Beginnende hasj verslaving

Mindless zei:

Ja precies, al heb ik zelf het geluk dat ik zonder problemen eens een benzo kan gebruiken zonder in langduring dagelijks gebruik te vervallen. Maar het feit blijft dat je er gewoon niets mee oplost.

Eerlijk gezegd word ik hier gewoon een beetje pissig van:


"Als het over 2 weken niet beter is"

Verwacht die dokter nou serieus dat het beter wordt door 2 weekjes aaneen benzo's te slikken? Dat hier ook maar iets mee aan het probleem wordt gedaan?

Ik probeer echt om niet te cynisch te worden en niet de hele zorg over een kam te scheren, maar ik zie dit soort dingen zoveel gebeuren. Dit is geen "zorg" en dit is al helemaal geen genezing. Zo makkelijk: je patient zijn/haar klachten verdoven.

En over antidepressiva. Daar zijn sommige mensen wat positiever over, maar heb ik ook verschrikkelijke dingen van gezien en over gehoord.

Klik om te vergroten...

Er zijn ook patiënten die het oordeel of besluit van de huisarts ernstig beïnvloeden en sturen op het verkrijgen van benzodiazepines.

Ik heb zelf helaas ervaring met burnout en kwam uiteindelijk voor het eerst in 10 jaar bij een huisarts. Een arts luistert altijd, bij zijn/haar moeilijke taak om in te schatten wat de situatie is, in meer of mindere mate naar de wens van de patiënt.

'Wat denk je zelf nodig te hebben?', vraagt de huisarts dan bijvoorbeeld.

Ik heb zelf destijds juist gestuurd op het NIET voorgeschreven krijgen van medicatie. Met wat gesprekken met de praktijkondersteuner, kwam ik erachter dat alleen ikzelf er iets aan kan doen.

Als je JUIST antwoordt dat je echt niet kan slapen, angst en paniek ervaart en graag iets krijgt om daar even vanaf te kunnen zijn, is het voor de huisarts moeilijker om je zonder pillen weg te sturen.

Sommige patiënten nemen geen genoegen met een goed advies en willen gewoon drugs.

Mindless zei:

Ja precies, al heb ik zelf het geluk dat ik zonder problemen eens een benzo kan gebruiken zonder in langdurig dagelijks gebruik te vervallen. Maar het feit blijft dat je er gewoon niets mee oplost.

Eerlijk gezegd word ik hier gewoon een beetje pissig van:


"Als het over 2 weken niet beter is"

Verwacht die dokter nou serieus dat het beter wordt door 2 weekjes aaneen benzo's te slikken? Dat hier ook maar iets mee aan het probleem wordt gedaan?

Ik probeer echt om niet te cynisch te worden en niet de hele zorg over een kam te scheren, maar ik zie dit soort dingen zoveel gebeuren. Dit is geen "zorg" en dit is al helemaal geen genezing. Zo makkelijk: je patient zijn/haar klachten verdoven.

En over antidepressiva. Daar zijn sommige mensen wat positiever over, maar heb ik ook verschrikkelijke dingen van gezien en over gehoord.

Klik om te vergroten...

Helemaal mee eens, mits dit inderdaad het volledige verhaal is van TS. Een weekje Benzo's om aanlooptijd te overbruggen om bij de POH-GGZ terecht te kunnen of bij een psycholoog ergens bij één van de bekende instellingen, prima. Van alles voorschrijven, waarschijnlijk ook nog zonder van te voren de afbouw te benoemen of te plannen, het lost inderdaad niets op. Ik hoop dat TS wel even de rust vindt om e.e.a. te regelen, dat moeten we denk ik niet vergeten, de praktische kant. En om toch het perspectief van de HA aan te tikken - die krijgen ook gewoon de tijd niet meer van de zorgverzekeraar om eens fatsoenlijk met iemand te zitten. Da's allemaal snel snel. Ik kwam er best vaak en ik had een super-huisarts die de hoofdlijnen van mijn levens-traject uit haar hoofd kende, en de details in mijn dossier opzocht. Kon ik altijd kilometers maken. Maar als je er voor het eerst komt met een heftig verhaal is dat ook voor de huisarts denk ik wel even lastig. Met een beetje mazzel heb je een HA die de suggestie doet om een dubbele of driedubbel afspraak te boeken maar anders moet het allemaal in tien minuten bekeken zijn. En een volgende, langere afspraak inplannen kan ook wel een paar dagen duren. En soms als je dan niet een beetje bijdehand bent van te voren (door ervaring) sta je buiten met iets waarvan je achteraf denkt "huh, dat ging snel, wat moet ik nou eigenlijk?".

