Tijd van bezinning - waar?

1591

537

18-5-2026

AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."

01-01-2024, 00:00

Ok dank je.

Ik heb nu idd te maken met een zo nodig.
Daarnaast met een Anabus die om praktische redenen niet op de rol moet. IK moet volgens mij kunnen laten zien dat ik het uit het potje haal.

In principe is het nu geregeld.

Broer 1 zegt dat ik het met broer 2 'niet te groot' moet maken. IK zeg, hij staat al 19 jaar dag en nacht voor me klaar.... het IS groot.
Broer 1 zegt dat ik broer 2 even moet bellen, op een rustig moment als het mij uit komt. Dat hoeft niet vandaag. Het mag morgen, overmorgen, zondag. Niet s avonds laat.

Dat is moeilijk maar dat ga ik doen.

01-01-2024, 00:00

Ik kom er nu achter dat mijn ambulant begeleider, die van huis uit maatschappelijk werker is, boven alle artsen staat.

Ik had voor kerst verlenging gevraagd. Kreeg bij wijze van hoge uitzondering een gesprek met de arts zonder dat ik het had aangevraagd. Meestal krijg je de verpleegkundig specialist te spreken, wat ook prima is. Meestal moet je er 30 x om vragen maar ik kreeg het voor niks.
Ze gaven aan dat ik verlenging zou krijgen mits ik met de antabus zou beginnen. Anders deden ze het niet. Ik had er zelf uiteraard al over nagedacht en ik ging met de antabus starten. Ze regelde meteen het beeldbellen erbij incl dagen en tijden.

Vandaag hoor ik dat deze vorm van chantage uit de koker van mijn AB komt.

Ik vroeg of die andere dat ook kwam. Hij zei nee ik weet van niks, wat bedoel je. De tweede verlenging na kerst:
Ik had nog koorts en wilde iets langer blijven. Ze zeiden: We gaan het overleggen maar dan ga jij nu een vriendin bellen die je thuiskomst gaat begeleiden. Flessen weg en dat soort dingen.

Ik hoorde ook dat de AB dit soms kan doen.

Ab zei, nee Alinde die kwam niet van mij. En nee Alinde daar begin ik ook niet aan. En het is ook goed voor jezelf om de puinhoop nog ff te zien.
Ik zei, ik wist alleen nog dat ik twee keer de wc niet gehaald had, met diarree. En dat ik de hele week rode wijn had gedronken. Ab zei: Nee daar begin ik echt niet aan.

Hahaha mijn AB is cool.

01-01-2024, 00:00

We hadden het gisteren even over mijn binnenkomst bij de tweede detox. Ik was in een slaapshirt, met een legging, zonder verdere spullen. Wel mijn paspoort.
Blauw oog en flinke wond bij mijn lip.

Ab zei:
Het leek of je zelf bang was voor een delier, maar wij waren niet bang voor een delier. Je wist precies te vertellen waar je was en hoe laat en je kon een gesprek voeren.

Ik heb volgens mij het woord delier helemaal niet in de mond genomen want weet niet precies wat dat is. Maar ik denk dat ik hem wel begrijp. Ik was het begrip op de realiteit aan het verliezen maar tegelijk ook weer niet.

Tijdens de eerste opname had ik het continu met Mevrouw Facilitair aan de stok. Tijdens de tweede opname zag ik haar weer. Zij zag mij ook uiteraard. Met mijn blauwe oog, kapotte lip en in mijn slaapshirt. Dus na de intake ging ik meteen naar mevrouw Facilitair toe en zei: Trudy sorry!

Gisteren pas begreep ik dat zij waarschijnlijk al lang niet meer bezig was met wat gebeurd was, maar meer met die pyjama en dat blauwe oog en mijn medische toestand. Dat het fijn was dat ik meteen haar naam wist en de hele situatie. Ik heb voor de rest heel fijn contact met haar gehad en heel goede gesprekken.

01-01-2024, 00:00

Ik was gisteren overdag moe en niet zo lekker. Gisteravond na het eten ben ik in slaap gevallen, geloof ik, en ergens in de nacht weer wakker geworden en wakker gebleven.

Moet mezelf even resetten nu. Vanmorgen rond 6 uur koffie genomen en nu blijf ik ook gewoon wakker. Valt me wel op hoe laat deze volksbuurt tot leven komt, in de meeste huizen is het nog steeds donker.

