Beginnende 3mmc verslaving

Pompoen zei:

knap dat jij zo’n draai hebt gemaakt afgelopen jaar!

Klik om te vergroten...

Koffieb00n zei:

Ik volg dit topic, omdat ik veel van mezelf in jouw verhaal zie. Ik heb jaren lopen yo-yo'en tussen willen stoppen, maar ook weer niet willen stoppen. (Huis)feestjes, festivals, uitgaan, bij mensen thuis gebruiken waren ook jarenlang mijn identiteit. Ik kon dat niet zomaar allemaal laten vallen, omdat ik wilde stoppen met gebruiken, maar ook weer niet want ik vond het gebruiken ook nog leuk. Het was toch altijd een soort vlucht voor me. Mijn gebruik is met corona omgeslagen. Toen gebruikte ik steeds vaker alleen, of soms met een klein gezelschap. Maar eigenlijk ben ik vanaf moment één dat ik gebruikte al wel verslaafd geweest. Want drugs gaf mij wel een gevoel wat ik altijd heb gemist in mijn leven. Maar pas toen ik meer en meer alleen ben gaan gebruiken toen ging het fout. Ik kon op den duur ook niet meer met en niet meer zonder. Het werd ook steeds meer, combineerde altijd van alles en mijn katers werden heel heftig. Bij de NA staat ergens in het boek bij stap 1 het zinnetje: 'wij waren door ons gebruik lichamelijk, emotioneel en spiritueel bankroet'. Zo diep heb ik moeten komen. Ik ben lang depressief en suicidaal geweest door mijn gebruik. Voor mij hoefde het allemaal niet meer. Ik heb dat punt wel nodig gehad om mijn leven om te gooien. Dus de keuze was voor mij heel zwart wit. Of ik kies voor de dood, of ik ga weer leven.

Klik om te vergroten...

Pompoen zei:

Nou, mijn vriend had op het festival wat spulletjes in mijn tasje gedaan (portemonnee, doosje met oordopjes etc). Op een gegeven moment vroeg hij of hij dat doosje mocht, want daar zaten pillen in (Ipv oordopjes) en een vriend wilde er 1. Dus ik liep zelf rond met die pillen kwam ik toen achter. Toen was het snel gedaan en heb ik zelf gepakt. Niet heel handig (vanuit hem ook niet) om dit bij me te (blijven) dragen, bedenk ik me nu.. want dit heeft de drempel wel aanzienlijk verlaagd.

Klik om te vergroten...

Dirtyhuismus zei:

Ha Pompoen, ik volg jouw topic al een hele tijd. Omdat het heel herkenbaar is. Ik ben een vrouw van 30+, leuke vriend, goede baan. Niks aan de hand zou je zeggen. Het enige probleem is dat ik regelmatig drugs gebruikt, maar dat eigenlijk niet (meer) wil. Het is allemaal onschuldig begonnen met een pilletje op een festival. En is sinds corona uit de hand gelopen met wekelijks op thuisfeestjes. Ik ben niet verslaafd, maar zodra ik alcohol drink dan heb ik wel gelijk cravings. Als ik daar nu 1x per maand aan toegeef, heb ik daarna ontzettend last van een mentale kater. Dan neem ik mezelf voor het niet meer te doen. Om het vervolgens een maand later wel weer te doen. Je kent het ik denk dus dat ik diep van binnen niet wil stoppen, maar ik weet stiekem dat dat uiteindelijk wel is waar ik naar toe wil gaan. Fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die hiermee worstel . I

Klik om te vergroten...

Koffieb00n zei:

De laatste dagen is het een flipperkast in mijn hoofd. Hoe ik mij voel wisselt nogal tijdens een dag. Gaat alle kanten op qua gevoel, gedachtes en verlangens. Ik heb momenten dat ik me super voel. Vrolijk, energiek, 'ok'-met mezelf. Maar ik heb ook momenten dat ik weer 'niet-ok' ben met mezelf en m'n leven. Onzekerheid en met de buitenkant bezig zijn en vooral veel in mijn hoofd zitten zijn bij mij van die onderliggende dingetjes die ik veel heb weg gebruikt. Nu nuchter wordt dat allemaal weer wat zichtbaarder. Kwestie van accepteren, in verbinding blijven, de dingen blijven doen waarvan ik weet dat ze goed voor me zijn en vooral: niet te streng zijn op mezelf. Het is ok en het mag er zijn. Afgelopen drie dagen elke nacht gebruikersdromen gehad, vrij intense ook. Das voor mij ook al een tijd geleden dat ik die had. Vervelend, maar het gaat wel weer over.

Gister vroeg iemand uit mijn wijk me op straat nog hoe het gaat, dan antwoord ik eigenlijk altijd met 'goed' haha. Terwijl het veel complexer ligt dan dat.

Klik om te vergroten...

Koffieb00n zei:

Ik krijg dan ook wel last van cravings helaas. Maar is tijdelijk. Tja gebruiken gaat het toch niet beter maken, alleen maar erger, die realisatie maak ik gelukkig wel. Blijft wel lastig hoor, zn craving voelt heel geestvernauwend en obsessief. Er wordt mij vaak aangeraden om dan de telefoon te pakken en te bellen, maar daar ben ik dan weer te eigenwijs voor ofzo 🤷🏻.

Klik om te vergroten...

Pompoen zei:

Al een paar dagen cravings. Niet eens in een middel specifiek maar gewoon om mezelf te verdoven. Afgelopen zondag naar bevrijdingsfestival geweest. Dat was niet zo moeilijk, want kind erbij, met de auto en volgende dag werken. Dat helpt dan wel. Maar nu ben ik een paar dagen vrij.

