Tijd van bezinning - waar?

Alinde zei:

Achteraf gezien, was vanmorgen mijn laatste lorazepam.

We zouden na het weekend naar diazepam gaan maar het kon ook vandaag.

Klik om te vergroten...

Klinkt wel als een wereld van verschil. Vandaag gekozen of tot Maandag geen Benzo?

Sorry het staat er onduidelijk.
Vanavond krijg ik diazepam en dan gaan we in stapjes naar beneden.

In het weekend zijn er geen artsen en aanvankelijk was dat de reden om niet op vrijdagavond een verandering in te voeren.

Wat zorgelijker is, het gevoel dat ik nog niet rock bottom gegaan ben.

Omdat het nog rock-bottomer kan.

Dat gevoel moet ik hier wel bespreken. Want het was verschrikkelijk begin oktober maar ik zit ook in de ontkenning daarvan. Waarschijnlijk omdat ik ook niet meer alles weet.

Misschien dringt het ook door met minder benzo’s. Maar het is zo makkelijk hier om te denken dat de anderen verder weg zijn geweest.

En dat klopt niet…..

Ze zijn een week 24 uur per dag bij me gebleven wegens de verwardheid. Het wil nog niet zo doordringen maar redelijk rock bottom is dat wel.

Rock-bottom willen bereiken?
Wat is dat voor jouw?

Ik denk dat je genoeg drama gaat voelen komende tijd.

Succes en doe jezelf een plezier en wens jezelf een betere toekomst ipv maximaal drama.

@Alinde bij mij werd dat slapen er ook ingeramd door psychiaters, en als ik dan slaapproblemen besprak kreeg ik vrij snel Benzo’s. Ik heb een groot deel van mijn leven een obsessie gehad met minstens de 8 uur halen. Dat ben ik aan het loslaten. Genoeg slaap kan van alles zijn, en het gaat echt niet meteen mis als ik maar 6 of 7 uur krijg.

Je zult nog wel een tijd minder goed slapen dan je wil. Probeer het te zien voor wat het is - voel ik me goed genoeg? Wees liever voor jezelf, dan maak je de weg die je nog te gaan hebt (en dat duurt wel even) ietsje fijner.

Dank je wel!

Mijn moeder wil vaak weten hoeveel uur ik heb geslapen en als dat weinig is, heeft dat een wat negatieve lading.
Het hielp vannacht wel dat hij zei, je moet er doorheen.
Als hij gezegd had, ik ga meteen pillen voor je regelen, dan had het anders gevoeld.

Ik weet wel dat er een noodplan ligt voor als ik echt niet slaap. En wil morgen even checken of dat dan incidenteel is om ff 1 nacht te slapen, of dat het iets is dat je moet instellen en waar je dan ook weer aan vast zit.

Oa Olanzapine is een optie. Ik zou dat evt oké vinden om ff 1 goede nacht te maken maar ik wil dat niet dagelijks slikken.

Ik voel niet zoveel meer van de overgang van de lora naar de dia.

Verder is er iemand met crimineel verleden die daar veel mee bezig is en ik moet even afstand houden merk ik.

En ik krijg melding van crosspost. Even kijken.

Manu76 zei:

Rock-bottom willen bereiken?
Wat is dat voor jouw?

Ik denk dat je genoeg drama gaat voelen komende tijd.

Succes en doe jezelf een plezier en wens jezelf een betere toekomst ipv maximaal drama.

Klik om te vergroten...

ik had in mei meer het idee dat ik er echt klaar mee was.

Maar toen met wachtlijst enzo is dat gevoel veranderd. De dingen die in oktober gebeurd zijn druk ik nog een beetje weg.

Slaat ook nergens op. Je ziet hier wel mensen die regelmatig terugkomen en dat moet ik niet willen, ik moet er 1 x doorheen maar niet met het gevoel dat ik altijd hier terecht kan oid. Kan ook niet zomaar.

Ik heb in een soort toxic bubbel gezeten in de winter met mijn drank, benzo’s en andere pillen.

Bedoel meer dat ik in deze 3 weken wel ff bewust moet zijn van de ernst.

Niet denken dat coke erger is of dat soort vermijdende gedachten.

Vanmiddag was iedereen even met verlof of ff rusten en zat ik met 1 huisgenoot in de kamer zonder leiding. Veel gepraat ook over afgelopen jaar en dan dringt het wel wat meer door.

Diegene zit hier voorlopig nog wel dat is wel fijn. Komende week gaan veel mensen weg.

Morgen heb ik gesprek met een behandelaar die hier alle werkdagen is, heb ik begrepen. Dat je daar iets meer het hele verhaal mee kunt bespreken. (Veel zijn parttime/flex/in opleiding)

Ik voel me eigenlijk best oké voor hoe ik geslapen heb en hoe de medicatie gewisseld is.

Vanmorgen gewandeld met de groep. Langs mijn oude huis en de leiding vroeg eerst of dat niet moeilijk was, want dan zouden we ander rondje doen. Maar vond t juist wel leuk.