Ik heb nog nooit zo weinig medicatie geslikt als nu. Bijzonder is dat.

01-01-2024, 00:00

Alinde zei:

Ik moet gewoon de medicatie op orde hebben

Klik om te vergroten...

Dat is ook zo.
Je bent een volwassen vrouw en kan dat ook.
Zakje met medicatie, potje met antabus, en een doosje seroquel (of desnoods een paar op voorraad en de rest bij iemand anders. Maar dat je wel even vooruit kan).
Leg het op een vaste plek. Dan weet je ook altijd waar het ligt en geeft je dat geen onrust.

Alinde zei:

Daarnaast met een Anabus die om praktische redenen niet op de rol moet. IK moet volgens mij kunnen laten zien dat ik het uit het potje haal.

Klik om te vergroten...

Slim van ze.
En goed dat ze het zo doen.
Dit blijft toch een essentieel medicijn.

Alinde zei:

Broer 1 zegt dat ik het met broer 2 'niet te groot' moet maken. IK zeg, hij staat al 19 jaar dag en nacht voor me klaar.... het IS groot.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat hij ermee wilt zeggen: maak het niet te zwaar beleden.
Hij staat al 19 jaar voor je klaar. Hij zal zich ook zorgen om zijn zus maken. Dat is heel normaal.
Maar probeer dat niet te negatief in te zien. Uiteindelijk zijn het zijn keuzes geweest om te doen wat hij gedaan heeft.
Denk dat je het een beetje in deze context moet zien.

Bellen zal goed zijn.
Maar de vraag is of je dat alleen moet doen als je het moeilijk vindt.
Kan broer 1 bv niet bij je komen en samen bellen, of de AB.

Alinde zei:

Ik heb volgens mij het woord delier helemaal niet in de mond genomen want weet niet precies wat dat is

Klik om te vergroten...

Plotselinge verwarheid heel kort gezegd.
Dat zul je thuis met 4 flessen wijn op minder hebben, maar treedt vooral op als je gelijk stopt (geloof ik) of veel minder drinkt. Daarom is afkicken in kliniek goed. Dan krijg je geen delier ivm opvang dmv medicatie.

Alinde zei:

Moet mezelf even resetten nu. Vanmorgen rond 6 uur koffie genomen en nu blijf ik ook gewoon wakker.

Klik om te vergroten...

Goed dat je een slechtere nacht bent doorgekomen zonder extra medicatie

Alinde zei:

Ik heb nog nooit zo weinig medicatie geslikt als nu. Bijzonder is dat.

Klik om te vergroten...

Ben daar trots op!
De eerste stappen naar een nieuw leven.

01-01-2024, 00:00

Dank je wel!

Ik begrijp inderdaad van de andere familie dat Jongste Broer het contact niet wil stoppen, maar wel wil praten. Apart want mijn eerste reactie is juist, even niet praten, even geen contact. Even rust. En daar kan het dan ook weer onduidelijk worden.
Ik heb bij Brijder, in december, tegen broer toegegeven dat ik in oktober een suicidepoging had gedaan. Dit was helemaal niet zo gepland om dat te zeggen. Ik heb oktober 2023 dus een suicidepoging gedaan.... en in december 2023 zat ik met broer bij de Ambulant Begeleider en heb ik aan het einde van het gesprek dit opgebiecht.

Ik denk dat Ambulant Begeleider een heleboel vragen heeft gesteld en dat dit er toen uit kwam. Het was wel even stil, weet ik nog.

Ben ergens wel blij dat ik het verteld heb maar het kwam natuurlijk niet zo lekker binnen. Broer doet alles voor me en ik probeer er een einde aan te maken. Ik zal in het weekend of daarna contact opnemen met hem. Kijken of we face to face kunnen praten. Als hij dat wil.

01-01-2024, 00:00

Alinde zei:

Broer doet alles voor me en ik probeer er een einde aan te maken

Klik om te vergroten...

