Tijd van bezinning - waar?

Alinde zei:

Goed dat je het zegt. We hadden een moeilijke groep maar er zijn mensen weggestuurd. Sfeer is nu veel beter.

Het is lastig. Je ‘mag’ niet op je kamer, de huiskamer is soms ook druk. Programma wijzigt vaak. Ik kan daar slecht tegen.

Je mag met 2 weg, aanvraag in drievoud en dan wijzigt de ander de plannen. Heb bijv nu maandverband nodig maar kan niet naar de winkel, zulke dingen.

Had het beter kunnen voorbereiden maarja. Heb ook te weinig kleding eigenlijk.

Verder dus momenteel een prettige groep. Zometeen een meeting, dat faciliteren ze wel. Dat heeft ook een duidelijke structuur, dat gaat vast beter. Ondanks alles zitten de pammen nu op een vijfde vergeleken met dag 1.
vandaar mijn pokkenhumeur haha.

Klik om te vergroten...

Je zit nu al op een vijfde vergeleken met dag één? Dat gaat veel te snel, Alinde!

Ik zou echt langzamer afbouwen en het laatste stukje desnoods thuis doen. Je wilt niet net zoals mij en andere forumleden PAWS oplopen..

Dank je! Het niet noemen van middelen viel mij inderdaad op. Althans dat iemand het bij ca wel deed. Wist niet of dat een verspreking was.

Ik weet van een afdelingsgenoot dat die iedere dag met sponsor belt, dat is van CA. Ik ga even de voors en tegens afwegen. Ik zit wel graag met mijn neus in de boeken op zich, ik word daar rustig van.

Dan is NA misschien beter. Gelukkig zijn er in mijn buurt zowel NA als CA meetings dus ik kan kiezen.

Ik heb uiteindelijk geen nummers van de mensen uit de kliniek. Iemand zou mij bellen maar heeft dat niet gedaan. Bij de meetings zal ik een nieuwe start hebben wat dat betreft. Dan selecteert het zich uit, de mensen die echt aan de slag gaan of de mensen die thuis in hun oude patroon vallen. Meer dan de helft van de afdelingsgenoten waren al vaker opgenomen geweest. Sommigen al zeer vaak. Mijn voornemen is echt om het bij 1 te houden, het was heftig genoeg.
Op de detox bedoel ik. Met crisis-opnames.
Evt behandeling-opname vind ik wat anders.

Nu mijn planten aan het verpotten. Sommigen zijn ondanks alles in leven gebleven. Die mogen nu herstellen 😉

Ik merk dat de patronen in de familie veranderd zijn… die moeten weer terug.

De medicatie was sinds april bij de familie in beheer. Ik heb het nu weer zelf, uiteraard geen pammen meer. Dat het in beheer was zorgde voor veel onrust met elke keer overleggen over de medicatie. Heb het wel goed kunnen afbouwen op die manier maar t was niet ideaal.

Ik vond de literatuur van de afbouwpoli weer. Dan kan ik seroquel en lamotrigine ook verantwoord afbouwen.

Ik ben sinds vrijdag ziek met koorts. Verpleegkundige vandaag vermoedt dat het. Corona is, maar ze testen niet meer.

Zo veel hoesten en het hoesten doet zo’n pijn. Voel me echt ellendig.

P

Alinde zei:

Dank je! Het niet noemen van middelen viel mij inderdaad op. Althans dat iemand het bij ca wel deed. Wist niet of dat een verspreking was.

Ik weet van een afdelingsgenoot dat die iedere dag met sponsor belt, dat is van CA. Ik ga even de voors en tegens afwegen. Ik zit wel graag met mijn neus in de boeken op zich, ik word daar rustig van.

Dan is NA misschien beter. Gelukkig zijn er in mijn buurt zowel NA als CA meetings dus ik kan kiezen.

Ik heb uiteindelijk geen nummers van de mensen uit de kliniek. Iemand zou mij bellen maar heeft dat niet gedaan. Bij de meetings zal ik een nieuwe start hebben wat dat betreft. Dan selecteert het zich uit, de mensen die echt aan de slag gaan of de mensen die thuis in hun oude patroon vallen. Meer dan de helft van de afdelingsgenoten waren al vaker opgenomen geweest. Sommigen al zeer vaak. Mijn voornemen is echt om het bij 1 te houden, het was heftig genoeg.
Op de detox bedoel ik. Met crisis-opnames.
Evt behandeling-opname vind ik wat anders.

Nu mijn planten aan het verpotten. Sommigen zijn ondanks alles in leven gebleven. Die mogen nu herstellen 😉

Klik om te vergroten...

Pak maar meetings, CA en NA dan merk je vanzelf wat je fijn vindt.

