Wat en hoe steun je iemand die verslaafd/afkickt?

Jasprina@outlookcom zei:

Lieve forumers,
Wilde vandaag een berichtje plaatsen dat ik voorzichtig optimistisch was .
Vanaf zaterdag liep alles een stuk beter. Meneer was vrolijk , vroeg niet om drugs en gebruikte alleen de baclofen.
Gisteren vroeg hij of tie wat mocht halen omdat tie t toch nog aardig moeilijk had omdat hij nog niet op de juiste dosis baclofen zat.
Voelde me klem gezet en het kostte me aardig wat moeite om nee te zeggen omdat wat hij zei waar was .
Maar heb toch nee gezegd.
Vroeg het meerdere keren maar ik was stellig en het bleef nee.
Verwachtte weer boze reacties maar nee hij accepteerde het en bleef gewoon rustig en vrolijk.
Dus ik was toch licht optimistisch en wilde jullie dit vandaag vertellen.
We moesten vanmorgen naar de huisarts om de vertellen hoe het ging en om de dosis te verhogen.
M'n vriend wilde oxa en temazepam mee voor het rustig worden en slapen.
Mij leek het geen goed idee omdat ik weet hoe hij daar eerst mee omging , en dat was niet best.
At rustig een strip v 50 Mg a 10 st in een keer op en wist dan totaal niet meer wat tie deed en of spoot het ook nog eens d'r bij.
Dit weet de huisarts ook.
Maar beiden vonden omdat hij er nu zo bij was dat dit moest kunnen.
Helaas dus niet.
Waren nog niet thuis en meneer ging gelijk naar de wc.
Kwam eruit en ik zag t al...
Daarna begon het gesodemieter over wit weer.
Heb meerdere keren duidelijk gezegd dat t gewoon niet meer ging gebeuren.
Hem ook gezegd dat hij weg moest gaan . Dit zou hij doen en pakte zijn tas. Het uiteindelijke liedje was dat hij steeds zei dat hij zou gaan maar bleef zitten en bleef vragen , smeken , huilen om wit. Eerst nog redelijk rustig maar hoe vaker ik nee zei des te kwader hij werd.
Op een gegeven moment werd ik zodra ik nee zei de kamer door geduwd op de grond geduwd enz.dit is voor het eerst dat hij zo lichamelijk wordt.
Uiteindelijk pakte hij zijn medicatie van mij af en zei dat hij wegging .
Dus ik zeg prima , ga aub.
Wat doet tie, bovenop wat hij al genomen had neemt tie nog een hand vol vd troep.
Zeg tegen hem dat hij nu toch echt moet gaan. Waarop hij helemaal begint te flippen wn m'n halve huis verbouwt . Slaat met zijn vuist door het raam en daarna liag natuurlijk heel z'n hand open. Bloedden als een rund, overal glas en bloed. Heb hem verbonden en daarna is hij in slaap gevallen hier op de bank .
Ik begrijp d'r helemaal niets van hoe dat zo ineens om kan slaan.
Herkent 1 van jullie dit?
Ik hoop dat als hij wakker wordt dat tie dan nuchter genoeg is om gewoon weg te gaan.
Al weet ik niet waarheen...
Heb ook t gevoel dat die handvol extra pillen en door m'n raam slaan ook een soort manipulatie is zodat hij niet weg kan/hoeft .
Want uiteindelijk kon tie niet eens meer lopen . Wat denken jullie?

Klik om te vergroten...

HardstyleGabber zei:

Ten eerste wil ik zeggen dat ik heel veel respect voor je heb dat je het zolang volhoud.

Klinkt misschien hard wat ik zeg. Maar als hij jou aanvalt en zwaar agressief word en nog weigert je huis te verlaten. Bel dan de politie om hem te verwijderen uit je huis. Is moeilijk dat weet ik. Maar jij en je veiligheid staan op nummer 1. Je bent op deze manier niet meer veilig in je eigen huis dat kun je niet accepteren. Dat is mijn mening sorry.

