#1
Sorry ik heb 3 broers en ik kan er nu niet per broer op in gaan
Tijd van bezinning - waar?
1591 antwoorden
183 weergaven
18-5-2026
#2
Ook neemt AB de periode van de opsluiting best wel serieus. Ik heb in oktober een tijd in het huis van mijn ouders gezeten met ramen en deuren op slot. Dit om te voorkomen dat ik weer naar de winkel ging. Want ik ging desnoods kruipend door het gras in de regen naar de winkel. Desnoods haalde ik wijn zonder te betalen. Een paar keer werden we fysiek. Als ik wijn wil, dan wil ik wijn.
Voor de duidelijkheid, ik zat binnen en had niet de sleutel. Dit heeft enkele weken zo geduurd denk ik.
Dat verklaart misschien waarom de gesloten kliniek een bevrijding voor mij was. Dat alle remmen los gingen, dat ik meteen een crimineel vriendje had. Ik had iets grenzeloos en ik had vooral veel moeite met die gesloten deur. Dat noemde ik ook vaak bij de dagsluiting.
Voor de duidelijkheid, ik zat binnen en had niet de sleutel. Dit heeft enkele weken zo geduurd denk ik.
Dat verklaart misschien waarom de gesloten kliniek een bevrijding voor mij was. Dat alle remmen los gingen, dat ik meteen een crimineel vriendje had. Ik had iets grenzeloos en ik had vooral veel moeite met die gesloten deur. Dat noemde ik ook vaak bij de dagsluiting.
#3
Ook neemt AB de periode van de opsluiting best wel serieus. Ik heb in oktober een tijd in het huis van mijn ouders gezeten met ramen en deuren op slot. Dit om te voorkomen dat ik weer naar de winkel ging. Want ik ging desnoods kruipend door het gras in de regen naar de winkel. Desnoods haalde ik wijn zonder te betalen. Een paar keer werden we fysiek. Als ik wijn wil, dan wil ik wijn.
Voor de duidelijkheid, ik zat binnen en had niet de sleutel. Dit heeft enkele weken zo geduurd denk ik.
Dat verklaart misschien waarom de gesloten kliniek een bevrijding voor mij was. Dat alle remmen los gingen, dat ik meteen een crimineel vriendje had. Ik had iets grenzeloos en ik had vooral veel moeite met die gesloten deur. Dat noemde ik ook vaak bij de dagsluiting.
Wow Alinde.
Wat een heftig verhaal dat je opgesloten bent ..... in je ouderlijk huis.
Deze vrijheidsberoving gaat mijn inziens alle beperken te buiten.
#4
Zo da’s heftig 😢Ook neemt AB de periode van de opsluiting best wel serieus. Ik heb in oktober een tijd in het huis van mijn ouders gezeten met ramen en deuren op slot. Dit om te voorkomen dat ik weer naar de winkel ging. Want ik ging desnoods kruipend door het gras in de regen naar de winkel. Desnoods haalde ik wijn zonder te betalen. Een paar keer werden we fysiek. Als ik wijn wil, dan wil ik wijn.
Voor de duidelijkheid, ik zat binnen en had niet de sleutel. Dit heeft enkele weken zo geduurd denk ik.
Dat verklaart misschien waarom de gesloten kliniek een bevrijding voor mij was. Dat alle remmen los gingen, dat ik meteen een crimineel vriendje had. Ik had iets grenzeloos en ik had vooral veel moeite met die gesloten deur. Dat noemde ik ook vaak bij de dagsluiting.
#5
Ja verklaart ook beter waarom ik 2 weken na mijn vrijlating, dronken op de vloer lag in het kantoor van AB.
Meestal ben ik van het kleiner maken en relativeren maar het was een heftige tijd. De zelfmoordpoging was ook tijdens de opsluiting zeg maar. Ik ga het nu allemaal pas beter zien. Hoe ik in de kliniek ook de realiteit enigszins uit het oog verloor en in mum van tijd t vriendinnetje van de grootste gluiperd was. Hoe dat ook weer allerlei consequenties had.
t Is achteraf allemaal wel te verklaren dat ik in december bont en blauw daar binnen kwam. Overigens heeft niemand mij aangeraakt. De gluiperd niet (helemaal niet) en t blauwe oog was van het vallen.
