Tijd van bezinning - waar?

O

Alinde zei:

Het gaat om antipsychotica, dank je.

Moet eerlijk zeggen dat ik het zelf ietsjes opgehoogd had ivm het slechte slapen en daar pas achteraf toestemming voor gevraagd had. De toestemming heb ik gekregen maar de medicijnen zelf niet.

Antabus doet niet echt mee in het verhaal. Het zit niet op de medi-rol maar in mijn 'werktas'. Ik heb niet de neiging er meer of minder van te nemen maar moet het gewoon bij mij hebben op de afgesproken tijdstippen. Ik hoop dat de apotheek het gaat begrijpen

Benzo's heb ik niet meer. Niet thuis, niet bij mijn familie, niet bij de apotheek.

Ok ik kan dus niet met te weinig antipsychotica het weekend in. Dan ga ik er achteraan.

Klik om te vergroten...

Oh ja de Benzo's ben je natuurlijk vanaf. Top. Ga het wel regelen joh, kleine moeite en het bespaart je ellende.

Ik heb een luxe-probleem. Sinds ik in herstel ben (4 mei) is mijn haar dikker terug gekomen. Met dit weer ben ik een soort van getoupeerde poedel. Er moet maar eens een stuk af.

Een soort van ouwe rocker ben ik. Er zitten ook nog hele lange haren tussen maar ook veel nieuwe pluis.

Alinde zei:

Een soort van ouwe rocker ben ik. Er zitten ook nog hele lange haren tussen maar ook veel nieuwe pluis.

Klik om te vergroten...

Ook zoiets... maar dan met een "u"...

Soort punker ben je?

Alinde zei:

Soort punker ben je?

Klik om te vergroten...

"Ouwe ru..."

Hhaahhaha ok. Dat kan ook!

Heb nieuwe kleren gekocht, volgens de laatste mode. Lang geleden dat ik mijzelf dit gunde!

Ik houd wat overhangend vel bij mijn buik. Tenzij het met sporten nog weg trekt. Een jaar geleden woog ik rond de 95 kg en nu rond de 82. Het schommelt wat rond de menstruatie.

Mijn overgewicht kwam direct door de alcohol en indirect door de medicatie. Mijn gewicht zou gezond zijn rond de 75 kg dus er mag nog best wat af. Maar ik hoop niet zo´n veel te ruime huid over te houden dus het hoeft echt niet zo snel.

Heb een leuke trui gekocht en bijpassende schoenen. Een basic shirt en oorbellen. En toen begon ik de kattenpis-lucht weer te ruiken en toen kon ik verder niets meer passen, vond ik.

De laatste dagen klinken de woorden van mijn haat-en-liefde-maatje van de kliniek weer door mijn hoofd. Hij kwam op dezelfde dat als ik en hij is de enige die ik bij het afscheid geen hand heb willen geven. Hij had twee weken lang het bloed onder mijn nagels vandaan gehaald. Dit is niet de enge man van de bedreiging en ook niet de fietsvriend. Nouja whatever.

Zijn laatste avond hadden wij dit gesprek in de woonkamer, schreeuwend:
- Net ook weer met Koos enzo, Alinde: Wat maak je je DRUK!
- Wat heb jij met mij en Koos te maken?
- [ heel lang verhaal]
- Heeft iemand jou wel eens verteld dat je lang van stof bent?
- Heeft iemand jou wel eens verteld dat je ongelooflijk veel energie vreet op het moment dat het jou uitkomt?

- NEE

Vervolgens hebben we om de beurt een tijd op kantoor gezeten volgens mij, stoom afblazen. Maar hij zal vast gelijk hebben. Iets eerder op de avond had een nieuwe jongen gezegd dat ik zo'n mooi karakter heb. Het is altijd een spiegeling. Anyway ik heb het allemaal meegenomen.

Alinde zei:

Een soort van ouwe rocker ben ik

Klik om te vergroten...

Ik dacht dat je een meisje was met stijl blond haar tot net over de oorlellen, en een rond klein brilletje.
Mis gedacht zo te horen

Alinde zei:

Heb nieuwe kleren gekocht

Klik om te vergroten...

Goed gedaan.
En die lucht die je ruikt is niet erg. Het komt er allemaal uit. Al die liters wijn.

Alinde zei:

dat ik zo'n mooi karakter heb

Klik om te vergroten...

Ik denk dat je dat ook wel hebt.
Je mag er zijn. Denk niet teveel aan wat anderen over je denken en met je doen. Jij bent Alinde. De enige op deze hele aardbol.

Dankjewel!

soms hebben anderen wel een beetje gelijk, heel soms.

Nee lang blond haar met krullen. Geen bril. Maar zit nu te twijfelen; stuk er af of niet. Heb allemaal losse plukken vanaf dat ik in herstel ben gegaan, het is een beetje gek nu.

Voordat ik naar huis ging na de tweede opname, was ´de thuiskomst' wel even een dingetje.

