De duivel genaamd Oxycodon. Iemand ervaring met ziekenhuis

Hier ben ik ook zeer benieuwd naar!

Miems zei:

Oke ja ik zie het zo wel. Ik baal enorm want mijn dochtertje heeft gister haar 14 maanden vaccinatie gehad en uit het niets toch hoge koorts en voel me zo vreselijk om haar achter te laten. Ik heb jou verhaal vandaag even opnieuw gelezen, ik heb er dus de vorige keer gewoon overheen gelezen dat jij dit ook hebt geslikt tijdens je zwangerschap tot week 36. Wat knap dat je in 2 weken gewoonvoor je kindje bent gegaan en ondanks de hel in een keer gestopt bent.. echt respect.

Als ik hier eenmaal van af kom echt never nooit dat ik het ooit nog aanraak. Ik smeek god me hier doorheen te helpen want ik heb een hoop trauma's achter de rug maar dit gevecht met de duivel himself is echt next level. Ben zo bang dat ik ineens moet bevallen een van deze dagen en de baby verslaafd geboren word en ik de kinderen dan kwijtraak aan veilig thuis. Dit bezorgd mij zoveel stress ik kan er niet van ontspannen en juist stress moet ik nu vermijden.

Klik om te vergroten...

Ik snap trouwens dat je je rot voelt omdat je dochtertje ziek is van haar vaccinatie en jij er niet bent. Maar besef je ook dat ze veel meer heeft aan een mama die goed voor haarzelf zorgt dan aan een mama die omvalt van vermoeidheid. Ik heb je inmiddels al gesproken via een andere weg en hoop echt dat je na het weekend wel gebruik maakt van het slapen in het ziekenhuis. Ik neem aan dat haar papa ook goed voor haar zorgt en voor jou is een zieke dochter toch een extra belasting. Zie het als de mondkapjes in het vliegtuig. Je krijgt altijd de instructie eerst die van jezelf op te doen en dan die van je kind. Omdat je pas goed voor je kind kan zorgen als het ook goed met jou gaat! En hoe moeilijk dat als moeder ook is, het gaat tegen alle natuurlijke oergevoelens in die er maar bestaan, maar zet jezelf nu heel even op nummer 1! Als je dat doet en doorstaat hebben je kinderen daar hierna hun leven lang profijt van!

Edit. Ik snap dat je bang bent voor veilig thuis. Maar zo een vaart zal dat niet lopen. Ze hebben naast jou toch ook een papa die goed voor ze zorgt? In mijn zwangerschap en tijdens het gebruik van de oxy is veilig thuis door geen een arts benoemt. Het is niet dat je schijt hebt aan de kinderen en maar blijft gebruiken zonder dat je het erg vind en je niet druk maakt om de gevolgen van de baby. Je probeert er toch aan te werken en beter te worden. Dat zullen de artsen ook zien, ik weet niet hoe de geschiedenis in je gezin is maar als je partner een stabiele persoon is raak jij je kinderen om alleen deze reden echt niet kwijt!!
En ik begrijp het maar al te goed. Ik schakel ook geen hulp in van de huisarts omdat ik bang ben dat er wel een melding van komt en dat ik niet zit te wachten op meekijken van veilig thuis. En ook ik heb een partner die heel stabiel is en mijn kinderen hebben een goed thuis, komen niets te kort en worden perfect verzorgt. Waarschijnlijk een zeer onterechte angst. Maar wel een reden waarom ik dus altijd zonder hulp stop. Enige voordeel in mijn situatie is dat mijn omgeving van mijn probleem af weet. dus als ik cold turkey stop kan ik als ik wil 4 weken me opsluiten in mijn kamer, in bed gaan liggen en me afsluiten voor de wereld. Ik heb zo een grote achterban met enorm veel begrip die alles (huishouden, kinderen, koken, boodschappen) van me overnemen waardoor ik me 100% kan focussen op herstellen. Ik kan me voorstellen dat als je herstel een geheim is voor je directe naasten zoals jouw partner die niet weet van je terug vallen dat dat heel veel moeilijker is. Daarom is mijn advies voor jou vertrouw je partner en vertel hem de waarheid, dan valt er een last van je schouders af en kan hij je steunen en beschermen als je het moeilijk hebt. En zolang je dat niet doet mag je mij 24/7 berichten en doe ik mijn uiterste best je hierdoorheen te praten. Ik gun het je zo dat je zult ervaren dat na een kleine week de ergste lichamelijke klachten achter de rug zijn. dat je dan zelf zult gaan ervaren dat het elke dag wat beter gaat en je zelf zult zien en voelen dat er echt licht schijnt aan het einde van deze donkere tunnel!! Liefs van mij!!!