AB zei gisteren ook: Alinde heb je nog meer verrassingen of hebben we nu alles gehad. Ik zei: Ab we hebben nu alles gehad hoor. Echt.
Meestal ben ik van het kleiner maken en relativeren maar het was een heftige tijd. De zelfmoordpoging was ook tijdens de opsluiting zeg maar. Ik ga het nu allemaal pas beter zien. Hoe ik in de kliniek ook de realiteit enigszins uit het oog verloor en in mum van tijd t vriendinnetje van de grootste gluiperd was. Hoe dat ook weer allerlei consequenties had.
t Is achteraf allemaal wel te verklaren dat ik in december bont en blauw daar binnen kwam. Overigens heeft niemand mij aangeraakt. De gluiperd niet (helemaal niet) en t blauwe oog was van het vallen.
AB zei gisteren ook: Alinde heb je nog meer verrassingen of hebben we nu alles gehad. Ik zei: Ab we hebben nu alles gehad hoor. Echt.
#6
Aan de ene kant ben ik zwak geweest, aan de andere kant ben ik ook sterk geweest.
Tijdens de opsluiting logeerden mijn broers in de kamer op een matras. Het was niet anders. Ik was het er wel mee eens hoor. Ik kon niet naar een kliniek, al maanden niet, en toen zijn we zelf kliniekje gaan spelen. Broers meldden bij hun bazen dat ze gingen thuiswerken en zo had ik 24 uurs bewaking. Als ik raar gedroomd had kon ik met ze praten, als ik niet kon slapen kon ik naar ze toe gaan.
Nog steeds vraag ik mij af waarom een gewone opname nog niet aan de orde was. Anderen hebben veel minder lang hoeven wachten, veel minder ver hoeven gaan.
Ik begrijp ook niet waarom je niet eerder ergens binnen kon.
Klinkt als een crisis. Of op zijn minst een snelle behandeling.
Of hield familie een opname tegen? Omdat ze graag de vlag voor de buitenwereld goed wilde/willen laten wapperen zoals je reeds eerder schreef?
#7
Aan de ene kant ben ik zwak geweest, aan de andere kant ben ik ook sterk geweest.
Tijdens de opsluiting logeerden mijn broers in de kamer op een matras. Het was niet anders. Ik was het er wel mee eens hoor. Ik kon niet naar een kliniek, al maanden niet, en toen zijn we zelf kliniekje gaan spelen. Broers meldden bij hun bazen dat ze gingen thuiswerken en zo had ik 24 uurs bewaking. Als ik raar gedroomd had kon ik met ze praten, als ik niet kon slapen kon ik naar ze toe gaan.
Nog steeds vraag ik mij af waarom een gewone opname nog niet aan de orde was. Anderen hebben veel minder lang hoeven wachten, veel minder ver hoeven gaan.
Tijdens de opsluiting logeerden mijn broers in de kamer op een matras. Het was niet anders. Ik was het er wel mee eens hoor. Ik kon niet naar een kliniek, al maanden niet, en toen zijn we zelf kliniekje gaan spelen. Broers meldden bij hun bazen dat ze gingen thuiswerken en zo had ik 24 uurs bewaking. Als ik raar gedroomd had kon ik met ze praten, als ik niet kon slapen kon ik naar ze toe gaan.
Nog steeds vraag ik mij af waarom een gewone opname nog niet aan de orde was. Anderen hebben veel minder lang hoeven wachten, veel minder ver hoeven gaan.
#8
Nee dat zeker niet! Ik heb in april aangegeven dat het crisis was. Mijn moeder was er toen achter gekomen dat ik 10 mg lorazepam per dag slikte. Ze wist niet dat hier 3 flessen wijn bij hoorden.
