#1
Heb altijd na MDMA dat ik er niet eens aan moet denken het weer te nemen. Lichaam mot er niks van hebben. Tijd voor herstel.Bij mij exact hetzelfde. Wiet ook jaren over gedaan om mee te stoppen. Mdma werd nooit een probleem.
Beginnende 3mmc verslaving
289 antwoorden
99 weergaven
18-5-2026
#2
Niet per se toch?
Ik kon bijvoorbeeld eerst niet met mijn wiet gebruik stoppen. MDMA daarentegen is nooit een probleem geweest.
Mijn verslaving wil altijd wat. Na mijn coke probleem is er een schakelaar omgegaan die ik niet meer terug kan zetten. Of het nou roken is, of snaaien, gokken, shoppen, sex, aandacht, sporten, een verzameling of andere hobby. Het vindt altijd wat. Ik kon ook altijd prima gecontroleerd drinken maar ik vertrouw het nu niet meer en ik ben niet meer bereid het risico te nemen omdat ik de gevolgen niet meer kan overzien.Bij mij exact hetzelfde. Wiet ook jaren over gedaan om mee te stoppen. Mdma werd nooit een probleem.
Ga bij jezelf maar eens na of je niet stiekem aan het vervangen bent. Wedden dat je een obsessie(tje) hebt?
#3
Ik denk omdat dit over het algemeen niet als een probleem wordt gezien en dat je er in deze maatschappij zelfs voor wordt geprezen. Want: je bent productief, je hebt succes, je verdient geld.
Dan kan het nog steeds wel problematisch zijn. Ik weet dat het op momenten problematisch is voor mij. Bijvoorbeeld: na een lange dag werken thuis ook nog bezig zijn met shit regelen voor de volgende dag(en) en uiteindelijk om 21:00 uur eindelijk het werk neerleggen, 22:00 uur op bed, rinse and repeat de volgende dag.
Ja die tijden heb ik ook wel gekend. 70+ uur in de week. Dus ik weet dat werk voor mij een valkuil is. Maargoed, ik ben nu wel veel bezig met werk en wat zaken eromheen. Maar ik denk dat ik krap aan over de 45 uur kom.
En het lukt goed om grenzen te bewaken dat ik niet structureel om 23h nog een onderzoeksrapport zit na te kijken.
Dus ik ben waakzaam, maar het is (nog) niet problematisch.
#4
Mijn verslaving wil altijd wat. Na mijn coke probleem is er een schakelaar omgegaan die ik niet meer terug kan zetten. Of het nou roken is, of snaaien, gokken, shoppen. Het vindt altijd wat. Ik kon ook altijd prima gecontroleerd drinken maar ik vertrouw het nu niet meer en ik ben niet meer bereid het risico te nemen omdat ik de gevolgen niet meer kan overzien.
Same... En bij mij zou het einde zoek zijn.
Soms maakt mijn hoofd het me wel wijs hoor. Ahjoh, MDMA of LSD is toch niet verslavend. Dat moet toch wel kunnen?
Maar dan denk ik terug aan de laatste zoveel sessies dat ik die middelen gebruikte. En daar stopt het niet. Na MDMA volgt er hoe dan ook keta. Na LSD volgt er hoe dan ook 2-cb en keta en als het ff kan ook MDMA.
Dus... Waar ligt dan de grens. Geef mijn verslaving een vingerkootje. En ik ga tot m'n tenen door de mangelmolen.
Wat dat betreft zie ik ook echt nog wel verschil tussen 'de ziekte' verslaving of een zwaar gebruiker van wie het gebruik tijdelijk uit de hand is gelopen.
En ook zie ik 'de ziekte' verslaving als iets progressiefs. Ik ben er zodanig ver in doorgegaan, dat ik al die combinaties aan elkaar link. Onderscheid tussen middelen hoef ik niet te maken want het ene middel (dat misschien minder verslavend is), lijdt vanzelf tot het volgende middel dat wèl weer heel verslavend is.
