Ik ga dit naar de poh ggz benoemen:
ANGST:
Merk gewoon dat ik continu mijn verleden weer terug haal en continu het weer herbeleef ik word erg gek van. En die gedachte maakt mij alleen maar gekker. Vooral de angst dat dit nooit meer weggaat dat maakt mij zo angstig en bang. Vooral het gevoel dat ik mijzelf niet ben en het continu het gevoel hebben dat ik nog steeds in dezelfde situatie zit. Het continu herbeleven het continu in hetzelfde gevoel zitten. Dit speelt vooral heel erg s’avonds op. Dagelijkse dingen gaan mij goed af ben ook goed aan het sporten maar het gevoel blijft terug komen het lijkt mij continu te achter volgen en me straffen. En continu word ik ermee geconfronteerd. Heb er wel eens dan over nagedacht dat ik het niet meer trek en dat ik niet meer wil.
Hoi, ik denk dat het zeker goed is als je deze angsten met het ggz gaat bespreken. Ik denk, en dat is puur mijn mening, dat daar een groot punt ligt van het probleem. Ook je behoefte om te gebruiken heeft daar zijn oorsprong. Eerst, neem ik aan, rookte je omdat het lekker en leuk was. Nu rook je om dat gevoel vast te kunnen houden maar ik denk ook dat je weet dat je jezelf daarmee een beetje voor de gek houdt. Om dingen te kunnen verwerken moet je ze aangaan. Hoe vervelend ze ook zijn. Je voelt ze, de emoties die er met mee komen zijn er en dan dek je het af met een roes van de thc. En stopt het weg tot je weer bij je emoties uitkomt en dan begint het weer opnieuw. En dan is de cirkel rond. En zo blijf je het herhalen.
Ik zal eerlijk zijn. Ik heb een angststoornis. Al zolang als ik me kan herinneren zijn 70% van mijn gedachten gericht op bang zijn voor iets. Het heeft er vooral mee te maken hoe ik denk dat "anderen" over me denken. Omdat ik niet zogoed over mezelf denk. Maar goed, het is een lang verhaal.
Ik heb 24 jaar stevig gebloowd. Eerst voor de fun en daarna 5g per dag om rustig te kunnen zijn. De laatste jaren aangevuld met medicatie en de nodige alcohol omdat mijn joint niet meer afdoende was. Ik was 24/7 onder invloed en in paniek. Ik leefde in paniek en ik dacht er nooit mee te kunnen stoppen. Tot een punt dat de enigste logische gedachte die over bleef was dat ik uit dit leven moest. Ik heb ook hulp gezocht. De afkickkliniek en het ggz. Het heeft me veel moeite gekost. Vooral omdat ik vast wou blijven houden aan recreatief gebruik. Wat voormij een fabel was, iets wat niet bestaat.
Wat je schrijft, ik moest het doen om te kunnen slapen. Om te kunnen overleven. Zo voelde het.
Nu maak ik een sprong naar nu. Ik wil je niet ontmoedigen met hoe zwaar het voor mij was. Maar vertellen hoe het nu is.
Ik ben nu bijna 8 jaar gestopt met drinken en 6,5 jaar met blowen. Het heeft even geduurd maar ik ben rustiger dan dat ik ooit onder invloed ben geweest. Ik slaap iedere nacht minimaal 8 tot 9 uur en slaap in binnen minuten. Dat is mijn winst. Inderdaad, ik droom veel en intens realistisch maar ben nuchter als ik wakker wordt en kan ten volste begrijpen dat het een droom was. En geniet er vaak intens van.
Ik leef nog steeds in angst. Mijn angststoornis is nog zeker dagelijks aanwezig maar zonder het gebruik van alcohol en thc heb ik geen last meer van paniek. Ik kan relativeren en begrijpen dat ik het allemaal zelf doe. Dat ik de gene ben die het verleden moet laten rusten en niet bang moet zijn voor de toekomst. Ik mag genieten van het nu. De tranen lopen over mijn wangen als ik het schrijft. Emotioneel raakt het me terwijl mijn ratio moeite heeft om de woorden te geloven.
Wat ik eigenlijk probeer te zeggen is dat als jij het werk er in wilt steken het op den duur beter gaat worden. Het kost tijd. En helaas praat ik over jaren. Blijf er niet voor op de loop. Voor je het weet ben je, ik was 39 toen ik de draai kon maken, heel wat jaren van je leven kwijt door stoned je rust te zoeken.
Ik weet nu dat veel van de heftigheid van mijn emoties lag aan het gebruik van thc. Dat ik er veel last van had omdat mijn hoofd op angst is ingesteld. Dan verwerken je hersens dingen anders dan bij anderen.
En ik hoor je bijna denken, waar blijft het plezier in het leven. Ik ben echt geen heilige. Ik haal het uit dingen waarvan het geen zin heeft om ze dagelijks te gebruiken. Waarmee ik opzoek kan gaan in mezelf naar het hoe en wat van mijn ik. Naar lang oefenen en weten dat het alleen toevoeging is in mijn bestaan. Geen oplossing.
Ik hoop echt dat je er mee verder kunt komen. Ik gun het jouw, en anderen, om rust te kunnen ervaren die uit jezelf komt. En jij, jij bet de gene die dat voor elkaar kan krijgen. Jij bent de gene die kan kiezen om het anders te doen.
En dat is wat het is. Jouw keuze!
