#1
Probeer je hier helemaal zelf uit te komen, of ga je naar een psycholoog? Zo niet, zou ik dat wel aanraden. Het is heel moeilijk om zelf je gedachtepatronen te herkennen en te veranderen.Ja alleen ik heb geen idee hoe ik hier ooit vanaf kom. Ik zie door de bomen het bos niet meer. Ik raak van kleine dingen al in paniek. Bijvoorbeeld dat ik dit weekend alleen ben thuis, zonder vriendin. En dat ik vnv ga bingo’en met mijn vriendin haar moeder en mijn eigen moeder. En dat ze zo naar het werk gaat en dat ik alleen ben in haar huis. Dit soort dingen leveren bij mij al spanning en angst op. Ik snap er echt niks van hiervoor had ik hier nooit last van. Vroeger als kind was ik angstig. Maar daarna er nooit meer last van gehad totdat er iets was gebeurd in mijn relatie. Het lijkt gwn bijna alsof ik het niet kan verwerken. Het blijft in me systeem het is gvd al 3maand geleden
Ik wil gewoon weer die zorgeloze jonge gozer worden die ik hiervoor was. Lol hebben niet teveel nadenken. Dingen doen zonder spanning of angst. Het is echt verschrikkelijk als het zo doorgaat voor een jaar weet ik niet of ik er meer ben.