Ik kom er op terug! 😊Ik ben wel benieuwd naar jouw kijk.
Laat anders later maar weten, als je wilt.
O daar hebben we de meneer die de persoon niet los kan zien van de dingen die hij/zij zegt.Wat een aannames over vrouwen zeg. Waar baseer je dat allemaal op? Andrew Tate als hoofdbron zeker?
Wat een aannames over vrouwen zeg. Waar baseer je dat allemaal op? Andrew Tate als hoofdbron zeker?
Ik lach wel, maar het is zo waar. Vrouwen spelen het leven in ieder geval op het vlak van dating op EASY-MODE. Vrouwen hoeven er al praktisch niets voor te doen, mannen komen ze als het ware aangewaaid. Maar daarnaast is het inderdaad ook een trend aan het worden dat vrouwen álles eisen en dat jij als man eigenlijk niks te wensen hebt. Let wel: ik weet natuurlijk dat er echt wel uitzonderingen zijn. Maar die trend, die is er ook.
Die gelijkheid, die hoeft van mij trouwens niet zo. Dat is wat modern-feminisme (zogenaamd, maar eigenlijk niet) wil. Van mij mag het wel gewoon zo zijn als het in de natuur gaat: de man "jaagt", neemt initiatief. Zelf vind ik dat ook wat moeilijk, maar tegelijkertijd voel ik het zo dat dat eigenlijk is hoe het "hoort". Wat natuurlijk niet betekent dat een vrouw niet zou mogen flirten of zo.
Waar ik het echter niet mee eens ben, zijn de absurde eisen die heel veel vrouwen tegenwoordig (zijn onderzoeken naar gedaan, is aan te tonen, al is het maar gebaseerd op online dating, waar de meeste dating trouwens wel plaatsvind, als ik het juist heb) stellen, gewoonweg "omdat zij een vrouw zijn en daardoor denken "recht" te hebben op dit en dat". Dát is de modern-feministische leugen: zogenaamd gelijkheid willen, maar dan alleen de lusten die daarmee komen, niet de lasten.
Ik herinner me nog dat een vrouw zich (een hele tijd geleden) om liet bouwen tot man (ik weet niet of zij/hij daaronder ook wat heeft laten doen, maar dat doet er even niet toe) en toen gefilmd heeft hoe het daten als "man" met vrouwen verliep. Zij/hij was geschokt hoe het daten als man zijnde eraan toe gaat, vergeleken met toen ze nog een vrouw was en met mannen date. Je kon dat in die docu ook zien: toen ze zich had "omgebouwd" tot man, waren dezelfde vrouwen ineens een stuk minder hartelijk, maar juist afstandelijk en wantrouwend. Eerst speelde ze als vrouw zijnde dating op easy-mode, nu was het als man ineens hard-mode. Een paar jaar geleden heeft hij/zij zichzelf trouwens om het leven gebracht, ik geloof mede omdat het leven als man zijnde haar zo zwaar viel. Ik zit de persoon en bijbehorende in kwestie nu op te zoeken, maar kan diegene helaas niet vinden nu.
Maar goed, die extreem hoge standaard die de meeste vrouwen tegenwoordig hebben, begint nu al te backfiren. Want steeds minder mannen hebben zin om met dat spelletje mee te doen. Als je álles moet geven, maar niets krijgt, dan is er op een gegeven moment ook niets meer aan.
Nogmaals: er zijn natuurlijk uitzonderingen. Als je dit leest en jezelf als vrouw hier helemaal niet in herkent, dan ben jij duidelijk niet zo'n vrouw met extreme eisen en heb ik het niet over jou(!)
Precies dat ja!
Vrouwen hebben over het algemeen gewoon geen benul hoe het is om afgewezen te worden. Omdat vrouwen over het algemeen gewoon niet afgewezen worden en dus niet weten hoe dat voelt.
Klopt!
If you wanna play the game, you have to know and play by the rules.
Zelf heb ik op het moment even zoiets van: geen zin om te spelen.
Uiteraard!
Die ervaring hebben wij dan weer niet. Maar ik kan me voorstellen dat dat echt niet fijn is.
Mooi is dat! Ze bestaan!
