Beginnende hasj verslaving

Mindless zei:

Ik heb of eigenlijk had dat "perfectionisme" ook van mezelf. Soms nog wel wat.

Het wordt perfectionisme genoemd, maar eigenlijk is het een dwangneurose. Die overigens imo wel te overkomen valt, door dat gedrag te overschrijven met ander niet-dwangmatig gedrag. Ook al kan dat uitdagend zijn, het is mogelijk en het leeft zoveel prettiger, dus dik de moeite waard om eraan te werken.

Klik om te vergroten...

Vind het sws dom dat ik 6maand moet wachten. Heb het gevoel dat ikbhet alleen moet doen. De poh ggz is leuk maar is ook maar beperkte hulp. Ga er dinsdag meer druk achter zetten. En mieschien verder weg een s-ggz zoeken.

Ik ben altijd heel erg perfectionistisch geweest. Maar dat kwam omdat ik dacht dat er iets mis met mij was waardoor mijn ouders niet van mij konden houden zoals ik was/ben. En daarom probeerde ik een perfect kind te zijn. Nu, tientallen jaren later, begrijp ik eindelijk hoe dit in elkaar zit en ben ik dus ook niet meer perfectionistisch. Ik doe mijn best en daar houd het bij op. Als dat niet genoeg is, jammer dan.

Ik ben nu weer thuis van een weekend bij me vriendin. Ik ben nog steeds wel erg geprikkeld en zit vol met spanning. Heb een leuk weekend gehad. Met me vriendin drankje gedaan op terras en uiteten geweest en daar samen wat gedronken. Goede gesprekken gehad, merk dat er nog steeds spanning is.

Ik weet dat ik nu alles heb verteld en dat er nu echt niks ergs meer is. Alleen ben bang dat als ik er weer zoveel over nadenk dat er mij toch een detail naar boven schiet waardoor ik weer in zieke spanning kom te zitten en weer slecht slaap. Ik heb afgesproken met me vriendin dat ik hier dan gelijk eerlijk over ben mocht dit gebeuren. En ja denk er nog wel veel over na wat ik allemaal heb aangericht. En de pijn in haar ogen en de gebrokenheid. Ik heb dinsdag een afspraak weer bij de poh ggz. Daar wil ik wat meer druk erachter zetten zodat ik sneller behandeld kan worden. Want het vreet me echt op. Mijn vriendin heeft haar onzekerheid uitgesproken dit weekend. Ze is bang dat ik uiteindelijk toch zeg dat ik het niet meer trek mentaal en dat ik ermee stop. En dat deed veel met mij mijn lichaam schoot vol met spanning. Ik wil een toekomst met haar, en dit vergeten. Maar het is zo moeilijk het voelt alsof ik haar 5x heb vermoord.

Nu even aan het huilen. Hoort erbij wil alle emoties gewoon laten gaan. Heb ook afgesproken met mijn vriendin als er toch een detail bij komt wat ik mij herinner dan zeg ik dat meteen en geen week wachten.

Wat is eigenlijk wat ik heb is dit een ziekte?

trippymeeuw zei:

Wat is eigenlijk wat ik heb is dit een ziekte?

Klik om te vergroten...

Ik weet het niet man. Ik ben geen arts, en ik bevindt me al helemaal niet in de positie om mensen te kunnen diagnostiseren.

Wat ik wel zie en lees uit jou berichten in deze topic, is dat er heel veel klachten en symptomen als sneeuw voor de zon zouden verdwijnen als je de juiste hulp en begeleiding zou krijgen bij het clean worden. En aansluitend terwijl je nuchter bent, op onderzoek gaan waar de diepliggende oorzaken van je verslaving en onzekerheid vandaan komen.

Net wakker hoop vandaag op eengoeie dag.Zonder teveel gevoel

Deze week word weer ff doorzetten en verdragen. Ik probeer weer normaal te eten en te sporten. En goed in beweging te blijven. Dinsdag poh ggz. En vanmiddag met mijn moeder shoppen.

Ik weet dat als ik het deze week vol houd dat het dan weer beter word qua gevoel. Hoop gewoon dat ie de tijd de emotionele lading eraf gehad. Dat het nog wel vervelend is maar niet die lading pijn,spanning, stress geeft.

trippymeeuw zei:

.... Heb het gevoel dat ik het alleen moet doen. De poh ggz is leuk maar is ook maar beperkte hulp. Ga er dinsdag meer druk achter zetten. ........

Klik om te vergroten...