Probeer het te zien als:
Ik zat in oktober diep in de put (mogelijk ook zwaar onder invloed) en deed een zelfmoordpoging. Echt serieus? Of waren het meer woorden dan daden?
Maar je moet je daarover niet schuldig voelen tov je broer. Onder het motto: "hij doet alles voor me". Hij is nl niet de oorzaak dat je dit hebt gedaan, en ik denk dat hij dit ook zeker wel zal weten als hij je echt kent. Dat het moeilijk is om te horen dat je zusje een ZMP heeft gedaan, dat is logisch. Maar bestraf jezelf niet door te negatief te denken. Dat is denk ik ook wat je andere broer bedoelt wat je gisteren typte

01-01-2024, 00:00

Ook neemt AB de periode van de opsluiting best wel serieus. Ik heb in oktober een tijd in het huis van mijn ouders gezeten met ramen en deuren op slot. Dit om te voorkomen dat ik weer naar de winkel ging. Want ik ging desnoods kruipend door het gras in de regen naar de winkel. Desnoods haalde ik wijn zonder te betalen. Een paar keer werden we fysiek. Als ik wijn wil, dan wil ik wijn.

Voor de duidelijkheid, ik zat binnen en had niet de sleutel. Dit heeft enkele weken zo geduurd denk ik.

Dat verklaart misschien waarom de gesloten kliniek een bevrijding voor mij was. Dat alle remmen los gingen, dat ik meteen een crimineel vriendje had. Ik had iets grenzeloos en ik had vooral veel moeite met die gesloten deur. Dat noemde ik ook vaak bij de dagsluiting.

01-01-2024, 00:00

Alinde zei:

Ook neemt AB de periode van de opsluiting best wel serieus. Ik heb in oktober een tijd in het huis van mijn ouders gezeten met ramen en deuren op slot. Dit om te voorkomen dat ik weer naar de winkel ging. Want ik ging desnoods kruipend door het gras in de regen naar de winkel. Desnoods haalde ik wijn zonder te betalen. Een paar keer werden we fysiek. Als ik wijn wil, dan wil ik wijn.

Voor de duidelijkheid, ik zat binnen en had niet de sleutel. Dit heeft enkele weken zo geduurd denk ik.

Dat verklaart misschien waarom de gesloten kliniek een bevrijding voor mij was. Dat alle remmen los gingen, dat ik meteen een crimineel vriendje had. Ik had iets grenzeloos en ik had vooral veel moeite met die gesloten deur. Dat noemde ik ook vaak bij de dagsluiting.

Klik om te vergroten...

Wow Alinde.
Wat een heftig verhaal dat je opgesloten bent ..... in je ouderlijk huis.
Deze vrijheidsberoving gaat mijn inziens alle beperken te buiten.

01-01-2024, 00:00

#10

Alinde zei:

Ook neemt AB de periode van de opsluiting best wel serieus. Ik heb in oktober een tijd in het huis van mijn ouders gezeten met ramen en deuren op slot. Dit om te voorkomen dat ik weer naar de winkel ging. Want ik ging desnoods kruipend door het gras in de regen naar de winkel. Desnoods haalde ik wijn zonder te betalen. Een paar keer werden we fysiek. Als ik wijn wil, dan wil ik wijn.

Voor de duidelijkheid, ik zat binnen en had niet de sleutel. Dit heeft enkele weken zo geduurd denk ik.

Dat verklaart misschien waarom de gesloten kliniek een bevrijding voor mij was. Dat alle remmen los gingen, dat ik meteen een crimineel vriendje had. Ik had iets grenzeloos en ik had vooral veel moeite met die gesloten deur. Dat noemde ik ook vaak bij de dagsluiting.

Klik om te vergroten...

Zo da’s heftig 😢

01-01-2024, 00:00

#11

Ja verklaart ook beter waarom ik 2 weken na mijn vrijlating, dronken op de vloer lag in het kantoor van AB.

Meestal ben ik van het kleiner maken en relativeren maar het was een heftige tijd. De zelfmoordpoging was ook tijdens de opsluiting zeg maar. Ik ga het nu allemaal pas beter zien. Hoe ik in de kliniek ook de realiteit enigszins uit het oog verloor en in mum van tijd t vriendinnetje van de grootste gluiperd was. Hoe dat ook weer allerlei consequenties had.

t Is achteraf allemaal wel te verklaren dat ik in december bont en blauw daar binnen kwam. Overigens heeft niemand mij aangeraakt. De gluiperd niet (helemaal niet) en t blauwe oog was van het vallen.

