Nou, ik heb al die tijd dat ik porno verslaafd was ook wel gerealiseerd dat de (mooie) vrouwen die ik in het echte leven tegenkwam niet écht lustobjecten zijn. Maar als je zoals vele porno verslaafden uren op een dag op je scherm zit te lusten op de mooiste vrouwen, dan doet dat wat met hoe je naar echte vrouwen gaat kijken. Tenminste, als ik even voor mezelf spreek: dat deed het voor mij wel. Vaak was het ook (deels) onbewust, maar omdat ik privé naar zoveel mooie vrouwen zat te kijken, daarop zat te lusten en min of meer vrouwen zat te raten qua aantrekkelijkheid, ging dat in bepaalde mate door wanneer ik vrouwen tegenkwam in het echt. Natuurlijk, ik wist dat ze niet echt lustobjecten waren, maar met urenlang thuis te zitten lusten op de mooiste vrouwen, kun je dat imo niet helemaal uitschakelen. Er is een gedeelte van je brein dat bezig is met vrouwen in dat licht te bekijken, terwijl je ook natuurlijk dondersgoed weet dat vrouwen geen lustobjecten zijn.
Hopelijk is het zo duidelijk wat ik bedoel(?)
Ja ik snap wel wat je bedoelt, maar ik denk dat dat bij mij nog wel meevalt. Ik ben wel bezorgd om erectiestoornissen. Want na een sessie van porno en stims heb ik meestal nog wekenlang moeite om een erectie te krijgen. Ik begin dus in toenemende mate bezorgd te worden dat zulke effecten deels blijvend zijn.
Daarnaast kan ik wel gewoon vrouwen waarderen ook als ze niet een zogenaamd perfect uiterlijk hebben. Dan zijn het ook heel andere dingen die ik eigenlijk veel meer mis die opwindend zijn, zoals het gevoel van een zachte huid of lang haar. Dat soort dingen voelen dan juist heel intens omdat ik dat vaak uit de weg ga.
Een paar maanden terug had ik dus een scharrel en zij vroeg me wat voor fantasieën ik had. We lagen lepeltje-lepeltje, en toen zei ik 'nou, dit eigenlijk' 😅
Maar goed, daaraan merkte ik dus ook wel dat ik het deel van zelf wensen en fantasieën bedenken nogal onderontwikkeld heb gelaten. Dat ben ik denk ik expres ook uit de weg gegaan, omdat ik anders steeds de teleurstelling voel van dat niet kunnen/mogen ervaren. Dan kom ik voor mezelf al snel tot de conclusie dat ik daar niet leuk genoeg voor ben.
Dusja ik denk zeker wel dat je gelijk hebt dat zelfbeeld t.o.v. vrouwen centraal staat in de problemen die ik ervaar. Maar dat is ook een zelfbeeld wat ik in de loop der jaren steeds verder heb ontwikkeld door allerlei ervaringen.
Het begon voornamelijk met de vriendin op wie ik zo verliefd was dat ik er alles voor had gelaten; zij zoende wel eens met me of bleef bij me slapen. Maar seks hebben we nooit gehad, want ze vond me niet leuk.
Iets van een jaar geleden werd ik ongewild verliefd op een huisgenote. Ik vond natuurlijk dat ik geen avances kon maken want dat mag niet met huisgenoten. Er was uiteindelijk wel een soort van kans toen ze mee ging naar een feestje en we bij een gemeenschappelijke vriend bleven slapen die zei dat zijn bank groot genoeg was voor ons tweeën. Maar ik heb toen zelf een slaapmatje meegenomen en ben een paar meter verder gaan liggen, want ja, stel je voor dat zij er andere ideeën bij heeft en dan moet je nog met elkaar in huis wonen. Twee maanden later had ze een relatie met een andere (oud-)huisgenoot op wie ze overduidelijk smoorverliefd is (en waarvan ik dan denk: 'zie je wel, hij wordt wel leuk gevonden').
Zo zijn er op zich met enige regelmaat, toch zeker wel een paar keer per jaar, dames van wie ik denk van 'oh jij bent wel leuk/aantrekkelijk'. Maar dat blijft altijd onbeantwoord, en dat betrek ik dan op mezelf. En ik zie aan de ene kant ook wel dat het meer ligt aan mijn angst die flirten gewoon haast onmogelijk maakt. Maar aan de andere kant is het ook echt lastig om dat los te zien van hoe aantrekkelijk vrouwen mij vinden, en in welke mate ik het dus 'verdien' om liefde 'te mogen ervaren'.
