Mijn Wiet Verslaving

Zojuist iets heel raars meegemaakt. Het begon allemaal gisteravond, voelde een hartsteek, een hele erge, en ik als hypochonder dacht meteen: dit is het dan. Was natuurlijk niks, maar het besef dat het leven plotseling op kon houden gaf me zo'n enorme openbaring. Ik wilde dit neit meer. Ik heb alles weggeflikkerd wat ik had, ben in bed gaan liggen en gejankt ongeveer 10 minuten lang.

Volgende dag alles prima, pijn in de borst was er nog wel. Maar ik weet niet wat het is, maar het lijkt alsof... ik droom. Ik heb totaal geen tijdsbesef meer, niks intresseert me meer, ik loop met ideeen rond om op iedereen wraak te nemen, ook al ken ik ze of niet. Ik voel geen verbondenheid met mensen meer. Het lijkt alsof ik de controle over mezelf verloren ben.

Help me, please Wat zou dit kunnen zijn? Ik voel gewoon niet meer dat ik leef

PS: Dokter was in gesprek, op werk wou k nog n keer bellen, maar vond het wel meevallen uiteindelijk en toch maar niet gedaan. Hoorde van collega's dat ik me aanstelde. Dat het allemaal maar een paniekaanval was. Ze zullen het nog wel zien....

Klik om te vergroten...

Hee, ik zal proberen je te helpen.

je hebt vannacht een soort paniekaanval hebt gehad, gevolgd door een paar indringende gedachten, die je nog niet eerder hebt gehad. Ik begrijp dat dit best indrukwekkend was, dat van afgelopen nacht? Zoiets kan, vooral als je onder invloed bent van drugs, je hersenen triggeren om dingen weg te duwen om zichzelf te beschermen. Dit is in het kort de/een oorzaak van derealistatie. Het lijkt alsof je niet echt leeft, omdat je brein een trauma probeert weg te stoppen. Dit 'trauma' (neem het niet te letterlijk) is waarschijnlijk die ervaring van afgelopen nacht, maar de kans bestaat dat die ervaring 'de druppel was die de emmer deed overlopen'. Alle frustraties die je hebt, stroomden over en dan kan zo overweldigend zijn voor je brein, dat deze zich even afsluit.

Ik denk dat er zoiets gebeurt is. Ik ben geen arts, ik kan het niet met zekerheid zeggen.
Belangrijk nu is; raak niet in paniek, accepteer hoe je je voelt op dit moment. Dat is het beste wat je kunt doen. Vecht niet tegen je gevoelens, hoe vreemd deze ook mogen voelen. wacht af...

verder denk ik dat je aan moet dringen op een doktersafspraak, moet vertellen wat er is gebeurt, en vraag of de dokter je door wil verwijzen naar een psychiater. Een psycholoog kan ook, maar psychologen missen bepaalde kennis als het gaat om drugs en medicijnen.

succes! als je vragen hebt, schroom niet om ze te stellen aan ons.

Thanks man voor je snelle reactie, had ik echt nodig.

Hm, misschien heb je gelijk. Ik ga een mail sturen naar mijn psycholoog, want het is nu echt afgelopen met excuusjes, en smoesjes, en gelieg en al die blinde woede. Ik voel zoveel woede in me, dat ik serieus bang ben dat ik iemand iets aan doe. Op me werk ook, elk klein stukje commentaar gaf me een soort blinde vlek, die ik gelukkig wel kon bedwingen, maar er was iets dat zei: 'Het is payback time'.

Zo ben ik helemaal niet. Ik ben een rustige, introverte, aardige en sociale jongen. Ik zou nooit iemand kwaad willen doen. Deze gedachtes maken me ontzettend angstig.

Thanks man voor je snelle reactie, had ik echt nodig.

Hm, misschien heb je gelijk. Ik ga een mail sturen naar mijn psycholoog, want het is nu echt afgelopen met excuusjes, en smoesjes, en gelieg en al die blinde woede. Ik voel zoveel woede in me, dat ik serieus bang ben dat ik iemand iets aan doe. Op me werk ook, elk klein stukje commentaar gaf me een soort blinde vlek, die ik gelukkig wel kon bedwingen, maar er was iets dat zei: 'Het is payback time'.

Zo ben ik helemaal niet. Ik ben een rustige, introverte, aardige en sociale jongen. Ik zou nooit iemand kwaad willen doen. Deze gedachtes maken me ontzettend angstig.