Hippie Langwaus zei:

Er zijn ook patiënten die het oordeel of besluit van de huisarts ernstig beïnvloeden en sturen op het verkrijgen van benzodiazepines.

Ik heb zelf helaas ervaring met burnout en kwam uiteindelijk voor het eerst in 10 jaar bij een huisarts. Een arts luistert altijd, bij zijn/haar moeilijke taak om in te schatten wat de situatie is, in meer of mindere mate naar de wens van de patiënt.

'Wat denk je zelf nodig te hebben?', vraagt de huisarts dan bijvoorbeeld.

Ik heb zelf destijds juist gestuurd op het NIET voorgeschreven krijgen van medicatie. Met wat gesprekken met de praktijkondersteuner, kwam ik erachter dat alleen ikzelf er iets aan kan doen.

Als je JUIST antwoordt dat je echt niet kan slapen, angst en paniek ervaart en graag iets krijgt om daar even vanaf te kunnen zijn, is het voor de huisarts moeilijker om je zonder pillen weg te sturen.

Sommige patiënten nemen geen genoegen met een goed advies en willen gewoon drugs.

Klik om te vergroten...

Ja, het beter willen worden en nog belangrijker: het (pijnlijke) proces van beter worden willen ondergaan is cruciaal.

Heel veel mensen willen dat niet. Die willen gewoon verlichting van hun klachten. Wat ergens ook wel begrijpelijk is, maar niet toereikend voor echte genezing. Het gaat simpelweg niet gebeuren.

Toch denk ik dat dokters vaak te makkelijk voorschrijven. Sommige mensen kunnen bijna zelf een apotheek beginnen met wat ze hebben liggen. Sommigen doen er ook echt dikke handel mee.

Mindless zei:

Mja isoleren... Voor mij heeft dat woord een wat negatieve bijklank.

Lang is het dat voor mij ook echt geweest op veel momenten: bewust afzonderen. Wat jij eerder zei over angst. Angst om te verbinden met de wereld. Sommigen zullen dit waarschijnlijk niet begrijpen, maar ik had vaak moeite met de kleinste dingen: een telefoongesprek, een afspraak, even een praatje maken op straat. Dan voelde ik op dat moment dat dat zo snel mogelijk voorbij moest zijn en wou ik snel terug naar mijn eigen huis om weer op te laden. In de laatste jaren is dat alles veranderd. Als er iemand gebeld moet worden voor wat voor reden dan ook, dan doe ik dat meteen zonder nadenken. Bij afspraken zit ik daar niet meer van tevoren tegenop te kijken. Ik sta buiten soms een tijd lang te praten met buren, ik zit zelfs op terrasjes in de stad tegenwoordig als ik daar een bekende tegenkom. Al dat is geen probleem meer en geniet ik nu juist zelfs van.

Klik om te vergroten...

100% herkenbaar. Alleen zijn was altijd mijn veilige optie. Maar een heel gevaarlijke omdat mijn hoofd dan op hol slaat en niet of nauwelijks meer relativeert. Daar heb ik echt andere mensen om me heen voor nodig. Van de week nog in de val getrapt door een telefoontje uit te stellen, en het werd daardoor steeds naarder. Toen ik uiteindelijk belde was het een heel fijn en relaxed gesprek. En ik weet dat het zo werkt maar ik blijf er in trappen, en dan laat ik me leiden door angst. Langzaam aan wel steeds minder zolang ik in actie blijf.

