Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsDiazepam en methadon

Diazepam en methadon

870 antwoorden
83 weergaven
18-5-2026
D
DownUnderLid
01-01-2024, 00:00
#1
Diametha zei:
Want mensen hoe ik me voel is niet normaal heb angst onrust en bijvoorbeeld 10000 euro verliezen in de casino dakloos geworden schuldsanering ingegaan allemaal dingen waar ik depressief van werd en rot van voelde maar wat ik nu voel is hele andere koek echt mensen
Hoe ik me deze weken voel echt niet normaal gelukkig ben ik deze forum tegengekomen en daarna Papaverman en nu steeds meer mensen die me hoop geven en een soort afleiding denk ik of zo anders weet ik niet wat er was gebeurd
Ontwenning plus overstap van medicatie plus misschien eigen problemen plus van geen medicatie naar 5 soorten medicatie in een keer
Ben de weg kwijt 😢😢😢😢😢
Klik om te vergroten...
Je wilt niet weten wat ik allemaal heb meegemaakt, maar ik zal het je zeggen.

Tijdens mijn jeugd een trauma opgelopen, mede door mijn zeer agressieve vader. Toen ik 13 jaar was, was hij opgepakt en voor jaren lang de gevangenis in gegaan en ik heb hem daarna nooit meer gezien. Door hem was mijn moeder helemaal van slag, begon te drinken en werd min of meer een alcoholiste. Een vroegere vriend heeft daar toen misbruik van gemaakt en werd ze zwanger van hem. Hij beloofde haar van alles, ook een eigen plek om te wonen etc. Toen mijn (half)zusje werd geboren, inmiddels was ik zelf 17 jaar, verliet hij haar meteen om daarna nooit meer iets van zich te laten horen. Ik zelf begon al vroeg problemen te krijgen met gokken, dit deed ik al toen ik 16 was, destijds mocht je met 16 gokken en ja, ben toen een gokverslaafde geworden. Ondertussen kon mijn moeder het allemaal niet meer aan en heeft, toen ik 21 jaar was, zelfmoord gepleegd en voor de trein gaan staan. Daar was ik dan, 21 jaar en geen ouders meer, wel nog twee zussen, en verder dik gokverslaafd. Je weet niet hoe ik mij voelde, geestelijk. Wat denk je wat dit allemaal met mij deed? Maar dat is niet alles, heb nog meer meegemaakt. Meest recente waar ik mijzelf opnieuw moest zoeken was tijdens corona, ik was niet ingeënt en werd overal buitengesloten. Rond die periode was ik ook nog eens bezig met crypto. Begon onschuldig, kocht wat van dat spul, waaronder 500.000 doge coins voor 500 euro. Ik had deze 4,5 maand aangehouden maar deze cryptomunt deed niets en ergens eind september dat jaar verkocht ik ze allemaal voor 515 euro. Ik was blij dat ik zelfs 15 euro winst maakte. Wat denk je, 6 weken later, nadat Elon Musk een tweet uitstuurde over deze Doge coin, met de boodschap als, laten we deze munt een dollar waard worden en prompt binnen 2 dagen of zo was de waarde van die munt 0,65 cent per stuk. M.a.w., ik had 330.000,- euro kunnen hebben. Ik zweer je, dat is vele malen erger dan 10k verliezen in een casino. Welnu, ik was zwaar depri en wat deed ik? Ik investeerde alles wat ik had in crypto, 35K (ps. ik was gokverslaafd van mijn 16e tot mijn 26e, jaar... dus was daarvan af. Vandaar dat ik op mijn 49e 35K had). En wat denk je? Het crashte, ik had voor 10K LUNA gekocht dat daarna nog niet meer een tientje waard was. De rest vloog ook naar beneden en mijn 35K was nog maar 4000 euro waard. Wat denk je hoe ik mij voelde? Tussentijds begon ik, was ik, verslaafd geraakt aan Oxycodon. Ik ook zag mijn leven niet meer zitten, maar ik heb het bijltje er nooit bij neergelegd. Al die keren niet. En ondanks dat ik ook zeer depri ben, ik heb een bipolaire stoornis, blijf ik volhouden en doorgaan, want ik zie alles als een uitdaging en waar ik doorheen moest gaan. Ik ben een gameverslaafde geweest tijdens mijn tienerjaren, daarna ook een rookverslaafde, een gokverslaafde en dus nu recent nog een Oxycodon verslaafde geweest. Maar... ik heb nooit opgegeven, ik heb al die verslavingen overwonnen, ook toen ik zeer depressief was. Want, zoals ik al zei, ik zag het als een uitdaging dat op mijn pad is gekomen en waar ik mee moest dealen en met succes. Ben ik nu niet meer depressief? Jawel, dat ben ik nog steeds iedere dag, ook dat zie ik als een uitdaging in mijn leven. Ondanks dat je je depressief voelt, kun je toch doelen stellen en bij het behalen van die doelen, positieve energie halen, trots op jezelf zijn en verder gaan. Ja, ik ben nog altijd depressief, maar ik voel wel dat het na iedere uitdaging veel beter gaat en dat je zelfs met depressieve gedachtes, toch ver kan komen in je leven en het hoeft je leven helemaal niet te beheersen als je je aandacht er maar niet aan blijft geven. Ik heb naast die depressieve periodes nu toch ook goede, Relativeer je leven, 10K verliezen in een casino is niet het einde van de wereld. 10K lijkt veel, is het niet. Als je er maar iets van leert en op tijd kan stoppen. Ik weet zeker dat jij je leven ook op orde zult krijgen, je moet er wel iets voor doen en accepteren wat er nu gebeurd. Alles komt goed. :)
R
RaverLid
01-01-2024, 00:00
#2
Ach nee.

