Hoeveel heb je gedronken als ik zo vrij mag zijn om dat te vragen?
Ben benieuwd of je echt zoveel hebt gedronken dat je "tegen de bandenstapel" bent geklapt of dat je nu meer diep in de grindbak zit te spinnen.
Het is een ziekte.
Zodra jij een druppel wijn hebt zul je waarschijnlijk snel op een lege fles zitten, en dan denk je och nummer twee kan ook wel.
Als je dadelijk de verslaving meer onder controle hebt dan is je niet actieve verslaving wel nog een ziekte, maar kun je wellicht makkelijker de keuze maken om niet te gaan drinken.
Hoe dan ook: voor nu is het ruk voor je, want onbegrip vanuit naasten is super vervelend.
Nogmaals waardevol om dit terug te kunnen lezen. Op straat zijn er geen ongelukken gebeurd. Ik heb op de automatische piloot alles kunnen fietsen, thuis de fiets in t schuurtje kunnen zetten, 3 deuren kunnen open maken. t Is kennelijk gelukt met pinnen ook.
Thuis ben ik wel gevallen. Naar wat ik mij herinner, was mijn moeder erbij. Ik had een rood oog (weer eens wat anders dan blauw), een wond net onder mijn wenkbrauw, en mijn bovenlip was zodanig kapot dat ik mij later afvroeg of het weer netjes aan elkaar zou groeien. En mijn achterkant van mijn bovenbeen helemaal paars. Ik weet niet precies of ik dan op een stoel geklapt ben met mijn hoofd of op de tafel. Ik mag echt blij zijn dat het NAAST mijn oog kwam in plaats van er in en dat mijn tanden nog in mijn mond zitten.
Dat was op de dinsdag. Hoe ik het mij herinner heb ik pas woensdag het bloed van mijn gezicht gewassen met een vaatdoekje. Want daar was mijn broertje bij.
En of ik dan naar de buren geweest ben met die bebloede kop....
En of ik met dat hoofd zo over straat ben geweest nog s avonds.
Valt wel onder 'tegen de bandenstapel' denk ik.
Maar ik merk dat ik het blokkeer. Ik heb er nog niet om kunnen huilen oid. De antabus-afspraak heb ik gemaakt omdat ik dan met kerst in de kliniek kon blijven. Ook dat zit nog in de ratio en niet in het gevoel.
Overigens zijn de wonden wel heel mooi geheeld. Nu de binnenkant nog
![:wink:]()