Dank je. Van NA is er een vrouwengroep die heel fijn is. Daar is ook een appgroep bij, we krijgen dagelijks een tekst. Je kunt ook melden als het ff niet gaat, dan neemt een fellow contact op.

CA weer heel anders maar ook prettig. Vind t zelf wel fijn als je wel je middel kunt noemen. Alcohol is heel wat anders dan benzo’s. Omdat het overal is, bij sociale gelegenheden, in winkels, op TV. Benzo’s zijn weer lastiger te stoppen.

Zondagochtend wil ik zeker gaan. Laat ik ook eens gewone kleren aan trekken. We werden tijdens opname soms uit de woonkamer ‘geplukt’ en dan zat ik bijv op pantoffels. Was soms de dagen van de week kwijt of het rooster.

Morgen zie ik mijn nichtjes weer. Heb ze begin oktober voor het laatst gezien. Daarvoor een paar keer per maand, maar met terugval en opname zijn we zo een paar maanden verder.

De oudste zal niet veel veranderd zijn, de jongste is gaan praten in de tussentijd. Heel benieuwd wat die allemaal gaat zeggen.

Vanmorgen naar een meeting geweest. Op de afdeling krijg je vrijheden als je een meeting wilt bezoeken. Zodoende had ik wel wat bekenden verwacht maar die waren er niet. Wel mensen die ik van NA ken.

Onderweg kwam ik wandelaars uit de kliniek tegen met hun begeleiding. Een persoon met wie ik drie weken heb gezeten. Je deelt toch iets bijzonders met elkaar. We herkenden elkaar niet meteen, hij had zijn lange haar afgeknipt (eindelijk de langverwachte kappersbeurt) en ik had nette kleren aan en make up op ipv dat eeuwige huispak. Ik zie er goed uit, kreeg ik te horen.

Nogmaals wat je met elkaar meemaakt is geen kattenpis. Weinig mensen snappen dat maar wij begrijpen dat wel. Goed begin van de zondag.

Dat hele flexibele is eraf. Met alle winden mee waaien enzo. En dat moet ook vooral niet terug komen.

Voor kerst heb ik bijv mijn eigen plan gemaakt. Jarenlang heb ik afgewacht wat de rest van plan was, om mij vervolgens te schikken. Nu ga ik tweede kerstdag naar vrienden in t Oosten. Ik kan ook eerder komen, langer blijven oid. Hele gastvrije mensen. (En terwijl ik dit schrijf besef ik dat hier ook nog teveel speling zit en ik met die mensen moet afspreken van wanneer, tot wanneer).

Ik was vaak niet lekker bij vakanties etc maar realiseer me nu dat dat de onttrekking geweest is, omdat ik in gezelschap overdag niet gebruikte. Heftig om dat te realiseren.

‘Met zonder’ stem nog 2 uur gepraat en nu is hij echt weg.

Bijzonder als je op zo’n meeting zo bezig bent met de spirit, en later met een familielid over allemaal dagelijkse dingen.

Kwam er wel op neer dat ik niet terug moet in het oude patroon met mijn moeder. Als zij over haar problemen wil praten, zal ze ook zelf daaraan moeten werken. Mijn moeder kan ook geen smalltalk. Er gaat altijd een luik open met een klaagzang over zieke mensen, dode mensen, onrecht in de wereld etc. Overigens wandelde ik met een mannelijk familielid, niet met mijn moeder.

Natuurlijk zijn er verwijten. Maar zoals ik in de groep vaak zei, het is nog niet kapot. Nog niet.

En het mooiste van vandaag was denk ik de knuffel van de groepsgenoot die ik op straat tegen kwam. Ook zo iemand met totaal andere achtergrond… maar je begrijpt elkaar helemaal.

Op een dag, toen ik 2 weken opgenomen was, zat ik buiten in mijn capuchontrui, capuchon op mijn hoofd, te huilen op de stenen. Enige plek waar ik uit het zicht van de groep was. Waarschijnlijk vol in het zicht van de camera’s.

Ik vond dat ‘ze’, de jongens, mij aan het pesten waren.

Er volgde een gesprek met de leiding. Waarom ik dat zo ervaarde, waarom ik ze überhaupt zo veel ruimte gaf, waarom ik ze steeds opzocht terwijl het allemaal foute types waren.

Dat laatste was best simpel, ik zie niet ‘foute types’. En er waren niet heel veel opties om te zitten. Je mocht in je eigen huiskamer maar niet in de andere huiskamers. En ook niet steeds op je kamer. Dus veel meer dan die ene zithoek was er niet.

Toch werd het een goed gesprek waarin ik ook zag wat ik in de familie doe. Pleasen, neutraal zijn, luisterend oor bieden. Alles voor de lieve vrede. De oudste en de wijste zijn. Ik heb het lang volgehouden maar toen het mis ging, ging het ook goed mis.

