Een verslaving is niet altijd het opvullen van een leegte hoor. Een rookverslaving is vaak gewoon een domme gewoonte die uit de hand loopt en heeft volgens mij zelden een onderliggende boodschap.
Dapper om dat toe te geven. Denk dat velen het om die reden doen, of tegen verveling.Bij mij is roken dus een manier om eenzaamheid tegen te gaan, en absoluut niet alleen een domme gewoonte.
Het klinkt in mijn oren vooral als een gewoonte om sociale spanning tegen te gaan. Je rookt immers niet wanneer je eenzaam op een bus staat te wachten, maar wel wanneer er mensen om je heen zijn bij die bushalte. Ik kan natuurlijk niet tussen jouw oren kijken en ken je niet persoonlijk, maar het komt op mij meer over als een manier om jezelf een houding te geven wanneer je in onbekend gezelschap bent.Bij mij is roken dus een manier om eenzaamheid tegen te gaan, en absoluut niet alleen een domme gewoonte.
Het klinkt in mijn oren vooral als een gewoonte om sociale spanning tegen te gaan. Je rookt immers niet wanneer je eenzaam op een bus staat te wachten, maar wel wanneer er mensen om je heen zijn bij die bushalte. Ik kan natuurlijk niet tussen jouw oren kijken en ken je niet persoonlijk, maar het komt op mij meer over als een manier om jezelf een houding te geven wanneer je in onbekend gezelschap bent.
Dat doet me denken aan de inmiddels overleden Robin Williams.Erg scherp
De aanwezigheid van onbekenden kan isolerender werken dan daadwerkelijk alleen zijn.
Eenzaamheid wordt vaak verward met alleen zijn, maar je kan inderdaad net zo goed eenzaam zijn met mensen om je heen. Denk maar aan zo'n feestje waar je niemand kent en er verder alleen maar gesloten groepjes zijn.I used to think that the worst thing in life was to end up alone. It's not. The worst thing in life is to end up with people who make you feel alone.
In mijn ervaring kan roken die rol wel degelijk vervullen. (Roken is het enige waar ik ooit verslaafd aan ben geweest.)
Ik ben op mijn 11de begonnen met roken, omdat ik weinig vrienden had en graag erbij wilde horen. Op 12 september 2009, toen ik op uitging met een meisje dat niet van roken hield, ben ik cold turkey gestopt. (Ik rookte toen bijna een pakje per dag.) Op 22 juni 2012 was ik net verhuisd en zat ik niet meer op school, en ben ik weer begonnen met roken.
De hoeveelheid die ik rook hangt af van de omstandigheden: op feestjes waar ik niemand ken rook ik heel veel, thuis rook ik minder. Als ik alleen bij de bushalte sta rook ik niet, als ik tussen vreemden sta steek ik de ene na de andere op.
Bij mij is roken dus een manier om eenzaamheid tegen te gaan, en absoluut niet alleen een domme gewoonte.
niet altijd..
zelden
Ik zei niet dat het uitgesloten was dat roken een onderliggende reden heeft, alleen dat het meestal zo'n simpele verklaring heeft.
Maar als ik je goed begrijp doe je het dus alleen om de tijd te doden als je eenzaam bent? Dan is het toch nog steeds een domme gewoonte of niet? Waarom rook je alleen bij de bushalte als er andere mensen staan? Het klinkt als je het zo zegt meer als een stukje afleiding van onzekerheid maar het kan natuurlijk zijn dat ik je verkeerd begrijp.
EDIT ik probeer hier niet te zeggen dat je dom bent overigens he, alleen dat de gewoonte dom is omdat er eigenlijk geen enkele goede reden te verzinnen is om te roken.
Verslaving is in mijn ogen absoluut geen ziekte, het is simpelweg een gedragspatroon wat je kan veranderen maar je moet dan wel gemotiveerd zijn en uitzoeken waarom je doet wat je doet.
Hoe kan het drinken van een glas alcohol een ziekte zijn?, slaat natuurlijk helemaal nergens op.
Ik denk zelf dat ze willen dat verslaving een ziekte genoemd kan worden, dan is het behandelbaar met pillen en pillen is geld voor de pillenboer.
Het drinken van dat glas alcohol is natuurlijk niet de ziekte, maar de ziekte is de drang naar dat glas alcohol of welke andere verslavende handeling dan ook. Waarom zou het nergens op slaan dat een verslaving geen ziekte is volgens jou? Zijn alle psychische aandoeningen dan geen ziekte volgens jou of enkel een verslaving?Hoe kan het drinken van een glas alcohol een ziekte zijn?, slaat natuurlijk helemaal nergens op.
Je kunt zeggen dat er naar hetzelfde verwezen word met andere woorden en dat is ook wel zo. Maar door onderscheid te maken tussen een geestelijke ziekte en een verslaving bagatelliseer je een verslaving. Daarmee zeg je eigenlijk dat een verslaving volledig iemands eigen schuld is en dat die persoon zich niet moet aanstellen.wat maakt het dan uit of het (psychische) ziekte of (geestelijke) verslaving wordt genoemd?
Verslaving heeft een bepaalde lading inderdaad, maar opzich vind ik dat nog niet eens het probleem. Verslaving zegt eigenlijk perfect wat het, je bent een slaaf van een drug of handeling.Ik vind het niet per se iemands schuld dat hij/zij verslaafd is, maar het woord verslaving heeft wel een bepaalde lading inderdaad.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."