Legio Patria Nostra zei:

Hier ben ik ook zeer benieuwd naar!

Klik om te vergroten...

@Sterretje1984 jou heb ik inmiddels terug bericht. @Legio Patria Nostra overnachting is verplaatst voor na het weekend omdat mijn dochter gister goed ziek is geworden. Ze hield haar voeding niet meer binnen en braakte alles terug. Ik kon haar echt niet achterlaten. Dus nu kan ik maandag bellen en dan opnieuw een dag inplannen. Ik voel me helaas nog niet beter. Mijn benen doen zeer, zit 24/7 met een zeer onrustige gevoel in de maag. Mijn leven word momenteel beheerst door angst en paniek. Ik wil zo graag beter worden, ik wil echt zo graag. Kon ik maar slapen en pas wakker worden wanneer ik weer de oude ben.

Wij in de kroeg hadden als lijfspreuk:
" het leven is hard".
En zo is het!
Zoete broodjes worden er niet gebakken....en het leven is niet altijd leuk, dat weet je al.
Volhouden!, en probeer eens te gaan liggen op de rug, ogen dicht, en daarna a l l e e n op je ademhaling te letten, en adem rustig diep in, en rustig weer uit.
Probeer vanuit je b u i k te ademen.
Dat is niet zo eenvoudig als het lijkt, maar deze oefening zal je gedachten afleiden van de rottigheid die je nu voelt.
In...1 - 2 -3 - 4. Even vasthouden.
Uit. 1 -2- 3 - 4..even vast en opnieuw. En weer opnieuw.
Dit werkt echt, het is een begin van een goede meditatie.
En omdat je veel, en lang aan de oxcycodon hebt gezeten duurt het langer maar:

Het wordt echt beter!
Echt, maar houd vol en blijf er af!

Blij dat je zoontje er is en hij niks ergs heeft overgehouden aan de oxycodon! Gefeliciteerd!!

Legio Patria Nostra zei:

Je moet daadwerkelijk door een wel zeer zure appel heenbijten. Dat is helder.
Misschien kun je dit als het navolgende bezien...
Doordat je het nu echt zeer zwaar hebt, is daar één groot voordeel uit te destilleren .
Dat is het volgende
Als je hierdoorheen bent gekomen, en je krijgt na verloop van tijd cravings naar dit duivelse middel, dan spelen er twee dingen.
1. De ellende van nu ben je erg snel weer vergeten.
2. Bij cravings zul je niet gauw toegeven! De herinnering aan deze heel nare tijd zorgt ervoor dat je het wel uit je hoofd zal laten om ooit weer het middel van de duivel himself, opnieuw in te nemen.....voor mij is dit alcohol, voor jou oxcycodon.
Beide middelen vernietigen ons als we ooit weer deze willen innemen voor wat voor een rottige smoes dan ook.
Probeer dit als positief te bezien!
Dat doe ik ook, en....het helpt

Klik om te vergroten...

Legio Patria Nostra zei:

Zij moet onder toezicht slaap krijgen!
Het duurt veel te lang zo ....