Ik zat op dat vlak ook goed op 1 lijn met mijn laatste ex. Die had echt wel goed begrip voor hoe vrouwen eigenlijk vaak spelletjes spelen met mannen, vaak juist omdat ze zelf dus niet weten hoe het is om afgewezen te worden. Misschien worden zij in een volgende reïncarnatie een man en dan mogen zij dating eens op hard-mode ervaren.![:wink:]()
True maar dit is wel heel polariserend. Totaal niet mijn ervaring als hetero man.Alle hangt toch als aannames aan elkaar, zo zijn we verbonden 💕
Ik word gewoon af en toe moe van al het gegeneraliseer, en heb ergens het gevoel dat ik me van alle kanten moet indekken alvorens iets te zeggen.Hier wat te vluchtig overheen gelezen.
Hou toch op! Doe niet zo gek joh!Dat je een man of vrouw bent, betekent toch niet dat je niet als individu beschouwt kan worden?
Dit is nou zo'n voorbeeld van een modern cultureel idee dat dingen gewoon moeilijker maakt dan ze hoeven te zijn. Iedereen met ogen ziet of iemand een man of een vrouw is (wederom: in veruit de mééste gevallen). Je bent een man of vrouw, maar daarnaast ook een individu. Je kunt op verschillende lagen naar iemand kijken, toch?
Nou idd, dat zeker. Als je alle ballen hooghoud, een goeie baan hebt naast je gezin, als je niet zo snel bang of tuttig met iets omgaat, een sixpack hebt en zelf die kast in elkaar zet: zo dan ben je goed bezig! Chapeau!Mannelijke energie wordt namelijk wel meer geprezen en beloond.
Wat is zijn nummer?ik ontmoette laatst een man, bijna 2 meter lang, 110 kg, ex para trooper en professioneel tienkamper,
Yes......Nou idd, dat zeker. Als je alle ballen hooghoud, een goeie baan hebt naast je gezin, als je niet zo snel bang of tuttig met iets omgaat, een sixpack hebt en zelf die kast in elkaar zet: zo dan ben je goed bezig! Chapeau!
Doe je dat allemaal niet en heb je een stoere man nodig als 'hulp/redder', dan word je gezien als truttig. Maar naar mijn idee hebben dit soort vrouwen wel vaker een relatie.
(En hebben dit soort tuttige vrouwen toch ook weer de broek aan in het huis qua opvoeding van de kinderen, dus worden de kinderen ook truttig, maar dat terzijde).
Ik streep heel veel mannen weg op braafheid of niet-mannelijk genoeg. Wat moet ik met een man die minder mannelijk is dan ik? Daar loop ik inderdaad overheen en dus ben ik vrijgezel.
Ik denk dat we het allemaal wel eens zijn met elkaar 😉
🤣🤣🤣 Deze houd ik lekker voor mezelf, er zijn er maar weinig van, jeweet 😜Anyway.
Wat is zijn nummer?
Ja sorry ts, ik ben wel benieuwd hoe dit bij jou weer overkomt?Toevoeging: ik weet niet of ts hier iets aan heeft, of alleen maar onzekerder van word.
Aan de ene kant wel dus, omdat dat nu een beetje cultureel het ideaal is. (Tenminste, toch op veel media, maar ik zie het ook in het echt. Gelukkig niet alleen maar hoor.)Ik probeer dus weer contact te krijgen met die vrouwelijke
energie in me, want ik heb me vrij mannelijk opgesteld altijd, omdat ik dacht dat ik zo kon overleven in de huidige maatschappij. Mannelijke energie wordt namelijk wel meer geprezen en beloond.
Ik heb het gevoel dat de vrouwelijke energie wel veel onderdrukt is geweest en daar nu meer ruimte voor komt, er is een soort omslag gaande. Maar ik beleef de wereld vanuit mijn perspectief, dus misschien is het wel mijn kanteling die ik nu zie.
Door wie word je gezien als truttig?Nou idd, dat zeker. Als je alle ballen hooghoud, een goeie baan hebt naast je gezin, als je niet zo snel bang of tuttig met iets omgaat, een sixpack hebt en zelf die kast in elkaar zet: zo dan ben je goed bezig! Chapeau!
Doe je dat allemaal niet en heb je een stoere man nodig als 'hulp/redder', dan word je gezien als truttig. Maar naar mijn idee hebben dit soort vrouwen wel vaker een relatie.
Dan ontbreekt er waarschijnlijk een echt mannelijk rolmodel in het huishouden(?) Want zo iemand zou het niet zo ver laten komen dat de kinderen truttig worden.(En hebben dit soort tuttige vrouwen toch ook weer de broek aan in het huis qua opvoeding van de kinderen, dus worden de kinderen ook truttig, maar dat terzijde).
