Ik weet niet waar ik goed aan doe.. even van me afschrijven..

Thanks.

Soms heb ik ook wel eens de gedachte om te zeggen, krijg de vinketering maar en val dood..
Maar dat kan ik (nog) niet.. ik ben al stappen verder dan vorig jaar maar ik kan hem nog geen gedag zeggen.
Ik geloof oprecht dat hij dit ook niet wilt, je kan mij niet wijsmaken dat dit voldoening geeft.. mocht blijken dat het wel zo is, is dat ook ok.. in de zin van dan gun ik je je geluk met je grote groene vriend en je witte neus..
Ik moet voor mezelf het gevoel hebben dat ik alles heb gedaan, er komt een x een punt dat het genoeg is, dat is in het verleden ook gebeurd..
Ben ik naïef? Hoop ik tegen beter weten in?
Misschien wel, ik weet het niet.. over 6 weken weten we het, aan de ene kant is het zo die datum maar aan de andere kant duurt dat nog vreselijk lang..

Rozekoekje zei:

@HappyMind lief van je, dank je wel! Zo voel ik me op dit moment niet.. en toch.. ergens ook weer wel haha

Klik om te vergroten...

Neem maar van mij aan (en ook 100% van jezelf) dat jij een powerwoman bent!!

Rozekoekje zei:

Thanks.

Soms heb ik ook wel eens de gedachte om te zeggen, krijg de vinketering maar en val dood..
Maar dat kan ik (nog) niet.. ik ben al stappen verder dan vorig jaar maar ik kan hem nog geen gedag zeggen.
Ik geloof oprecht dat hij dit ook niet wilt, je kan mij niet wijsmaken dat dit voldoening geeft.. mocht blijken dat het wel zo is, is dat ook ok.. in de zin van dan gun ik je je geluk met je grote groene vriend en je witte neus..
Ik moet voor mezelf het gevoel hebben dat ik alles heb gedaan, er komt een x een punt dat het genoeg is, dat is in het verleden ook gebeurd..
Ben ik naïef? Hoop ik tegen beter weten in?
Misschien wel, ik weet het niet.. over 6 weken weten we het, aan de ene kant is het zo die datum maar aan de andere kant duurt dat nog vreselijk lang..

Klik om te vergroten...

hoop dat het snel beter gaat! en inderdaad moet er uiteindelijk een punt zijn dat het genoeg is, je moet iemand niet 1000 kansen blijven geven.

Rozekoekje zei:

Hi all,


Naar mijn kids voelt dit als falen, weet dat het niet mijn verantwoordelijkheid is maar toch..

Klik om te vergroten...

Het is wel degelijk jouw verantwoordelijkheid, je kinderen opzadelen met een ladderzatte doorgesnoven agressieve vader is
absoluut geen goed idee.

Kwatzakottel zei:

Het is wel degelijk jouw verantwoordelijkheid, je kinderen opzadelen met een ladderzatte doorgesnoven agressieve vader is
absoluut geen goed idee.

Klik om te vergroten...

Het is niet mijn verantwoording dat hij gebruikt, dat bedoelde ik
De verantwoordelijkheid over mijn kinderen die heb ik zeker.

Waar heb jij iets gelezen over agressie?

Rozekoekje zei:

Het is niet mijn verantwoording dat hij gebruikt, dat bedoelde ik
De verantwoordelijkheid over mijn kinderen die heb ik zeker.

Waar heb jij iets gelezen over agressie?

Klik om te vergroten...

"Hij ging vaak weg als we ruzie hadden en kwam dan thuis als tiran.. dan kon ik het ontgelden.."

Het begint hier naar mijn idee toch wel aardig off-topic te gaan.

Ik kijk vooral uit naar een eerstvolgende update van @Rozekoekje en hoop op positieve berichten.

Kwatzakottel zei:

"Hij ging vaak weg als we ruzie hadden en kwam dan thuis als tiran.. dan kon ik het ontgelden.."

Klik om te vergroten...

Ah zo ik snap wat je bedoelt dat was voordat we kids hadden. Dat is nu niet meer

Rozekoekje zei:

Thanks.

Soms heb ik ook wel eens de gedachte om te zeggen, krijg de vinketering maar en val dood..
Maar dat kan ik (nog) niet.. ik ben al stappen verder dan vorig jaar maar ik kan hem nog geen gedag zeggen.
Ik geloof oprecht dat hij dit ook niet wilt, je kan mij niet wijsmaken dat dit voldoening geeft.. mocht blijken dat het wel zo is, is dat ook ok.. in de zin van dan gun ik je je geluk met je grote groene vriend en je witte neus..
Ik moet voor mezelf het gevoel hebben dat ik alles heb gedaan, er komt een x een punt dat het genoeg is, dat is in het verleden ook gebeurd..
Ben ik naïef? Hoop ik tegen beter weten in?
Misschien wel, ik weet het niet.. over 6 weken weten we het, aan de ene kant is het zo die datum maar aan de andere kant duurt dat nog vreselijk lang..