In het gesprek werd duidelijk dat ik nu uit situaties kan stappen of de simpelweg niet op kan zoeken. Dat dat vroeger in de gezinssituatie moeilijk was maar dat dat voorbij is. Grappig hoe 1 zo’n gesprek beter werkt dan 10 x psychiater. Omdat ze in zo’n instelling naar je kunnen kijken. Een psychiater heeft daar geen tijd voor.

Ik heb daarna iets meer de ruimte opgezocht maar me ook gerealiseerd dat ik het bij de meute gewoon gezellig vond en dat ik niet bang voor ze was. Natuurlijk weet ik dat het boeffies zijn. Maar wel lieve boeffies.

Ik kan nu bepaalde patronen in de familie beter uitleggen voor mezelf. En gelukkig kan ik de medicatie weer zelf beheren. Dat dat via de familie moest was een noodzakelijk kwaad maar het was verschrikkelijk. Er zal nog een weg te gaan zijn. Maar het is niet kapot.

Ik weet niet of de benzo’s iets met mijn immuunsysteem gedaan hebben. Heeft iemand daar verstand van?

Ik zit nu op 0 en ben nog nooit zo verkouden geweest. Veel snot, ook de hele nacht, en ik hoest de hele buurt wakker. Ik lijk wel een hond, zo’n geluid. Stem is een klein beetje terug maar ik moet wel ff rust nemen qua praten.

Mentaal gaat het wel. Hoewel ik slecht slaap omdat mijn neus elke keer dicht zit.

Gisteren met broer had ik het nog over de maand die vooraf ging aan de opname. Ik zat zodanig in crisis dat er elke dag een psychiatrisch verpleegkundige aan huis kwam. Nog 2,5 week dagbehandeling gehad bij ggz tot de opnamedatum van de kliniek. Ik dacht dat de kliniek het ergste van het ergste zou worden. Maar de depressie verdween in de eerste dagen. Wat lastig was, was de schuring met de groep. Maar zoals ons Opperhoofd zei, hoe meer wrijving, hoe meer je er van leert. En dat bleek waar.

Afkicken van verschillende middelen kan griepachtige verschijnselen geven.

Ik heb nu zelf ook alweer verkoudheid/griep-achtige symptomen. s' Nachts een dichte neus en hoesten, overdag doodop en spierpijn. Ik ben nu een week van THC af, maar de ontwenning is nog in volle gang, lijkt het.

Alinde zei:

Ik weet niet of de benzo’s iets met mijn immuunsysteem gedaan hebben. Heeft iemand daar verstand van?

Ik zit nu op 0 en ben nog nooit zo verkouden geweest. Veel snot, ook de hele nacht, en ik hoest de hele buurt wakker. Ik lijk wel een hond, zo’n geluid. Stem is een klein beetje terug maar ik moet wel ff rust nemen qua praten.

Mentaal gaat het wel. Hoewel ik slecht slaap omdat mijn neus elke keer dicht zit.

Gisteren met broer had ik het nog over de maand die vooraf ging aan de opname. Ik zat zodanig in crisis dat er elke dag een psychiatrisch verpleegkundige aan huis kwam. Nog 2,5 week dagbehandeling gehad bij ggz tot de opnamedatum van de kliniek. Ik dacht dat de kliniek het ergste van het ergste zou worden. Maar de depressie verdween in de eerste dagen. Wat lastig was, was de schuring met de groep. Maar zoals ons Opperhoofd zei, hoe meer wrijving, hoe meer je er van leert. En dat bleek waar.

Klik om te vergroten...

Dit is een zeer vaak waargenomen verschijnsel. Dat mensen opeens ziek en vaker ziek worden na de benzo ontwenning.

De exacte oorzaak ken ik niet. Maar wel dat het in veel onderzoeken beschreven wordt.

Dank je!

Ik was vaak 3 weken lamlendig als er iets heerste. Maar het brak niet door. Zeer irritant en het zorgde voor veel onbegrip in de omgeving. Want Ik hoestte niet, snoot mijn neus niet etc.

Ik vind het bijna lekker om weer eens hele zakdoeken vol te snuiten. Al had het geen 3 x in het uur gehoeven. Ik weet ook niet in hoeverre de buren er last van hebben als ik zo’n hoestbui heb. Dan ga ik maar uit bed, in de woonkamer hoesten maar bevordert de slaap niet.

Ach ik heb niets ingewikkelds vandaag.

Ik ben aan t opruimen en kom een gedichtje tegen. Of eigenlijk een liedje. Ik kan er hartelijk om lachen nu. Zelf geschreven, melodie van ‘ik heb een boot’ oftewel ‘boten Anna’.

Ik heb een doos
Ik heb een hele mooie nieuwe pillendoos
Ik ga hem vullen en we worden nooit meer boos
Wat veel pillen, niet normaal
Ik heb de allervolste doos van allemaal

Prettige dag iedereen.