AB zei gisteren ook: Alinde heb je nog meer verrassingen of hebben we nu alles gehad. Ik zei: Ab we hebben nu alles gehad hoor. Echt.

01-01-2024, 00:00

#12

Alinde zei:

Aan de ene kant ben ik zwak geweest, aan de andere kant ben ik ook sterk geweest.

Tijdens de opsluiting logeerden mijn broers in de kamer op een matras. Het was niet anders. Ik was het er wel mee eens hoor. Ik kon niet naar een kliniek, al maanden niet, en toen zijn we zelf kliniekje gaan spelen. Broers meldden bij hun bazen dat ze gingen thuiswerken en zo had ik 24 uurs bewaking. Als ik raar gedroomd had kon ik met ze praten, als ik niet kon slapen kon ik naar ze toe gaan.

Nog steeds vraag ik mij af waarom een gewone opname nog niet aan de orde was. Anderen hebben veel minder lang hoeven wachten, veel minder ver hoeven gaan.

Klik om te vergroten...

Ik begrijp ook niet waarom je niet eerder ergens binnen kon.
Klinkt als een crisis. Of op zijn minst een snelle behandeling.
Of hield familie een opname tegen? Omdat ze graag de vlag voor de buitenwereld goed wilde/willen laten wapperen zoals je reeds eerder schreef?

01-01-2024, 00:00

#13

Aan de ene kant ben ik zwak geweest, aan de andere kant ben ik ook sterk geweest.

Tijdens de opsluiting logeerden mijn broers in de kamer op een matras. Het was niet anders. Ik was het er wel mee eens hoor. Ik kon niet naar een kliniek, al maanden niet, en toen zijn we zelf kliniekje gaan spelen. Broers meldden bij hun bazen dat ze gingen thuiswerken en zo had ik 24 uurs bewaking. Als ik raar gedroomd had kon ik met ze praten, als ik niet kon slapen kon ik naar ze toe gaan.

Nog steeds vraag ik mij af waarom een gewone opname nog niet aan de orde was. Anderen hebben veel minder lang hoeven wachten, veel minder ver hoeven gaan.

01-01-2024, 00:00

#14

Nee dat zeker niet! Ik heb in april aangegeven dat het crisis was. Mijn moeder was er toen achter gekomen dat ik 10 mg lorazepam per dag slikte. Ze wist niet dat hier 3 flessen wijn bij hoorden.

Vanaf daar heb ik mijn medicatie in beheer gegeven. Dat was mijn eigen beslissing. Dit hield ook in dat het makkelijker werd om bij mijn ouders te slapen, anders moest ik elke dag heen en weer voor mijn pillen. Twee weken later merkten mijn ouders, terwijl ik bij hun sliep, dat de drankvoorraad was verdwenen in een zeer hoog tempo. Moeder was verbaasd omdat ze aan mijn gedrag niets gemerkt had terwijl ik daar gewoon in huis was. Ze had ook niets geroken. Ik was toen al heel tolerant.

We hebben alles geprobeerd om een opname te krijgen. Ik weet nog dat mijn broer uit zijn werk kwam en we gezamenlijk de SPV belden. Vanaf hier zal ik dingen opschrijven die misschien niet feitelijk gebeurd zijn maar die ik zo interpreteer.

Het lijkt erop of 1 psychiater de boel heeft tegen gehouden. Ik heb mijn huidige psychiater, dokter X. Dan is er de vorige psychiater, de Duitse psychiater.

Waarom ik in april niet naar een verslavingskliniek kon weet ik niet. Ik had gebeld en GGZ Solutions zou met 3 weken plek hebben. Dat had ik volgehouden, dat was te overzien. In de weken dat ik zoveel belde had ik nog iets van hoop. Ik had iets van menselijk contact. Stad en land belde ik af. In mei ging ik rock botttom, althans voor wat toen rock bottom was. Later leerde ik dat er nog een lagere bodem is, dat er altijd een nog diepere bodem lijkt te zijn. Brijder was in beeld maar elke keer als ik reikte, ging Brijder weer een stukje bij mij weg. Ik bleef maar op wachtlijsten staan. Uiteindelijk heeft het nieuwe rookbeleid gunstig uitgepakt voor mij. Veel mensen willen geen opname of komen binnen en zijn meteen weer weg. Ik rook niet dus ik heb daar niets mee te maken. De doorstroom is er wel beter door geworden.