LucidLucy zei:

Ik denk dat je er nog versteld van staat hoeveel mensen dit begrijpen 😉

Klik om te vergroten...

Ik denk dat je gelijk hebt.

Het gekke is alleen, toen ik hier nog zoveel last van had, dacht ik altijd dat ik de enige of de ergste hierin was. Natuurlijk wist ik wel dat dit niet zo was, maar het voelde zo. Dan zag ik mensen lopen en nam ik van ze aan: voor hen komen al deze dingen van nature. Terwijl je dat natuurlijk nooit kunt weten.

LucidLucy zei:

Hmm ja, ik zou dat ook geen verbinding noemen.

Met verbinding bedoel ik dan connectie maken met die waardevolle mensen om je heen (neus dezelfde kant op). En met deze mensen ongefilterd delen wat er binnen in je omgaat. Dan is het pas echt verbinding omdat het dieper gaat dan oppervlakkige praatjes of schijnbehoeftes opvullen.

Klik om te vergroten...

Klopt, dat was geen echte verbinding. Al denk ik wel dat hij dacht dat het dat was en dat hij dat (wanhopig) nodig had. Maar dan komt het uit angst dus.

LucidLucy zei:

Een maat van mij heeft datzelfde geprobeerd en dat is stukgelopen. Nu zit ie weer bij zijn ouders thuis en had ook geen intentie om weg te gaan. Uit angst omdat ie zo slecht alleen kan zijn.

Ik vraag me af of en wanneer dat kwartje ooit nog gaat vallen. Maargoed, dat is zijn eigen weg. Doet me alleen wel pijn om dat zo te zien bij iemand van wie je houdt.

Klik om te vergroten...

Lastig is dit hè... Je wilt zo iemand zo graag laten weten dat het echt niet zo moeilijk is en dat het vooral komt van dingen overdenken en dat je gewoon moet beginnen dingen te doen. Maar ik begrijp dat dat over kan komen alsof iemand er te makkelijk over denkt. Maar alsnog denk ik dat het vaak echt zo simpel is: just do it. Begin gewoon met iets. Het beste met iets kleins. Bijvoorbeeld je huis opruimen, of een wandeling maken. En wees dan blij met jezelf dat je iets hebt gedaan waar je tegenop keek. Je kunt op die manier in een flow komen waar je steeds meer capaciteit hebt om grotere uitdagingen aan te gaan. Maar ik begrijp die mindtrap waar je in kunt zitten heel goed. Je angst kan echt verlammend werken als je niet die eerste stap zet. Je hele energie stagneert daardoor en alles lijkt te moeilijk.

Het is heel tragisch dat iemand daardoor eigenlijk gevangen zit in zijn eigen geest en lichaam. Je leeft wel, maar ook weer niet echt.

LucidLucy zei:

Maar inderdaad het verschil zit 'm wel in de achterliggende intenties waarmee je iets gaat doen. En daar kom je alleen maar achter door goed te voelen naar wat je lichaam je vertelt. Want mijn hoofd kan ik niet altijd van op aan 😂

Klik om te vergroten...

Same here!

[QUOTE="Mindless, post: 1857375, member: 120716"

Maar in de kern, denk ik dat ik wel altijd voornamelijk introvert zal blijven en daar ben ik gelukkig mee.
[/QUOTE]

Noot :
Dat is het allerbelangrijkste!
Dat je vrede hebt met jezelf....

Heb een terugval gehad en ben eig weer terug in mijn hoofd met angst/spanning. Het ging een week top was eindelijk weer mezelf toen gebeurde er iets wat het gevoel weer terug bracht en nu is het weer terug.