T Medicatiegebeuren loopt weer niet zo soepel. Ik wil liever niet teveel in huis hebben (quetiapine en lamotrigine) maar wil het zeker niet meer aan mijn moeder geven.

Misschien kan ik met oudste broer iets regelen, zodat ik 1 week tegelijk in huis heb. Via ggz is het kennelijk te moeilijk, ik stond vandaag weer voor niks bij de balie. Ik zou het eigenlijk per week daar afhalen.

Wat ik straks niet meer slik, qua afbouw, moet maar in de prullenbak. Ik heb al mijn goodwill getoond maar ze zijn er niet op ingesteld.

Als er straks weer benzo’s liggen dan doe ik ze wat. Of ik stuur mijn nieuwe foute vriendjes er op af gnagnagna.

Alinde zei:

Wat ik straks niet meer slik, qua afbouw, moet maar in de prullenbak. Ik heb al mijn goodwill getoond maar ze zijn er niet op ingesteld.

Klik om te vergroten...

Tenzij het gevaarlijk voor je is om ze in huis te hebben, lever je ze beter weer in bij de apotheek.

Alinde zei:

Als er straks weer benzo’s liggen dan doe ik ze wat. Of ik stuur mijn nieuwe foute vriendjes er op af gnagnagna.

Klik om te vergroten...

Hopelijk gebeurt dat niet, maar maak een plan voor als je ze per ongeluk krijgt. En je kunt in je dossier op laten nemen dat je nooit meer Benzo’s wil. Ik heb dat ook in mijn Medical ID op m’n telefoon gezet.

Dank je! Dat laatste daar konden ze me bij Brijder ook niet precies antwoord op geven, althans degene die ik het vroeg niet. Dit is heel concreet.

En we hebben gesprekken gevoerd… waarin in ook heb toegegeven dat ik regelmatig een zielig verhaal heb opgehangen om ze toch te krijgen… je bent verslaafd of je bent het niet.
Ik zei tegen mijn behandelaar dat ik zo makkelijk benzo’s kreeg. De man is niet van gisteren en vroeg: Wat zeg je dan aan de telefoon?
Ik zei: Dat ik psychotisch aan het raken ben.

Tja. Heb het er zelf naar gemaakt dus. Brijder doorziet dat wel.

De laatste keer dat ik benzo’s ophaalde was met mijn broer. Paar weken voor de opname. Kort samengevat was ik niet in staat om op verantwoorde wijze aan het verkeer deel te nemen.

Ze hebben nu zo’n automaat buiten en er kwam het drievoudige uit van wat ik besteld had. Ik weet zeker wat ik besteld had, mijn moeder had het telefoontje ook gehoord.
We gingen meteen naar binnen bij de apotheek maar ze namen het niet terug. Dan hadden we het denk ik uit de verpakking moeten halen en inleveren als ‘oude medicatie’.

Vind dat wel slecht voor het milieu maarja. Anders is het slecht voor mij.

Mocht het er toch liggen op een dag dan geef ik het aan familie. Zal eerst de huidige medicatie goed regelen (kennelijk is het heel moeilijk) en dan checken of er nu een stop op de pammen zit.

Ik denk dat ik ff moet bijslapen en dan die seroquel en lamotrigine zelf moet afbouwen, kort en rigoureus. Niet met nagelvijltjes enzo. Bij de pammen waren ze ook niet van dat benauwde en ik leef nog.

Mocht het slapen niet lukken dan wordt het ander verhaal. Maar ik denk dat seroquel en/of lamo mij ook onrustig maakt. ‘Huisgenoten’ waren verbaasd als ik om half 11 in halfslaap nog net mijn bed wist te bereiken en om 1 uur weer stond te stuiteren in de keuken.

Overigens is er ook over slaaponderzoek gesproken maar volgens de behandelaar van brijder moet je dat niet meteen na stoppen benzo’s doen. Daar moet een paar maanden overheen gaan.

Het hele systeem is ingericht op meer, meer, meer medicatie.

De verpleging in de avonddienst deed er voorzichtige uitspraken over. Dat het erg veel was. Tegelijk was het natuurlijk niet aan hen om iets van mijn medicatie te zeggen. Ik denk dat ze na drie weken ook voorzichtig concludeerden dat ik niet mega psychosegevoelig ben.
En vooral dat ik - alle pilletjes ten spijt - geen goede slaper ben.

Ik heb niet meer de illusie dat de psychiater en de apotheek mij gaan helpen afbouwen. Hoeft ook niet, ik heb uitgeprinte schema’s, een pillendoos, een pillensnijder en ik kan rekenen. In de tijd dat ik vandaag voor die medicatie bezig geweest ben, had ik ook een planning kunnen maken voor verdere afbouw. Heb vorige maand gezien dat het geen hogere wiskunde is.