#1
Ja waarschijnlijk welLijken me behoorlijk lastige beloftes. Maak jij je het niet te moeilijk zo? Hoe kun je zoiets beloven als je rationeel na denkt.
Beginnende hasj verslaving
1594 antwoorden
394 weergaven
18-5-2026
#2
Ik ken je situatie niet dus ik hou het bij een algemene opmerking.heftige emoties als ik het verleden nu niet kan loslaten
Het verleden laat jou niet los?
Zou dat kunnen?
Het verleden laat je ook niet los, maar je verwerkt die emoties uit het verleden.
#3
Klopt het is moeilijk. Maar de therapie komt steeds dichterbij en ga vandaag bellen. En ik kom steeds dichterbij de 4week op citalopram vanaf daar zou het beter moeten worden.Ik ken je situatie niet dus ik hou het bij een algemene opmerking.
Het verleden laat jou niet los?
Zou dat kunnen?
Het verleden laat je ook niet los, maar je verwerkt die emoties uit het verleden.
#4
Gister heel emotioneel gesprek gehad met me vriendin ik snap het wel zei zit hier ook al 5maand in. En ze leeft nu met iemand die het verleden lastig los kan laten. Dit is mijn laatste poging om goed voor haar te kunnen zijn en lukt mij dit niet dan zal ik haar los moeten gaan laten hoe moeilijk het ook is.Ik ken je situatie niet dus ik hou het bij een algemene opmerking.
Het verleden laat jou niet los?
Zou dat kunnen?
Het verleden laat je ook niet los, maar je verwerkt die emoties uit het verleden.
#5
Je werkt er in ieder geval aan.
Wbt citalopram, nu nog 3 weken deze dosis aanhouden en dan de balans opmaken?
Wbt citalopram, nu nog 3 weken deze dosis aanhouden en dan de balans opmaken?
#6
Ik heb wekelijks een gesprek met de HA. De dosis is nu opgehoogd naar 20mg. Ik heb daar alprazolam bij. Nadeel van die benzo is dat ie fk duur isJe werkt er in ieder geval aan.
Wbt citalopram, nu nog 3 weken deze dosis aanhouden en dan de balans opmaken?
#7
Ik vroeg het omdat je normaal gesproken citalopram 6 weken aankijkt op een voldoende hoge dosis (20 mg).
Je zou dan in ieder geval een lichte verbetering moeten merken, soms een sterke verbetering en soms heeft het geen effect.
Je zou dan in ieder geval een lichte verbetering moeten merken, soms een sterke verbetering en soms heeft het geen effect.
#8
Ja misschien gaat hij het nog verder verhogen hoor. Ik weet het niet het kan max tot 40mg verhoogd worden.Ik vroeg het omdat je normaal gesproken citalopram 6 weken aankijkt op een voldoende hoge dosis (20 mg).
Je zou dan in ieder geval een lichte verbetering moeten merken, soms een sterke verbetering en soms heeft het geen effect.
#9
Ik weet alleen niet wat je moet voelenIk vroeg het omdat je normaal gesproken citalopram 6 weken aankijkt op een voldoende hoge dosis (20 mg).
Je zou dan in ieder geval een lichte verbetering moeten merken, soms een sterke verbetering en soms heeft het geen effect.
#10
Staar je dus niet blind op 'na 4 weken vanaf de start zou ik het moeten gaan merken'. Die startdosis van 10 mg moet je mogelijk niet echt meerekenen.Ja misschien gaat hij het nog verder verhogen hoor. Ik weet het niet het kan max tot 40mg verhoogd worden.
Also, je hoeft niet te weten wat je moet voelen. Dat kan ook niemand je vertellen want dat is voor iedereen anders.
De eerste keer kwam ik van continu hyper, paniek en slapeloosheid in een ongekend slaap- en eetritme. De tweede keer van 'ik wil dood, maar papa ligt in het ziekenhuis dus dat kan ik mama niet aandoen' naar apathisch op de bank liggen zonder welk gevoel, emotie, energie of motivatie dan ook.
Zelfde medicijn, zelfde persoon.
Waarschijnlijk ga je je wat beter voelen, maar ik zie jou regelmatig 'euforie' noemen. Dat gaat het niet worden vriend. Het is geen MDMA maar een antidepressivum, bedoeld om de extreme randjes er vanaf te halen en je wat meer kwaliteit van leven te bieden. Er weer een feestje van maken moet je zelf voor aan het werk.