RIP.
D
DownUnderLid
01-01-2024, 00:00
#3
Diametha zei:
Ja de assistente ze zegt dat ik de vervangende psychiater moet bellen en die zegt moet de 60 mg methadon tijd geven en anders naar 70 mg
Maar denken jullie dat 10 mg zoveel verschil kan maken ?
Is er iemand die ervaring heeft met methadon?
Klik om te vergroten...
Wat denk je zelf? Iemand kan 300 kilo tillen en 1kg erbij en het lukt hem niet meer. Er is altijd een grens, het kan bij jou zelfs zo zijn dat het al met 5mg meer effect kan hebben. Dus om je vraag te beantwoorden, "JA, het kan idd zoveel verschil maken."
B
Brakka MangLid
01-01-2024, 00:00
#4
DownUnder zei:
Je wilt niet weten wat ik allemaal heb meegemaakt, maar ik zal het je zeggen.

Tijdens mijn jeugd een trauma opgelopen, mede door mijn zeer agressieve vader. Toen ik 13 jaar was, was hij opgepakt en voor jaren lang de gevangenis in gegaan en ik heb hem daarna nooit meer gezien. Door hem was mijn moeder helemaal van slag, begon te drinken en werd min of meer een alcoholiste. Een vroegere vriend heeft daar toen misbruik van gemaakt en werd ze zwanger van hem. Hij beloofde haar van alles, ook een eigen plek om te wonen etc. Toen mijn (half)zusje werd geboren, inmiddels was ik zelf 17 jaar, verliet hij haar meteen om daarna nooit meer iets van zich te laten horen. Ik zelf begon al vroeg problemen te krijgen met gokken, dit deed ik al toen ik 16 was, destijds mocht je met 16 gokken en ja, ben toen een gokverslaafde geworden. Ondertussen kon mijn moeder het allemaal niet meer aan en heeft, toen ik 21 jaar was, zelfmoord gepleegd en voor de trein gaan staan. Daar was ik dan, 21 jaar en geen ouders meer, wel nog twee zussen, en verder dik gokverslaafd. Je weet niet hoe ik mij voelde, geestelijk. Wat denk je wat dit allemaal met mij deed? Maar dat is niet alles, heb nog meer meegemaakt. Meest recente waar ik mijzelf opnieuw moest zoeken was tijdens corona, ik was niet ingeënt en werd overal buitengesloten. Rond die periode was ik ook nog eens bezig met crypto. Begon onschuldig, kocht wat van dat spul, waaronder 500.000 doge coins voor 500 euro. Ik had deze 4,5 maand aangehouden maar deze cryptomunt deed niets en ergens eind september dat jaar verkocht ik ze allemaal voor 515 euro. Ik was blij dat ik zelfs 15 euro winst maakte. Wat denk je, 6 weken later, nadat Elon Musk een tweet uitstuurde over deze Doge coin, met de boodschap als, laten we deze munt een dollar waard worden en prompt binnen 2 dagen of zo was de waarde van die munt 0,65 cent per stuk. M.a.w., ik had 330.000,- euro kunnen hebben. Ik zweer je, dat is vele malen erger dan 10k verliezen in een casino. Welnu, ik was zwaar depri en wat deed ik? Ik investeerde alles wat ik had in crypto, 35K (ps. ik was gokverslaafd van mijn 16e tot mijn 26e, jaar... dus was daarvan af. Vandaar dat ik op mijn 49e 35K had). En wat denk je? Het crashte, ik had voor 10K LUNA gekocht dat daarna nog niet meer een tientje waard was. De rest vloog ook naar beneden en mijn 35K was nog maar 4000 euro waard. Wat denk je hoe ik mij voelde? Tussentijds begon ik, was ik, verslaafd geraakt aan Oxycodon. Ik ook zag mijn leven niet meer zitten, maar ik heb het bijltje er nooit bij neergelegd. Al die keren niet. En ondanks dat ik ook zeer depri ben, ik heb een bipolaire stoornis, blijf ik volhouden en doorgaan, want ik zie alles als een uitdaging en waar ik doorheen moest gaan. Ik ben een gameverslaafde geweest tijdens mijn tienerjaren, daarna ook een rookverslaafde, een gokverslaafde en dus nu recent nog een Oxycodon verslaafde geweest. Maar... ik heb nooit opgegeven, ik heb al die verslavingen overwonnen, ook toen ik zeer depressief was. Want, zoals ik al zei, ik zag het als een uitdaging dat op mijn pad is gekomen en waar ik mee moest dealen en met succes. Ben ik nu niet meer depressief? Jawel, dat ben ik nog steeds iedere dag, ook dat zie ik als een uitdaging in mijn leven. Ondanks dat je je depressief voelt, kun je toch doelen stellen en bij het behalen van die doelen, positieve energie halen, trots op jezelf zijn en verder gaan. Ja, ik ben nog altijd depressief, maar ik voel wel dat het na iedere uitdaging veel beter gaat en dat je zelfs met depressieve gedachtes, toch ver kan komen in je leven en het hoeft je leven helemaal niet te beheersen als je je aandacht er maar niet aan blijft geven. Ik heb naast die depressieve periodes nu toch ook goede, Relativeer je leven, 10K verliezen in een casino is niet het einde van de wereld. 10K lijkt veel, is het niet. Als je er maar iets van leert en op tijd kan stoppen. Ik weet zeker dat jij je leven ook op orde zult krijgen, je moet er wel iets voor doen en accepteren wat er nu gebeurd. Alles komt goed. :)
Klik om te vergroten...
Ik denk dat je de clue een beetje mist 🤣
D
DownUnderLid
01-01-2024, 00:00
#5
Hoi Diametha, wilde je mij nog iets vertellen, aangezien je heel mijn verhaal had geciteerd. :)
D
DownUnderLid
01-01-2024, 00:00
#6
Ze Herbs Mang zei:
Ik denk dat je de clue een beetje mist 🤣
Klik om te vergroten...