Klik om te vergroten...

Jasprina@outlookcom zei:

Ha weet niet of je daar respect voor moet hebben. Het is meer dat er overal gezegd word dat verslaving vallen en opstaan is . En denk ook dat dat zo is.
Maar ben het met je eens dat dit gewoon veels te ver gaat dus sorry hoef je niet te zeggen.
Politie bellen is voor mij een moeilijk dingetje , vanuit mijn jeugd te vaak mee gemaakt en daaruit voort komend schaamte , ook het stukje eigen boontjes doppen zit erbij in.
Denk alleen dat als hij straks als hij nuchter is en hij nog steeds niet gaat ik wel zal moeten .
Word al beroerd bij het idee.
Alhoewel ik verwacht dat als hij nuchter is hij dan wel gaat.
Het kloterige is , dat als hij nuchter is hij zo helemaal niet is/doet. En dan zich kapot schaamt en verdrietig is.
Maar goed ik zie ook wel in dat dit zo niet gaat werken. Vraag me alleen af of er nog iets is of hoe waarmee ik hem nadat hij weg is kan steunen/helpen.

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

Dat klinkt echt niet best Jasprina. Dat er nu ook al lichamelijk geweld aan te pas komt is nu duidelijk over de grens heen.

Zoals hardstylegabber al zegt heb je wel érg veel geduld. Maar aan de ene kant kan ik het ook wel een beetje begrijpen omdat ik een soortgelijke relatie van dichtbij mee heb gemaakt. De verslaafde (aan alcohol en wiet in dit geval) wou aan de ene kant wel geholpen worden, maar als het ook maar nét even te moeilijk werd, dan gingen alle remmen los qua zuipen/blowen en kwam het manipulatief gedrag en de leugens weer. De ander vond dit allemaal vreselijk, maar probeerde alles goed te praten tegenover anderen en zichzelf. Koste wat kost moest de relatie gered worden, hoe disfunctioneel die ook was. Tig gesprekken heb ik met haar hierover gevoerd, waarna ze na een tijdje altijd wel doorhad hoe hopeloos het was. Maar dan toch de volgende dag de oogkleppen weer op, want hij moest toch geholpen worden? Dit is zo bijna twee jaar doorgegaan. Uiteindelijk kon ze de stress niet meer aan en moest ze de relatie wel beëindigen. Ondanks dat dit in het begin moeilijk was (mede door al zijn pogingen om de relatie te redden, zodat ze verder kon zorgen voor hem), werd dat steeds makkelijker voor haar en viel er een last van haar schouders. Achteraf kan ze er niet bij hoe dit zo lang heeft kunnen doorgaan.

Nou ken ik jullie natuurlijk niet, maar ik ben bang dat het toch wel een beetje een soortgelijke situatie is. Vind je dat zelf ook niet? Is het niet eens tijd om in ieder geval een tijdje wat afstand te nemen zodat je de situatie beter kunt overzien? Van zijn kant kun je het moeilijk verwachten. Ik kende ook ooit iemand die verslaafd was aan crack. Die stond op zondagavond bij me voor de deur om te vragen of ik hem geld kon lenen voor benzine of hem naar z'n dealer wou rijden. Mijn fout was om hem binnen laten, want de eerstkomende uren kreeg ik hem niet mijn huis uit. Hij had zo'n craving, hij leek wel bezeten. En maar smeken... In zo'n staat is iemand niet voor rede vatbaar...

Zoals eerder gezegd: op een gegeven moment moet je aan jezelf denken. Dat weet je zelf natuurlijk ook wel, maar je wilt hem helpen en ik denk ook je relatie redden? Als ik het zo hoor denk ik dat je jezelf hierin wat voor de gek houdt. Ik denk dat je het beste afstand kunt nemen nu, al is het maar tijdelijk. Middenin zo'n situatie krijg je al gauw tunnelvisie.