Weet niet of we er nog achter gaan komen waarom in het voorjaar opname niet mogelijk was. Ik heb zoveel mensen zien binnen komen bij wie de verslaving nog veel minder ver was.

01-01-2024, 00:00

#15

Alinde zei:

Nee dat zeker niet! Ik heb in april aangegeven dat het crisis was. Mijn moeder was er toen achter gekomen dat ik 10 mg lorazepam per dag slikte. Ze wist niet dat hier 3 flessen wijn bij hoorden.

Vanaf daar heb ik mijn medicatie in beheer gegeven. Dat was mijn eigen beslissing. Dit hield ook in dat het makkelijker werd om bij mijn ouders te slapen, anders moest ik elke dag heen en weer voor mijn pillen. Twee weken later merkten mijn ouders, terwijl ik bij hun sliep, dat de drankvoorraad was verdwenen in een zeer hoog tempo. Moeder was verbaasd omdat ze aan mijn gedrag niets gemerkt had terwijl ik daar gewoon in huis was. Ze had ook niets geroken. Ik was toen al heel tolerant.

We hebben alles geprobeerd om een opname te krijgen. Ik weet nog dat mijn broer uit zijn werk kwam en we gezamenlijk de SPV belden. Vanaf hier zal ik dingen opschrijven die misschien niet feitelijk gebeurd zijn maar die ik zo interpreteer.

Het lijkt erop of 1 psychiater de boel heeft tegen gehouden. Ik heb mijn huidige psychiater, dokter X. Dan is er de vorige psychiater, de Duitse psychiater.

Waarom ik in april niet naar een verslavingskliniek kon weet ik niet. Ik had gebeld en GGZ Solutions zou met 3 weken plek hebben. Dat had ik volgehouden, dat was te overzien. In de weken dat ik zoveel belde had ik nog iets van hoop. Ik had iets van menselijk contact. Stad en land belde ik af. In mei ging ik rock botttom, althans voor wat toen rock bottom was. Later leerde ik dat er nog een lagere bodem is, dat er altijd een nog diepere bodem lijkt te zijn. Brijder was in beeld maar elke keer als ik reikte, ging Brijder weer een stukje bij mij weg. Ik bleef maar op wachtlijsten staan. Uiteindelijk heeft het nieuwe rookbeleid gunstig uitgepakt voor mij. Veel mensen willen geen opname of komen binnen en zijn meteen weer weg. Ik rook niet dus ik heb daar niets mee te maken. De doorstroom is er wel beter door geworden.

Weet niet of we er nog achter gaan komen waarom in het voorjaar opname niet mogelijk was. Ik heb zoveel mensen zien binnen komen bij wie de verslaving nog veel minder ver was.

Klik om te vergroten...

Tsja, als je dat soort dingen geheim houdt krijg je geen passende hulp naruurlijk. Of was je moeder de enige die ‘t niet wist?

01-01-2024, 00:00

#16

Inderdaad vreemd Alinde.
Zou goed kunnen dat een psychiater het heeft tegen gehouden. Soms hebben die mensen teveel macht 1 op 1. Zou mijn inziens extra controle moeten zijn.

Of deed je je misschien beter voor dan dat je was?
Ik was namelijk ook zo. Kwam helemaal gecrasht thuis. Maar hield voor iedereen de schijn op. Je zag aan mij geen klachten (in die tijd dronk ik ook meer dan gezond) of rare dingen. Ik heb ook lang gewacht op een opname voor de PTSS, maar dat kwam vooral door dat ik de schijn op hield. Zelfs tegen de prof's.
Misschien deed jij dit ook onbewust?

01-01-2024, 00:00

#17

dupont zei:

Tsja, als je dat soort dingen geheim houdt krijg je geen passende hulp naruurlijk. Of was je moeder de enige die ‘t niet wist?

Klik om te vergroten...

Bij GGZ was bekend dat ik soms een doosje van 30 mg lorazepam slikte per dag. Maar ik kwam er mee weg als ik zei dat ik het achter de koelkast had laten vallen of dat soort verhalen.
De alcohol had ik niet gezegd, tot april.