Klik om te vergroten...

Legio Patria Nostra zei:

Je moet daadwerkelijk door een wel zeer zure appel heenbijten. Dat is helder.
Misschien kun je dit als het navolgende bezien...
Doordat je het nu echt zeer zwaar hebt, is daar één groot voordeel uit te destilleren .
Dat is het volgende
Als je hierdoorheen bent gekomen, en je krijgt na verloop van tijd cravings naar dit duivelse middel, dan spelen er twee dingen.
1. De ellende van nu ben je erg snel weer vergeten.
2. Bij cravings zul je niet gauw toegeven! De herinnering aan deze heel nare tijd zorgt ervoor dat je het wel uit je hoofd zal laten om ooit weer het middel van de duivel himself, opnieuw in te nemen.....voor mij is dit alcohol, voor jou oxcycodon.
Beide middelen vernietigen ons als we ooit weer deze willen innemen voor wat voor een rottige smoes dan ook.
Probeer dit als positief te bezien!
Dat doe ik ook, en....het helpt me!

Waardoor is juist n u je hart gebroken?

Klik om te vergroten...

Zoveel zaken maar wat mij het meest opbreekt is mijn lieve vader die we aan het verliezen zijn. Ik kan dat niet verwerken. Door mijn verslaving heb ik hem de afgelopen maanden zwaar verwaarloosd. Hij gaat mega hard achteruit en heel soms weet ie ook niet meer wie ik ben.

Daarnaast heb ik ook een hele zieke mama en zij kan niet door 1 deur met mijn vader. Dus zolang ik leef is het een en al trauma en dat zal zo blijven tot hun dood helaas. Er spelen zoveel dingen. Ik weet niet meer waar ik moet beginnen met verwerken. En de bevalling die bijna voor de deur staat.

Dit alles komt er dus nog een keer bovenop!
Dat maakt het extra zwaar.
Deze trauma's gaan niet " zomaar" over, als beide ouders er niet meer zijn. Eerder het tegendeel.
Maar terugvallen in gebruiken werkt echt niet....!
Tanden op elkaar, en doorvechten!
Je bent al zo goed op weg...
Houd vol!

En dan nog dit:
Iedereen heeft wel zijn eigen rugzak vol met narigheid, trauma's, het gaat erom hoe je ermee omgaat...
Druggebruik is niet een goede manier. Nee.
Toen ik mijn grootste trauma ervaring kreeg, heb ik dit jarenlang onderdrukt met hash en weed.
Daarna alcohol en benzodiazepines.
Waar heeft dit toe geleid?
Naar een totale stilstand van het verwerkingsproces!

Stop je vervolgens met gebruiken, dan komt de hele zooi weer naar boven en zegt:
Daar ben ik weer....en nu ga ik je alsnog onderuit halen!
En dit gebeurde dus ook.
Nu, 40 (!) Jaar exact op de dag af, ben ik nog altijd niet te genieten in deze donkere dagen voor kerst.
Het trauma laat nog even merken, dat " het" er nog altijd is.

Ik heb dan ook een pestpokkehekel aan Kerstmis...

Miems,ik kan het niet laten,maar jou verhaal herken ik zo goed.Na bijna drie jaar internist gelopen met medicatie voor de schildklier,ging het goed.Ik wilde een tweede kind.Ook mijn lieve moeder werd ongeneeselijk ziek,en met mij ging het ook niet goed.Mijn vader was gebroken van verdriet.Hij ging drinken.Ma overleed,,een jaar later mijn vader.Ik dronk,de kinders waren 7 en 3 jaar.Ik wilde niet aan de antidepresivia.Jaren later toch gedaan.Had ik dat maar eerder gedaan.DRonk alleen savonds toen.Ik ben 65 jaar oud heb 3 kleinkids.Ouders overlijden dat hoort bij het leven.Als iedereeen zijn rugzak op tafel gooit,en je mocht kiezen,pak je je eigen rugzak.
LIefs

Bedankt voor jullie reacties. Zodra de kinderen slapen zal ik er op reageren @Legio Patria Nostra op de een of andere manier voel ik een connectie met jou (of u) ik weet niet wat je liever hebt. Je bent netzoals @Sterretje1984 fijn om mee in gesprek te gaan.