Helemaal begrijpelijk en imo groot gelijk.Ik streep heel veel mannen weg op braafheid of niet-mannelijk genoeg. Wat moet ik met een man die minder mannelijk is dan ik? Daar loop ik inderdaad overheen en dus ben ik vrijgezel.
Dat hoop ik wel!Ik denk dat we het allemaal wel eens zijn met elkaar 😉
Zie je wel! Vrouwen zijn net zo oppervlakkig als mannen!Anyway.
Wat is zijn nummer?
Ja dit stukje vind ik wel lastig. Veel dingen die geassocieerd worden met man-zijn, zoals bier drinken, barbecuen, voetbal, klussen, daar heb ik allemaal niet zoveel mee. Ik vind het ook enorm stom dat er zulke willekeurige associaties gemaakt worden met wat je men vindt dat je als man leuk moet vinden. Zo'n idee botst ook met 'je moet wel jezelf zijn'.Ik mis het als mannen niet 'man' durven te zijn en me niet het gevoel kunnen geven dat ik een 'vrouw' ben.
Mooi eerlijk gezegd.Ja dit stukje vind ik wel lastig. Veel dingen die geassocieerd worden met man-zijn, zoals bier drinken, barbecuen, voetbal, klussen, daar heb ik allemaal niet zoveel mee. Ik vind het ook enorm stom dat er zulke willekeurige associaties gemaakt worden met wat je men vindt dat je als man leuk moet vinden. Zo'n idee botst ook met 'je moet wel jezelf zijn'.
Maar goed, ik ben me er ook wel bij aan het neerleggen dat er nu eenmaal man-vrouwrollen zijn. Daar kan ik boos op worden en gefrustreerd door raken, maar ik kan beter even kijken wat er dan verwacht wordt. Inmiddels ben ik dus wel aan het leren hoe ik iemand mee uit kan vragen, en vooral: op welke voortekenen in de sfeer ik moet letten om daarop in te sturen als de kans zich voordoet. Kijken naar energie is echt wel iets wat werkt.
Verder is het nogal lastig om proberen je gedrag te veranderen, maar dan op zo'n manier dat het automatisch gaat. Daarom is voor mij afwachten tot ik vanzelf tegen liefde aan loop ook niet echt een optie. Want ik ontwijk liefde juist automatisch dus dan komt het ook nooit. Dus dan moet ik gaan nadenken over wat ik anders moet doen om te stoppen met liefde ontwijken, maar dat nadenken is dan weer niet zo spontaan. Ik denk dat al die gedachten bij elkaar in de weg staan bij het daadwerkelijk iemand ontmoeten. Kennelijk vul ik zoveel gedachten over de situatie in dat ik me niet meer echt kan laten verrassen.
Alpha zijn: daadkrachtig, assertief, leidinggevend binnen de relatie.
Ja dit stukje vind ik wel lastig. Veel dingen die geassocieerd worden met man-zijn, zoals bier drinken, barbecuen, voetbal, klussen, daar heb ik allemaal niet zoveel mee. Ik vind het ook enorm stom dat er zulke willekeurige associaties gemaakt worden met wat je men vindt dat je als man leuk moet vinden. Zo'n idee botst ook met 'je moet wel jezelf zijn'.
Maar goed, ik ben me er ook wel bij aan het neerleggen dat er nu eenmaal man-vrouwrollen zijn. Daar kan ik boos op worden en gefrustreerd door raken, maar ik kan beter even kijken wat er dan verwacht wordt. Inmiddels ben ik dus wel aan het leren hoe ik iemand mee uit kan vragen, en vooral: op welke voortekenen in de sfeer ik moet letten om daarop in te sturen als de kans zich voordoet.
Verder is het nogal lastig om proberen je gedrag te veranderen, maar dan op zo'n manier dat het automatisch gaat. Daarom is ook voor mij afwachten tot ik vanzelf tegen liefde aan loop ook niet echt een optie. Want ik heb een beetje de neiging om liefde automatisch te ontwijken dus dan komt het ook nooit. Dus dan moet ik gaan nadenken over wat ik anders moet doen om te stoppen met liefde ontwijken, maar dat nadenken is dan weer niet zo spontaan. Ik denk dat al die gedachten bij elkaar in de weg staan bij het daadwerkelijk iemand ontmoeten. Kennelijk vul ik zoveel gedachten over de situatie in dat ik me niet meer echt kan laten verrassen.
