Tijd van bezinning - waar?

Morgen zie ik mijn nichtjes weer. Heb ze begin oktober voor het laatst gezien. Daarvoor een paar keer per maand, maar met terugval en opname zijn we zo een paar maanden verder.

De oudste zal niet veel veranderd zijn, de jongste is gaan praten in de tussentijd. Heel benieuwd wat die allemaal gaat zeggen.

Vanmorgen naar een meeting geweest. Op de afdeling krijg je vrijheden als je een meeting wilt bezoeken. Zodoende had ik wel wat bekenden verwacht maar die waren er niet. Wel mensen die ik van NA ken.

Onderweg kwam ik wandelaars uit de kliniek tegen met hun begeleiding. Een persoon met wie ik drie weken heb gezeten. Je deelt toch iets bijzonders met elkaar. We herkenden elkaar niet meteen, hij had zijn lange haar afgeknipt (eindelijk de langverwachte kappersbeurt) en ik had nette kleren aan en make up op ipv dat eeuwige huispak. Ik zie er goed uit, kreeg ik te horen.

Nogmaals wat je met elkaar meemaakt is geen kattenpis. Weinig mensen snappen dat maar wij begrijpen dat wel. Goed begin van de zondag.

Ik wil niet slapen bij de tandarts.
Ik wil controleren of alles wel goed gedaan wordt en moet er iets pijnlijks gebeuren, dan vraag ik om anesthesie.

De Zandman zei:

Ik wil niet slapen bij de tandarts.
Ik wil controleren of alles wel goed gedaan wordt en moet er iets pijnlijks gebeuren, dan vraag ik om anesthesie.

Klik om te vergroten...

Nee, slapen bij de tandarts. Dat lijkt me ook niets. Maar iets minder angstig naar de tandarts gaan, dat lijkt me wel fijn. Nu ga ik gewoon bijna nooit.

Tussen de voorlaatste keer en de laatste keer zat 15 jaar. Gelukkig was mijn gebit prima in orde.

Verder ben ik bang voor injecties. De coronavaccinatie heb ik met hulp van 0,5 mg flualprazolam ondergaan.

Ik ga 4 x per jaar naar de mondhygiënist, en 2 x op controle bij de tandarts.
Als er iets mankeert, moet dat asap gerepareerd worden.
En de mondhygiënist is pijnlijker, dan de tandarts.....maar het moet in orde gehouden worden.

Tandarts no problem. Ik vind t wel lekker, dat gefrunnik.

Liever 100 tandartsen dan 1 psychiater, haha.

Kwam weer een foutje tegen in de medicatie. Ik moet er maar vanuit gaan dat ik met mijn clean en sober-hoofd het weer zelf kan gaan doen. Mijn moeder deed het heel netjes zonder fouten, maar dat is klaar.

Ik beland meteen weer in de ggz fuik, ik heb meteen de ruimte om te sjoemelen.

Alinde zei:

Tandarts no problem. Ik vind t wel lekker, dat gefrunnik.

Liever 100 tandartsen dan 1 psychiater, haha.

Kwam weer een foutje tegen in de medicatie. Ik moet er maar vanuit gaan dat ik met mijn clean en sober-hoofd het weer zelf kan gaan doen. Mijn moeder deed het heel netjes zonder fouten, maar dat is klaar.

Ik beland meteen weer in de ggz fuik, ik heb meteen de ruimte om te sjoemelen.

Klik om te vergroten...

Je kan dat vast zelf prima beheren. Ruimte om te sjoemelen is er voor creatieve verslaafden altijd.

Maar jij hebt nu een duidelijk doel voor ogen en de eerste stappen heb je al dapper gezet. Ik lees in je berichten dat je er ook al positieve resultaten van ervaart.

Ga zo door. Je hoeft niet afhankelijk te zijn van anderen om de medicijnen af te bouwen.

Dankjewel!!!!!

Eerder had ik er geen controle meer over. Maar dat was met de benzo’s en alcohol erbij.
Idd gewoon er op vertrouwen dat ik het nu kan.

Zo’n keelpijn. Morgenochtend weer een praat-ding maar misschien even rust pakken. Het is veel, meteen de eerste week na ontslag.

Weer veel hoesten, 100 x neus snuiten, ogen dicht geplakt. Het is al de zoveelste nacht. Wanneer gaat dit over?

Ben uit rusteloosheid maar naar de sportschool gegaan, ben alweer klaar zelfs.

Ik kan nauwelijks goedemorgen uitbrengen, iemand vroeg of het wel gaat. Ik zie er uit als een spook…

Thuis proberen beetje rustig te doen. Lang leve de benzo detox.

Vandaag ff heel erg gehuild, eindelijk weer. Vind dat dan juist fijn na zo lang.

Kreeg vanmorgen al een tekst van een fellow en dat was fijn wakker worden. Nouja als ik had geslapen was het fijn geweest.