Klik om te vergroten...

no problem

Ik begrijp heel goed dat je geschrokken bent, ik ken zulke gevoelens ook van een poosje geleden, toen ik regelmatig onder invloed van amfetamine was. Dan kwam er een soort woede op, die ik haast niet kon bedwingen. Terwijl ik zeker geen agressief persoon ben. Die tijden liggen achter me, en ik ben gaan inzien, dat die woede voortkwam uit het gegeven dat de kloof tussen de wereld en mijn persoon steeds groter werd. Dit zorgd voor frustratie, misverstanden...en wraakgevoelens omdat het voor je gevoel lijkt alsof de wereld de oorzaak van alle ellende is.

Zie je, dat die woede helemaal niet onlogisch is? Je bent niet gek, het is het gevolg van de afstand tussen jou en de mensen om je heen. Geen wonder, dat je boos bent. Daar mag je ook best aan toegeven, zolang je het voor jezelf houdt. De woede is een onderdeel van de afhankelijkheid van wiet (of speed, coke, het maakt niet uit). Je bent niet gek, je bent nog steeds jezelf.

Precies, ik vind nog steeds dat het de schuld van 'de rest' is. Dit is blijkbaar normaal. Ik wil zo graag iemand wat aandoen, of veel mensen iets aandoen, maar zo ben ik niet en dan schrik ik van mezelf.

Ik had nooit gedacht dat het mogelijk was om psychisch zo te veranderen. Om zo'n totale verandering mee te maken dat je bang wordt van jezelf. Dat je gaat nadenken en niet één reden op kan noemen wat voor jou het leven waard maakt. Maar die zijn er zeker wel, ze zitten achter in me hoofd, maar ik kom er niet bij...

Precies, ik vind nog steeds dat het de schuld van 'de rest' is. Dit is blijkbaar normaal. Ik wil zo graag iemand wat aandoen, of veel mensen iets aandoen, maar zo ben ik niet en dan schrik ik van mezelf.

Ik had nooit gedacht dat het mogelijk was om psychisch zo te veranderen. Om zo'n totale verandering mee te maken dat je bang wordt van jezelf. Dat je gaat nadenken en niet één reden op kan noemen wat voor jou het leven waard maakt. Maar die zijn er zeker wel, ze zitten achter in me hoofd, maar ik kom er niet bij...

Klik om te vergroten...

Ik begrijp wat je bedoelt. Maar bedenk wel, of het nog maar de vraag is of jij echt psychisch veranderd bent. Ik denk, dat je nog steeds bent wie je was. De staat waar je nu in verkeerd, is zo anders, dat het lijkt alsof je als persoon fundamenteel veranderd bent. Dit is een heel beanstigende gedachte, het lijkt alsof je iets hebt stukgemaakt wat je nooit meer terug kunt halen. Maar zo radicaal hoeft het echt niet te zijn; alleen de omstandigheden zijn fundamenteel anders, niet je persoonlijkheid. Je bent nog steeds jezelf, maar je waarneming is verstoord door de wiet en de levensstijl (of non-levenstijl) die erbij komt kijken.

Je zult merken, althans ik heb gemerkt, dat wanneer je je ontworsteld van een periode die draait om drugs, JIJ terugkomt. Je bent er nog steeds, geloof me de true you je alleen verdrukt. Niet veranderd. Hij zal terugkeren. Dit is een heel fijne gedachte, maar je begrijpt, dat er werk aan de winkel is.

Voor nu zou ik op alle fronten rustig aan doen. Ik denk ook dat het verstandig is, om je nu niet al te druk te maken over je verslaving. frustreer jezelf even zo min mogelijk. Maar probeer die afspraak wel te maken

Als je trek hebt in een joint, rook dan eens wat (afghaanse) hasj ipv haze of andere nederwiet. Hasj is minder belastend voor de geest, in vergeljiking met wiet.

Ik heb mezelf letterlijk zien vermageren, en lichamelijk ben ik nogal achteruit gegaan. Ik heb zoveel avonden geblowd gewoon... Dan liep ik zachtjes naar beneden, om me ma niet te wekken, en keek ik in de spiegel. Klootzak, zei ik tegen mezelf, wat the fuck ben je aan het doen? Ik ging in alles achteruit. School ging slecht, gezondheid ging slecht, drie beste vrienden laten vallen, het ging allemaal bergafwaarts met me.