Klik om te vergroten...

Geloof me... er komt een tijdstip dat het voor jou echt niet meer gaat..

( en nee.. je bent niet naïef.. je houdt van hem met hart en ziel.. en je weet dat hij buiten zijn duivel een prachtmens is. )

En dan ben je al ver over ( je steeds weer verlengende grenzen ) heen gegaan..
Het maakt je kapot.. en ik weet als geen ander hoe graag je wilt dat het uiteindelijk toch nog goed komt.
Mijn ex is crack verslaafd en veranderde langzaam in een ' monster'
Ik heb alles gegeven.. ontzettend veel geaccepteerd en vergeven .. heeft tot 2 weken geleden me tot op het bot vernederd en pijn gedaan omdat ik niet meer kon en er totaal doorheen zat.
Alle schuld naar mij..
Ben nu een wrak.. heb externe hulp erbij..
Vechten om te verwerken..
Ik kom hier doorheen..
Dat moet!!!
Ik heb nu zero contact .. om mezelf te beschermen tegen zijn gemene uitspattingen..
En hij?
Had direct contact met een andere dame !!!!!!
Hoe dat gaat lopen weet ik niet.. wil ik ook niet weten.. maar kan je zeggen..
Heb zwaar trauma opgelopen door dit alles ..en mezelf in mijn tijd met hem.. totaal verloren..
Was en ben heel vatbaar voor zijn woorden en gedrag..
Onze prachtige tijden blijf ik voelen.. mis die dan ook echt heftig..
Zit nog steeds vol ongeloof hoe dit zo heeft kunnen eindigen..
In een afschuwelijke situatie is onze relatie geëindigd.. hij was totaal doorgeslagen.. heel eng ook.. onder zware invloed van crack.

Ik weet dat het beter is zonder hem verder te gaan.. doet vreselijk veel zeer..

Ik hoop echt dat je voor jezelf en je kids kunt gaan kiezen.. ik wens je daarmee alle sterkte.. let goed op jezelf en je eigen gezondheid fysiek en mentaal..
Probeer te zorgen dat je niet net als mij 1 hoopje ellende wordt..
Want dat verdiend NIEMAND..
Ik ben echt totaal opgevreten door deze relatie.. dat gun ik niemand. Uiterst pijnlijk
Zet hem op.. en kies voor je eigen geluk en dat van je kinderen.. HOE ZWAAR OOK..
met alle liefde en sterkte xxx

Hij moet al blessed zijn dat een jong grietje met zijn oud lichaam een kindje wil. Vind het dan wel weer zonde van jou dat je voor zo een oudje gaat.

Bescherm je kinderen!
Je zegt dat hij ze niets aandoet..maar zoals al word geschreven, dat gebeurt al op een andere manier.

Het afkicken word een zwaar proces, en dan de vraag of hij clean blijft.

Ik zeg het hard maar meen het wel. Doe dit je kinderen niet aan..ze hebben alleen jou nu..en jij bepaalt hun toekomst..je hoeft niet uit elkaar te gaan. Maar gebruiken en afkicken moet hij niet doen waar je kinderen bij zijn. En dat bedoel ik met bescherm je kinderen. Voorkom dit heen en weer verhuizen met je kinderen of hem..
Laat hem ergens anders wonen tot hij opgenomen word of echt gestopt is..en geef je kinderen die veilige ontspannen sfeer terug.

Ja..het zal jou heel veel pijn doen. Maar zie het maar zo..dat jij de pijn draagt om het je kinderen te besparen. Moeders kunnen heel sterk zijn jij ook.


Het klinkt gemeen maar zo blijf je medeplichtig...zo ziet jeugdzorg, veilig thuis etc het als je deze situatie zo door laat gaan.

Ook artsen mogen onder strenge voorwaarden 'zorgen uiten' en ik zeg dit echt niet om het erin te wrijven, maar als wake up call omdat ik je echt graag wil helpen. Maar beperkt ben tot een reactie hier.

@Rozekoekje had je nou al anders topics hier weleens gelezen over vrouwen van verslaafde partners? Ik vind het heel goed dat je het hier hebt gedeeld. Pas of voor jeugdzorg maar neem goede vrienden of je moeder..hoe meer mensen je het deelt, hoe meer steun je ook krijgt.

Nu ben je slachtoffer van de situatie. Maar je moet de kracht gaan vinden om weer macht te krijgen over hoe je leven verloopt.

Je moet de kracht krijgen om van passief slachtoffer naar actieve 'redder' van je kids en jezelf te worden.

