Reken jezelf nog maar niet rijk. Waarschijnlijk moet je een eigen bijdrage betalen naar inkomen![:)]()
Nope heb een indicatie geregeld ik hoef alleen maar 20€ per maand te betalen aan CAK of hoe dat ook heet. Beschermd wonen word door de gemeente betaaldIs de woning onderdeel van uw zorg (u betaalt geen huur uit uw eigen inkomen)? Dan is de eigen bijdrage afhankelijk van uw inkomen
Zal toch altijd goedkoper zijn dan volle mep huur betalen.
Herkenbaar, maar dan met wiet. Dat je dan ineens de rust hebt om in plaats van gewoonweg te malen over het verleden, er echt goed over na te kunnen denken. En dat allerlei dingen ineens veel interessanter worden.Echt mooi dat je je zo openstelt man love❤️.
Ik heb vooral savonds pieker gedachten, en savonds denk ik heelveel na. En heb ik die kleine stress/paniek moments in me hoofd. Zonet had ik dit ook in de gym zonder enige aanleiding. Heb ook geen hasj beide hand.(alleen 5mg melatonine). Ik ben nu weer thuis en ben weer iets rustiger. Ben ook niet in mijn eigen huis maar bij mijn vriendin. Ik ga zo nog even 15/20min mediteren en dan mijn 5mg melatonine innemen.
ANGST:
Merk gewoon dat ik continu mijn verleden weer terug haal en continu het weer herbeleef ik word erg gek van. En die gedachte maakt mij alleen maar gekker. Vooral de angst dat dit nooit meer weggaat dat maakt mij zo angstig en bang
Moet over 16mei weer naar de POH GGZ, daar zal ik bovenstaande ook benoemen. De wachtrij van s-ggz is nog zolang fking 6maand!!
Wat de hasj doet is mij in een andere mind zetten ik kan heel mooi over dingen nadenken dan. En ik kan allemaal dingen uitzoeken videos kijken gamen. Ik vind alles interessant, en ik krijg visuals van thc wat ik heel fijn vind met het slapen.
Tja het is kloten man. Heb vannacht goed geslapen 10uur gepakt, het is nu weekend. Maar heb nog steeds de gedachte wat ik hierboven heb die angst veroorzaaktHerkenbaar, maar dan met wiet. Dat je dan ineens de rust hebt om in plaats van gewoonweg te malen over het verleden, er echt goed over na te kunnen denken. En dat allerlei dingen ineens veel interessanter worden.
Maar dat is nu juist ook het gevaarlijke eraan qua verslaving (samen met dat je het in principe elke dag kunt doen).
Hoop niet dat ze je op een andere manier met een ander middel gaan verdoven. Medicatie ipv drugs.
Meditatie is imo het antwoord al, alleen moet het echt rigoureus mediteren op de rauwe emotie zijn. En dat kan nog wel tricky zijn om te doen.
Wat je schreef over dat het gevoel je continu lijkt te achtervolgen en straffen.Tja het is kloten man. Heb vannacht goed geslapen 10uur gepakt, het is nu weekend. Maar heb nog steeds de gedachte wat ik hierboven heb die angst veroorzaakt
Ja alleen ik heb geen idee hoe ik hier ooit vanaf kom. Ik zie door de bomen het bos niet meer. Ik raak van kleine dingen al in paniek. Bijvoorbeeld dat ik dit weekend alleen ben thuis, zonder vriendin. En dat ik vnv ga bingo’en met mijn vriendin haar moeder en mijn eigen moeder. En dat ze zo naar het werk gaat en dat ik alleen ben in haar huis. Dit soort dingen leveren bij mij al spanning en angst op. Ik snap er echt niks van hiervoor had ik hier nooit last van. Vroeger als kind was ik angstig. Maar daarna er nooit meer last van gehad totdat er iets was gebeurd in mijn relatie. Het lijkt gwn bijna alsof ik het niet kan verwerken. Het blijft in me systeem het is gvd al 3maand geledenWat je schreef over dat het gevoel je continu lijkt te achtervolgen en straffen.
Ik ken dat goed. Zo kan het ook echt voelen ja.
Maar je moet dat "beest" als het ware recht aankijken tot het voelt alsof het naar je terugkijkt. En dan BLIJVEN kijken, alsof je er een stare contest mee doet, die je gaat WINNEN.
Er is imo ook een mindset verandering voor nodig. In plaats van:
O nee, het is er weer om me te plagen/straffen.
Dit:
Yes! Het is er weer. Weer een kans om de onderdrukte gevoelens die in me zitten opgeslagen onder ogen te komen en te verwerken.
Het is namelijk alleen door bewustwording dat je echt door die gevoelens heen kan werken. Het is alleen dat het soms super intens kan zijn en je geest je dan makkelijk kan overtuigen: dit is niet goed, dit is teveel, dit overweldigd me. Dit moet weg of verdoofd worden (met dus bijvoorbeeld drugs). Maar al dat is slechts uitstel van de onvermijdelijke stare contest met je gevoelens.