Alinde zei:

Ben uit rusteloosheid maar naar de sportschool gegaan, ben alweer klaar zelfs.

Ik kan nauwelijks goedemorgen uitbrengen, iemand vroeg of het wel gaat. Ik zie er uit als een spook…

Thuis proberen beetje rustig te doen. Lang leve de benzo detox.

Klik om te vergroten...

Heel goed gedaan. Knap dat je bent gaan sporten als je je zo belabberd voelt!

Dank je! Die rusteloosheid hé… fijn om ff mensen te zien en een vrouw zelfs te spreken.
Vroeger was mijn eerste contactmoment de AH to go…. Of iets later, de supermarkt en apotheek. En niet voor een croissantje.

Ik dacht er aan mijn oude dagbesteding te bellen. Maar ik kan nauwelijks bellen met deze stem. Kan evt even heen fietsen. Ze zijn van ggz maar weet nooit in hoeverre ze in mijn dossier kunnen en/of ze weten waar ik nu sta.

Maar zo hele dagen op mijn telefoon is ook niks. En hoe meer ik thuis ben, hoe sneller het een rotzooi is.

Ik kan morgenochtend weer naar de dagbesteding. Even kijken hoe het gaat met mijn stem.

Als het niet lukt mag ik bellen. Maar eh… zonder stem? (Ben er nu koffie drinken)
Het is een vast nr dus geen app.

Bewegingsdrang. Ben echt zo’n zwerfkat, ga van huis met een tasje en geen idee waar ik allemaal naartoe ga. Markt, lingeriewinkel, kinderboerderij.

Bij dagbesteding blijf ik iig een dagdeel op 1 plek. Ergens vond ik het heftig om daar weer te zijn. Ben begin oktober nog geweest en daarna is er zo veel gebeurd.

Ben echt doorgedraaid met die alcohol. Tot psychose of delier aan toe. In de dagbesteding-tijd is ook het dagelijks drinken begonnen. Toch het gevoel dat ik fulltime psychiatrisch patiënt was geworden. Ik trok ook Tindermannen aan die mij in dat hokje duwden. Die zelf in zorg of hulpverlening zaten.
De verslavingswereld was hard maar ik ben wel weer een zelfstandig mens geworden daar, een vechter.
Er zijn ook wat fysieke klussen daar, dat is lekker. En je kunt er een goede maaltijd eten. De route moet ik even verleggen, GEEN drank halen. Dat was vaste prik.

Het is een bittere pil dat ik waarschijnlijk al die medicatie voor niks heb geslikt. Of een groot deel ervan.

Wat @dupont ook aangaf.

Ik ben on the run. Sportschool, tuincentrum, markt, winkelcentrum, kinderboerderij… het maakt eigenlijk niet uit. Die alcoholverslaving heb ik zelf gedaan. Maar bij de medicatie toch gedacht dat wat de dokter voorschrijft, goed is. Of beginnen met: baat het niet dan schaadt het niet. En dan kom je er niet meer vanaf.

Zal wel proberen alsnog contact te krijgen met mensen uit de kliniek. Het beangstigt me dat dat straks helemaal weg is, dat ik niet meer kan napraten.

Qua begeleiding staat ambulant en kliniek ook helemaal los van elkaar dus ik ‘neem niemand mee’.

Volgende week is iedereen weg volgens mij, die ik ken. De mensen die mijn nummer hebben, hebben niet hun nummer gestuurd en ook niets laten horen. Dat waren er drie. Beetje stom van me maar t ging zo snel laatste dag.

Alinde zei:

Het is een bittere pil dat ik waarschijnlijk al die medicatie voor niks heb geslikt. Of een groot deel ervan.

Wat @dupont ook aangaf.

Ik ben on the run. Sportschool, tuincentrum, markt, winkelcentrum, kinderboerderij… het maakt eigenlijk niet uit. Die alcoholverslaving heb ik zelf gedaan. Maar bij de medicatie toch gedacht dat wat de dokter voorschrijft, goed is. Of beginnen met: baat het niet dan schaadt het niet. En dan kom je er niet meer vanaf.

Klik om te vergroten...

Misschien. Zo ging het bij mij. Kijk maar eens als je een half jaar clean bent of je langzaam kunt gaan afbouwen met je psychiater.

Dank je voor weer een wijs advies.

Er is een vermoeden dat iets in de medicatie mij juist onrustig maakt s nachts. Dit dempte ik voorheen met benzo’s.

Een ex merkte het op en onlangs de ‘huisgenoten’. Dat ik s avond rustig was, 22.30 naar bed ging en na 2 uurtjes slaap weer beneden stond te stuiteren. Maar ik kan er deze maand beter niets aan veranderen en proberen het los te laten. Feestdagen enzo.