Mijn ervaring..hoe meer je het deelt..kan ook hier..hoe meer je echt alles gaat beseffen en inzicht krijgen. En dat is het begin van de stappen die je moet nemen.of het nu uit gaat of alles komt goed. Er moeten zowiezo stappen genomen worden door je.

Blijf vooral van je afschrijven hier.
Wat vind je van de optie om niet meer samen te wonen zolang hij nog gebruikt? Schrijf bv ouderwets de voor en nadelen op

Voor"
Geen spanning meer
Rustiger voor de kids
Je staat er alleen voor.maar dan ook niet de teleurstelling dat hij niet helpt.
Je toont zelfrespect
Hij voelt nu echt dat het menens is
En echt nog veel meer

Na:
Je mist hem
Je bent alleenstaand moeder
Meer kan ik niet verzinnen

Dit is maar voorbeeld uiteraard.. waarom zoek jij geen hulp voor jezelf? Het lijkt me heel erg zwaar voor je.

Begrijp me niet verkeerd, met bijna alles wat je zegt ben ik het ook eens. Ik vind persoonlijk alleen niet dat je iets over mijn kinderen kan vinden als je er bijna niets over weet.
Dat het op mij over komt als een oordeel ligt misschien aan mij, dat zou prima kunnen.
En true, dat over wat je dan ook kwijt zou willen heb ik geschreven. Ik had niet ingeschat dat iemand me ter verantwoording zou roepen over hoe en waarom ik kinderen heb gekregen. Ik had eerder verwacht dat er advies zou komen over hoe om te gaan met verslavingsproblematiek. Inschattingsfout van mijn kant wellicht
Uiteindelijk zal je het goed bedoelen en dat waardeer ik.
En zeker, ik heb liever iemand die eerlijk is en waar ik wat van kan leren dan iemand die met me mee praat, daar kan ik niks mee.
Woorden komen soms anders over dan de bedoeling is, omdat een ander het nou eenmaal vanuit eigen invalshoek leest.

Ik zal ook nergens zeggen dat we perfecte ouders zijn. we kijken naar ons gedrag en naar het gedrag van onze kinderen en we maken dat bespreekbaar, ook bij zijn behandelaars en we trekken daar lering uit. De dynamiek tussen mijn man en onze dochter is nu bijvoorbeeld heel anders (veel positiever) dan een aantal maanden terug waarin zij hem ontliep.
Dan kan je zeggen kinderen onder de 3 kunnen zich niet uiten als een volwassene, nee dat klopt maar een bepaalde mate van uiting is er zeker wel.

Rozekoekje zei:

De dynamiek tussen mijn man en onze dochter is nu bijvoorbeeld heel anders (veel positiever) dan een aantal maanden terug waarin zij hem ontliep.
Dan kan je zeggen kinderen onder de 3 kunnen zich niet uiten als een volwassene, nee dat klopt maar een bepaalde mate van uiting is er zeker wel.

Klik om te vergroten...

Ik ben blij dit te lezen.
En kinderen zijn weerbaar, wat zowel een voor- maar ook een nadeel kan zijn omdat wat wij allemaal mee-maken in onze jonge kindertijd er - soms - veel later pas uit komt. Kinderen zijn geweldige overlevers door zich aan te passen aan hun omgeving.
En ik benijd jou niet dat je even - platgelegd - de enige volwassene in huis bent met 1 partner die genoeg problemen heeft en 2 kleine kinderen.
Da's pittig.

Rozekoekje zei:

Woorden komen soms anders over dan de bedoeling is, omdat een ander het nou eenmaal vanuit eigen invalshoek leest.

Klik om te vergroten...

Klopt helemaal. In mijn hoofd ging bij het begin van de threat een waarschuwingslampje knipperen toen ik las over twee jonge kinderen in jullie gezin.

Je man heeft tenslotte fakking grote problemen met trauma's achter zijn misbruik (9 liter per dag... het is bijna knap...) en cocaïne. Die problemen werden - zoals ik je berichten las - alleen maar groter of werden nog minder hanteerbaar toen jullie de kinderen kregen. Ik lees dat de escalaties juist vooral dan gingen gebeuren, zowel bij je eerste (jou het huis uit willen zetten tijdens de zwangerschap) en na de geboorte van de tweede.

Er waren al genoeg posts - sommige bemoedigend en soms ronduit pessimistisch - over je man's verslavingsproblematiek. Op dit forum zijn veel leden die veel beter weten dan ik, hoe moeilijk het is om te stoppen, en die weten ook dat het uiteindelijk je man is die dat moet doen omdat hij de enige is die dat kan doen.

Die schrijven voor een deel dat jij voor jezelf, en voor je twee kleine kinderen moet zorgen.
Dat klinkt heel hard en ze hebben gelijk.
Ik heb niet echt gelezen wat je met hun adviezen deed.

Ben je trouwens nog van plan nog een derde kind te krijgen binnen nu en een aantal jaren?