Maar inderdaad, ook nu zit m'n verslaving in heerlijke obsessies. Eten is de meest duidelijke. Maar ook dagdromen bijvoorbeeld kom ik steeds meer achter.
#5
Mijn werk nu...Mijn verslaving wil altijd wat. Na mijn coke probleem is er een schakelaar omgegaan die ik niet meer terug kan zetten. Of het nou roken is, of snaaien, gokken, shoppen. Het vindt altijd wat. Ik kon ook altijd prima gecontroleerd drinken maar ik vertrouw het nu niet meer en ik ben niet meer bereid het risico te nemen omdat ik de gevolgen niet meer kan overzien.
Ga bij jezelf maar eens na of je niet stiekem aan het vervangen bent. Wedden dat je een obsessie(tje) hebt?
Kan het vaak moeilijk neerleggen. Ook icm mijn telefoon waarop ik veel moet regelen daarvoor.
Moet nog meer balans tussen dat en vrije tijd vinden.
#6
Mijn werk nu...
Moet nog meer balans tussen dat en vrije tijd vinden.
Werk voor mij nu ook ja haha
Hoe kon ik die vergeten.
Al vind ik het op dit punt even niet zo erg. Ik mag verschrikkelijk mooie dingen doen deze maanden op mijn werk. Dus zolang ik m'n grenzen qua rust net aan weet te bewaren èn het mijn herstel niet in gevaar brengt, ben ik heel tevreden.
#7
Af en toe buiten de lijntjes kleuren mag wel.
Klinkt een beetje als de droom van gecontroleerd gebruik — dat is de droom van iedere verslaafde, wordt wel gezegd. Kan die droom voor jou werkelijkheid worden? Ik heb er een hard hoofd in, want het verleden is gebleken dat het juist niet lukte om mate te houden. Waarom zou dat nu wel lukken? Gister is gebleken dat het je niet lukt om je aan je voornemens te houden. Dat is een teken dat je jezelf niet in de hand hebt.Wil ik echt stoppen? Nee, liever niet. Maar ik wil ook niet meer terug naar dat bijna wekelijkse 3M gebruik.
Sorry, ik wil niet te pessimistisch zijn, maar ik denk dat je jezelf een beetje voor de gek houdt. Wat er gisteren gebeurd is laat niet zien dat het af en toe wel kan. Het laat juist zien dat je (nog) geen controle hebt over je gebruik.
#8
Ik denk omdat dit over het algemeen niet als een probleem wordt gezien en dat je er in deze maatschappij zelfs voor wordt geprezen. Want: je bent productief, je hebt succes, je verdient geld.Werk voor mij nu ook ja haha
Hoe kon ik die vergeten.
Al vind ik het op dit punt even niet zo erg. Ik mag verschrikkelijk mooie dingen doen deze maanden op mijn werk. Dus zolang ik m'n grenzen qua rust net aan weet te bewaren èn het mijn herstel niet in gevaar brengt, ben ik heel tevreden.
Dan kan het nog steeds wel problematisch zijn. Ik weet dat het op momenten problematisch is voor mij. Bijvoorbeeld: na een lange dag werken daarna thuis ook nog bezig zijn met shit regelen voor de volgende dag(en) en uiteindelijk om 21:00 uur eindelijk het werk neerleggen, 22:00 uur op bed, rinse and repeat de volgende dag.
#9
Met miauw ging het wel heel hard bij mij. Dat was wel een middel waarmee ik grenzelozer werd en niet mee kon stoppen als ik begon. Maar ik had niet specifiek een middel waar ik geen maat mee kon houden. Dat probleem heb ik met alles wat ik gebruikte.
De grote boosdoener was ikzelf.