En dan kijken wat de huidige psychiater kan betekenen. Ik heb m sinds januari en hij heeft mij nog nooit in positieve doen gezien. Hij is wel oké op zich. Maar ‘opeens’ was ik verslaafd dus best een gekke situatie. Ggz had het echt niet door gehad, zelfs de mevrouw die hier thuis kwam niet.

Fijn als ik naar de dagbesteding kan want mijn gedachten gaan in cirkeltjes.

dupont zei:

CA is wat vrijer en gaat sneller door de stappen. NA is gestructureerder en wat strakker geregeld.

Bij NA noemen we geen middelen bij naam in de meeting, bij CA mag dat wel.

Bij CA is het vooral praten met je sponsor, bij NA is er een werkboek om de stappen aan te pakken met heel verl vragen die je kunt uitschrijven.

Verder is sponsorschap herl persoonlijk. Ikzelf heb iemand gekozen die iets had dat ik graag wilde (letenbrelativeren) en ben op de CA manier door de stappen gegaan maar voel me vask het fijnst op NA meetings. Maar het is belangrijk dat je zoekt waar je je fijn bij voelt en dat kan buiten het fellowship zelf ook per meeting verschillen.

Klik om te vergroten...

Ik kan dit alleen maar beamen. Ook ik doe de CA stappen, maar voel me fijner bij een NA meeting. Ik kom dus voornamelijk ook nog bij NA meetings. Soms heerst hier onder fellows ook weleens het idee dat het ene programma beter is dan het andere en ontstaat er afgunst. Maar het is onzin. Het gaat vooral om de groep bij wie je het fijnst voelt. En dat is soms even zoeken. En kan zelfs over tijd veranderen. Ik heb een tijd in een groep gezeten die heel fijn was, maar ineens echt kut werd gewoon. En ik ben toen echt wekenlang met tegenzin naar de meeting gegaan en kwam er soms zelfs slechter vandaan dan ik er naartoe ging. En na een tijdje ging dat weer beter. Inmiddels is het weer de allerfijnste meeting die ik ken; hele toffe groep, super enthousiast en echt betrokken naar elkaar. Precies zoals je een meeting wilt zien.

Lastig is het wel soms hoor, als een groep ff wat minder gaat en je op je tandvlees door de meetings gaat.

Voor wat betreft de sponsor moet ie inderdaad iets hebben wat jij graag wilt hebben. Bij mijn huidige sponsor was dat heel simpel. Ik hoorde zijn levensverhaal en zag hoe hij daar ingetogen en treurig over zijn gebruik vertelde. Maar toen het over herstel ging en zijn huidige leven nu leefde hij helemaal op en werd hij enthousiast. En dat is wat ik toen wilde: weer enthousiasme en plezier in mijn leven. Want op dat moment was ik gewoon een wandelend, psychotisch wrak.

Nu, ruim twee jaar later, ontgroeien we elkaar weer een beetje. Hij gaat nauwelijks mee naar meetings en doet ook al heel lang geen service meer. Terwijl ik juist super betrokken ben bij NA en de servicestructuren en daar graag nog verder in groei. Ik ben nog niet door de stappen heen, dus die ga ik wél afmaken met mijn huidige sponsor. Maar ik heb mijn nieuwe sponsor al op het oog. Deze keer een NA sponsor die al veel langer clean is en enorm veel service heeft gedaan. Op groepsniveau, maar ook op Area, Regio, EDM en World heeft ie service gedaan. Bij hem kan ik dus ook makkelijker terecht met vragen over service en dergelijke.

En het is een NA sponsor. En na de CA stappen doe ik graag een rondje NA stappen. We hebben hier een schreeuwend tekort aan NA sponsors in de regio. Dus zou wel mooi zijn als ik over een tijdje het programma door mag geven, op de NA manier.

dupont zei:

En je kunt in je dossier op laten nemen dat je nooit meer Benzo’s wil. Ik heb dat ook in mijn Medical ID op m’n telefoon gezet.

Klik om te vergroten...

Goede tip deze! Daar had ik nog niet aan gedacht! Ik meld het wel altijd bij de hulpverlening, maar wat als je niet aanspreekbaar bent?
Aan de andere kant? Wat als een benzo op dat moment de beste keuze is in een levensreddende situatie? Denk aan een opwindingsdelier ofzo. Volgens mij wordt dan vaak gekozen voor IV midazolam.

Hmmm lastig....

Zelfde ook met pijnbestrijding. Wanneer accepteer je opiaten? Na een operatie is dat onnodig. Maar wat als je einde levesfase in gaat en het je laatste hulpmiddel is om nog iets van kwaliteit van leven te hebben? Gelukkig ben ik (nog) niet in die situatie. Maar ik heb er al weleens over nagedacht.

Voor mij is in elk geval wel duidelijk dat ik voor GGZ gerelateerde dingen wel ontzettend heldere redenen moet hebben om medicatie te accepteren.