De drank weet ik niet zo goed, wie wanneer iets doorkreeg. Ik heb het denk ik t/m april verborgen gehouden. Ik heb zelfs een verslavingsarts tussen de privé vrienden en zelfs die zag het niet. Het kwam ook doordat er altijd een verhaal was van seroquel afbouwen, dat ook altijd wel klopte. Dat ik daarom trilde, typfouten maakte etc.

Vanaf april ben ik eerlijk geweest over hoeveelheden drank etc en ben ik ook eens 'overvallen' tijdens een binge drink sessie. Broers hadden in april ook geholpen flessen wegbrengen met de auto.

Ik heb denk ik relatief kort gelogen. Ik heb heel lang dingen niet verteld. Toen ik het in april wel vertelde, ben ik ook in herstel gegaan. De terugvallen die toen nog volgden waren absoluut niet fraai. Het zijn er vier of vijf geweest. Alsof ik daar nog even alles inhaalde en nog even 1000 % verslaafd was. Liegen, bedriegen, stelen, fysiek geweld. Een monster in mij nam het over.

Die drank speelde al toen ik 22 was en het beestje mocht nooit een naam hebben. Soms dronk ik jaren niet en dan weer een weekje binge. Maarja alleen wonend kom je met veel dingen wel weg.

01-01-2024, 00:00

#18

Alinde zei:

Bij GGZ was bekend dat ik soms een doosje van 30 mg lorazepam slikte per dag. Maar ik kwam er mee weg als ik zei dat ik het achter de koelkast had laten vallen of dat soort verhalen.
De alcohol had ik niet gezegd, tot april.

De drank weet ik niet zo goed, wie wanneer iets doorkreeg. Ik heb het denk ik t/m april verborgen gehouden. Ik heb zelfs een verslavingsarts tussen de privé vrienden en zelfs die zag het niet. Het kwam ook doordat er altijd een verhaal was van seroquel afbouwen, dat ook altijd wel klopte. Dat ik daarom trilde, typfouten maakte etc.

Vanaf april ben ik eerlijk geweest over hoeveelheden drank etc en ben ik ook eens 'overvallen' tijdens een binge drink sessie. Broers hadden in april ook geholpen flessen wegbrengen met de auto.

Ik heb denk ik relatief kort gelogen. Ik heb heel lang dingen niet verteld. Toen ik het in april wel vertelde, ben ik ook in herstel gegaan. De terugvallen die toen nog volgden waren absoluut niet fraai. Het zijn er vier of vijf geweest. Alsof ik daar nog even alles inhaalde en nog even 1000 % verslaafd was. Liegen, bedriegen, stelen, fysiek geweld. Een monster in mij nam het over.

Die drank speelde al toen ik 22 was en het beestje mocht nooit een naam hebben. Soms dronk ik jaren niet en dan weer een weekje binge. Maarja alleen wonend kom je met veel dingen wel weg.

Klik om te vergroten...

Ja... maar verzwijgen is natuurlijk ook liegen, of in ieder geval oneerlijk gedrag. Ik denk dat als ik eerlijk was geweest ten tijde van mijn psychose dat ik niet op de bipolaire meds was gezet, of in ieder geval niet zo lang. Maar ik schaamde me en ik wist het ook allemaal niet meer.

Nouja, we zijn volgens mij allebei goed op weg nu en dat is wat telt.

01-01-2024, 00:00

#19

Dank je.

Er zitten ook nog allemaal oude emoties en ik ben vanaf mijn 23e eigenlijk niet verder volwassen geworden. Tel daarbij op dat de omgeving de verandering niet snapt. En alle nachten zonder slaap.

Ben wel toe aan vakantie.

01-01-2024, 00:00

#20

Alinde zei:

Dank je.

Er zitten ook nog allemaal oude emoties en ik ben vanaf mijn 23e eigenlijk niet verder volwassen geworden. Tel daarbij op dat de omgeving de verandering niet snapt. En alle nachten zonder slaap.

Ben wel toe aan vakantie.

Klik om te vergroten...

Tijd om jezelf op 1 te zetten. Heb je wel eens een lijstje gemaakt van energiegevers en energiegevers?

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

Inloggen Registreren