3mmc pak ik niet meer. Dat kost me geen moeite. Ben echt helemaal klaar met dat middel en zie wat voor ellende het teweeg brengt. Sinds 3mmc heb ik drugs niet meer in de hand inderdaad. Maar dan nog kan ik (sindsdien) ook doorslaan met coke bijvoorbeeld. Dat had ik voorheen niet.Hey, en nog een 'goed' ding @Pompoen , het was xtc, géén 3mmc. Dat scheelt toch alweer. Met 3m in je mikkie was je misschien wél meegegaan naar die after en in een binge beland. Ik kan me dat goed voorstellen tenminste. 😬
#10
Sporten hier! Maar goed, is inderdaad een relatief gezonde obsessie, dus die sta ik mezelf lekker toe. Op naar de bodycombat. 💥Mijn verslaving wil altijd wat. Na mijn coke probleem is er een schakelaar omgegaan die ik niet meer terug kan zetten. Of het nou roken is, of snaaien, gokken, shoppen, sex, aandacht, sporten, een verzameling of andere hobby. Het vindt altijd wat. Ik kon ook altijd prima gecontroleerd drinken maar ik vertrouw het nu niet meer en ik ben niet meer bereid het risico te nemen omdat ik de gevolgen niet meer kan overzien.
Ga bij jezelf maar eens na of je niet stiekem aan het vervangen bent. Wedden dat je een obsessie(tje) hebt?
#11
Heel veel respect voor jou!Ik volg dit topic, omdat ik veel van mezelf in jouw verhaal zie. Ik heb jaren lopen yo-yo'en tussen willen stoppen, maar ook weer niet willen stoppen. (Huis)feestjes, festivals, uitgaan, bij mensen thuis gebruiken waren ook jarenlang mijn identiteit. Ik kon dat niet zomaar allemaal laten vallen, omdat ik wilde stoppen met gebruiken, maar ook weer niet want ik vond het gebruiken ook nog leuk. Het was toch altijd een soort vlucht voor me. Mijn gebruik is met corona omgeslagen. Toen gebruikte ik steeds vaker alleen, of soms met een klein gezelschap. Maar eigenlijk ben ik vanaf moment één dat ik gebruikte al wel verslaafd geweest. Want drugs gaf mij wel een gevoel wat ik altijd heb gemist in mijn leven. Maar pas toen ik meer en meer alleen ben gaan gebruiken toen ging het fout. Ik kon op den duur ook niet meer met en niet meer zonder. Het werd ook steeds meer, combineerde altijd van alles en mijn katers werden heel heftig. Bij de NA staat ergens in het boek bij stap 1 het zinnetje: 'wij waren door ons gebruik lichamelijk, emotioneel en spiritueel bankroet'. Zo diep heb ik moeten komen. Ik ben lang depressief en suicidaal geweest door mijn gebruik. Voor mij hoefde het allemaal niet meer. Ik heb dat punt wel nodig gehad om mijn leven om te gooien. Dus de keuze was voor mij heel zwart wit. Of ik kies voor de dood, of ik ga weer leven.
#12
Helemaal gelijk hoor! Ik weet het ergens ook echt wel. Vind het ook zwak. Het is me niet gelukt om me aan mijn voornemen te houden gisteren en die beslissing was in een split second genomen. En zo al 2 andere keren begin deze maand.Klinkt een beetje als de droom van gecontroleerd gebruik — dat is de droom van iedere verslaafde, wordt wel gezegd. Kan die droom voor jou werkelijkheid worden? Ik heb er een hard hoofd in, want het verleden is gebleken dat het juist niet lukte om mate te houden. Waarom zou dat nu wel lukken? Gister is gebleken dat het je niet lukt om je aan je voornemens te houden. Dat is een teken dat je jezelf niet in de hand hebt.
Sorry, ik wil niet te pessimistisch zijn, maar ik denk dat je jezelf een beetje voor de gek houdt. Wat er gisteren gebeurd is laat niet zien dat het af en toe wel kan. Het laat juist zien dat je (nog) geen controle hebt over je gebruik.
