Hier ga je wel meteen van het slechtste uit hoor.Dat is maar net zoals je dit bekijkt.
Een verslaafde die geen geld meer krijgt van zijn partner is niet meer te vertrouwen.
Klopt.Ook niet vwb bijten..
Mijn advies: als hij er niet voor de volle 110% voor wil gaan, kappen ermee.
Je verdient veeeeel beter dan dit..
Hier ga je wel meteen van het slechtste uit hoor.
Klopt.
Hij heeft gelijk dat je maar een ander moet zoeken. Nouja dat je hem moet dumpen.
Hij kiest duidelijk voor de drugs en pokerverslaving en niet voor jou.
Ik kan me niet voorstellen dat hij in het volgende gesprek ineens aan zijn verslaving gaat werken.
Door bij hem te blijven accepteer je de situatie zoals het is. Ik snap dat je er niet zomaar een punt achter zet. De focus lijkt nu alleen op hem te liggen. Jij wil dat hij een proces ingaat dat hij afkickt. Maar een relatie is ook een proces.
Je kan hem niet veranderen.
Je kan jezelf wel veranderen, respecteer jezelf en je grenzen wel. Jouw geluk hoort niet van hem af te hangen.
Ik hoor vaker dat mensen in een relatie zitten, maar de realiteit ontkennen.
Je blijft bij hem omdat je een toekomstbeeld op hem projecteert. Ik raad je aan echt te kijken naar hoe de situatie nu is. Niet naar hoe die kan zijn.
De dingen die je van hem verlangt, zou ik ook van jezelf verlangen.
Hij moet stoppen met zijn verslaving en jij met het accepteren.
Je moet natuurlijk niks maar ik gun het je wel.
Geen woorden maar daden, beide partijen.
Betaal jij dingen voor hem?
Wat ga je doen als hij niet wil afkicken.
Blijf je in deze relatie als het over een half jaar(korter of langer) hetzelfde is. Beter gezegd: Wanneer is echt je grens bereikt Catwoman?
Ik lees in een ander topic dat je ouders en vrienden je beter gunnen.
Dat hij vaak ligt te slapen als jullie afspreken
Jullie sexleven is niet top, het initiatief moet van jou komen
Zijn huis is een bende, met proefsamenwonen voelde jij je meer zijn moeder.
Jij moest zijn afspraken maken.
Maar het meest belangrijke: je bent ouder en je hebt een kinderwens.
Ik weet niet hoe oud je bent, maar het is toch verschrikkelijk zonde als je straks geen kinderen hebt omdat je bij hem blijft.
Is dit echt de man waarvan je weet: Dit is de ware? (Ik geloof niet in de ware trouwens..wel in een gouden match. Ook daarvan kunnen er meerdere in je leven zijn)
Je wilt een stabiele relatie, en gezond sexleven, een partner die zijn verantwoordelijken neemt, samen een huishouden runnen en kinderen.
Dat zijn volstrekt normale verwachtingen, het is echt niet de enige man op aarde. Misschien hoop je te hard dat hij die man gaat worden mede door je kinderwens?
Dat denk ik ook.Misschien houd ik mezelf wel voor de gek en hoop ik op iets dat ik niet krijg van hem.
Je hebt naar mijn mening al een goede optie geboden met wat je hierboven zegt. Maak het jezelf niet te lastig en houd je hieraan. Het gaat om jouw geluk en blijkbaar maakt het voor de zijn geluk niet uit welke van de 2 het wordt.Het is een open gesprek, ik wil van hem horen of hij wil werken aan dingen. Zo niet, dan stop ik ermee. Ik denk niet dat ultimatums gaan werken, jij wel?
Ja. Een ultimatum maak je niet voor hem maar voor jezelf.
Dit voorkomt maanden, jaren doormodderen.
Succes
Wat was er belangrijker...???Maar is het dan niet de bedoeling dat ik dat voor mezelf houd? Of juist met hem delen?
Hij had vanavond ineens geen tijd dus hij komt nu morgenavond. Dan gaan we praten
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."