Veel sterkte in ieder geval. Zo te horen ben je een lief mens en verdien je dit niet.

Klik om te vergroten...

HardstyleGabber zei:

Ooit houd het een keer op zo simpel is het. (Toendertijd) een van me beste vrienden was drugs verslaafd. Ik deed alles voor hem om hem af te helpen van de verslaving. Nadat ie agressief naar mij begon te doen en mij meerdere keren zwaar voorloog heb ik het contact verbroken. Ik was zijn laatste vriend. Niet veel later kreeg ik een telefoontje dat ie in het ziekenhuis lag na een overdosis. De drang om hem weer te helpen was groot. Maar ik koos voor mezelf omdat ik merkte dat ik er kapot aan ging.

Je moet doen waar jij je goed bij voelt. Volg je hart, maar blijf jezelf op nummer 1 zetten. Je moet niet aan zijn verslaving kapot gaan en zeker niet het agressiefe toestaan. Wie weet beland je de volgende keer in het ziekenhuis en dan ben je te laat.

Klik om te vergroten...

Jasprina@outlookcom zei:

Ooh men, deze komt wel binnen!
Vooral omdat ik dit ook in mijn jeugd heb mee gemaakt en mezelf toen ik 8 was al heb beloofd dit nooit zo te laten gebeuren. En bij ons thuis ging het nog een heel stuk verder.
Ook heb ik dit bij een vriendin gezien en snap dus heel goed wat je zegt.
Het gekke is, juist door mijn verleden ben ik helemaal niet lief en zacht.
Alleen tegen kinderen .
Sta bekend als een power vrouw , ironisch niet ? T is om te janken , hij is de eerste mannelijk persoon bij wie ik dit heb.
Snap d'r ook geen bal van.
En hier sta ik nu dan.
Ben niet bang voor hem ofzo , maar weet dat er zo ongelukken gaan gebeuren .
Ik stuur hem ook weg, dat is een feit.
Al is t maar om hem te laten zien dat tie alles kwijt raakt en ik voor mijzelf ga hoe pijn t ook doet.

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

Dat klinkt echt niet best Jasprina. Dat er nu ook al lichamelijk geweld aan te pas komt is nu duidelijk over de grens heen.

Zoals hardstylegabber al zegt heb je wel érg veel geduld. Maar aan de ene kant kan ik het ook wel een beetje begrijpen omdat ik een soortgelijke relatie van dichtbij mee heb gemaakt. De verslaafde (aan alcohol en wiet in dit geval) wou aan de ene kant wel geholpen worden, maar als het ook maar nét even te moeilijk werd, dan gingen alle remmen los qua zuipen/blowen en kwam het manipulatief gedrag en de leugens weer. De ander vond dit allemaal vreselijk, maar probeerde alles goed te praten tegenover anderen en zichzelf. Koste wat kost moest de relatie gered worden, hoe disfunctioneel die ook was. Tig gesprekken heb ik met haar hierover gevoerd, waarna ze na een tijdje altijd wel doorhad hoe hopeloos het was. Maar dan toch de volgende dag de oogkleppen weer op, want hij moest toch geholpen worden? Dit is zo bijna twee jaar doorgegaan. Uiteindelijk kon ze de stress niet meer aan en moest ze de relatie wel beëindigen. Ondanks dat dit in het begin moeilijk was (mede door al zijn pogingen om de relatie te redden, zodat ze verder kon zorgen voor hem), werd dat steeds makkelijker voor haar en viel er een last van haar schouders. Achteraf kan ze er niet bij hoe dit zo lang heeft kunnen doorgaan.