Ik wist dat er ongeveer 30 lege flessen stonden. Ik wist dat dat allemaal van rode wijn was. Ik wist dat ik in bed had gepoept. Ik wist dat ik nog een keer het toilet niet had gehaald. Dat de wc zo'n beetje zwart was, inclusief de vloer.
Dat er nog een makreel in de koelkast lag.

Dat ik een pakje kipfilet had, waar ik twee keer een hap van had genomen.
Dat ik eieren had gekocht.

Dat mijn broer boodschappen had gedaan, allemaal lekkere verse dingen en dat ik dat niet had opgegeten.
Dat hier en daar een rijstwafel moest liggen.

Dat ik in een bakje had gespuugd en het weer had opgedronken, het leek gluhwein (sorry).

Nouja wie nodig je dan uit voor je thuiskomst, liever niemand. Ik kon verlenging krijgen mits ik iets zou regelen voor mijn thuiskomst. Ik had tijdens de feestdagen wel even contact gehad met een kennis en zij wilde ook wel met mijn sleutel even schoonmaken voordat ik kwam maarja. Dat is ook zo prive. Uiteindelijk ben ik vaag tegen haar gebleven en kwamen we er niet uit.

Later bleek dat moeder en oudste broer al hadden opgeruimd op de dag van mijn opname. En dat ze het daarbij zelfs gezellig hebben gehad. Mijn matras is redelijk gespaard gebleven, behalve een wijnvlek bij mijn hoofdkussen. Gemorst of gespuugd dat weet ik niet. Maar niet in bed gepoept iig.

Sorry dit hoort er allemaal bij.

Ik moet morgen echt die medicatie in orde gaan maken.

Mijn broer kan ieder moment zijn derde kindje krijgen. Ik weet hiervan niet de precieze datum (hoewel deze er in principe wel is, geplande3 keizdersnede)

EN HOEWEL WIJ HIER GRAPJES OVER GEMAAKT HEBBEN, BROER EN SCHOONZUS ZIJN DUS STRAKS EVEN ECHT NIET BESCHIKBAAR. sORRY MIJN CAPSLOCK. HET KAN STRAKS NIET ZO ZIJN DAT ZIJ LIGT TE BEVALLEN EN MIJN MEDICATIE IS OP. BOZE BROER WORDT NU EVEN UIT HET SYSTEEM GEHAALD ALS CONTACTPERSOON DUS DEZE IS ER STRAKS OOK GEWOON EEN TIJDJE NIET.

Brijder vroeg natuurlijk ook (bij de tweede opname) waarom ik geen hulp heb gevraagd in plaats van naar de fles te grijpen. Roos (van Brijder) was oprecht geïnteresseerd: Wat maakt nou dat je zoveel hulp krijgt, deze niet pakt, en dan toch weer gaat drinken. Later en de groep kregen we een oefening waarbij je op een soort theatrale manier moest uitbeelden wat er gebeurt bij trek.
Ik heb een bedje gebouwd van stoelen en ben daarop gaan liggen. Heb laten zien dat mijn voeten niet wilden stoppen met bewegen en dat ik ten einde raad naar AH to go vertrek voor 2 flessen wijn.

Ik krijg soms best veel hulp op momenten dat ik er niet om vraag. Denk aan schema's invullen etc en lange sessies bij ambulant begeleider op kantoor. Of een persoon van WMO die elke week komt maar alleen wil praten.

Of bemoeienis met de medicijnen als het gewoon goed gaat.

Maar als het crisis is dan wordt er niet altijd adequaat gehandeld. Ik weet dat GGZ in principe geen mensen opneemt. Dat weet ik nu, dat wist ik in april nog niet.

Ik ben in de crisisweek elke keer naar de winkel gegaan op de fiets, er zijn geen ongelukken gebeurd. AB zegt, je weet precies hoe laat het is. Ik denk dat ik ook nog gewoon helder reageer in het verkeer. Recht loop op de trap, mijn sleutel doelgericht in het slot steek. Hoe vaak ik naar de winkel was geweest en waar, dat heb ik met mijn bankafschrift kunnen reconstrueren. Meestal 2 x per dag naar de winkel, 2 flessen wijn per keer.

Thuis nog een keer vreselijk diarree gekregen vlak voordat ik weg wilde maar in de winkel was het weer over. Wat ik oprecht nog niet weet, is of ik met dat bebloede gezicht ook ben gaan winkelen. Ik kan mij voorstellen als ik al mijn haar er voor gehangen heb, en het was vroeg donker, dat het onopgemerkt gebleven is. Daar ben ik een stukje kwijt.

Ja misschien wel idd… en ff heel veel water want t was misschien ook wat uitdroging soms. Wat doe je jezelf dan aan hè.

Ben ook flauwgevallen een van die dagen.

Ik ga toch een klacht indienen tegen de WMO man. Hij komt hier al vanaf november niet meer maar vind t belangrijk dat zijn leidinggevende ook goed op de hoogte is.

