DrugsForum.nl

Ja, dat klopt.
Het laatste beetje is heel erg veel...ook, omdat het geestelijk een vaarwel betekent.
Lichamelijk is het peanuts, 5 mg, maar gezamenlijk geestelijk en Lichamelijk, dat doet auw....
Iig heb ik de helft afgebouwd van mijn met.
Over 2 weken weer 1 derde deel eraf, over een 4 weken moet het karwei geklaard zijn.

@Sterretje1984 heb restless legs al meer dan 10 jaar, lichtjaren voor m’n zwangerschap
Vanavond ga ik over naar 2,5 mg (breek mn tablet in 2) en dan eind deze week zit ik normaal aan 0.

moira zei:

@Sterretje1984 heb restless legs al meer dan 10 jaar, lichtjaren voor m’n zwangerschap
Vanavond ga ik over naar 2,5 mg (breek mn tablet in 2) en dan eind deze week zit ik normaal aan 0.

Klik om te vergroten...

Goed bezig qua oxy. Merk je dat de restless legs erger worden nu je afbouwt of dat niet?
En verstandig nog dat kleine tussenstapje. Al is het maar voor je gevoel en gemoedsrust.

@Sterretje1984 Dank je wel. 1 van de redenen dat ik oxy nam voor het slapen was dus die restless legs, ik vond het goed werken ertegen en kreeg zo 8 u slaap per nacht. Maarja, ik stop voor de baby. Ik vind de restless legs niet erger door ontwennen, even erg als als voordien. Na m’n bevalling gaat de anesthesist kijken in de pijnpoli of hij nog iets kan doen. Ik had inderdaad een tussenstapje nodig mentaal om van 5 naar 0 mg te gaan.

Een " tussenstapje?!
Van nog iets, naar helemaal niets is één van de grootste stappen, die je nemen moet!
Maar jij kunt dit halen, dat lees ik tussen de regels door!
Je bent iig al heel ver gekomen, knap!
Nog even, dan ben je clean en snoer je de duivel himself zijn bek dicht...je zult beslist nog wel cravings krijgen, als het zwaar wordt, schrijf het op df maar op want wij staan achter je!!

Update, helaas vrijwel niks positiefs te melden. Ik heb het zwaar, zowel geestelijk als lichaam zit ik er helemaal door heen. Tranen de vrije uitloop gaan is eigelijk alles wat ik nog kan..

Mijn hart is gebroken. Was het enkel het afkicken dan was het me met heel veel bloed zweet en tranen hoe dan ook gelukt. Maar helaas spelen er op prive gebied zoveel andere dingen mee. Het is teveel voor een hart om in 1x te verdragen. Nee ik zoek echt geen medelijden wat dat zal mij niks brengen. Daarnaast gaan ik en hormonen totaal niet door een deur. Ik herken heeeeeeek veel klachten van mijn postnatale depressie uit 2018 (toen was ik niet verslaafd aan oxy. Het doet me zoveel pijn dat er nu al duidelijke aanwijzingen zijn dat er weer geen roze wolk voor mij staat te wachten maar een dikke lelijke depressie die mij nog meer kapot zal maken. Er speelt zoveel, god ik wou dat ik het jullie uit kon leggen maar dit gaat zo diep, verschillende traumas, ik slaap niet meer,loop 24/7 met angst en paniek aanvallen. Ik haat het zo erg dat ik zwanger ben want ik neen nu niet alleen mezelf mee in deze hel maar ook een onschuldige kindje. Nee dit is echt zoveel meer dan ik kan verdragen. Ik heb de huisarts gebeld of ik niet ietw kan krijgen tegen deze onmenselijke angsten en paniek wat ik onderga. Ik ben op en ik wil gewoon niet meer. Het is mijn geloof waardoor ik nooit zelf een einde aan mijn leven zou maken anders had ik dat zelfs overwogen want dit is echt niet meer mensenelijk wat mijn hart moet dragen.