Broer was op bezoekuur, gelukkig hadden we rustige plek.

Ik kon eigenlijk wel concluderen dat ik heel tevreden ben hier.

Natuurlijk kan de groep veranderen, kan de sfeer omslaan. Kan er een onruststoker bij komen. Maar de eerste 5 dagen waren een warm bad.

Mooi zo! Kunnen ze nu het warme water sluiten en gaat de temperatuur dagelijks 5 graden omlaag. Spannend!

Dank jullie wel!

Ik kan eigenlijk niet zo heel veel schrijven nu omdat het dan al snel over andere mensen gaat.

Ik heb vannacht beter geslapen. Wilde op gegeven moment alleen even kopje thee halen en toen bleek dat er al 3 mensen beneden zaten.
Heb eerlijk gezegd dat ik ff niet voor de gezelligheid kwam en ff niet ging socializen.

Er is nu iemand die ook voor benzo’s en alcohol zit. Die heeft de benzo’s afgebouwd bij eerdere opname en kon ook uitleggen hoe en wat.
Alcohol is nu t volgende doel, dat was ff niet gelukt bij diegene.

Heel mooie foto’s gemaakt in de sneeuw. Normaal houd ik van fotografie maar er was een periode dat het me niet meer raakte.

Ik zat natuurlijk vol gifstoffen van die alcohol en medicatie. Toxic.

Thanks trouwens voor alle duimpjes en steun.

Vanmiddag kwam er nog iemand bij, zij komt ook voor benzo’s en alcohol. Ze is heel aardig, we kunnen veel aan elkaar hebben denk ik.

Verder als ik sommige mensen zie, moet ik aan mijn neef denken. Hij is dit jaar aan zijn alcoholisme overleden. Ik heb het nog geen plekje gegeven.

Bij mij was t lichamelijke onderzoek nog helemaal goed. Zelfs de leverwaarden. Er is nog een weg terug.

Naar wat ik begreep was hij lichamelijk ook op.

Hij is hier vaak geweest. Ik weet zeker dat de verpleging hem kent. Dat is best raar te beseffen.

We hebben dezelfde genen dus ik moet het vooral niet bagatelliseren.

ik lees al effe mee maar vooral goed hoe je het volhoud

Dank je!

Ik ben blij dat ik hier zit, thuis ging het echt niet. Natuurlijk moet daar iets veranderen maar daar praat ik nu ook over.

Er zijn sportlessen die je ook na je opname kunt blijven doen. Dat vind ik echt heel cool. Dat is iig al iets.

Overigens heb ik bij een paar sterfgevallen in mijn omgeving niks laten horen. Geen kaart, geen condoleance, geen uitvaart, helemaal niks.

En dan voel ik mij elke dag schuldig maar kom niet in actie.

Van 1 van die mensen had ik nu per post een lieve kaart. Nu ga ik zeker iets sturen.

(Um ik bedoel van de nabestaanden natuurlijk)

Slapen wordt niks denk ik. Te lang zitten praten.

Je mag er s nachts uit als je niet kunt slapen. Maar als meerdere mensen dat doen zit je alsnog in de drukte.

Er is wel iemand met wie ik goed kan praten, een groepsgenoot. Diegene blijft ook nog een paar weken. Tenminste als die persoon dat vol gaat houden… er zijn er die hun periode niet vol maken.

Ik lig wel wakker maar deze keer niet zo angstig.

Een bevriend stel gaat tijdens mijn opname mijn huis schoonmaken. Zij houden van schoonmaken en hebben gezien dat het bij mij stagneert.
Van WMO weet ik inmiddels wat ze allemaal niet doen, maar nog steeds niet wat ze nou wel doen. Voorlopig doen ze sowieso helemaal niks.

Super blij natuurlijk met hun aanbod. Er slingeren geen flessen meer. Ook geen sederende medicatie. Iemand anders is misschien in een paar uurtjes klaar. Ik heb geen aanleg voor huishouden.

vandaag brak ik.

Mijn neef is in april overleden aan de alcohol. Niet iets voor de hele groep op zich maar ik sprak de verpleging even aan. Er kwam namelijk gisteren iemand binnen en dat was precies neef J.

Toen bleek dat diegene hem heel goed kende. Dat hij veel langer en vaker hier geweest is dan ik wist. Dat hij zijn moeder kent, etc. En ik brak.

Ik heb het helemaal nog geen plekje gegeven en hier heb ik nauwelijks meer verdoving en ik moest zo huilen.

Mijn behandelaar zag mij huilend op de gang. Die heeft neef ook behandeld.

Ik ben nog goed gezond, ik kan voor het leven kiezen. Of niet. Maar ik voel m wel ff.

Love is in the air.

Maar er kan en mag natuurlijk helemaal niks. En het is voor beiden super belangrijk om de behandeling af te maken en dus de regels te volgen.

Naast elkaar op de bank is al een issue.

Jullie vinden het vast ook geen goed idee. Maar je bent 24/7 bij elkaar en dan gebeurt dit.

Nog ff twee weken het hoofd koel houden. Minimaal.