Noot:
Ook met de hulpverlening straks moet je het z e l f. allemaal gaan doen.
De hulpverlening kan je handvaten geven om de kwestie beter te kunnen overzien, en aangeven waar je aan moet werken met advies hoe dat zou kunnen, maar de rest is aan jou!
De hulpverlening gaat niet voor jou de kastanjes uit het vuur halen.
Daar ben en blijf je z e l f verantwoordelijk voor.

De Zandman zei:

Noot:
Ook met de hulpverlening straks moet je het z e l f. allemaal gaan doen.
De hulpverlening kan je handvaten geven om de kwestie beter te kunnen overzien, en aangeven waar je aan moet werken met advies hoe dat zou kunnen, maar de rest is aan jou!
De hulpverlening gaat niet voor jou de kastanjes uit het vuur halen.
Daar ben en blijf je z e l f verantwoordelijk voor.

Klik om te vergroten...

Klopt maar ik kan het niet alleen. Ik hulp nodig

Net een stuk gewandeld met de vgz mindfullness app op. Merkte toen pas eig hoe snel ik mee ga in gedachtes en mijn fantasie op hol slaat. Er hoeft maar 1 gedachte erover te gaan en ik ben hooked daar was ik me tijdens de wandeling bewust van.

Zal het zo zijn dat als ik mijn gevoel en gedachtes gwn op me af laat komen en het gewoon ga voelen. Dat de klachten gaan verminderen en de emotionele lading er vanaf haalt?
Morgen gesprek met de poh ggz ik ben best zenuwachtig. Ik ga dan vertellen wat er is gebeurd, en dat ik eig bijna mijn eerste zelfmoordpoging heb gedaan. Ik hoop dat ik wat serieuzer word genomen. En ik hoop toch misschien wel dat ik medicatie krijg om mijn hoofd overdag iets rustiger te hebben. In combinatie met veel gesprekken.

Wat wil je bereiken over een jaar of 4? Wat lijkt je leuk als baan? Wil je kinderen, wil je in de buurt van je familie wonen, en dergelijke vragen? Probeer je op de één of andere manier je leven aan te passen, zodat je ergens naartoe paddelt? Ik weet ook niet wat er mis kan zijn, maar je lijkt overgevoelig en ik denk dat je misschien een beetje in cirkels draait?
Maar kan gewoon teveel adrenaline door je lichaam gaan en daardoor kom je niet tot rust. Dan is sporten top, juiste voeding, ritme, lief zijn voor je vriendin, yoga en meditatie, lezen en schrijven, studeren en oppassen met verdovende middelen.
Je komt er wel, maar je depressie raak je niet kwijt, als je niet knokt voor een mooie toekomst waarschijnlijk.
Groetjes aan je lieve vriendin!

Manu76 zei:

Wat wil je bereiken over een jaar of 4? Wat lijkt je leuk als baan? Wil je kinderen, wil je in de buurt van je familie wonen, en dergelijke vragen? Probeer je op de één of andere manier je leven aan te passen, zodat je ergens naartoe paddelt? Ik weet ook niet wat er mis kan zijn, maar je lijkt overgevoelig en ik denk dat je misschien een beetje in cirkels draait?
Maar kan gewoon teveel adrenaline door je lichaam gaan en daardoor kom je niet tot rust. Dan is sporten top, juiste voeding, ritme, lief zijn voor je vriendin, yoga en meditatie, lezen en schrijven, studeren en oppassen met verdovende middelen.
Je komt er wel, maar je depressie raak je niet kwijt, als je niet knokt voor een mooie toekomst waarschijnlijk.
Groetjes aan je lieve vriendin!

Klik om te vergroten...

Ik wil graag settlen met mijn vriendin na dit.
Ik ben gehandicapten begeleider mbo4 in opleiding laatste jaar. Alleen die stage is tijdelijk gestopt omdat school er lucht van kreeg dat ik medicijnen gebruikte om gevoel en gedachtes te bedrukken. Toen heeft school gezegd dat ik niet voor de bewoners kon zorgen momenteel en dat ik tijd voor mezelf nodig had.