Heb talloze avonden knetterstoned een tosti gemaakt waar me moeder bij zat. Niks over gehoord, maar ik denk dat ze het wel doorhad.

Door mijn sterk ontwikkelde leugentechnieken heb ik dit allemaal verborgen weten te houden voor de rest van de wereld. Niemand had het door, alleen mijn enigste blowmaatje.

Heb zelf talloze openbaringen gehad tijdens het blowen. Dan bedoel ik dus echt zo in en in bad gaan dat je weet: 'Het is afgelopen!' En toch ging ik door. Tot ik erachter kwam dat ik geen vrienden meer had. Het waren allemaal blowmaatjes. Maar die had ik immers niet nodig. Ik had de beste vriend die iemand zich kon wensen: 'Wiet'.

Ben zelf heel veel gepest op scholen. Ik ben van mezelf geen 'mooiboy', maar alleen al het feit dat ik me niet eens meer verzorgde (Ik douchte 's ochtends, that's is) zorgde ervoor dat ik nooit 'echt' kon meedraaien met de wereld. Ik raakte afgezonderd van alles. Mensen die mij tegenkwamen hadden geen idee. Ik wist alleen wat er gebeurde. Mijn leven had twee grote regels:

1. De grootste en belangrijkste regel was dat niemand, maar dan ook niemand er ooit achter mocht komen wat er aan de hand was. Alle vragen die hier een eerlijk en oprecht antwoord op konden krijgen werden gemanipuleerd en verdraaid. Het was niet mijn schuld, dacht ik dan.

2. Zo veel, en zo vaak mogelijk blowen. Omdat blowen voor mij mijn grootste activiteit was met het meeste plezier wilde ik eigenlijk niks anders meer.

En nu nog steeds draai ik niet mee met de normale wereld. Ik word ontweken, mensen hebben een afgunst voor me, en proberen in mijn bijzijn geen vragen te stellen, of uberhaupt enig contact te maken. Ik hoor er nooit helemaal bij, ik mag altijd NET NIET MEEDOEN.

Zelf voordat ik blowde was ik altijd het 'lulletje' van de groep. Ik was altijd de stille en verlegen jongen die op de achtergrond stond, maar er nooit echt was. Ik kon nooit voor mezelf opkomen.

Omdat ik zo ontzettend in mezelf gekeerd was werden mijn depressieve gevoelens zo sterk dat ik eigenlijk al langere tijd de wil om te leven verloren ben. Ik wachtte op de ultieme openbaring, de hulp van de zogenaamde niet bestaande superdokter, die mij in een klap van al mijn problemen afhielp.

Tot ik erachter kwam dat het probleem alleen op te lossen was door mezelf. Deze problemen waren al in zo'n ver stadium dat het onmogelijk leek, ik moest namelijk problemen oplossen die onoplosbaar leken juist door die problemen...

Als ik jou was zou ik toch ff ten rade gaan bij een psycholoog, volgens mij ben je zwaar depressief. Daarom zou het miss beter zijn in jou geval om 'tijdelijk' gepaste medicatie te nemen. Of toch al zeker te stoppen met blowen maar dat weet/wil je zelf ook.
Die agressieve en wraak gevoelens zonder enige aanleiding komt misschien omdat je weet dat je een probleem hebt en er wat aan moet doen maar momenteel geen oplossing ziet, daar word je zwaarmoedig van.
Laat je helpen, heb zo de indruk dat je'r van jezelf niet makkelijk uitkomt (al kan dat natuurlijk wel).

Blijf vooral hier je gevoelens van je afschrijven, zoals je zelf zegt lieg je tegen iedereen zelfs tegen de therapeut daarom is het goed om hier volledig open kaart te spelen.
Niemand gaat je hier 'scheef' bekijken hoor

Veel sterkte man!

Wat een geweldig forum is dit, echt respect voor de moderators en beheerders! Er is plek voor mensen zoals mij, met problemen, die serieus genomen willen worden. Maar er is ook plek voor weetjes, grappen, informatie, ouwehoeren, tips om te stoppen, praten met medegebruikers, echt geweldig.

Vandaag is dus de 2e dag zonder wiet. Gister niet geblowd. Vandaag ook neit van plan. We meoten het nog aanzien.