#11
En niet geheel onbelangrijk maar wel al vaak benoemd , de kans is aannemelijk dat de citalopram niets voor hem doet en er gekeken moet worden na een andere antidepressiva.Staat je dus niet blind op 'na 4 weken vanaf de start zou ik het moeten gaan merken'. Die startdosis van 10 mg moet je mogelijk niet echt meerekenen.
Also, je hoeft niet te weten wat je moet voelen. Dat kan ook niemand je vertellen want dat is voor iedereen anders.
De eerste keer kwam ik van continu hyper, paniek en slapeloosheid in een ongekend slaap- en eetritme. De tweede keer van 'ik wil dood, maar papa ligt in het ziekenhuis dus dat kan ik mama niet aandoen' naar apathisch op de bank liggen zonder welk gevoel, emotie, energie of motivatie dan ook.
Zelfde medicijn, zelfde persoon.
Waarschijnlijk ga je je wat beter voelen, maar ik zie jou regelmatig 'euforie' noemen. Dat gaat het niet worden vriend. Het is geen MDMA maar een antidepressivum, bedoeld om de extreme randjes er vanaf te halen en je wat meer kwaliteit van leven te bieden. Er weer een feestje van maken moet je zelf voor aan het werk.
#12
Dat is zorg voor later.
Ik loop niet graag op de dingen vooruit.
Maar die kans is, zoals je schrijft aannemelijk, en iets om rekening mee te houden dat dit kan gebeuren.
Ik loop niet graag op de dingen vooruit.
Maar die kans is, zoals je schrijft aannemelijk, en iets om rekening mee te houden dat dit kan gebeuren.
#13
Mevrouw Plop heeft daar al eea over geschreven.Ik weet alleen niet wat je moet voelen
Soms zien anderen het eerder dan jijzelf, een veranderde intonatie in de stem, een andere blik in de ogen bv.
Zie antidepressiva als zwembandjes zodat je niet kopje ondergaat en je wat makkelijk de kant op kan klimmen.
De rest is uiteindelijk toch een kwestie van zelf doen, maar dat zou wel makkelijker moeten gaan dan zonder.
#14
Beter maak je niet zulke beloftes want die zijn veelste vaag en zij kan alleen kapot gaan door jou als ze dat zelf toelaat. Je bent nu al met 1001 dingen tegelijk bezig. Ik zou niet zulke grote beloftes maken nu. En zij moet jou minder willen veranderen en misschien meer op zichzelf focussen.heftige emoties als ik het verleden nu niet kan loslaten dan moet ik haar loslaten is nu de belofte die ik heb gedaan naar haar. Anders gaat ze helemaal kapot door mij
Jullie "moeten" leren dat jullie zelf verantwoordelijk zijn voor je EIGEN emoties.
Dat jij het verleden niet kan loslaten is jou probleem en daar "moet" jij iets aan doen. Het verleden los laten, is door de emoties gaan en niks wegdrukken/onderdrukken. Dus je b.v gespannen voelen is iets goeds. Je verdrietig voelen is iets goeds.
Zij is verantwoordelijk voor haar eigen emoties en niet die van jou.
Jullie zijn verantwoordelijk voor je eigen gedrag.
En ik hoop dat jullie goed weten/begrijpen dat je elkaar NIET kan veranderen. Je kan alleen zelf, jezelf veranderen.
En beide jullie best doen in niet alles op jezelf betrekken en dat als jij b.v gespannen, boos, gefrustreerd voelt dat dat met JOU te maken heeft dat dat in JOU zit...
Dit artikel heb ik zelf veel aan gehad (Sowieso heb ik veel aan die site)
Verantwoordelijkheidsgevoel: verantwoordelijkheid nemen
Verantwoordelijkheidsgevoel is een kernkwaliteit en kernwaarde. Dat betekent dat jij verantwoord met de zaken omgaat. Er is ook een valkuil en een uitdaging.
www.desteven.nl
En aan deze ted talk heb ik ook heel veel gehad.
En soms hoe lastig ook is houden van loslaten.