Vandaag dan eindelijk datum vast geprikt wanneer mijn kindje geboren word. Dag en tijd dat ik ingeleid word om te bevallen.Nu is het echt aftellen en haal ik het echt niet in me kop nog maar een misstap te maken. Nee neee neee echt niet, ik ben zo dichtbij hem eindelijk in mijn armen te sluiten. Ik hoop dat hij mij zal vergeven want ik zal hem alle liefde geven die hij verdient en meer

joetsie zei:

Miems,ik kan het niet laten,maar jou verhaal herken ik zo goed.Na bijna drie jaar internist gelopen met medicatie voor de schildklier,ging het goed.Ik wilde een tweede kind.Ook mijn lieve moeder werd ongeneeselijk ziek,en met mij ging het ook niet goed.Mijn vader was gebroken van verdriet.Hij ging drinken.Ma overleed,,een jaar later mijn vader.Ik dronk,de kinders waren 7 en 3 jaar.Ik wilde niet aan de antidepresivia.Jaren later toch gedaan.Had ik dat maar eerder gedaan.DRonk alleen savonds toen.Ik ben 65 jaar oud heb 3 kleinkids.Ouders overlijden dat hoort bij het leven.Als iedereeen zijn rugzak op tafel gooit,en je mocht kiezen,pak je je eigen rugzak.
LIefs

Klik om te vergroten...

Gecondoleerd. Ondanks je verdriet voel ik aan dat je een sterke ziel hebt. Zo ontzettend dankbaar voor deze groep.

Miems
Het gaat mij om jullie beiden.
Als ik ook maar 1 persoon ( in jouw geval 2) van de zooi kan afhelpen, dan is mijn dag al goed....!
Houd vol, je bent er bijna!
Nu tegenwoordig is het mijn taak om..... " te redden".
Vroeger is het mij geleerd om ".... te nemen".
En dit zo snel en efficiënt mogelijk.
Je Is goed. Ook al ben ik een oldtimer hier.

Legio Patria Nostra zei:

Miems
Het gaat mij om jullie beiden.
Als ik ook maar 1 persoon ( in jouw geval 2) van de zooi kan afhelpen, dan is mijn dag al goed....!
Houd vol, je bent er bijna!
Nu tegenwoordig is het mijn taak om..... " te redden".
Vroeger is het mij geleerd om ".... te nemen".
En dit zo snel en efficiënt mogelijk.
Je Is goed. Ook al ben ik een oldtimer hier.

Klik om te vergroten...

ja wij schelen niet veel in leeftijd.Maar ouder meer ervaring toch?

Op sommige gebieden zeer zeker.
Op andere gebieden is het vaak zoals Harry Slinger vroeger zong:
Als ik naar mezelf kijk,
Oud word en grijs,
Zonder na te denken,
Ik lijk weer eens niet goed wijs......
Ooooo ik heb weer dom gedaan,
Wat doe ik mezellef aan,
Ooooo wat heb ik dom gedaan... wat doe ik mezellef weer aan!
Want zo is het.

Volkomen juist.
Jeugdzorg mag alleen komen als de Kids acuut gevaar lopen, door huiselijk geweld, gebruikende ouders ( harddrugs) oid.
Niet zomaar.
Maar, mensen die een valse verklaring afleggen kunnen wel degelijk voor een hoop lastigheden zorgen.
Want, met elke melding moet er onderzoek komen.
Daarvan is nu geen sprake.
Dus: maak je absoluut geen zorgen!