Vanaf daar heb ik mijn medicatie in beheer gegeven. Dat was mijn eigen beslissing. Dit hield ook in dat het makkelijker werd om bij mijn ouders te slapen, anders moest ik elke dag heen en weer voor mijn pillen. Twee weken later merkten mijn ouders, terwijl ik bij hun sliep, dat de drankvoorraad was verdwenen in een zeer hoog tempo. Moeder was verbaasd omdat ze aan mijn gedrag niets gemerkt had terwijl ik daar gewoon in huis was. Ze had ook niets geroken. Ik was toen al heel tolerant.
We hebben alles geprobeerd om een opname te krijgen. Ik weet nog dat mijn broer uit zijn werk kwam en we gezamenlijk de SPV belden. Vanaf hier zal ik dingen opschrijven die misschien niet feitelijk gebeurd zijn maar die ik zo interpreteer.
Het lijkt erop of 1 psychiater de boel heeft tegen gehouden. Ik heb mijn huidige psychiater, dokter X. Dan is er de vorige psychiater, de Duitse psychiater.
Waarom ik in april niet naar een verslavingskliniek kon weet ik niet. Ik had gebeld en GGZ Solutions zou met 3 weken plek hebben. Dat had ik volgehouden, dat was te overzien. In de weken dat ik zoveel belde had ik nog iets van hoop. Ik had iets van menselijk contact. Stad en land belde ik af. In mei ging ik rock botttom, althans voor wat toen rock bottom was. Later leerde ik dat er nog een lagere bodem is, dat er altijd een nog diepere bodem lijkt te zijn. Brijder was in beeld maar elke keer als ik reikte, ging Brijder weer een stukje bij mij weg. Ik bleef maar op wachtlijsten staan. Uiteindelijk heeft het nieuwe rookbeleid gunstig uitgepakt voor mij. Veel mensen willen geen opname of komen binnen en zijn meteen weer weg. Ik rook niet dus ik heb daar niets mee te maken. De doorstroom is er wel beter door geworden.
Weet niet of we er nog achter gaan komen waarom in het voorjaar opname niet mogelijk was. Ik heb zoveel mensen zien binnen komen bij wie de verslaving nog veel minder ver was.
Vanaf daar heb ik mijn medicatie in beheer gegeven. Dat was mijn eigen beslissing. Dit hield ook in dat het makkelijker werd om bij mijn ouders te slapen, anders moest ik elke dag heen en weer voor mijn pillen. Twee weken later merkten mijn ouders, terwijl ik bij hun sliep, dat de drankvoorraad was verdwenen in een zeer hoog tempo. Moeder was verbaasd omdat ze aan mijn gedrag niets gemerkt had terwijl ik daar gewoon in huis was. Ze had ook niets geroken. Ik was toen al heel tolerant.
We hebben alles geprobeerd om een opname te krijgen. Ik weet nog dat mijn broer uit zijn werk kwam en we gezamenlijk de SPV belden. Vanaf hier zal ik dingen opschrijven die misschien niet feitelijk gebeurd zijn maar die ik zo interpreteer.
Het lijkt erop of 1 psychiater de boel heeft tegen gehouden. Ik heb mijn huidige psychiater, dokter X. Dan is er de vorige psychiater, de Duitse psychiater.
Waarom ik in april niet naar een verslavingskliniek kon weet ik niet. Ik had gebeld en GGZ Solutions zou met 3 weken plek hebben. Dat had ik volgehouden, dat was te overzien. In de weken dat ik zoveel belde had ik nog iets van hoop. Ik had iets van menselijk contact. Stad en land belde ik af. In mei ging ik rock botttom, althans voor wat toen rock bottom was. Later leerde ik dat er nog een lagere bodem is, dat er altijd een nog diepere bodem lijkt te zijn. Brijder was in beeld maar elke keer als ik reikte, ging Brijder weer een stukje bij mij weg. Ik bleef maar op wachtlijsten staan. Uiteindelijk heeft het nieuwe rookbeleid gunstig uitgepakt voor mij. Veel mensen willen geen opname of komen binnen en zijn meteen weer weg. Ik rook niet dus ik heb daar niets mee te maken. De doorstroom is er wel beter door geworden.