Weet je wat het is. Een aantal maanden terug baalde ik zo ontzettend van mijn gebruik en liep het echt uit de hand. Toen had ik super goed voor ogen dat ik dit niet wilde en dat geheelonthouding daarvoor nodig was. Ben daar heel intensief mee bezig geweest, veel over gelezen/geluisterd, veel gedeeld met anderen. Het was echt een topic waar ik dagelijks mee bezig was. Ik maakte steeds een superstrak plan voor het weekend waarin ik alle scenario’s had uitgedacht en er een oplossing voor had, zodat ik niet overstag zou gaan. Dit is de laatste paar weken aan het afzwakken en dan heb ik minder scherp waarom ik ook alweer niks meer kan/wil drinken/gebruiken. En komt dat stemmetje: het kan wel weer, gun jezelf ook eens iets, de rest kan het ook, blablabla. En dan heb ik een leuke dag gehad en denk ik: zie je, misschien is het ook wel oké zo. Maar dat is natuurlijk ook gewoon goedpraten, dat besef ik me ergens ook wel.
Ik weet gewoon niet zo goed wat ik nodig heb om voor de volle 100% die keuze te maken. Ja, het moet weer een keer gigantisch fout gaan zodat ik bevestiging heb: zie je, het kan écht niet meer. Maar daar wil ik liever niet naartoe werken. Ik vind het gewoon echt wel heel lastig..
#13
Thanks. Ik ga er nog even op kauwen, maar voel eigenlijk ook dat dat de beste (en misschien ook gewoon de gezelligste) optie is voor me. 🙏❤️ Het festival is sowieso overdag, dus voor de energie heb ik het niet nodig.Hou het dan bij een paar drankjes komend weekend 👍
Hou je 't leuk voor jezelf.
Pas wel op want aangeschoten = drugs scoren.
#14
Als je dit gevoel nu al hebt dan klopt dat waarschijnlijk wel. Het kan dan alleen maar tegenvallen (of je hebt spijt achteraf). Dat “een keertje maar” ken ik.. Ik heb na een aantal maanden abstinent te zijn toch weer een keer de keuze gemaakt iets te gebruiken (bewust geen 3M maar coke), wat tijdens en daarna helemaal oké leek. Toch heb ik de weken erna ineens weer veel meer moeite om het vol te houden, zijn de innerlijke discussies weer aan de gang en komen cravings weer veel meer de kop opsteken. Dus ook al is het maar één keertje, maak je het erna misschien wel weer veel lastiger voor jezelf.Thanks. Ik ga er nog even op kauwen, maar voel eigenlijk ook dat dat de beste (en misschien ook gewoon de gezelligste) optie is voor me. 🙏❤️ Het festival is sowieso overdag, dus voor de energie heb ik het niet nodig.
Je bent in ieder geval goed bezig, wat je ook besluit te doen!! 😘
#15
Lief! Ik neig nu inderdaad naar helemaal niets doen (óók niet iets anders zoals coke of zo, wat natuurlijk óók altijd nog een handig achterdeurtje is). Ik durf m'n hand er nog niet voor in het vuur te steken 😅, maar denk dat je gelijk hebt. Dat het me uiteindelijk minder oplevert dan dat het me kost aan spijt, onrust en misschien weer een lastiger tijd (qua cravings) achteraf. Ik zit nu na een maand zonder drugs eigenlijk (en eindelijk!) best goed in m'n vel. Kan dat na anderhalf jaar puinhoop misschien beter even zo houden. Thnx. 😘Als je dit gevoel nu al hebt dan klopt dat waarschijnlijk wel. Het kan dan alleen maar tegenvallen (of je hebt spijt achteraf). Dat “een keertje maar” ken ik.. Ik heb na een aantal maanden abstinent te zijn toch weer een keer de keuze gemaakt iets te gebruiken (bewust geen 3M maar coke), wat tijdens en daarna helemaal oké leek. Toch heb ik de weken erna ineens weer veel meer moeite om het vol te houden, zijn de innerlijke discussies weer aan de gang en komen cravings weer veel meer de kop opsteken. Dus ook al is het maar één keertje, maak je het erna misschien wel weer veel lastiger voor jezelf.
