#1
Ooh men, deze komt wel binnen!
Vooral omdat ik dit ook in mijn jeugd heb mee gemaakt en mezelf toen ik 8 was al heb beloofd dit nooit zo te laten gebeuren. En bij ons thuis ging het nog een heel stuk verder.
Ook heb ik dit bij een vriendin gezien en snap dus heel goed wat je zegt.
Het gekke is, juist door mijn verleden ben ik helemaal niet lief en zacht.
Alleen tegen kinderen .
Sta bekend als een power vrouw , ironisch niet ? T is om te janken , hij is de eerste mannelijk persoon bij wie ik dit heb.
Snap d'r ook geen bal van.
En hier sta ik nu dan.
Ben niet bang voor hem ofzo , maar weet dat er zo ongelukken gaan gebeuren .
Ik stuur hem ook weg, dat is een feit.
Al is t maar om hem te laten zien dat tie alles kwijt raakt en ik voor mijzelf ga hoe pijn t ook doet.
Pijn zal het zeker doen, maar het hoeft nog niet over te zijn. Als je hem uit huis trapt moet je niks meer van jou kant laten komen. Laat het van hem af komen. Neem hem niet gelijk in huis maar doe het in kleine stapjes. Zo kun je echt zien of hij er echt voor wilt gaan.
Wat ik je wel aanraad probeer hem even te vergeten en kom zelf weer even op adem. Je hebt een super moeilijke tijd achter de rug. Ga leuke dingen doen. En zoek bij eventuele behoefte hulp voor het verwerken van dit. Het is niet niets wat je hebt meegemaakt.