Tja maar merk de lichamelijke afkick wel degelijk als ik nu niet neem. Probleem is dat als ik vrij ben dat redelijk goed kan handelen maar op mijn werk kan ik dat er gewoon niet bij hebben. Dus toch maar weer eens een weekje vrij nemen ergens voor dat laatste zetje.
Verder is heel vroeger al door de dokter de term gegeneraliseerde angststoornis en of overgevoelig naar mijn hoofd geslingerd. Leraren zeiden dat ik sowieso ADHD had maar mijn ouders hebben dat bewust bij mij nooit laten diagnosticeren. Ik kreeg toen wel antidepressiva (vergeet telkens welke) maar wel een ssri en toen ik daarvan de halve startdosis nam..... Wilde ik gewoon dood. Gelukkig daarvoor en daarna nooit meer gehad maar 1 zo'n kut pilletje en ik was echt over die grens van willen blijven leven. Maakte me echt niks uit als ik niet meer wakker zou worden. Wat was dat erg dus sindsdien verschrikkelijke afkeer voor antidepressiva. Min of meer sindsdien ben ik me echt veel met spiritualiteit gaan bezig houden en begon ik met blowen waardoor ik weer goede slaapnachten kreeg. Toen kreeg mijn leven weer een beetje kleur. Een paar jaar later dat ik 18 was met paddo's helemaal. (Toen zag ik eindelijk bevestiging dat ik niet gek ben maar 95% van de mensen om mij heen tralala)
Het is eigenlijk echt sinds mijn burnout 4 jaar terug dat ik niet meer ben dan wie ik was. Misschien moet ik dat ook meer loslaten maar ik was toen echt veeel zelfverzekerder en minder angstig. Heeft echt een hoop veranderd die periode in mijn hoofd. Al ben ik daar nu wel zo langzamerhand overheen en begin ik zelfs in afgelopen weken meer zelfvertrouwen te merken ondanks ik aan het minderen ben van de benzo's.
Dus van die angststoornis heb ik eigenlijk sinds mijn 17de a 18de praktisch geen last van gehad al voelde ik altijd dat ik er aanleg voor had. Maar sinds die burn-out lijk ik daar toch wel weer last van te hebben. Al leek dat juist ongelofelijk goed te gaan totdat een paar stomme wilde periodes ervoor gezorgd hebben dat ik aan de benzo's raakte.
Verder voel ik mij eigenlijk wel echt top. Baal stiekem wel dat ik nog nodig heb maar heb me sinds tijden niet zo nuchter gevoeld en merk wel vrolijke pieken en en energieke momenten/dagen. Zoals vandaag best veel harde gesprekken gehad op het werk maar kon goed rustig blijven. Was al om 05:45 uur op om om 06:00 te gaan trainen en daarna nog even kunne chillen voor me werkdag echt begon. En en ben nu nog niet moe haha.
Ik ook een burnout van 2 jaar. Maar kan nog steeds niet 40uur pw werken en dat maakt werk vinden lastig en dat heeft weer voor eenzaamheid tot gevolg. Want al mijn veelgebruikende vrienden heb ik mee gebroken.
Ik herken het heel goed alleen andere jeugd trauma's.
Alles ging prima met dagelijks drinken tot ik het continu moest gebruiken en voor escalaties zorgde op werk en nog meer prive.
Ook antidepressiva genomen op aanhoudend doordringen van ouders en behandelend artsen en andere medici.
2 jaar geslikt. Helemaal afgestompt, nog steeds angstig en geen positieve effecten. Het heeft mijn 4 maanden gekost om daarvan af te kicken. En met als klap op de vuurpijl een dure taperingsstrip ook het eind. Daarna was is weer mijzelf. Goede en vervelende gevoelens zijn terug. Dan is het de vraag...
Wie ben ik nou eigenlijk. Komt heel veel voor. Niets raars.
Als je op een in mijn ogen lage dosis wilt stoppen zonder hulp kan dat wel. Rond de 1mg toch? Als je dan een week vrij neemt benut hem goed. Maak een plan voor die week. Pas je eten indien nodig aan als je geen trek meer bent. Ga desnoods in je 1tje aan een kloten wandeling maken elke dag. Al is het maar heel even. En je noemde ook spiritualiteit, als ik angstig ben mediteer ik dmv ademhalings oefeningen. Kan in 10 min. Probeer je ademhaling laag te houden, vanuit je buik.
Owjah en bouw rust in. Uurtje slapen overdag. Niet teveel anders word het snachts lastig
Je kan het! En als je meer tips wilt die voor mij werken, let me know