Je bent in ieder geval goed bezig, wat je ook besluit te doen!! 😘
#16
Wat fijn!!!Ik zit nu na een maand zonder drugs eigenlijk (en eindelijk!) best goed in m'n vel.
#17
@Jazz35 veel plezier met het festival dit weekend (was nu toch?)!
Hier even een updateje, gewoon omdat ik merk dat het fijn is om van me af te schrijven. Zit er even niet zo lekker bij. Ervaar veel druk en stress van werk wat ik eigenlijk al een tijd aan het onderdrukken ben en er nu uitkomt. Op zich alleen maar goed dat het eruit komt. veel tranen gehad en dat wordt nu ook alweer minder. Heb een gesprek gehad met de manager dat het teveel is en ik er last van heb, heb het gedeeld met collega’s en iedereen reageert heel begripvol (sommigen herkennen het ook) en iedereen denkt mee in hoe het te verlichten. Los van werk heb ik het idee dat ik sowieso afgelopen jaar in een soort gekke fase zit ofzo. Ben zoveel aan het nadenken wat ik nu wil en wat ik belangrijk vind, hoe ik mezelf verhoud tot vrienden, partner en werk, maar ook tot drank en drugs. Eerder leefde ik gewoon zonder er veel over na te denken. Zal wel een soort dertigers ding zijn ofzo.
Ik ga hierin ook echt wel een mooi proces door. Eerder had ik nooit zo snel aan de bel getrokken op werk, vond ik dat ik sterk moest zijn en niet mauwen. Nu ben ik het aan het delen met allemaal mensen. Heb wat meer schijt aan wat anderen daar dan van zouden vinden, dit is wat het nu is. Helemaal ben ik er ook nog niet, anders had ik die stress wel eerder opgemerkt en er al iets mee gedaan. maar goed, stapje voor stapje.
Ik vind het ergens grappig en ook wel mooi om te merken dat ik nu dus totaal geen behoefte heb aan verdoving dmv drank/drugs. Helemaal geen cravings. Ben goed voor mezelf aan het zorgen, op tijd naar bed, aan het sporten. Gisteren naar een feestje geweest en na 2 uurtjes alweer naar huis (gewoon omdat ik het mooi geweest vond) terwijl ik tussen de vrienden stond waarmee ik vaak nachten doorhaal. Zonder moeite en zonder me heel erg druk te maken wat de anderen daar dan wel niet van moeten vinden.
nu ik dit alles zo schrijf kom ik tot de conclusie dat, hoewel ik me niet zo fijn voel, het een soort van groeiproces is en ik daarin belangrijke stappen voor mezelf zet. Hopelijk kan ik daar over een tijdje wat meer rust in vinden.
Hier even een updateje, gewoon omdat ik merk dat het fijn is om van me af te schrijven. Zit er even niet zo lekker bij. Ervaar veel druk en stress van werk wat ik eigenlijk al een tijd aan het onderdrukken ben en er nu uitkomt. Op zich alleen maar goed dat het eruit komt. veel tranen gehad en dat wordt nu ook alweer minder. Heb een gesprek gehad met de manager dat het teveel is en ik er last van heb, heb het gedeeld met collega’s en iedereen reageert heel begripvol (sommigen herkennen het ook) en iedereen denkt mee in hoe het te verlichten. Los van werk heb ik het idee dat ik sowieso afgelopen jaar in een soort gekke fase zit ofzo. Ben zoveel aan het nadenken wat ik nu wil en wat ik belangrijk vind, hoe ik mezelf verhoud tot vrienden, partner en werk, maar ook tot drank en drugs. Eerder leefde ik gewoon zonder er veel over na te denken. Zal wel een soort dertigers ding zijn ofzo.
Ik ga hierin ook echt wel een mooi proces door. Eerder had ik nooit zo snel aan de bel getrokken op werk, vond ik dat ik sterk moest zijn en niet mauwen. Nu ben ik het aan het delen met allemaal mensen. Heb wat meer schijt aan wat anderen daar dan van zouden vinden, dit is wat het nu is. Helemaal ben ik er ook nog niet, anders had ik die stress wel eerder opgemerkt en er al iets mee gedaan. maar goed, stapje voor stapje.