Je moet daadwerkelijk door een wel zeer zure appel heenbijten. Dat is helder.
Misschien kun je dit als het navolgende bezien...
Doordat je het nu echt zeer zwaar hebt, is daar één groot voordeel uit te destilleren .
Dat is het volgende
Als je hierdoorheen bent gekomen, en je krijgt na verloop van tijd cravings naar dit duivelse middel, dan spelen er twee dingen.
1. De ellende van nu ben je erg snel weer vergeten.
2. Bij cravings zul je niet gauw toegeven! De herinnering aan deze heel nare tijd zorgt ervoor dat je het wel uit je hoofd zal laten om ooit weer het middel van de duivel himself, opnieuw in te nemen.....voor mij is dit alcohol, voor jou oxcycodon.
Beide middelen vernietigen ons als we ooit weer deze willen innemen voor wat voor een rottige smoes dan ook.
Probeer dit als positief te bezien!
Dat doe ik ook, en....het helpt me!

Waardoor is juist n u je hart gebroken?

Miems zei:

Update, helaas vrijwel niks positiefs te melden. Ik heb het zwaar, zowel geestelijk als lichaam zit ik er helemaal door heen. Tranen de vrije uitloop gaan is eigelijk alles wat ik nog kan..

Mijn hart is gebroken. Was het enkel het afkicken dan was het me met heel veel bloed zweet en tranen hoe dan ook gelukt. Maar helaas spelen er op prive gebied zoveel andere dingen mee. Het is teveel voor een hart om in 1x te verdragen. Nee ik zoek echt geen medelijden wat dat zal mij niks brengen. Daarnaast gaan ik en hormonen totaal niet door een deur. Ik herken heeeeeeek veel klachten van mijn postnatale depressie uit 2018 (toen was ik niet verslaafd aan oxy. Het doet me zoveel pijn dat er nu al duidelijke aanwijzingen zijn dat er weer geen roze wolk voor mij staat te wachten maar een dikke lelijke depressie die mij nog meer kapot zal maken. Er speelt zoveel, god ik wou dat ik het jullie uit kon leggen maar dit gaat zo diep, verschillende traumas, ik slaap niet meer,loop 24/7 met angst en paniek aanvallen. Ik haat het zo erg dat ik zwanger ben want ik neen nu niet alleen mezelf mee in deze hel maar ook een onschuldige kindje. Nee dit is echt zoveel meer dan ik kan verdragen. Ik heb de huisarts gebeld of ik niet ietw kan krijgen tegen deze onmenselijke angsten en paniek wat ik onderga. Ik ben op en ik wil gewoon niet meer. Het is mijn geloof waardoor ik nooit zelf een einde aan mijn leven zou maken anders had ik dat zelfs overwogen want dit is echt niet meer mensenelijk wat mijn hart moet dragen.

Klik om te vergroten...

Veel moed Miems, goed dat je belde naar de huisarts voor hulp

Houd vol, Miems!
Niet en nooit opgeven!
Voor depressie zijn er straks ook goede medicijnen!

Heel goed, en pregabaline heeft absoluut de voorkeur, let maar op....eerst gesprekken voeren

Miems
Ik denk dat je er niet veel aan hebt,maar ik heb bij de eerste ook een vreselijke zwangerschap gehad.Mijn schildklier ging te snel,was zo mager als een lat.Ze konden de baby zo voelen met hun handen aan mijn buik.Sliep heel weinig,mocht geen medicijnen van de arts.Hij was al boos dat ik valeriaan slikte.Toch probeerde ik het met homeopathische middelen.Ik ben er door gekomen die 9 maanden.Toen kreeg ik valium.Ik denk dat je best een slaappil mag.Houd moed!

joetsie zei:

Miems
Ik denk dat je er niet veel aan hebt,maar ik heb bij de eerste ook een vreselijke zwangerschap gehad.Mijn schildklier ging te snel,was zo mager als een lat.Ze konden de baby zo voelen met hun handen aan mijn buik.Sliep heel weinig,mocht geen medicijnen van de arts.Hij was al boos dat ik valeriaan slikte.Toch probeerde ik het met homeopathische middelen.Ik ben er door gekomen die 9 maanden.Toen kreeg ik valium.Ik denk dat je best een slaappil mag.Houd moed!

Klik om te vergroten...