Door je gevoelens zonder intentie recht aan te kijken en dat lang genoeg.Ja alleen ik heb geen idee hoe ik hier ooit vanaf kom. Ik zie door de bomen het bos niet meer. Ik raak van kleine dingen al in paniek. Bijvoorbeeld dat ik dit weekend alleen ben thuis, zonder vriendin. En dat ik vnv ga bingo’en met mijn vriendin haar moeder en mijn eigen moeder. En dat ze zo naar het werk gaat en dat ik alleen ben in haar huis. Dit soort dingen leveren bij mij al spanning en angst op. Ik snap er echt niks van hiervoor had ik hier nooit last van. Vroeger als kind was ik angstig. Maar daarna er nooit meer last van gehad totdat er iets was gebeurd in mijn relatie. Het lijkt gwn bijna alsof ik het niet kan verwerken. Het blijft in me systeem het is gvd al 3maand geleden![:(]()
Ik vind dit echt moeilijk vooral omdat dit probleem eig al is opgelost. Het stopt gewoon niet, ik weet zelf ook niet echt wat het is. Het is puur het gevoel van ongemak in mijn lichaam wat vervelend isDoor je gevoelens zonder intentie recht aan te kijken en dat lang genoeg.
Verdoven met iets werkt tijdelijk maar lost het niet echt op. Het komt dan gewoon een andere keer weer op.
Half voelen/erkennen werkt ook niet. Dan krijg je wat je nu hebt: het "geplaagd" blijven worden door je spanningen en angsten. Het is niet dat ze je wíllen plagen, het is dat ze schreeuwen: geef ons je volledige aandacht, dat is wat we nodig hebben.
Wat mij helpt als dergelijke gevoelens opkomen, is (als het mogelijk is) even hetgeen waar ik mee bezig ben stoppen en echt even gericht "vragen" aan mijn gevoelens: "wat willen jullie?" En dan ook echt luisteren, wat betekent: niet luisteren met de intentie die gevoelens weg te krijgen, maar gewoon: luisteren. Luisteren zoals je naar een vogel luistert.
Het is een vaardigheid die je kan (moet eigenlijk) trainen.
Het probleem is opgelost?Ik vind dit echt moeilijk vooral omdat dit probleem eig al is opgelost. Het stopt gewoon niet, ik weet zelf ook niet echt wat het is. Het is puur het gevoel van ongemak in mijn lichaam wat vervelend is
Probeer je hier helemaal zelf uit te komen, of ga je naar een psycholoog? Zo niet, zou ik dat wel aanraden. Het is heel moeilijk om zelf je gedachtepatronen te herkennen en te veranderen.Ja alleen ik heb geen idee hoe ik hier ooit vanaf kom. Ik zie door de bomen het bos niet meer. Ik raak van kleine dingen al in paniek. Bijvoorbeeld dat ik dit weekend alleen ben thuis, zonder vriendin. En dat ik vnv ga bingo’en met mijn vriendin haar moeder en mijn eigen moeder. En dat ze zo naar het werk gaat en dat ik alleen ben in haar huis. Dit soort dingen leveren bij mij al spanning en angst op. Ik snap er echt niks van hiervoor had ik hier nooit last van. Vroeger als kind was ik angstig. Maar daarna er nooit meer last van gehad totdat er iets was gebeurd in mijn relatie. Het lijkt gwn bijna alsof ik het niet kan verwerken. Het blijft in me systeem het is gvd al 3maand geleden
Ik wil gewoon weer die zorgeloze jonge gozer worden die ik hiervoor was. Lol hebben niet teveel nadenken. Dingen doen zonder spanning of angst. Het is echt verschrikkelijk als het zo doorgaat voor een jaar weet ik niet of ik er meer ben.
Ja ik ga naar Poh ggz. Maar die kan maar beperkt hulp bieden. Zij heeft mij al doorverwezen naar een S-GGZ instantie maar die hebben een wachttijd van 6maand….Probeer je hier helemaal zelf uit te komen, of ga je naar een psycholoog? Zo niet, zou ik dat wel aanraden. Het is heel moeilijk om zelf je gedachtepatronen te herkennen en te veranderen.
Er is eig geen probleem ik maak die problemen zelf in mijn hoofd. Ik blijf mijn daden herbeleven nu is het minder erg dan voorheen maar tochIk weet zelf ook hoe verschrikkelijk belemmerend en vervelend dergelijke spanningen en gevoelens kunnen zijn, maar als jij in eerste instantie al niet eens erkent dat er een probleem is, hoe kun je dan beginnen er wat aan te doen?
Ik kan eigenlijk alleen maar herhalen: erkennen dat deze ongemakkelijke gevoelens er zijn en ze je volledige aandacht geven: er echt naar gaan luisteren, zonder intentie.
Het hoeft geen probleem te zijn, maar gevoelens die er wel degelijk zijn proberen te negeren zorgt wel voor problemen, zoals je zelf ziet.Er is eig geen probleem ik maak die problemen zelf in mijn hoofd. Ik blijf mijn daden herbeleven nu is het minder erg dan voorheen maar toch
Het is echt moeilijkHet hoeft geen probleem te zijn, maar gevoelens die er wel degelijk zijn proberen te negeren zorgt wel voor problemen, zoals je zelf ziet.
Je hoofd kan je makkelijk gaan proberen te overtuigen dat er niet alleen geen probleem is, maar dat er ook geen zaken zijn die je aandacht vragen (je gevoelens/spanningen) die er dus wel dégelijk zijn.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."