Morgen gaat een groot deel van mijn vrienden + partner naar een festival in de buurt. Heb bewust eerder al gezegd niet mee te gaan, want ik vond het te kort op het Koningsdagfestival en ik heb mezelf bewezen dat ik het niet bij een 0.0 kan houden 🥴. Geen probleem ook. Nu vraagt een vriend in een whatsappgroep wie er níet naar het festival gaat en dus zin heeft in een borrel bij hen thuis. Had bijna “ja” gezegd, maar gezien de cravings van afgelopen dagen weet ik nu al waar dat gaat eindigen. Ergens heb ik daar ook veel zin in, maar ik moet het nu echt niet doen, dus ook “nee” gezegd. En nu vraagt weer een andere vriendin of ik vanavond met haar en nog iemand een drankje in de stad wil doen 😅 Ook “nee” gezegd.. een paar weken geleden had ik dit prima nuchter gedaan, maar ik vertrouw mezelf op dit moment echt even niet én weet dat ik echt spijt ga krijgen als ik ga gebruiken.

Pfff.

Vanochtend enorm uit m’n slof geschoten naar mijn kind. Echt overmatig. Geschreeuwd (echt geschreeuwd) naar haar. Ze was heel erg aan het zeuren, maar goed, ze is ook nog jong en mijn reactie was gewoon echt niet oké. Voelde me meteen ook heel schuldig en het alweer uitgebreid goed gemaakt met haar. Wel een duidelijk signaal naar mezelf: volgens mij moet ik ff rustig aan doen en júíst niet gebruiken. Nu maar wat andere leuke activiteiten bedenken terwijl iedereen aan de borrel zit haha. Ik ga wat leuke dingen met m’n dochter plannen denk ik 😊

Zo, dit moest er even uit..

Klik om te vergroten...

Jazz35 zei:

Wat goed dat je het even deelt! Volkomen begrijpelijk, maar ontzettend balen voor je dat je ineens weer zoveel last hebt van cravings. Heel knap dat je je ervan bewust bent en er nu júist niet aan toegeeft. Daar is echt doorzettingsvermogen voor nodig. Heel knap van je. You can do this!

En flippen naar je kind toe is kut (ik ben zelf ook moeder, so i hear you), maar fijn dat je het hebt kunnen goedmaken met haar. het gebeurt iedereen weleens, echt. Weer only human after all. Sterkte ermee! Trakteer jezelf anders op iets fijns. Een massage, leuke sportles, een bioscoopje of gewoon een leuk nieuw shirtje. Verdien je gewoon. je bent goed bezig!

Klik om te vergroten...

Pompoen zei:

Al een paar dagen cravings. Niet eens in een middel specifiek maar gewoon om mezelf te verdoven. Afgelopen zondag naar bevrijdingsfestival geweest. Dat was niet zo moeilijk, want kind erbij, met de auto en volgende dag werken. Dat helpt dan wel. Maar nu ben ik een paar dagen vrij.

Morgen gaat een groot deel van mijn vrienden + partner naar een festival in de buurt. Heb bewust eerder al gezegd niet mee te gaan, want ik vond het te kort op het Koningsdagfestival en ik heb mezelf bewezen dat ik het niet bij een 0.0 kan houden 🥴. Geen probleem ook. Nu vraagt een vriend in een whatsappgroep wie er níet naar het festival gaat en dus zin heeft in een borrel bij hen thuis. Had bijna “ja” gezegd, maar gezien de cravings van afgelopen dagen weet ik nu al waar dat gaat eindigen. Ergens heb ik daar ook veel zin in, maar ik moet het nu echt niet doen, dus ook “nee” gezegd. En nu vraagt weer een andere vriendin of ik vanavond met haar en nog iemand een drankje in de stad wil doen 😅 Ook “nee” gezegd.. een paar weken geleden had ik dit prima nuchter gedaan, maar ik vertrouw mezelf op dit moment echt even niet én weet dat ik echt spijt ga krijgen als ik ga gebruiken.

Pfff.

Vanochtend enorm uit m’n slof geschoten naar mijn kind. Echt overmatig. Geschreeuwd (echt geschreeuwd) naar haar. Ze was heel erg aan het zeuren, maar goed, ze is ook nog jong en mijn reactie was gewoon echt niet oké. Voelde me meteen ook heel schuldig en het alweer uitgebreid goed gemaakt met haar. Wel een duidelijk signaal naar mezelf: volgens mij moet ik ff rustig aan doen en júíst niet gebruiken. Nu maar wat andere leuke activiteiten bedenken terwijl iedereen aan de borrel zit haha. Ik ga wat leuke dingen met m’n dochter plannen denk ik 😊

Zo, dit moest er even uit..

Klik om te vergroten...

Pompoen zei:

Vanochtend enorm uit m’n slof geschoten naar mijn kind. Echt overmatig. Geschreeuwd (echt geschreeuwd) naar haar.

Klik om te vergroten...

_shikantaza zei:

Prima inzichten. Als je er maar van leert is het goed. Leuk uitje met je dochter is plezier voor 2, je kunt het goedmaken én je hebt afleiding. Win-win-win!

Mediteerde je al? Werkt voor mij goed om meer afstand te krijgen tussen wat ik voel en hoe ik daar op handel.

Klik om te vergroten...

Javelin FGM-148F zei:

Been there done that and blijf af en toe doen. We zijn ook maar mensen he?
Onmacht en frustraties kunnen we niet zomaar wegduwen.
Als we maar onze fouten kunnen toegeven en ook tegen de kinderen excuses aanbieden.

Klik om te vergroten...

MR_CHIP zei:

wat ben je goed bezig , goed om te lezen dat de cravings bij mensen minder worden tot zelfs de behoefte ernaar toe wegvalt

Klik om te vergroten...