Gebruik nu ook de 3x10mg oxazepam van de huisarts. En heb volgende week een gesprek met de HA over SSRI. Heb daar best zin in en in de eerste 2week ga ik daar nog pammetjes bij nemen om de angst bijwerkingen te dempen. En deze ssri ga ik tot mijn behandeling gebruiken en dan samen met de s-ggz afbouwen. Gebruik geen hasj. Sporten en dergelijk en eten blijf ik gewoon doen ondanks de angst ik wil vechten tegen mijn gedachtes er niet aan toegeven. Ik zit echt in me eigen hoofd en ik trek alles in twijfel haal mezelf continu naar beneden, echt overal over nadenken 24/7 voor 5maand lang.

Ik wil geen oordelende reacties graag. Mijn poh ggz zegt dat ik een ernstige angst/piekerstoornis heb en altijd al wel heb gehad maar dat het nu is uitgelokt.

Oordelen laten we aan de rechter en aan God over, de rest moet maar denken: oordeelt niet opdat gij niet geoordeeld worde!
Wees wel voorzichtig met die pammetjes, je hebt er snel een extra verslaving bij....daar moet je straks ook weer vanaf....

Ik vind het knap en goed dat je momenteel geen hasj rookt. Dat is namelijk echt niet handig met een angst of piekerstoornis. Hou vol en werk aan je herstel!

De Zandman zei:

Oordelen laten we aan de rechter en aan God over, de rest moet maar denken: oordeelt niet opdat gij niet geoordeeld worde!
Wees wel voorzichtig met die pammetjes, je hebt er snel een extra verslaving bij....daar moet je straks ook weer vanaf....

Klik om te vergroten...

Ben niet verslaafd aan hasj. Pammetjes kap ik mee na de 2week inwerktijf van ssri

Hippie Langwaus zei:

Ik vind het knap en goed dat je momenteel geen hasj rookt. Dat is namelijk echt niet handig met een angst of piekerstoornis. Hou vol en werk aan je herstel!

Klik om te vergroten...

Nog 4tabs 10mg oxaze over. Woensdag 09:00 gesprek over ssri’s ik heb er zin in. Ik denk echt dat het mij kan helpen. Wss krijg ik nog benzo’s voor de eerste 2week. Maarja vooral goed luisteren naar de dokter dan heb ik de meeste kans van slagen. Mijn nicht heeft totaal geen angst meer, alleen wel 20kg aangekomen.

Vandaag de start van citalopram 10mg. Huisarts heeft voor de eerste 2week wel 3x10mg oxazepam meegegeven. Hoop dat me seksdrive blijft. Want ik heb van mezelf een erg hoge libido. Mocht ik klachten ervaren moest ik contact opnemen.

trippymeeuw zei:

Vandaag de start van citalopram 10mg. Huisarts heeft voor de eerste 2week wel 3x10mg oxazepam meegegeven. Hoop dat me seksdrive blijft. Want ik heb van mezelf een erg hoge libido. Mocht ik klachten ervaren moest ik contact opnemen.

Klik om te vergroten...

Het is hier al een paar keer gezegd - Benzo's niet langer dan 2 weken nemen. Je zit er al een tijdje aan. Langer nemen ga je spijt van krijgen.

dupont zei:

Het is hier al een paar keer gezegd - Benzo's niet langer dan 2 weken nemen. Je zit er al een tijdje aan. Langer nemen ga je spijt van krijgen.

Klik om te vergroten...

Benzo zit ik nu een week dagelijks pas weer aan daarvoor niet. Heb nu nog voor 10dagen de huisarts heeft dit bepaald he. Ik zelf niet. De huisarts zal er wel verstand van hebben. Na de 2week ssri stop ik met benzo en begin ik met afbouw. Jullie doen net alsof ik alles zonder een arts doe. Het is allemaal volgens de arts. Ik doe geen zelfmedicatie.

trippymeeuw zei:

Benzo zit ik nu een week dagelijks pas weer aan daarvoor niet. Heb nu nog voor 10dagen de huisarts heeft dit bepaald he. Ik zelf niet. De huisarts zal er wel verstand van hebben. Na de 2week ssri stop ik met benzo en begin ik met afbouw. Jullie doen net alsof ik alles zonder een arts doe. Het is allemaal volgens de arts. Ik doe geen zelfmedicatie.