Ik draai inderdaad in cirkels afgelopen 3week ging het wel weer beter ik sporte gewoon weer 4x per week ik at best goed dagelijks. Toen kregen we een discussie waardoor ik veel ging nadenken en toen kwam ik op iets wat ik was vergeten te vertellen en toen was de stress en paniek weer terug in mijn lijf op volle sterkte. En toen ik dat vertelde gebeurde het trauma natuurlijk weer opnieuw. Toen ben ik snachts naar het spoor gelopen. Ik probeer nu veel te mediteren en echt alleen in het weekend thc te gebruiken. En ik probeer veel te wandelen. Alleen afgelopen dagen krijg ik gewoon geen voeding binnen honger gevoel is 0. Heb vsndaag alleen een mexicano broodjes op. Ik wil zo even kijken voor een goed boek om te lezen over mijn problematiek.
Ja klopt ik ben heel erg overgevoelig ik kan weinig tot niks hebben. Een kleine verandering kan al leiden tot spanning. Ik probeer nu gewoon alles te bespreken met mijn vrienden zodra ik met iets zit ipv opkroppen. Dat was onze afspraak, om gelijk alles te zeggen maakt niet uit wat.

Hoop stiekem op weer een recept van de huisarts zodat me hoofd even rustig kan worden en de adrenaline weer een beetje weg kan gaan.

Probeer zoveel mogelijk routine qua slaaptijden voor komende periode. En THC niet overdrijven, maar ook niet teveel probleem van maken. Misschien is indica hash veel beter voor je dan een Sativa Wiet.
Lekker sporten en dagelijks opschrijven wat je kunt doen om naar je droom toekomst te werken. (Ik neem aan, oa activiteiten die je overgevoeligheid verminderen, zoals meditatie, slaaptijden, wegwerken van knelpunten, ...)

Lijkt me een mooie baan trouwens, gehandicapten begeleiding, zeker omdat je nu ook deel gehandicapt bent en even hulp nodig hebt om weer anderen te kunnen ondersteunen.

Take it easy, de dood komt wel, probeer nog even wat moois te maken van je leventje.

trippymeeuw zei:

Ja ik zit nu bij de poh ggz. De eerste paar weken had ik een recept van 3x10mg oxazepam dagelijks. Toen was ik aardig chill alleen me geheugen was een beetje slecht. Alleen daar moest ik vanaf. Daarna ging het weer een tijdje goed totdat ik weer wat herinnerende wat ik niet verteld toen begon het weer opnieuw.

De Poh ggz heeft mij op de wachtrij gezet bij een s-ggz instelling hier in de buurt. Maar dat duurt 52week. Ik vind dat echt kloten ik heb NU hulp nodig niet over 52week. Dus ik ga vragen of ze mij ergens anders wil inschrijven met spoed waar ik snel aan de beurt kan zijn. Ik ga morgen ook de boel overdrijven zodat ik hulp krijg.

Klik om te vergroten...

Ik verplaats het gesprek even na je eigen topic om spam te voorkomen.

Ik heb je verhaal regelmatig gevolgd, goed dat je van de oxazepam af bent want dat is absoluut geen oplossing. Was dat maar zo, dan was alles snel op te lossen haha.

De weg naar daadwerkelijke hulp binnen de GGZ is echt een drama en vooral als het gaat om een doorverwijzing na de specialistische zorg. Misschien is het zelfs slimmer om eerst een doorverwijzing te doen na de basis GGZ (wachtlijsten zijn over het algemeen korter) dus dan ben je sneller binnen. En mocht dat niet voldoende zijn kan vanuit daar een verwijzing gemaakt worden na de specialistische GGZ. Ik weet natuurlijk niet alle ins en outs van jouw problematiek maar vaak is dat wel de ‘normale’ gang van zaken over het algemeen.

In ieder geval lees ik vaak dat je bezig bent met helpende dingen zoals bijvoorbeeld wandelen, mindfullness etc dus daar mag je trots op zijn!🙌🏻

Manu76 zei:

Probeer zoveel mogelijk routine qua slaaptijden voor komende periode. En THC niet overdrijven, maar ook niet teveel probleem van maken. Misschien is indica hash veel beter voor je dan een Sativa Wiet.
Lekker sporten en dagelijks opschrijven wat je kunt doen om naar je droom toekomst te werken. (In neem aan, oa activiteiten die je overgevoeligheid verminderen, zoals meditatie, slaaptijden, wegwerken van knelpunten, ...)

Lijkt me een mooie baan trouwens, gehandicapten begeleiding, zeker omdat je nu ook deel gehandicapt bent en even hulp nodig hebt om weer anderen te kunnen ondersteunen.

Take it easy, de dood komt wel, probeer nog even wat moois te maken van je leventje.

Klik om te vergroten...

Ja alleen die dingen lukte mij niet de afgelopen dagen.