Ik moet aanstaande maandag naar mijn psycholoog voor een gespreksuurtje (driekwartier) dan ga ik alles vertellen, wat ik hiervoor ook vertelde, maar dan gewoon... ECHT alles. Ik weet wat ze gaat zeggen. Ik weet dat ze zegt dat ik het tegen me moeder moet opbiechten, en tegen de huisarts. Daar zit ik mee. De schaamte is zo ontzettend groot dat ik 'weer' ben begonnen en in me patroon ben teruggevallen na de vorige stopperiode, en om dan als loser, of idioot bestempelt te worden wil ik niet. Tuurlijk doet me ma dat niet. Maar ze gaat allerlei maatregelen treffen die ik niet wil hebben. Zoals bepaalde tijdens thuiskomen, rooster doorgeven, allemaal strenge maatregelen die op het eerste gezicht goed lijken, maar ik kan niet stoppen in zo'n gevangenis.

Ik ga komende week het advies van Yoram Stein opvolgen: Robotten. Ik moet bezig blijven, wat dan ook, maakt niks uit. Ik moet in alle macht proberen niet te gebruiken. Alle focus gaat naar het NIET gebruiken. We gaan het zien

Wat een geweldig forum is dit, echt respect voor de moderators en beheerders! Er is plek voor mensen zoals mij, met problemen, die serieus genomen willen worden. Maar er is ook plek voor weetjes, grappen, informatie, ouwehoeren, tips om te stoppen, praten met medegebruikers, echt geweldig.

Klik om te vergroten...

Das leuk om te lezen! Dank je

Vandaag is dus de 2e dag zonder wiet. Gister niet geblowd. Vandaag ook neit van plan. We meoten het nog aanzien.

Klik om te vergroten...

Super! Goed de slaap kunnen vatten?
Gisteren was voor mij de eerste dag (na jaren) dat ik niet heb toegegeven aan me vreetkick.
Weet dat het het onozel klinkt maar heb daar het afgelope jaar(en) wel veel problemen mee, Na me jointje ga ik me ' s nachts vol proppen met de vettigste/ongezondste dingen (echt letterlijk elke nacht), volle bak schranzen. ben in 2 jaar wel fel verdikt, weeg nou al zo'n 80kg dus hoog tijd om de rem erop te zetten! Maar het is echt zo verdomd moeilijk om te laten, hopelijk lukt het straks weer.

De schaamte is zo ontzettend groot dat ik 'weer' ben begonnen en in me patroon ben teruggevallen na de vorige stopperiode, en om dan als loser, of idioot bestempelt te worden wil ik niet.

Klik om te vergroten...

Schamen is nergens maar dan ook nergens voor nodig!
Je moet juist trots zijn op jezelf hoe jij het nou aanpakt, alvast chapeau.

Ik ga komende week het advies van Yoram Stein opvolgen: Robotten. Ik moet bezig blijven, wat dan ook, maakt niks uit.

Klik om te vergroten...

That's the spirit!! Dat gaat je goed doen, probeer zoveel mogelijk leuke dingen te doen die je voldoening geven zodat je geen tijd/zin hebt om aan blowen te denken...

Je gaat de goede weg op man! groetjes

Super! Goed de slaap kunnen vatten?
Gisteren was voor mij de eerste dag (na jaren) dat ik niet heb toegegeven aan me vreetkick.
Weet dat het het onozel klinkt maar heb daar het afgelope jaar(en) wel veel problemen mee, Na me jointje ga ik me ' s nachts vol proppen met de vettigste/ongezondste dingen (echt letterlijk elke nacht), volle bak schranzen. ben in 2 jaar wel fel verdikt, weeg nou al zo'n 80kg dus hoog tijd om de rem erop te zetten! Maar het is echt zo verdomd moeilijk om te laten, hopelijk lukt het straks weer.

Klik om te vergroten...

Naja, om eerlijk te zijn viel ik best snel in slaap. Had verwacht dat k zwetend wakker zou worden. Het is meer de angst om niet te kunnen slapen, maar als je dan eenmaal licht en tis laat en donker en lekker warm in bed valt het best mee. FF nog n film gekeken van te voren, dus ging wel redelijk eigenlijk.

En haha ja kutvreetkicks ook he, zat vaak gehad dat ik in bed lag en nog niks had gegete na t blowen. Dacht letterlijk dat ik dood ging. Ik MOEST iets eten, als ik het had zou ik droge bami eten :P

maja thanks voor je motiverende woorden alweer

Zojuist in het ziekenhuis geweest vanwege die harsteken die ik had. Ik werd plotseling ontzettend duizelig, tintelingen in armen en schouders, droge keel, totale paniek enzo... geen hartaanval geweest, me hart klopte rustig door. Toch ff gegaan, bleek niks te zijn. Maar nu heb ik echt zo'n enorme steek in me linkerborst, echt een constante scherpe pijn die niet te onderdrukken valt door paracetamol...