Weet niet of we er nog achter gaan komen waarom in het voorjaar opname niet mogelijk was. Ik heb zoveel mensen zien binnen komen bij wie de verslaving nog veel minder ver was.
#9
Tsja, als je dat soort dingen geheim houdt krijg je geen passende hulp naruurlijk. Of was je moeder de enige die ‘t niet wist?Nee dat zeker niet! Ik heb in april aangegeven dat het crisis was. Mijn moeder was er toen achter gekomen dat ik 10 mg lorazepam per dag slikte. Ze wist niet dat hier 3 flessen wijn bij hoorden.
Vanaf daar heb ik mijn medicatie in beheer gegeven. Dat was mijn eigen beslissing. Dit hield ook in dat het makkelijker werd om bij mijn ouders te slapen, anders moest ik elke dag heen en weer voor mijn pillen. Twee weken later merkten mijn ouders, terwijl ik bij hun sliep, dat de drankvoorraad was verdwenen in een zeer hoog tempo. Moeder was verbaasd omdat ze aan mijn gedrag niets gemerkt had terwijl ik daar gewoon in huis was. Ze had ook niets geroken. Ik was toen al heel tolerant.
We hebben alles geprobeerd om een opname te krijgen. Ik weet nog dat mijn broer uit zijn werk kwam en we gezamenlijk de SPV belden. Vanaf hier zal ik dingen opschrijven die misschien niet feitelijk gebeurd zijn maar die ik zo interpreteer.
Het lijkt erop of 1 psychiater de boel heeft tegen gehouden. Ik heb mijn huidige psychiater, dokter X. Dan is er de vorige psychiater, de Duitse psychiater.
Waarom ik in april niet naar een verslavingskliniek kon weet ik niet. Ik had gebeld en GGZ Solutions zou met 3 weken plek hebben. Dat had ik volgehouden, dat was te overzien. In de weken dat ik zoveel belde had ik nog iets van hoop. Ik had iets van menselijk contact. Stad en land belde ik af. In mei ging ik rock botttom, althans voor wat toen rock bottom was. Later leerde ik dat er nog een lagere bodem is, dat er altijd een nog diepere bodem lijkt te zijn. Brijder was in beeld maar elke keer als ik reikte, ging Brijder weer een stukje bij mij weg. Ik bleef maar op wachtlijsten staan. Uiteindelijk heeft het nieuwe rookbeleid gunstig uitgepakt voor mij. Veel mensen willen geen opname of komen binnen en zijn meteen weer weg. Ik rook niet dus ik heb daar niets mee te maken. De doorstroom is er wel beter door geworden.
Weet niet of we er nog achter gaan komen waarom in het voorjaar opname niet mogelijk was. Ik heb zoveel mensen zien binnen komen bij wie de verslaving nog veel minder ver was.
#10
Inderdaad vreemd Alinde.
Zou goed kunnen dat een psychiater het heeft tegen gehouden. Soms hebben die mensen teveel macht 1 op 1. Zou mijn inziens extra controle moeten zijn.
Of deed je je misschien beter voor dan dat je was?
Ik was namelijk ook zo. Kwam helemaal gecrasht thuis. Maar hield voor iedereen de schijn op. Je zag aan mij geen klachten (in die tijd dronk ik ook meer dan gezond) of rare dingen. Ik heb ook lang gewacht op een opname voor de PTSS, maar dat kwam vooral door dat ik de schijn op hield. Zelfs tegen de prof's.
Misschien deed jij dit ook onbewust?
Zou goed kunnen dat een psychiater het heeft tegen gehouden. Soms hebben die mensen teveel macht 1 op 1. Zou mijn inziens extra controle moeten zijn.
Of deed je je misschien beter voor dan dat je was?