Volgens mij heb je namelijk al je handen meer dan vol nu. En mijn waarschuwingslampje veranderde in een Heel Hard Klinkend lucht-alarm toen ik las over je kinderen als iets dat gebeurde, een cadeautje en hoe lief ze zijn als ze slapen; In deze situatie...

Wij mannen zijn - net als kleine kinderen - er vrij vaak ook beter in om door ons gedrag aan te geven dat we iets niet aankunnen of willen. Vandaar dat ik denk, dat als je het aan je man vraagt of hij kinderen had gewild en hij eerlijk een maatschappelijk minder geaccepteerd antwoord zou geven, het antwoord nee is.

QueerMan zei:

Yep.
Ene kant wordt ik zo misschien beter gehoord; Andere kant moet ik daarvoor dan wel mijn emoties inslikken
En geloof me dat ik woedend ben over elk geval van een kind in de shit.

Één opmerking waarin ik mezelf gecensureerd heb is dat ik hartgrondig vind is dat veel (dus niet alle...) mannen minder met hun Pik moeten denken, en veel (dus ook niet alle...) vrouwen minder met hun Baarmoeder.
Dit als voorbeeld van hoe kwaad ik ben en hoe villein en vals ik over ouders denk die hun eigen genot en belangen voor dat van kinderen zetten.

Klik om te vergroten...

Het gaat er niet om dat je je emoties inslikt of niet. Maar het gaat erom dat je niet moet oordelen over dingen die je niet zeker weet hoe ze in elkaar steken. Al snap ik je bezorgdheid over kinderen.

En ik ben het met je eens dat mannen minder met hun pik moeten denken. En vrouwen minder met hun baarmoeder? Gebeurd dat vaak dan?

QueerMan zei:

Dit als voorbeeld van hoe kwaad ik ben en hoe villein en vals ik over ouders denk die hun eigen genot en belangen voor dat van kinderen zetten.

Klik om te vergroten...

De belangen van de ouders kunnen toch ook wel eens zwaarder wegen dan die van het kind? Vergeten we hoe belangrijk het is dat ouders mentaal gezond blijven? Anders zijn de kinderen sowieso verdomd…

Flualhamdulillam zei:

Vergeten we hoe belangrijk het is dat ouders mentaal gezond blijven?

Klik om te vergroten...

In dit verhaal is in ieder geval 1 van de 2 ouders, namelijk de vader, blijkbaar getraumatiseerd met een lange geschiedenis van misbruik van alcohol en coke. Zijn vrouw geeft aan dat zijn gedrag heel veel problemen gaf, met name toen er kinderen kwamen.

Dus in dit geval - en in vergelijkbare gevallen die ik bedoel, waarin het mij gevaarlijk lijkt dat deze ouder(s) en de kinderen bij elkaar leven hebben we het niet over twee ouders die allebei mentaal gezond zijn.

whitesugar zei:

Maar het gaat erom dat je niet moet oordelen over dingen die je niet zeker weet hoe ze in elkaar steken. Al snap ik je bezorgdheid over kinderen.

Klik om te vergroten...

Dat is de grens een beetje, wat mij betreft. Over de keuzes van 2 (of meer) volwassenen oordeel ik minder snel;
Maar als er kinderen zijn waar volwassenen voor verantwoordelijk zijn wat sneller.

whitesugar zei:

En ik ben het met je eens dat mannen minder met hun pik moeten denken. En vrouwen minder met hun baarmoeder? Gebeurd dat vaak dan?

Klik om te vergroten...

Ik denk dat mensen, zowel mannen als vrouwen, biologisch ook gedreven worden door onze hormonen. Soms is dat nog best leuk ook nog.

Geen idee of de kinderwens van veel vrouwen puur biologisch is, of dat het sociaal/maatschappelijk is waar het vandaan komt. Ik neig naar het laatste.
De vrouwen waar ik mee bevriend ben en die bewust kiezen om geen kinderen te nemen worden vaak behandeld of ze melaats zijn of het wordt niet serieus genomen met opmerkingen als 'wacht maar' terwijl ze er juist heel bewust over na hebben gedacht. Vaak meer door andere vrouwen dan door mannen.

Is het oordelend als ik vrouwen wil zien, met talenten en capaciteiten die op meer en ook op andere terreinen liggen dan verzorgend?; en dat het automatisme dat vrouwen vooral een moeder-rol zouden moeten aannemen die vrouwen denigreert tot veredelde broedmachines?

Rozekoekje zei:

Ik was redelijk over m'n irritatie punt heen totdat je in je bericht weer over het wel of niet krijgen van kinderen begint. Het is nogal een hekel punt voor je geloof ik maar ik ben er wel klaar mee.

Klik om te vergroten...

Ik wil alleen laten weten dat ik je helemaal begrijp.