ik heb net een gesprek gehad met de psycholoog, ga mrogen bellen met de huisarts om eens ff wat structuur en duidelijkheid te krijgen. Heb alles opgebiecht. En ik moest janken...

Why me?

Heel dapper hoe je nog steeds vecht tegen de verslaving, denk daaraan. Misschien ben je nu
alweer begonnen, maar de wil om te stoppen is er nog steeds. Dat opzich is al geweldig, ookal voelt het misschien niet zo, omdat je dan pas merkt hoe zwaar het is.

maar nogmaals, geef meditatie een kans. Mandragora kan dat wel be-amen denk ik. Als je niet stoned bent, ga liggen op de grond. sluit je ogen, en laat je meevoeren door de stroom aan gedachten. Het kan eng zijn, confronterend. maar probeer te blijven 'drijven' op de wir-war aan gedachten en gevoelens. aanschouw ze.

probeer het een paar keer, alsjeblieft! wie weet hoeveel het kan helpen.