Je hoeft ook geen "oer-man" jager type te worden.Haha nou wat dat betreft zit ik een beetje in tweestrijd wat man-vrouwrollen betreft. Aan de ene kant voel ik me helemaal niet zo'n oer-man met een biologische basis om te jagen. Maar een mannelijk trekje wat ik wel heb is dat ik moeite heb met emotionele ambiguïteit. Of is dat niet mannelijk? Ik heb echt geen flauw benul wat mannelijke energie dan precies is en hoe je 'in je mannelijkheid' staat. Voor mij klinkt dat dan ook een andere manier van zeggen dat ik mezelf moet zijn maar dan op een andere manier. Dus eigenlijk niet mezelf zijn.
Dat vind ik zo lastig aan dat begin van daten. Er is een soort sociale code waar je je enerzijds wel aan moet houden, maar anderzijds mag er geen gekunsteldheid of ingestudeerde trucje zijn want dan is het niet spontaan. Ik ga dan heel erg zoeken naar wat dan wel verwacht wordt, maar dan kom ik weer onzeker over. Ja vind je het gek met al die verwarrende opdrachten xD
Ja thanks dit is wel wat ik het afgelopen half jaar aan het proberen ben.De echte "truc" zit hem er denk ik in om niet meer te denken in termen van sociale codes en wenselijk gedrag, maar om rustig en kalm de situatie op het moment te bekijken. Als je de situatie je aandacht geeft, dan is er de ruimte om spontaan te zijn. Wellicht moet je het wel wat "oefenen" door simpelweg bewust te letten op rustig blijven in elke situatie. Niet alleen met vrouwen, maar met iedereen.
En sinds ik dat aan het proberen ben gaat het ook stukken beter inderdaad.Vrouwen zijn in mijn ervaring trouwens super intuïtieve "wezens"Ze voelen doorgaans haarfijn aan als jij een ingestudeerd versiertrucje doet, of dat je gewoon ontspannen spontaan bent. Dat voetstuk waarop je vrouwen zet, moet weg. En dat gaat weg als je meer aandacht geeft aan rustig, kalm blijven in elke situatie. Dan begint de zelfverzekerdheid van binnenuit te komen. En met dat kun je elke situatie aan op een spontane kalme manier.
De Tegenlicht van afgelopen zomer met de psychiater Bessel van der Kolk was ook wel een eye-opener wat dat betreft. Daarin werd duidelijk dat trauma genesteld raakt in fysieke reacties (die dus ook herkenbaar zijn in lichaamstaal). En er werd zo'n brede benadering genomen van wat trauma zou kunnen zijn, dat ik dacht 'wacht eens even, dan ben heb ik ook een trauma'.Ja thanks dit is wel wat ik het afgelopen half jaar aan het proberen ben.
En sinds ik dat aan het proberen ben gaat het ook stukken beter inderdaad.
Ik denk dat je er goed aan doet om er wat meer stoïcijns in te staan.De Tegenlicht van afgelopen zomer met de psychiater Bessel van der Kolk was ook wel een eye-opener wat dat betreft. Daarin werd duidelijk dat trauma genesteld raakt in fysieke reacties (die dus ook herkenbaar zijn in lichaamstaal). En er werd zo'n brede benadering genomen van wat trauma zou kunnen zijn, dat ik dacht 'wacht eens even, dan ben heb ik ook een trauma'.
Want ik ben zeker 1,5 jaar heel depressief geweest. En ik wist wel dat die periode mezelf fundamenteel mezelf anders had doen functioneren, maar ik had nooit de gebeurtenissen in die periode gezien als in feite een langdurig traumatische ervaring.
In die tijd was ik eigenlijk zo verliefd op een vriendin van me dat ik dacht dat zij het gewoon was. Serieus, ik had nog nooit zoiets gevoeld. Ik wilde zelfs ineens kinderen, met haar. Ik, diegene die er zo vast, en zo rationeel, van overtuigd was dat kinderen 'nemen' echt onmogelijk een goede keuze kon zijn. Dat juist ik dan ineens VOELDE dat zulke gedachten betekenisloos waren. Want ik wilde het gewoon. Want ik kon me niks mooiers voorstellen dan een kleine ons maken. En daar had ik verder geen redenen voor.