Ik was namelijk ook zo. Kwam helemaal gecrasht thuis. Maar hield voor iedereen de schijn op. Je zag aan mij geen klachten (in die tijd dronk ik ook meer dan gezond) of rare dingen. Ik heb ook lang gewacht op een opname voor de PTSS, maar dat kwam vooral door dat ik de schijn op hield. Zelfs tegen de prof's.
Misschien deed jij dit ook onbewust?
#11
Bij GGZ was bekend dat ik soms een doosje van 30 mg lorazepam slikte per dag. Maar ik kwam er mee weg als ik zei dat ik het achter de koelkast had laten vallen of dat soort verhalen.Tsja, als je dat soort dingen geheim houdt krijg je geen passende hulp naruurlijk. Of was je moeder de enige die ‘t niet wist?
De alcohol had ik niet gezegd, tot april.
De drank weet ik niet zo goed, wie wanneer iets doorkreeg. Ik heb het denk ik t/m april verborgen gehouden. Ik heb zelfs een verslavingsarts tussen de privé vrienden en zelfs die zag het niet. Het kwam ook doordat er altijd een verhaal was van seroquel afbouwen, dat ook altijd wel klopte. Dat ik daarom trilde, typfouten maakte etc.
Vanaf april ben ik eerlijk geweest over hoeveelheden drank etc en ben ik ook eens 'overvallen' tijdens een binge drink sessie. Broers hadden in april ook geholpen flessen wegbrengen met de auto.
Ik heb denk ik relatief kort gelogen. Ik heb heel lang dingen niet verteld. Toen ik het in april wel vertelde, ben ik ook in herstel gegaan. De terugvallen die toen nog volgden waren absoluut niet fraai. Het zijn er vier of vijf geweest. Alsof ik daar nog even alles inhaalde en nog even 1000 % verslaafd was. Liegen, bedriegen, stelen, fysiek geweld. Een monster in mij nam het over.
Die drank speelde al toen ik 22 was en het beestje mocht nooit een naam hebben. Soms dronk ik jaren niet en dan weer een weekje binge. Maarja alleen wonend kom je met veel dingen wel weg.
#12
Ja... maar verzwijgen is natuurlijk ook liegen, of in ieder geval oneerlijk gedrag. Ik denk dat als ik eerlijk was geweest ten tijde van mijn psychose dat ik niet op de bipolaire meds was gezet, of in ieder geval niet zo lang. Maar ik schaamde me en ik wist het ook allemaal niet meer.Bij GGZ was bekend dat ik soms een doosje van 30 mg lorazepam slikte per dag. Maar ik kwam er mee weg als ik zei dat ik het achter de koelkast had laten vallen of dat soort verhalen.
De alcohol had ik niet gezegd, tot april.
De drank weet ik niet zo goed, wie wanneer iets doorkreeg. Ik heb het denk ik t/m april verborgen gehouden. Ik heb zelfs een verslavingsarts tussen de privé vrienden en zelfs die zag het niet. Het kwam ook doordat er altijd een verhaal was van seroquel afbouwen, dat ook altijd wel klopte. Dat ik daarom trilde, typfouten maakte etc.
Vanaf april ben ik eerlijk geweest over hoeveelheden drank etc en ben ik ook eens 'overvallen' tijdens een binge drink sessie. Broers hadden in april ook geholpen flessen wegbrengen met de auto.
Ik heb denk ik relatief kort gelogen. Ik heb heel lang dingen niet verteld. Toen ik het in april wel vertelde, ben ik ook in herstel gegaan. De terugvallen die toen nog volgden waren absoluut niet fraai. Het zijn er vier of vijf geweest. Alsof ik daar nog even alles inhaalde en nog even 1000 % verslaafd was. Liegen, bedriegen, stelen, fysiek geweld. Een monster in mij nam het over.
Die drank speelde al toen ik 22 was en het beestje mocht nooit een naam hebben. Soms dronk ik jaren niet en dan weer een weekje binge. Maarja alleen wonend kom je met veel dingen wel weg.
Nouja, we zijn volgens mij allebei goed op weg nu en dat is wat telt.