En dan ook nog die mega craving van wiet die ik nu heb. Gister ging goed, nou minder.
Ga maar ff piano spelen om wat stress kwijt te kunnen. Fuck de buren, schijt aan

Het is begonnen. Gister de hele dag niet geblowd. Vandaag weer. Ik krijg er zin in. Lekker stoppen, geweldig. Enige vervelende is dat ik bang ben om na een week of 2 weer te laks te zijn en toch weer stiekem te gaan blowen. Een keer maar, en dan huppakkee oude patroon weer volop in gang, lekker liegen tegen iedereen, jatten, suicidaal worden, alle shit...

Het is weer zover. Ik ga er weer tegenaan. Heb zelfs een geheugensteuntje van yoram overgenomen, uit z'n boek: tikje op me wenkbrauw bij trek. Wtf moeten die mensen wel niet denken die mij op me wenkbrauw zien tikken elke keer? Schijt aan hun, ze moesten is weten. Elke beetjes helpen, en daar kan ik starende blikken van onwetend grut niet bij gebruiken...

IK STOP VOORGOED! HET IS MENENS! IK WIL WEER LEVEN VERDOMME, ER WEER BIJ HOREN, MEZELF WAARDEREN! NIET ALTIJD IN DE WAR ZIJN, EN MEZELF HATEN!

Ben inmiddels ook al 3 dagen van de wiet afgebleven, het vervelendste vind ik die rare nachten elk uur zien voorbijtikken, ff de slaap kunnen vatten voor een kwartietje ofzo en terug wakker worden nat van het zweet.

het is niet me bedoeling om helemaal stoppen juist even de regelmaat van het blowen aan te passen, niet meer elke dag een joint maar 2x/week ofzo..., ik zie wel wat het word...

Verder nog veel steun/sterkte aan jou L-123-R!

grts

Thanks man, jij ook veel sterkte!

En huppakkee, dag 2 is binnen. Slapen gaat me gek genoeg prima af. Ik vind het zo heerlijk om echt moe te worden en dan een boek te lezen en lekker weg te dommelen. Heel vreemd, had hiervoor altijd zware kutnachten als ik niet blowde.

Heb net ergens vanuit dit topic wat gelezen over mindfullness, of meditatie zoiets, en had het geprobeerd. Man, wat is dat wazig zeg? :P IK ging op de grond liggen midden in me kamer. Ontspannen, lichaamsdeel voor lichaamsdeel. Gedachtes voorbij laten gaan, maar ze niet uitbundig bestuderen. Wat wel lastig is kwam ik achter. Maar het leek alsof ik daar 10 seconden lag terwijl het bleek dat ik daar zeker 25 minuten gelegen heb :P En ik voelde me zo heerlijk daarna. Eventjes althans, tot mary jane aanklopte...

Maarja gaat prima, morgen dag 3 binnenhalen. Ik heb ( heel kinderachtig ) een speciale kalender gemaakt die ik afkruis per niet geblowde dag. Een keer weer geblowd, kalender verscheuren en een nieuwe maken.

En huppakkee, dag 2 is binnen. Slapen gaat me gek genoeg prima af.

Klik om te vergroten...

jonge je maakt me jaloers

Heb net ergens vanuit dit topic wat gelezen over mindfullness, of meditatie zoiets, en had het geprobeerd. Man, wat is dat wazig zeg? :P IK ging op de grond liggen midden in me kamer. Ontspannen, lichaamsdeel voor lichaamsdeel. Gedachtes voorbij laten gaan, maar ze niet uitbundig bestuderen. Wat wel lastig is kwam ik achter. Maar het leek alsof ik daar 10 seconden lag terwijl het bleek dat ik daar zeker 25 minuten gelegen heb :P En ik voelde me zo heerlijk daarna..

Klik om te vergroten...

+1

Ik heb ( heel kinderachtig ) een speciale kalender gemaakt die ik afkruis per niet geblowde dag. Een keer weer geblowd, kalender verscheuren en een nieuwe maken.

Klik om te vergroten...

Dit is niet kinderachtig hoor, vind ik zelfs een goeie tip.
Hopelijk blijft je kalender lang ongescheurt

Grts!!

gelukkig, toch niet zo kinderachtig blijkbaar.