#15
Ik weet alleen niet wat je moet voelen
Je moet niks actief voelen. Als het aanslaat, merk je na een paar weken misschien dat de âzware dekenâ van de depressie wat minder zwaar is geworden. Dat kan zich zoals hierboven geschreven ook uiten in apathie, een soort emotieloosheid. (Dat laatste is mijn eigen ervaring met een SNRI.) Je lijkt er soms over te spreken alsof het een soort drug is die je een positief gevoel moet geven, zo werkt het niet, in de meeste gevallen neemt het vooral iets (een deel van de donkere zwaarte) weg.
#16
Ik doe echt mijn best. Ik probeer alles te doen mocht dit mijn hele leven doorgaan ga ik het echt niet volhouden. Voelt alsof ik een moord heb gepleegd. Ik voel me een psychopaatHet is ook een lastig iets. En het is ook niet zo dat je op een dag zoiets hebt van: ik ga het anders zien en dan is het vanaf dan altijd anders. Nee, het is meer: steeds terugkomen naar de basis. Dit zijn diep uitgesleten patronen die eerst doorzien en dan herschreven moeten worden.
Ik zou als ik jou was dit niet zien als iets dat overkomen moet worden, waarna je dan eindelijk vrij zonder die lastige gedachten kunt leven. Dat is wat verdoving eigenlijk doet.
Maar deze gevoelens kunnen je leiden naar inzichten over jezelf en je juist doen laten groeien. Uiteindelijk kan het je verrijken, is wat ik eigenlijk wil zeggen.
Cruciaal is denk ik om je gevoelens niet als je kwelgeesten te zien, maar je helpers. Ze kunnen beide zijn, afhankelijk van je perspectief. En meestal werkt het niet zo dat je perspectief ineens nooit meer je gedachten als kwelgeesten ziet, maar nu heb je dan tenminste elke keer de mogelijkheid weer te denken: nee, het is er om me te helpen.
Het is een vertrouwen dat je opbouwt. Een vertrouwen in jezelf eigenlijk.
#17
Zo klinkt het ook, dat je je best doet. Maar met iets als dit is het niet een vechten hè. Het is niet simpelweg hard zwoegen om er doorheen te komen. Het begint eerder met jezelf wat speling te geven: "misschien was het begrijpelijk dat ik zo handelde, ook al heb ik er nu spijt van en (misschien) schaam ik me ervoor"Ik doe echt mijn best. Ik probeer alles te doen mocht dit mijn hele leven doorgaan ga ik het echt niet volhouden. Voelt alsof ik een moord heb gepleegd. Ik voel me een psychopaat
Het zijn die kleine begrip dingetjes over jezelf, die het verschil maken. Hoe corny het misschien ook klinkt, het is alleen liefde dat dit kan doen. En liefde houdt begrip en ook geduld in, voor jezelf dus.
Dit is niet iets om te rushen, maar juist iets om je volle aandacht aan te geven.
Je komt op mij over als iemand met een vechtersmentaliteit. Dat is een heel goede kwaliteit om te hebben. Maar kanaliseer dat in de juiste richtingen. Dezelfde energie waar je helemaal gek van wordt omdat het elke kant op wil in je hoofd, kan gebundeld worden tot een focus, waarin je die energie aan kunt: kunt hebben.
Maar ik weet het man. Het is niet makkelijk.
#18
đ¤Ik ga weer op mijn handen zitten.
Fijne avond!
#19
Zeg me wat moet ik dan he! Ik doe focking erg me best en ik noteer alles wat jullie zeggen. Continu lijden dit is de enige manier waarop ik me leven nog beetje normaal kan leven
#20
Alles wat je aandacht geeft groeit. Dus als je iets wilt loslaten moet je er geen aandacht aan geven.
Alles mag er zijn. Maar als dingen teveel zijn en gevoelens lopen op kan het goed zijn om wat anders te gaan doen...
Gedachten kun je sturen. Het is soms ook gewoon STOP zeggen tegen jezelf.
En je moet hoe vervelend ook alles zelf doen en uitproberen en uitzoeken en kijken wat voor jou werkt.
En dingen "oefenen" in tijden dat emoties niet all over the place zijn.
Alles mag er zijn. Maar als dingen teveel zijn en gevoelens lopen op kan het goed zijn om wat anders te gaan doen...
Gedachten kun je sturen. Het is soms ook gewoon STOP zeggen tegen jezelf.
En je moet hoe vervelend ook alles zelf doen en uitproberen en uitzoeken en kijken wat voor jou werkt.
En dingen "oefenen" in tijden dat emoties niet all over the place zijn.