Ik heb de eerste 10 pagina's gelezen en denk wel wat de clue van dit alles is. Hij heeft gewoon een psychisch probleem waar hij mee worstelt en niet mee kan dealen. Het is dan namelijk zo dat hij blijft herhalen en herhalen en het komt allemaal op hetzelfde neer, "Ik voel mij depressief en weet niet wat ik moet doen...". Ik probeer met mijn post aan te geven dat er altijd een uitweg is, dat iedereen zich depressief kan voelen, Juist wat ik allemaal heb meegemaakt, dat wilde ik delen en aangeven dat ik ook zeer depressief was van de situatie wat uitzichtloos leek, maar het omdraaide naar een uitdaging. Zo lang hij zichzelf als een slachtoffer presenteert, zolang zal hij met het probleem blijven lopen. Uiteindelijk lijkt hij zichzelf in de weg te zitten en zichzelf te saboteren met zelfmedelijden. Daarbij maakt het niet uit wat precies de oorzaak is van zijn depressie. Eerst moet hij het accepteren dat hij het heeft, dan zich herpakken, dan zichzelf niet meer als slachtoffer zien maar daadwerkelijk daar iets aan gaan doen, het als een doel zien en daar naartoe werken, hoe lang het ook gaat duren. Ja, hij heeft problemen met medicatie, ook dat moet hij gaan relativeren, accepteren en de koe bij de hoorns nemen. Ik heb ook geworsteld met een opiaat verslaving, 7 jaar oxycodon gebruikt, tot 250mg per dag. Ben 3 weken naar een afkickkliniek gegaan en zag het na 3 weken niet meer zitten en ben er weg gegaan. Eenmaal thuis begon ik gewoon meer te gebruiken dan wat ik daar gebruikte toen ik wegging. Op een gegeven moment zat ik binnen 3 weken weer op 80mg per dag. Ik had geen medelijden met mijzelf, maar was kwaad, boos op mijzelf dat ik het zover liet komen, daarom dat dat op 27 sept. j.l. had besloten dat het de laatste dag was dat ik het nam. Ik ben toen in één keer Cold Turkey gestopt. Het was zeer zeer zwaar, ik lag op bed en op de bank te kreunen en te puffen, te bewegen als een gek, maar ik vond mijzelf niet zielig. Ik wilde ook niet door mijn vrouw en zoon zielig gevonden worden. Ik ging door een hel, de eerste 3 dagen was echt niet normaal, ik had zoveel pijn en dacht, of eigenlijk zei ik tegen mijzelf, pak een pilletje en je bent er binnen 20 minuten vanaf. Maar ik vocht tegen deze gedachte, had ik mijzelf zielig gevonden en bleef ik zeuren, had ik het niet gered. Ik ben er nu 11 dagen van af en ja, ik voel mij heel erg somber en depressief, maar ben trots dat ik het gedaan heb en ik weet... ergens in de toekomst schijnt voor mij de zon weer.
D
DiamethaLid
01-01-2024, 00:00
#7
DownUnder zei:
Ik heb de eerste 10 pagina's gelezen en denk wel wat de clue van dit alles is. Hij heeft gewoon een psychisch probleem waar hij mee worstelt en niet mee kan dealen. Het is dan namelijk zo dat hij blijft herhalen en herhalen en het komt allemaal op hetzelfde neer, "Ik voel mij depressief en weet niet wat ik moet doen...". Ik probeer met mijn post aan te geven dat er altijd een uitweg is, dat iedereen zich depressief kan voelen, Juist wat ik allemaal heb meegemaakt, dat wilde ik delen en aangeven dat ik ook zeer depressief was van de situatie wat uitzichtloos leek, maar het omdraaide naar een uitdaging. Zo lang hij zichzelf als een slachtoffer presenteert, zolang zal hij met het probleem blijven lopen. Uiteindelijk lijkt hij zichzelf in de weg te zitten en zichzelf te saboteren met zelfmedelijden. Daarbij maakt het niet uit wat precies de oorzaak is van zijn depressie. Eerst moet hij het accepteren dat hij het heeft, dan zich herpakken, dan zichzelf niet meer als slachtoffer zien maar daadwerkelijk daar iets aan gaan doen, het als een doel zien en daar naartoe werken, hoe lang het ook gaat duren. Ja, hij heeft problemen met medicatie, ook dat moet hij gaan relativeren, accepteren en de koe bij de hoorns nemen. Ik heb ook geworsteld met een opiaat verslaving, 7 jaar oxycodon gebruikt, tot 250mg per dag. Ben 3 weken naar een afkickkliniek gegaan en zag het na 3 weken niet meer zitten en ben er weg gegaan. Eenmaal thuis begon ik gewoon meer te gebruiken dan wat ik daar gebruikte toen ik wegging. Op een gegeven moment zat ik binnen 3 weken weer op 80mg per dag. Ik had geen medelijden met mijzelf, maar was kwaad, boos op mijzelf dat ik het zover liet komen, daarom dat dat op 27 sept. j.l. had besloten dat het de laatste dag was dat ik het nam. Ik ben toen in één keer Cold Turkey gestopt. Het was zeer zeer zwaar, ik lag op bed en op de bank te kreunen en te puffen, te bewegen als een gek, maar ik vond mijzelf niet zielig. Ik wilde ook niet door mijn vrouw en zoon zielig gevonden worden. Ik ging door een hel, de eerste 3 dagen was echt niet normaal, ik had zoveel pijn en dacht, of eigenlijk zei ik tegen mijzelf, pak een pilletje en je bent er binnen 20 minuten vanaf. Maar ik vocht tegen deze gedachte, had ik mijzelf zielig gevonden en bleef ik zeuren, had ik het niet gered. Ik ben er nu 11 dagen van af en ja, ik voel mij heel erg somber en depressief, maar ben trots dat ik het gedaan heb en ik weet... ergens in de toekomst schijnt voor mij de zon weer.
Klik om te vergroten...
J
Jazz35Lid
01-01-2024, 00:00
#8
Lieve DF'ers. Ik krijg net een bericht dat @Diametha helaas een einde aan zijn leven gemaakt heeft. 💔😢
R
RelmuisLid
01-01-2024, 00:00
#9
Spijtig om te lezen.
Eigenlijk gewoon kut, dat dekt de lading beter.