Ja slaaproutine wat is een goede slaaproutine? Ik heb al spanning zeg maar om goed te slapen. Maar als het lukt wil ik ook zo lang mogelijk blijven slapen dat is wel een probleem. Ik blijf dan echt wel 10-12uur lang slapen.
En hoe bedoel je thc niet overdrijven? Ik slaap er echt goed van. En word uitgerust wakker en ik blijf dromen. Alleen heb afgesproken met mijn vriendin dat ik alleen in het weekend thc gebruik. Ook omdat zij het niet zo leuk vind als ik stoned ben. Omdat ik dan niet echt een goed gesprek kan voeren en dingen niet meer goed begrijp.

Klopt het is leuk werk en ik heb een leuke stage. Ik houd nog altijd contact, alleen ik hoop binnenkort weer 1dagje per week te mogen helpen. Om toch weer wat meer invulling te geven in mijn leven. Want ik doe nu eig niks meer. Ben alleen maar thuis of bij me vriendin. En dan kan ik wel gaan wandelen of gaan sporten maar dat is hooguit 90min

Torchic zei:

Ik verplaats het gesprek even na je eigen topic om spam te voorkomen.

Ik heb je verhaal regelmatig gevolgd, goed dat je van de oxazepam af bent want dat is absoluut geen oplossing. Was dat maar zo, dan was alles snel op te lossen haha.

De weg naar daadwerkelijke hulp binnen de GGZ is echt een drama en vooral als het gaat om een doorverwijzing na de specialistische zorg. Misschien is het zelfs slimmer om eerst een doorverwijzing te doen na de basis GGZ (wachtlijsten zijn over het algemeen korter) dus dan ben je sneller binnen. En mocht dat niet voldoende zijn kan vanuit daar een verwijzing gemaakt worden na de specialistische GGZ. Ik weet natuurlijk niet alle ins en outs van jouw problematiek maar vaak is dat wel de ‘normale’ gang van zaken over het algemeen.

In ieder geval lees ik vaak dat je bezig bent met helpende dingen zoals bijvoorbeeld wandelen, mindfullness etc dus daar mag je trots op zijn!🙌🏻

Klik om te vergroten...

Ja ik ben al een keer bij een basis ggz geweest. Alleen mijn poh ggz zei tegen mij dat ik nu maar eens naar een s-ggz moest omdat ik zoveel heb meegemaakt in mijn leven. En ze zei dat ik daar echt hulp voor moet krijgen. Dus ik ga morgen gewoon ervoor zorgen dat ik zsm hulp krijg.
Want ik vind de poh ggz ook niet echt meer helpen. Ze geeft oefeningen mee maar verder helpt het niet echt het is meer een overbrugging naar de ggz toe

Jeetje man! Ik heb je even een tijdje niet gevolgd, maar nu ik het allemaal zo lees vind ik het echt heel erg klote voor je.

Je zegt dat je heel veel hebt meegemaakt en dat je 'overgevoelig' bent (maar eigenlijk is dat super alert) dan kan het heel goed zo zijn dat je complexe ptsd hebt. Ik heb dat ook. Ik heb jarenlang niet geweten wat er met me aan de hand was, omdat ik eigenlijk nooit een helemaal kloppend verhaal kon vinden. Maar nu weet ik wat er is. Het heeft mij echt geholpen om een naam te hebben en ik dacht misschien herken jij er ook iets van.

Dit zijn de symptomen daarvan (van de website: Parnassiagroep):

Vermijding:

• je gaat als een soort zelfbescherming situaties uit de weg die je aan die traumatische gebeurtenis doen denken.
• je wilt niet praten over wat er gebeurd is ( te pijnlijk). Je sluit je ook af voor mensen om je heen.
• je ontkent voor jezelf wat er gebeurd is en vlucht weg in bijvoorbeeld je werk of in drinken.

Gedrag en gevoelens

• Soms is je gevoel helemaal weg en doe je alles op de automatische piloot,
• je hebt concentratieproblemen,
• je hebt vaak hoofdpijn en ontwikkelt andere lichamelijke problemen (rug- en nekpijn, maagproblemen, menstruatieproblemen),
• je verliest snel je geduld, wordt snel boos tot woedeaanvallen aan toe,
• je bent voortdurend gespannen en komt ‘opgefokt’ of gestrest over,
• je bent overgevoelig voor licht en/of (onverwachte) geluiden,
• hoewel je doodmoe bent, kun je toch niet goed slapen,
• je schrikt snel en reageert overdreven op onverwachte situaties en gebeurtenissen,
• je hebt last van somberheid en/of last van huilbuien,
• je vlucht in alcohol en/of drugsgebruik (zie ook vermijding),
• je zoekt bewust risico’s op (te hard of roekeloos rijden).