Ik vind het ergens grappig en ook wel mooi om te merken dat ik nu dus totaal geen behoefte heb aan verdoving dmv drank/drugs. Helemaal geen cravings. Ben goed voor mezelf aan het zorgen, op tijd naar bed, aan het sporten. Gisteren naar een feestje geweest en na 2 uurtjes alweer naar huis (gewoon omdat ik het mooi geweest vond) terwijl ik tussen de vrienden stond waarmee ik vaak nachten doorhaal. Zonder moeite en zonder me heel erg druk te maken wat de anderen daar dan wel niet van moeten vinden.
nu ik dit alles zo schrijf kom ik tot de conclusie dat, hoewel ik me niet zo fijn voel, het een soort van groeiproces is en ik daarin belangrijke stappen voor mezelf zet. Hopelijk kan ik daar over een tijdje wat meer rust in vinden.
#18
Oja niet te vergeten, ik ga met iemand praten. Dat is voor mij écht een ding. Heb dit in mijn hele leven nog nooit gedaan terwijl dat op sommige momenten echt wel nodig was geweest eigenlijk. “Je bent nota bene zelf therapeut, dan moet je het toch wel allemaal zelf kunnen en weten”, zegt mijn kritische stem.
Maar ik kijk ernaar uit![:)]()
Maar ik kijk ernaar uit
#19
Lieve @Pompoen , ondanks je stress en dat je schrijft dat het even wat minder gaat, klinkt het eigenlijk alsof je megagoed bezig bent en dit écht onderdeel is van je herstelproces. Je maakt mooie stappen en ik denk écht dat dit een opmaat is naar beter. Meer rust, meer stabiliteit, meer zorg voor jezelf. Ja, dan komt die stress er even uit, omdat-ie er mag zíjn. Alleen maar goed. Lekker bezig hoor. Knap van je! En fijn dat je helemaal geen cravings meer hebt. 🙏
Dank trouwens, vandaag en morgen lekker technoën ja! Zonder drugs dus, is het idee. Benieuwd hoe dat gaat zijn en of ik me niet toch laat verleiden, maar ben écht van plan dat niet te laten gebeuren. Zéker geen 3mmc. Heb ik al bijna 40 dagen niet gedaan en heeft gelukkig ook niemand van mijn vrienden bij zich. Coke heeft ook niemand, en x ben ik niet in geïnteresseerd. Gewoon een drankje en dansen maar. ☀️🌈
Dank trouwens, vandaag en morgen lekker technoën ja! Zonder drugs dus, is het idee. Benieuwd hoe dat gaat zijn en of ik me niet toch laat verleiden, maar ben écht van plan dat niet te laten gebeuren. Zéker geen 3mmc. Heb ik al bijna 40 dagen niet gedaan en heeft gelukkig ook niemand van mijn vrienden bij zich. Coke heeft ook niemand, en x ben ik niet in geïnteresseerd. Gewoon een drankje en dansen maar. ☀️🌈
#20
@Pompoen Was jij nu trouwens óók gestopt met drinken, of alleen met drugs? Met alles geloof ik, toch?
Bij mij is het inmiddels beperkt tot 'en en toe een drankje' (en ook dat gaat stoppen binnenkort, maar ben nog effe aan het 'uitfaden'). Sinds vijf weken helemaal geen drugs meer gebruikt! Weinig cravings ook, moet ik zeggen. Heeel af en toe een trigger, maar zéker niet zo erg dat ik denk: ik ga de dealer bellen. 🥳
Bij mij is het inmiddels beperkt tot 'en en toe een drankje' (en ook dat gaat stoppen binnenkort, maar ben nog effe aan het 'uitfaden'). Sinds vijf weken helemaal geen drugs meer gebruikt! Weinig cravings ook, moet ik zeggen. Heeel af en toe een trigger, maar zéker niet zo erg dat ik denk: ik ga de dealer bellen. 🥳