#13
Inderdaad vreemd Alinde.
Zou goed kunnen dat een psychiater het heeft tegen gehouden. Soms hebben die mensen teveel macht 1 op 1. Zou mijn inziens extra controle moeten zijn.
Of deed je je misschien beter voor dan dat je was?
Ik was namelijk ook zo. Kwam helemaal gecrasht thuis. Maar hield voor iedereen de schijn op. Je zag aan mij geen klachten (in die tijd dronk ik ook meer dan gezond) of rare dingen. Ik heb ook lang gewacht op een opname voor de PTSS, maar dat kwam vooral door dat ik de schijn op hield. Zelfs tegen de prof's.
Misschien deed jij dit ook onbewus
@dupont, ik heb het pas op tafel gegooid toen ik hulp wilde. Dat was april. Tot die tijd was één fles wijn per dag wel te doen (dat was de gemiddelde dag) en met zelf benzo's bestellen redde ik mij ook. Ik kwam niet in de financiële problemen.Ja... maar verzwijgen is natuurlijk ook liegen, of in ieder geval oneerlijk gedrag. Ik denk dat als ik eerlijk was geweest ten tijde van mijn psychose dat ik niet op de bipolaire meds was gezet, of in ieder geval niet zo lang. Maar ik schaamde me en ik wist het ook allemaal niet meer.
Nouja, we zijn volgens mij allebei goed op weg nu en dat is wat telt.
Het ging mis toen de benzo's een keer niet geleverd werden. Ik compenseerde het met drank. Ik werd wakker een keer ergens midden op de dag maar geen idee wat voor dag. Toen wist ik, dit is mis. Januari of februari moet dat geweest zijn.
In april wilde ik hulp maar had me nooit gerealiseerd dat het antwoord ook 'nee' kon zijn. Nee Alinde er is geen hulp, je krijgt geen hulp. Althans niet een opname of crisisopname of iets anders van een kliniek. Ik kon bij mijn ouders logeren en meer konden ze op dat moment niet bieden.
Van alle fouten die ik gemaakt heb.... heb ik die niet zien aankomen. Dat op de dag dat je aangeeft opname nodig te hebben, er geen opname is. Waar ik vanaf mijn 23e bang voor was dat die dag ooit zou komen. Toen die dag kwam, toen waren er geen opnames meer.
Ik heb bij mijn psychose niets gelogen. Ik kom er alleen nu achter, als ik heel erg in de war ben dan lijk ik niet in de war. Ik kan nog praten, grapjes maken, ik kom nog best normaal over. Zij denken dast ik dingen dan fake maar dat is niet zo. Het is meer dat ik dan al in de war ben maar dat het verbale stuk nog goed werkt.
Ja ik ben goed bezig, dat wel haha. Eindelijk.
#14
Ik stond wel helemaal in de war bij mijn ouders op de stoep soms. Of ik zou daar bijv gaan eten maar was niet meer in staat er heen te fietsen en dan vroeg ik of ze mij met de auto konden halen. Is in dat laatste jaar 'thuis' een aantal keer voorgekomen.Inderdaad vreemd Alinde.
Zou goed kunnen dat een psychiater het heeft tegen gehouden. Soms hebben die mensen teveel macht 1 op 1. Zou mijn inziens extra controle moeten zijn.
Of deed je je misschien beter voor dan dat je was?
Ik was namelijk ook zo. Kwam helemaal gecrasht thuis. Maar hield voor iedereen de schijn op. Je zag aan mij geen klachten (in die tijd dronk ik ook meer dan gezond) of rare dingen. Ik heb ook lang gewacht op een opname voor de PTSS, maar dat kwam vooral door dat ik de schijn op hield. Zelfs tegen de prof's.
Misschien deed jij dit ook onbewust?
Teveel pammen dan meestal. Zij konden dat ook niet altijd plaatsen. Verder had ik geen betaald werk dus ik kon mij ook wel veroorloven om veel thuis te zijn en te 'hangen'. Het viel niemand op.