Ik wil even een korte update doen, omdat ik veel hulp haal uit het lezen hier. Ik ben nu een week volledig van de oxy af. Ik heb vandaag echter een diagnose gekregen van mijn nachtelijke pijn: levator ani syndroom. Na de bevalling over een week of 7 mag ik als ik genezen ben terugkomen voor een behandeling: gabapentine, botox inspuitingen,... we zien wel. Maar ik heb dus hoop op pijnverlichting. Hopelijk heb ik geen oxy meer nodig. @Miems ik denk aan je en hoop dat alles goed gaat met je

Update..

Hier ben ik dan weer lieve mensen. Afgelopen zaterdag ben ik weer trotse mama geworden van een prachtige prinsje. Het was een heftige bevalling waar geen einde aan leek te komen. Echt ik wil er niet eens aan terug denken.

Gelukkig heeft hij niks erg overgehouden aan de oxycodon. Tenmiste geen ontwenning. Maar helaas ligt hij toch wel op de neo omdat ik dus al langer met gebroken vliezen heb gelopen (hoelang weten ze niet) ook heeft mijn zoontje flink gepoept in het vruchtwater en dit ook gedronken. Einde van de bevalling moest hij dan ook echt met spoed komen want ctg gaf aan dat zijn hartje hard achteruit ging. Hij is heel erg misselijk en de uitslag van de kweek was positief dus er zijn wel infecties en bloedwaarden ook. Maar wat voor infecties en hoe en wat dat weten ze helaas niet zo goed. Mijn hart is gebroken maar ben ook dankbaar voor de zorg die ze hem geven. Hij krijgt nu enkel antibiotica om de infecties tegen te gaan. Hopelijk mag hij snel naar huis. Voor nu moet ik op en neer reizen en dat valt me zwaar. Mijn lichaam doet zoveel pijn. En het is toch wel een kleine 15 km naar het ziekenhuis. Maar goed ben al blij dat hij niet moest ontwennen. Jullie zijn een onwijs grote steun geweest. Dank jullie wel

Miems zei:

Update..

Hier ben ik dan weer lieve mensen. Afgelopen zaterdag ben ik weer trotse mama geworden van een prachtige prinsje. Het was een heftige bevalling waar geen einde aan leek te komen. Echt ik wil er niet eens aan terug denken.

Gelukkig heeft hij niks erg overgehouden aan de oxycodon. Tenmiste geen ontwenning. Maar helaas ligt hij toch wel op de neo omdat ik dus al langer met gebroken vliezen heb gelopen (hoelang weten ze niet) ook heeft mijn zoontje flink gepoept in het vruchtwater en dit ook gedronken. Einde van de bevalling moest hij dan ook echt met spoed komen want ctg gaf aan dat zijn hartje hard achteruit ging. Hij is heel erg misselijk en de uitslag van de kweek was positief dus er zijn wel infecties en bloedwaarden ook. Maar wat voor infecties en hoe en wat dat weten ze helaas niet zo goed. Mijn hart is gebroken maar ben ook dankbaar voor de zorg die ze hem geven. Hij krijgt nu enkel antibiotica om de infecties tegen te gaan. Hopelijk mag hij snel naar huis. Voor nu moet ik op en neer reizen en dat valt me zwaar. Mijn lichaam doet zoveel pijn. En het is toch wel een kleine 15 km naar het ziekenhuis. Maar goed ben al blij dat hij niet moest ontwennen. Jullie zijn een onwijs grote steun geweest. Dank jullie wel

Klik om te vergroten...

Gefeliciteerd met de geboorte van je zoontje... 😘🙏🌹❤️
Wat fijn dat hij goede zorg heeft .
Ik hoop dat hij snel mee naar huis mag.
Heel veel geluk gewenst..!!! 😘♥️🌹

Van harte gefeliciteerd!
De rest komt straks wel, nu eerst je nieuwe spruit naar huis zien te krijgen zogezegd...