#1
Mij vermoei je iig niet! Ik vraag mijzelf soms juist af of ik niet teveel reageer.
Ik heb veel respect en bewondering voor je hoe je oprecht veel moeite doet om de verslaving te begrijpen. Ik denk dat dit ook je grootste kracht is en je uit deze situatie gaat helpen.
Je zoekt geen excuses voor zijn gedrag, maar je gaat zelf op zoek naar antwoorden ipv hem blind geloven.
In dit geval is zijn verslaving echt een hersenziekte. Zijn brein is zodanig geprogrammeerd dat het destructief is. Hij voelt zich normaal met drugs en ziek zonder.
Elk persoon, elk brein loopt op herhalingen..gewoontes zijn sterk. Het enige wat ervoor kan zorgen dat zijn brein anders geprogrammeerd gaat worden zijn beslissingen. Niet afgaan op zijn gevoel, maar op zijn verstand. Hij moet niet enkel kijken naar de afkick, want vermijden van geestelijke en fysieke pijn is een natuurlijke reactie.
Hij moet het grote plaatje zien, tegen de stroom inzwemmen, net zolang tot de stroom heel langzaam begint te keren.
Of zie het als een heel snel groot draaiend rad/wiel. Als je die enkel stilzet met heel veel geweld( enkel afkickt)..ja en dan...?Dan draait het rad niet meer..en als er beweging aandient, dan kiest het de richting van de minste weerstand..de grootste aantrekkelingskracht..de verkeerde kant weer op dus.
Dat rad moet dus niet alleen tot stilstand komen, maar ook met heel veel kracht de andere kant op worden gedraaid, de goede kant. Dat is loodzwaar en voelt heel onnatuurlijk, tot het rad langzaam aan de slag te pakken krijgt en uiteindelijk de goede kant op blijft draaien. De vicieuze cirkel is nu in positieve zin in gang gezet.
Bij verslaving als hersenziekte moet je psychische cravings zien als elke keer tegenwind..op boksen tegen een enorme storm. Je weet nooit hoe het weer is en hoe zwaar je moet vechten het rad de juiste kant op te laten draaien.
Alleen als je hier heel bewust van bent en jezelf goed traint..
Dan nog zal je verslaving nooit weggaan..het weer blijft onvoorspelbaar..maar je bent je ervan bewust en op voorbereid. Je hebt de wilskracht en de bereidheid om de storm of tegenwind aan te gaan. Dat is omgaan met nuchter leven na een verslavingsziekte na 30+ jaar.
Een gezond brein (of een bewust herstellende brein met positieve affirmaties) heeft de wind mee en hoeft zich weinig zorgen te maken..het rad blijft in de goede richting draaien door de kracht van herhaling.
Het is een metafoor, maar ook een eenvoudige natuurkunde wet en hoe het brein werkt op alle vlakken bij grote veranderingen.
Ik zou proberen ook naar jezelf zo te kijken. Zoek geen antwoorden meer op de vraag waarom je de verkeerde kant op draait.
Dat is niet belangrijk voor de stappen.
Stap 1 is bewustwording..
Stap 2 is dit enorme rad..want elke dag zonder verandering in jullie relatie, niet ingrijpen.. betekent automatisch dat het de verkeerde kant op gaat.
Dat betekent dus ook je niet laten leiden door je gevoel (je liefde, geen pijn van het uitmaken willen) maar wees je eigen kapitein en baseer de stappen in je leven op dat rad..dat wat je voortaan in de toekomst doet bijdraagt aan het rad de andere kant op te laten gaan.
Ik snap dat je bang bent hem kwijt te raken, maar kan het niet zo zijn dat je hem allang kwijt bent geraakt?
Ik heb veel respect en bewondering voor je hoe je oprecht veel moeite doet om de verslaving te begrijpen. Ik denk dat dit ook je grootste kracht is en je uit deze situatie gaat helpen.
Je zoekt geen excuses voor zijn gedrag, maar je gaat zelf op zoek naar antwoorden ipv hem blind geloven.
In dit geval is zijn verslaving echt een hersenziekte. Zijn brein is zodanig geprogrammeerd dat het destructief is. Hij voelt zich normaal met drugs en ziek zonder.
Elk persoon, elk brein loopt op herhalingen..gewoontes zijn sterk. Het enige wat ervoor kan zorgen dat zijn brein anders geprogrammeerd gaat worden zijn beslissingen. Niet afgaan op zijn gevoel, maar op zijn verstand. Hij moet niet enkel kijken naar de afkick, want vermijden van geestelijke en fysieke pijn is een natuurlijke reactie.
Hij moet het grote plaatje zien, tegen de stroom inzwemmen, net zolang tot de stroom heel langzaam begint te keren.
Of zie het als een heel snel groot draaiend rad/wiel. Als je die enkel stilzet met heel veel geweld( enkel afkickt)..ja en dan...?Dan draait het rad niet meer..en als er beweging aandient, dan kiest het de richting van de minste weerstand..de grootste aantrekkelingskracht..de verkeerde kant weer op dus.
Dat rad moet dus niet alleen tot stilstand komen, maar ook met heel veel kracht de andere kant op worden gedraaid, de goede kant. Dat is loodzwaar en voelt heel onnatuurlijk, tot het rad langzaam aan de slag te pakken krijgt en uiteindelijk de goede kant op blijft draaien. De vicieuze cirkel is nu in positieve zin in gang gezet.
Bij verslaving als hersenziekte moet je psychische cravings zien als elke keer tegenwind..op boksen tegen een enorme storm. Je weet nooit hoe het weer is en hoe zwaar je moet vechten het rad de juiste kant op te laten draaien.
Alleen als je hier heel bewust van bent en jezelf goed traint..
Dan nog zal je verslaving nooit weggaan..het weer blijft onvoorspelbaar..maar je bent je ervan bewust en op voorbereid. Je hebt de wilskracht en de bereidheid om de storm of tegenwind aan te gaan. Dat is omgaan met nuchter leven na een verslavingsziekte na 30+ jaar.
Een gezond brein (of een bewust herstellende brein met positieve affirmaties) heeft de wind mee en hoeft zich weinig zorgen te maken..het rad blijft in de goede richting draaien door de kracht van herhaling.
Het is een metafoor, maar ook een eenvoudige natuurkunde wet en hoe het brein werkt op alle vlakken bij grote veranderingen.
Ik zou proberen ook naar jezelf zo te kijken. Zoek geen antwoorden meer op de vraag waarom je de verkeerde kant op draait.
Dat is niet belangrijk voor de stappen.
Stap 1 is bewustwording..
Stap 2 is dit enorme rad..want elke dag zonder verandering in jullie relatie, niet ingrijpen.. betekent automatisch dat het de verkeerde kant op gaat.
Dat betekent dus ook je niet laten leiden door je gevoel (je liefde, geen pijn van het uitmaken willen) maar wees je eigen kapitein en baseer de stappen in je leven op dat rad..dat wat je voortaan in de toekomst doet bijdraagt aan het rad de andere kant op te laten gaan.
Ik snap dat je bang bent hem kwijt te raken, maar kan het niet zo zijn dat je hem allang kwijt bent geraakt?