#15
Maarja alleen wonend kom je met veel dingen wel weg.
Dat is denk ik vaak ook het probleem.
Er is niemand die het ziet en die je kan remmen.
Ik las net een nieuwsbrief. Rond de 140 kcal zitten er blijkbaar in één glas wijn van 150. In een wijnfles zit gemiddeld 750.
Jij kreeg echt veel calorieën binnen met 3 a 4 flessen wijn per dag
#16
En toch ben ik afgevallen die week, haha.
Het is één week geweest met die hoeveelheden. Ik was wel verbaasd dat ik niet was aangekomen. Ik at er eigenlijk niet bij. Oh jee wat erg als ik dit terug lees. Het is ook niet grappig, ik kreeg bij Brijder een crisiskamer met een alarm. Het had niet nog een paar dagen door moeten gaan. En dan denk ik ook, wat wil ik dan eigenlijk verdoven?
Het is één week geweest met die hoeveelheden. Ik was wel verbaasd dat ik niet was aangekomen. Ik at er eigenlijk niet bij. Oh jee wat erg als ik dit terug lees. Het is ook niet grappig, ik kreeg bij Brijder een crisiskamer met een alarm. Het had niet nog een paar dagen door moeten gaan. En dan denk ik ook, wat wil ik dan eigenlijk verdoven?
#17
Bijv de AB dacht dat ik drama ging maken door bij hem op de grond te gaan liggen.
In werkelijkheid ging ik bijna van mijn stokje en wilde dat voor zijn. Toen had ik al vier dagen gedronken en niet gegeten. Ja ik was op tijd op gesprek en ja ik kon nog praten. Maar dat ik ging liggen was geen theater, dat was meer om erger te voorkomen.
Hij had zelf gezegd de dag ervoor: Alinde zorg alsjeblieft dat je morgen op ons gesprek bent. Nouja ik was er, netjes op tijd. Ik ging alleen wel even liggen. December was dat.
In werkelijkheid ging ik bijna van mijn stokje en wilde dat voor zijn. Toen had ik al vier dagen gedronken en niet gegeten. Ja ik was op tijd op gesprek en ja ik kon nog praten. Maar dat ik ging liggen was geen theater, dat was meer om erger te voorkomen.
Hij had zelf gezegd de dag ervoor: Alinde zorg alsjeblieft dat je morgen op ons gesprek bent. Nouja ik was er, netjes op tijd. Ik ging alleen wel even liggen. December was dat.
#18
En toch ben ik afgevallen die week
Zit denk ik wel verschil tussen droog en zoet las ik. Vast ook tussen rood en wit.
Maar als je vier flessen weg tikt zit je ruim boven wat gezond is voor een vrouw.
Bijzonder he dat je dan toch nog afvalt. Scheelt in iedergeval dat je er geen zak chips bij weg at of dagelijks friet.
#19
Ik had wel heel erg diarree op het laatst dus dan zijn de darmen echt leeg. Dat scheelt wel voor je gewicht.
Nogmaals dit is een week crisis geweest. Niet eten en die hoeveelheden drinken. Ik was eigenlijk vanaf 4 mei in herstel, met nog 3 terugvallen waarvan de laatste dus die hele heftige crisis.
Terwijl ik dit schrijf lijkt het of het over iemand anders gaat. Wie komt er nou bij Brijder op een crisiskamer?
Nogmaals dit is een week crisis geweest. Niet eten en die hoeveelheden drinken. Ik was eigenlijk vanaf 4 mei in herstel, met nog 3 terugvallen waarvan de laatste dus die hele heftige crisis.
Terwijl ik dit schrijf lijkt het of het over iemand anders gaat. Wie komt er nou bij Brijder op een crisiskamer?
#20
Ik heb des te meer bewondering voor de verpleging dat ze mij zo menselijk behandelen en niet als een of andere vreemde diersoort. Want je kijkt toch raar op als je zo'n exemplaar op je afdeling krijgt? Ze benaderen echt de menselijke kant.