Slaappil (of inslaappil als temezepam) mag inderdaad in de zwangerschap maar in de termijn waar @Miems zit, bijna 36 weken, is de grote voorkeur wel in het ziekenhuis slapen daarmee zodat ze de baby extra kunnen controleren dmv ecg in de ochtend na het slapen.

Ik vind 5 mg afbouwen per 2 dagen erg, erg zwaar. Te zwaar!
5 mg per week. Zó deed ik het, en ik ben er toen in geslaagd.
Ik zou deze afbouw eens ter discussie stellen.
Als je zó lang zoveel oxcycodon hebt genomen, dan is deze afbouw echt te zwaar.
Waarom moet dat zo snel...

Ik ben zelf verslaafd geweest aan Oxycodone en als ik lees dat Kratom wel verslavend is, dan lijkt dit me een slecht idee om te adviseren aan de TS.
De TS heeft al contact met een dokter dus wij moeten niet zeggen dat ze Kratom moet gebruiken want dan spring je van de ene verslaving naar de andere.
Wie weet hoe slecht Kratom kan zijn voor haar baby. Alleen een gespecialiseerd dokter kan hier een mening over uiten, wij niet.

Hier kan ik me alleen maar bij aansluiten. We moeten heel erg oppassen wat we adviseren aan een zwangere vrouw. Plus zij heeft ook nog twee kleine kinderen op te voeden.

De laatste reacties zijn dus de reacties waar het om gaat!
Daar sta ik dus volledig achter.

Je moet ooooo zoooo voorzichtig zijn met iemand die in verwachting is,
ook maar IETS AAN TE RADEN WAARVAN JE NIET WEET, OF, EN HOE DIT MIDDEL VAN INVLOED ZOU KUNNEN ZIJN VOOR DE BABY, DIE NIETS KAN ZEGGEN OVER HOE HET MET HEM GAAT!

Ik schreeuw bijna nooit op een Forum.
Maar deze keer dus wél.

Wij zijn domweg NIET KUNDIG, en ook NIET BEVOEGD, om iemand die in verwachting is te kunnen adviseren wat zij wél, of juist niet zou kunnen innemen.
Goeiendag. Toe nou toch, mensen!
Je zou zómaar eens iets kunnen zeggen waarvan niet te overzien is wat de gevolgen daarvan zouden kunnen zijn, zoals Kratom.
Of
Je zou zelf arts moeten zijn!

Dit heeft niets met lullige opmerkingen te maken. Nee.
Het heeft alles te maken met verstandig zijn.
Jazeker!

Legio Patria Nostra zei:

Het spijt me zeer, maar ik moet zeggen dat deze reactie mij in enige mate van woede doet ontsteken.

Ben jij een ter zake kundige arts?

Zo ja, dan heb ik niets gezegd.
Dan verexcuseer ik me.

Zo nee, dan blijf ik bij mijn uitspraak. .

Hoe kan je dit nou verantwoordelijk vinden.
Deze vrouw in kwestie is zwanger!!
Enig idee, wat dat betekent??!

Klik om te vergroten...

Rustig aan, denk aan je bloeddruk.

@Miems Hoe was het gister gegaan?

hoi lieve mensen,

Even een update van mij. Voel me echt zwaar beroerd (dit komt echt omdat ik gewoon 24/7 zo misselijk ben en het eindigt elke keer in braken) mijn man laat zich steraliseren want ik wil echt nooit meer zwanger worden ben helemaal op. Maar dat terzijde want ik wijk nu af.

Helaas is er tot heden nog geen plek voor mij in het ziekenhuis en moet ik dus thuis gaan afbouwen tot er plek is, ik ging iets te snel met afbouwen en daar werd ik echt goed ziek van dus moest opnieuw beginnen met afbouwen bij 60mg. Momenteel zit ik op 50 mg en mogen moet er weer 5mg af van de huisarts. Dus elke 2 dagen 5mg minder. Tot nu toe gaat het wel oke maar die zwangerschap misselijkheid kilt me gewoon. Gadverdamme dit is echt vreselijk. Verder heb ik niet echt nieuws. Ik hoop dat deze eerste 3 maanden snel over zijn.

De duivel genaamd Oxycodon. Iemand ervaring met ziekenhuis

Een reactie plaatsen