Nou ken ik jullie natuurlijk niet, maar ik ben bang dat het toch wel een beetje een soortgelijke situatie is. Vind je dat zelf ook niet? Is het niet eens tijd om in ieder geval een tijdje wat afstand te nemen zodat je de situatie beter kunt overzien? Van zijn kant kun je het moeilijk verwachten. Ik kende ook ooit iemand die verslaafd was aan crack. Die stond op zondagavond bij me voor de deur om te vragen of ik hem geld kon lenen voor benzine of hem naar z'n dealer wou rijden. Mijn fout was om hem binnen laten, want de eerstkomende uren kreeg ik hem niet mijn huis uit. Hij had zo'n craving, hij leek wel bezeten. En maar smeken... In zo'n staat is iemand niet voor rede vatbaar...

Zoals eerder gezegd: op een gegeven moment moet je aan jezelf denken. Dat weet je zelf natuurlijk ook wel, maar je wilt hem helpen en ik denk ook je relatie redden? Als ik het zo hoor denk ik dat je jezelf hierin wat voor de gek houdt. Ik denk dat je het beste afstand kunt nemen nu, al is het maar tijdelijk. Middenin zo'n situatie krijg je al gauw tunnelvisie.

Veel sterkte in ieder geval. Zo te horen ben je een lief mens en verdien je dit niet.

Klik om te vergroten...

Jasprina@outlookcom zei:

Heb nog

heb nog even nagedacht over het ' redden 'aspect.
Dat is t niet, it's called hope.
Toen ik met hem ging gebruikte hij gewoon en dat vond ik prima. Als tie te lijp of wat dan ook aan kwam stuurde ik m gewoon weg.
Zelfs toen hij bij mij kwam wonen vond ik het oke dat hij gebruikte.
Maar na enige tijd heb ik wel een paar opmerkingen geplaatst omdat m'n huis er uit begon te zien als een junkenhuis, geen disrespect hiermee bedoeld. Maar t was gewoon zo.
Hierop besloot hij dus af te kicken , en toen kwam de hoop op misschien een gezamenlijke toekomst.

Klik om te vergroten...

PakTaxi zei:

Wat ik nu ga zeggen wil je wss niet horen en je doet er misschien niks mee.

ik denk dat er twee dingen kunnen gebeuren:

1. Hij gaat binnenkort dood aan een overdosis

of

2.je dumpt hem en hij komt je lastigvallen en neemt je misschien zelfs jou mee zijn dood in.


Ik hoop dat je 2 doet en jezelf goed gaat beschermen, zodat die niet meer in je buurt kan komen. Preventieve maatregelen.

hij is niet meer te redden of hij moet nu gedwongen opgenomen worden.

Zoals je zegt dat lichamelijke heeft hij nog nooit gedaan, maar iedereen weet als het 1x gebeurt kan het ook 2x gebeuren en als je nu samen met hem blijft heb je dus zijn gedrag van vandaag goedgekeurd.

Als er nu een ander vrouwtje komt met iets lekkers dan is die sowieso weg van je he en denkt die nooit meer aan je.... dat je het ff weet. Drugs staat bij hem al sowieso op nummer 1-


Neem het met een korrelzout of neem het serieus aan jou de keus. Dit is gewoon mijn mening.

Nadat ik dit heb getypt denk ik van ja is dit niet een beetje hard en moet ik dit wel zeggen, maar ik kan niet echt iets anders bedenken


(spreek wel uit ervaring, echter ken ik hem niet persoonlijk, maar de situatie wel)

Klik om te vergroten...

PakTaxi zei:

hoe oud zijn jullie?

Klik om te vergroten...

HardstyleGabber zei:

Pijn zal het zeker doen, maar het hoeft nog niet over te zijn. Als je hem uit huis trapt moet je niks meer van jou kant laten komen. Laat het van hem af komen. Neem hem niet gelijk in huis maar doe het in kleine stapjes. Zo kun je echt zien of hij er echt voor wilt gaan.

Wat ik je wel aanraad probeer hem even te vergeten en kom zelf weer even op adem. Je hebt een super moeilijke tijd achter de rug. Ga leuke dingen doen. En zoek bij eventuele behoefte hulp voor het verwerken van dit. Het is niet niets wat je hebt meegemaakt.

Klik om te vergroten...