Ik lees nu een stukje waarin WMO ook begeleiding biedt rondom de thuiskomst na een opname. Ik heb idd ervaren dat dat best een dingetje is. De WMO meneer is bedoeld om te praten, niet om iets te doen. Maar hij had ook met mij een planning kunnen maken of in ieder geval kunnen bedenken dat er een dag is waarop je thuis komt.

Wat nu gebeurd is, is dat voor de opname mijn broer met Wim (zo noem ik hem) gesproken heeft en toen bleek dat Wim niet ging leveren wat er gevraagd was. Toen hebben broer en schoonzus gezegd: Wij gaan je huis opruimen.

Dat houdt in dat de tijdens het laatste weekend van mijn opname al mijn spullen in dozen hebben gedaan en daarna hebben schoongemaakt. Zodat het op het eerste gezicht er weer ruim uit zag. Heel fijn maar ook lastig want je weet helemaal niet meer waar alles ligt.

Bij de tweede opname werd vanuit de Brijder gevraagd of ik iemand wilde regelen die met mij ging opruimen op de dag na thuiskomst. Flessen weg, dat soort dingen. Meerdere mensen van de verpleging hebben er meerdere keren om gevraagd. Ik had vriendin T gevraagd. Zij wilde ook wel iets doen voordat ik thuis kwam maar dat wilde ik zelf liever niet. Ik hield het ook een beetje af want ik wist niet meer hoe erg de troep was.

Ik wist dat er ongeveer 30 flessen waren. Dat ik diarree had en twee keer het toilet niet had gehaald waarvan t een keer in bed gebeurde. Dat er etensresten moesten rondslingeren en dat mijn bezoek de koelkast nog vol gegooid had maar dat ik dat niet had opgegeten. Dat er een makreel in de koelkast lag. Ik had nog gespuugd in een bakje, dat wist ik nog.

Vriendin T had ook ook druk na kerst en wist niet zeker of ze de vrijdag of zaterdag zou komen. Ik heb het een beetje af gehouden, was ook moe. Sommigen zeiden bij Brijder dat de ambulant begeleider hielp met opruimen maar ik dacht dat die van mij daar niet voor was. En dat zei hij zelf ook, dat doet hij echt niet. Bovendien als je WMO hebt zou je het daarbij eerder verwachten.

Uiteindelijk bleek dat moeder en oudste broer al hadden opgeruimd op de dag van de opname. Flessen weg, koelkast leeg etc. Ik heb T toen ook laten weten dat ze niet hoefde te komen.

Ik ga toch bij de WMO doorgeven dat deze man eigenlijk niets doet. Hij had mij wel de route kunnen wijzen wie er dan wel kan helpen opruimen. De thuiskomst is wel een belangrijk moment wat dat betreft.

Alinde zei:

Ik ga toch een klacht indienen tegen de WMO man.

Klik om te vergroten...

Jij bepaalt zelf wat je doet.
Het valt me vaker op dat je veel dingen bij anderen zoekt of neerlegt. Vooral wat niet goed gaat.

Ik zou je willen aanraden om de focus op jezelf te houden en je te richten op de dingen waar je zelf invloed op hebt. Daar heb je echt je handen vol aan denk ik.
Laat je niet teveel afleiden.

Love, piece 🫶

Thanks!

Met SPV en Brijder gaat wel heel goed. Die overleggen ook veel met elkaar.

Ik probeer het ook te verbeteren. Het is wel gemeenschapsgeld. Het zou mij niet verbazen als die Wim wel gewoon uren schrijft voor al die keren dat hij niet komt. Zoiets zei hij wel. Ik krijg een jaar lang hulp vanuit die organisatie maar er gebeurt vrijwel niets. Dat is toch zonde?

De rest loopt nu wel en het gaat ook niet vanzelf. Het is niet dat ik niks doe. Maar een organisatie voor praktische hulp die geen praktische hulp geeft, die wil ik wel een brief schrijven.

Bedankt voor het mee denken.

Alinde zei:

Eigenlijk heeft de ware ik, die boven komt met alcohol, echt schijt aan iedereen. Zo´n avonddienst van GGZ ontvang ik dan stomdronken in een smerige pyjama. Kan me niets schelen.

Klik om te vergroten...

Is niet echt je ware zelf hè. Dat iets als alcohol je remmingen weghaalt en je niets doet geven om hoe je overkomt en wat de consequenties van je gedrag zijn betekent niet dat je remmingen normaal je "ware zelf" die nergens om geeft verhindert naar buiten te komen.

Alcohol maakt je juist onbewuster, terwijl dichterbij je ware zelf komen enkel meer en meer bewustzijn betekent.

Het is dus niet je ware zelf die bovenkomt met alcohol maar juist het onbewuste ego dat alleen tot die mate bewust is dat het zich goed wil voelen in het moment en het niet kan boeien wat de consequenties daarvan zijn.