Andere voorbereidingen zijn ook getroffen, namelijk een paar hints van me therapeut. Ik heb een grote agenda aangeschaft waar ik gedwongen elke avond in moet kijken en in moet opschrijven. Ik heb een to do list van elke dag gemaakt, wanneer ik die afmaak krijg ik als het ware een punt erbij. En met 30 punten mag ik van mezelf iets leuk doen/kopen of iets dergelijks. Moet nog kijken hoe dat uit gaat pakken en of het werkt maar ach, het zal wel helpen. Hiermee creeer ik namelijk een beloningssysteem, net als blowen, op een natuurlijk en dit keer écht vooruit helpende manier.

Vanavond ga ik maar eens beginnen met mijn agenda volplannen. Kheb nog een berg verfrommelde briefjes in me schooltas met afspraken, tijd om die eens overzichtelijk te maken.

Oh, en het cannabis-stopplan moet ik vanavond aan beginnen. Ook een idee van me therapeut, om eens per dag op te schrijven hoe het ging, wat je voelde, wat je gedaan hebt, activiteiten die leuk blijken te zijn terwijl je nuchter bent, dingen die je kan doen bij ondraagelijke cravings etc.
Want ja, die cravings kunnen zo hals over kop naar binnen schieten. Wist je nog, mandragora, ik op messenger he ik ben gestopt ik voel me goed dit dat, en toen op een dag, niks aan het handje, tot BAM. Geblowd, paranoia, depressief, zelfmoordgedachtes, boosheid, driftbuien de hele reut.

Wat goed dat je gemediteerd hebt! En ook fijn dat je gemerkt hebt, wat voor impact een meditatie kan hebben. Ik hoop dat je hier vaker mee gaat oefenen! Sinds ik dagelijks mediteer, heb ik zoveel meer grip gekregen op mijn gedachten, en zoveel geleerd over mijzelf en de wereld om me heen. Ik kan het iedereen aanraden.

soms is het moeilijk om te beginnen met een meditatie, omdat de confrontatie met je zelf heftig kan zijn. Om te beginnen kan je het beste concentreren op je ademhaling.

cheers!

Hoe gaat het inmiddels L-123-R?
Ben zelf al een week clean en heb me steeds geweldig gevoeld, super actief (net een duracellkonijn op speed)/helder/fris uit de ogen kijkend/het wolkje is weg uit me hoofd/supersociaal/totaal niet chagrijnig...

Het enige minpuntje dat inmiddels al wat beter gaat is het slapen...

Ben benieuwd hoe het bij jou ligt...

grts

Heb stoppen gaat goed, technisch gezien. Ben nu weer een week thc-vrij. De rest gaat slecht. Ik ben echt aan het uitstellen, doelloze dingen doen, slechte leefstijl hebben, mezelf afzonderen etc. Ik voel me ziek, lichamelijk. En dat komt niet door het stoppen met blowen, het is geen afkick ofso tuurlijk niet. Lichamelijk heb ik geen afkick. Geestelijk wel, maar die heb ik onder controle. (op dit moment dan, je weet nooit wat er gaat komen morgen of overmorgen, het blijft uitkijken)

Ik ben gewoon zo ontzettend moe. Ik kan echt helemaal niks gewoon. Me conditie is verschrikkelijk te noemen, en ik heb al wekenlang een hoofdpijn waar je u tegen zegt. Hartkloppingen waar ik van wakker schrik. En die vervelende kloppende aders bij me hoofd, 'BOEM BOEM BOEM!' dag in dag uit.

Wat zou dit kunnen zijn? Vitaminetekort? Ik eet gezond. Gevarieerd. Ik sport niet, maar ik beweeg genoeg en ik werk en ga naar school, kortom bewegen kan toch niet écht een probleem zijn?

Verder ben ik ook nog eens 5 kilo afgevallen. K woog eerst 65 kilo, nu 60. Ik ben ongeveer 1.85 lang. Wat the fuck is er aan de hand man?

Jou bericht word zeker wel gehoord hoor!

Begrijp me niet verkeerd, maar je moet dringent je instelling veranderen, je zit vol zelfbeklag.
Dit haalt je keer op keer terug naar beneden... probeer wat positiever in het leven te staan.

Verdrink niet in zelfmedelijden maar probeer je schulp uit te komen!
Ga niewe contacten aan, profiteer van dat gevoel 'ik blow niet meer' supersociaal zijn, actief , helder....