Klik om te vergroten...

Het gaat hier vooral om bezorgdheid om jouw welzijn van ervaringsdeskundigen. We proberen jou te behoeden voor ellende die we in soortgelijke situaties hebben meegemaakt. Er zijn zat artsen die onverantwoord voorschrijven. Drie weken is geen ramp maar wel op het randje.

dupont zei:

Het gaat hier vooral om bezorgdheid om jouw welzijn van ervaringsdeskundigen. We proberen jou te behoeden van ellende die we in soortgelijke situaties hebben meegemaakt. Er zijn zat artsen die onverantwoord voorschrijven. Drie weken is geen ramp maar wel op het randje.

Klik om te vergroten...

Zou net zeggen, daar stikt het van in NL. Helaas...

Dus het loont denk ik wel om ook altijd zelf onderzoek te doen naast de adviezen van je arts en: luisteren naar ervaringsdeskundigen (ik zeg niet per se: opvolgen, maar luisteren kan tenminste geen kwaad)

trippymeeuw zei:

Benzo zit ik nu een week dagelijks pas weer aan daarvoor niet. Heb nu nog voor 10dagen de huisarts heeft dit bepaald he. Ik zelf niet. De huisarts zal er wel verstand van hebben. Na de 2week ssri stop ik met benzo en begin ik met afbouw. Jullie doen net alsof ik alles zonder een arts doe. Het is allemaal volgens de arts. Ik doe geen zelfmedicatie.

Klik om te vergroten...

Artsen doen liever aan symptoombestrijding, dan dat ze de echte onderliggende problematiek opsporen/aanpakken. Benzo’s kunnen angsten heel goed onderukken, maar na het stoppen van een relatief korte periode benzo gebruik komen die angsten dubbel zo hard terug.

Naar mijn mening kun je mentale problematiek het beste bestrijden door eerst een periode nuchter te blijven. Daarna aansluitend therapie volgen. Daar zijn heel veel bewezen technieken voor.

Dat is echt knetter hard aan jezelf werken, en jezelf vaak tegenkomen. In een makkelijke oplossing door middel van een tabletje geloof ik niet in. Dat is het zelfde als “ dweilen met de kraan open “

Vaak zijn de dingen die mooi of bijzonder zijn, de dingen waar je hard aan werkt .

Ik heb onlangs een baan gekregen als beveiliger om wat bij te verdienen in de vakantie. Heb al wat uren gekregen sommige diensten zijn wel lang. Heb er een dienst bij zitten van 08:00-22:00. Wat vinden jullie is dit wel een slim idee om te gaan werken? Vind het wel spannend. Maar uiteindelijk zal dit toch wel weer moeten want voor niks gaat de zon op.

Ik ging naar de dokter omdat ik extreem veel last had van krampen in me maag. Hij wou mij pijnstillers voorschrijven.

Ik zei toen nee die wil ik niet ik wil de oorzaak weten. Het lichaam zegt joww er is iets aande hand.

Heb toen een bloedonderzoek geëist en wat bleek.. Mijn B12 was extreem laag.
Paar shots gehad en nu slik ik b12.
Een B12 tekort kan zeer gevaarlijk zijn. Je kan daar o.a ook mentaal slecht door gaan voelen.

Ik heb nu nergens geen last meer van maar als ik naar die kwakzalver had geluisterd was het probleem veel erger geworden.

Misschien een idee (voor iedereen) vraag ook eens om een bloedonderzoek laat alles eens ff na kijken of je misschien ergens een tekort aan hebt.

Als ik je berichten hier zo lees vraag ik me af wat je eigenlijk wil bereiken. Je ondermijnt jezelf op alle fronten. Misschien kan je eens opschrijven voor je zelf wat jij nou echt wil. Dus niet voor je vriendin of je ouders of je school of je hulpverleners. Maar wat jij als individu wil met het leven.