Goed, zij zag me helaas niet op dezelfde manier. Dus laat ik een lang verhaal kort maken dat we meer dan een jaar lang een nogal ongezonde wisselwerking hadden, waardoor ik uiteindelijk de gedachte ontwikkelde dat zij wel degene was van wie ik altijd gedroomd had. Maar ze wilde mij niet, dus concludeerde ik dat ik gewoon niet leuk genoeg om liefde te mogen ervaren. Ik begon in die tijd ook gedachtes te ontwikkelen dat het beter zou zijn als ik er niet was. Nouja, dat was één grote shitshow die toch ook deels wel nodig was want het kwam er ook wel op neer dat ik echt anders in het leven moest gaan staan. Dat snap je. Ik heb ook wel veel geleerd en aan mezelf veranderd sinds die periode, maar ik heb toch ook wel (deels bewust en deels onbewust) gedrag ontwikkeld waarin die pijn van toen nog steeds te herkennen is.
Het is ook voornamleijk sinds die periode dat ik moeite heb met het aangaan van relaties. Maar de ervaring van depressief zijn en geen uitweg meer zien duurde zo lang dat ik het niet echt als een traumatische ervaring had herkend. Ik vond het gewoon logisch dat ik sinds die tijd het idee had dat liefde zoeken zinloos is. Je kunt het immers alleen maar ervaren. Dat vond ik een waardevolle les. Maar ik gebruikte ook die opvatting om eigenlijk nooit meer relaties aan te gaan. Ik had wel leren leven met het idee dat we kennelijk niet met elkaar voorbestemd waren. Maar ik vond het ook niet echt okee om met 'minder' dan haar akkoord te gaan.
Wat ik alleen dikwijls vergeet ik dat ik dat ik dat gevoel voor haar ook niet meteen had op de eerste dag dat ik haar ontmoette. Sterker nog, ik was eerst een jaar via-via vrienden met haar zonder eigenlijk ook maar iets van een klik te voelen. Het was pas veel later dat ik echt hopeloos verliefd werd, maar wat me wel gewoon echt continu heel erg kut deed voelen. Even los van wiens schuld dat was en waarom, dat is toch niet iets waar je naar op zoek bent. Maarja, toch onbewust bleken die gevoelens nog wel sterk aanwezig: dat zij het voor mij was, maar ik niet genoeg voor haar.
Met wat cynische zelfspot kan ik er inmiddels wel om lachen dat ik daarom maar op zoek gegaan ben naar de sterkste kunstmatige stimulatie die (op een oppervlakkige en problematische manier) misschien wat in de buurt kan komen bij het overweldigende gevoel wat ik toen had. Ik weet niet zeker of dat nou echt een soort ingesleten herbeleving is van een heftige ervaring uit het verleden die me op problematische manieren heeft beïnvloed. Maar als ik die woorden gebruik dan denk ik wel van 'shit, ja, als je het zo zegt dan klikt het wel toepasselijk eigenlijk ja'.
Hoe meer en vaker gevoelens domineren hoe meer die curve er is.Ik denk dat je er goed aan doet om er wat meer stoïcijns in te staan.
Als man heb je ook gevoelens. Die moet je zeker niet gaan ontkennen of onderdrukken. Maar jezelf laten leiden door je gevoelens is als man zijnde denk ik een hele pijnlijke manier om door het leven te gaan. En ik herken dat zelf ook heel erg. Ik heb lang op die manier geleefd.
Imo: als gevoelens sterk aanwezig blijven terwijl de situatie eigenlijk zo is dat die gevoelens jou niet dienen maar juist sterk tegenwerken, dan is dat niet omdat die gevoelens er simpelweg nou eenmaal zijn, maar omdat je er je aandacht maar aan blijft geven. Je laat je emotioneel leiden en houdt het op die manier zelf in stand.
Meer stoïcijns zijn komt misschien(?) over als kil zijn en niet in contact staan met je gevoel, maar dat is het denk ik niet. Je kunt helemaal in contact staan met je gevoel maar je tegelijk niet laten leiden erdoor.
Eigenlijk zijn dit ook andere woorden voor wat ik bedoel met in je mannelijke energie staan: wel bewust/alert en sensitief zijn, maar niet meegetrokken worden door je emoties en daardoor bijna onvermijdelijk in lijden en
Als vrouw zijnde wil ik even reageren op jouw stukje over een ‘kus’ vragen. Ik las het en dacht omg dit overkwam mij dus precies vorige maand 😂.Ik heb het ook wel eens gehad dat een dame me nadat ik het vroeg speels een vluchtige kus gaf en dat ze zich toen meteen omdraaide en wegliep. Goed, dan is dat ook wel gewoon duidelijk verder toch?
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."