Complexe PTSS​

Complexe PTSS heeft dezelfde symptomen als PTSS, maar er zijn daarnaast ook nog andere symptomen. Mensen met complexe ptss hebben ook dissociatieve momenten. Dat betekent dat deze mensen bepaalde gedachten, herinneringen, emoties en waarnemingen buiten het bewustzijn worden geplaatst. Dat wil zeggen dat deze tijdelijk niet 'oproepbaar' zijn of ze vertonen minder samenhang. We zien ook vaak dat mensen met complexe ptss een emotieregulatie-probleem hebben. Ze raken snel overspoeld, emoties nemen dus de overhand, en ze zijn moeilijk te kalmeren. Sommige mensen proberen emoties weer de baas te worden door zich risicovol te gedragen of zichzelf te beschadigen.

CaRRita zei:

Jeetje man! Ik heb je even een tijdje niet gevolgd, maar nu ik het allemaal zo lees vind ik het echt heel erg klote voor je.

Je zegt dat je heel veel hebt meegemaakt en dat je 'overgevoelig' bent (maar eigenlijk is dat super alert) dan kan het heel goed zo zijn dat je complexe ptsd hebt. Ik heb dat ook. Ik heb jarenlang niet geweten wat er met me aan de hand was, omdat ik eigenlijk nooit een helemaal kloppend verhaal kon vinden. Maar nu weet ik wat er is. Het heeft mij echt geholpen om een naam te hebben en ik dacht misschien herken jij er ook iets van.

Dit zijn de symptomen daarvan (van de website: Parnassiagroep):

Vermijding:

• je gaat als een soort zelfbescherming situaties uit de weg die je aan die traumatische gebeurtenis doen denken.
• je wilt niet praten over wat er gebeurd is ( te pijnlijk). Je sluit je ook af voor mensen om je heen.
• je ontkent voor jezelf wat er gebeurd is en vlucht weg in bijvoorbeeld je werk of in drinken.

Gedrag en gevoelens

• Soms is je gevoel helemaal weg en doe je alles op de automatische piloot,
• je hebt concentratieproblemen,
• je hebt vaak hoofdpijn en ontwikkelt andere lichamelijke problemen (rug- en nekpijn, maagproblemen, menstruatieproblemen),
• je verliest snel je geduld, wordt snel boos tot woedeaanvallen aan toe,
• je bent voortdurend gespannen en komt ‘opgefokt’ of gestrest over,
• je bent overgevoelig voor licht en/of (onverwachte) geluiden,
• hoewel je doodmoe bent, kun je toch niet goed slapen,
• je schrikt snel en reageert overdreven op onverwachte situaties en gebeurtenissen,
• je hebt last van somberheid en/of last van huilbuien,
• je vlucht in alcohol en/of drugsgebruik (zie ook vermijding),
• je zoekt bewust risico’s op (te hard of roekeloos rijden).

Complexe PTSS​

Complexe PTSS heeft dezelfde symptomen als PTSS, maar er zijn daarnaast ook nog andere symptomen. Mensen met complexe ptss hebben ook dissociatieve momenten. Dat betekent dat deze mensen bepaalde gedachten, herinneringen, emoties en waarnemingen buiten het bewustzijn worden geplaatst. Dat wil zeggen dat deze tijdelijk niet 'oproepbaar' zijn of ze vertonen minder samenhang. We zien ook vaak dat mensen met complexe ptss een emotieregulatie-probleem hebben. Ze raken snel overspoeld, emoties nemen dus de overhand, en ze zijn moeilijk te kalmeren. Sommige mensen proberen emoties weer de baas te worden door zich risicovol te gedragen of zichzelf te beschadigen.

Klik om te vergroten...

Ik heb meer dingen dat ik herken bij PTSS. Maar ik vind mezelf zo’n loser want ik heb alles zelf gedaan. Ik ben echt een jankerd. Een zwakkeling

trippymeeuw zei:

Maar ik vind mezelf zo’n loser want ik heb alles zelf gedaan. Ik ben echt een jankerd. Een zwakkeling

Klik om te vergroten...

Nee dat ben je niet. Je bent ziek en je hebt hulp nodig. En die ga je ook krijgen. Je hebt er niet voor gekozen om verslaafd te worden maar je kunt er wel voor kiezen om niet meer zielig te zijn maar aan jezelf te werken. En als je je volledig inzet kom je er uit en bovendien word je een betere versie van jezelf.