R.I.P.
_
_shikantazaLid
01-01-2024, 00:00
#10
Rust zacht… 🍁
K
KordieLid
01-01-2024, 00:00
#11
RIP
En sterkte voor iedereen die hem goed kende.

Jazz35 zei:
otááááááál wanhopig was hij. Werd tot op het einde niet opgenomen, niet geholpen door artsen, niet serieus genomen.
Klik om te vergroten...

Vreselijk.
Als dit een rede moet zijn om een einde aan je leven te maken.

Jazz35 zei:
Ik krijg zojuist een bericht van zijn zus. Wat ontzettend treurig dit zeg
Klik om te vergroten...

Moet dan recent gebeurd zijn?
Om 16:57 was hij hier nog online

1750358585814.png
J
Jazz35Lid
01-01-2024, 00:00
#12
Dat was zijn zus, zij had nu pas tijd om door zijn telefoon te gaan en heeft mij bericht.
K
KordieLid
01-01-2024, 00:00
#13
Jazz35 zei:
Dat was zijn zus, zij had nu pas tijd om door zijn telefoon te gaan en heeft mij bericht.
Klik om te vergroten...

Wel lief van haar.
En wat is ze misschien ook geschrokken van zijn berichten hier
J
Jazz35Lid
01-01-2024, 00:00
#14
Kordie zei:
Wel lief van haar.
En wat is ze misschien ook geschrokken van zijn berichten hier
Klik om te vergroten...
Ja, dat kan ik me voorstellen ja. Dat moet vreselijk zijn om terug te lezen, die pure wanhoop. Ik dacht destijds al (en wij allemaal denk ik): dit gaat niet goed. Dit gaat écht niet goed. En ja. 😔
R
RelmuisLid
01-01-2024, 00:00
#15
Jazz35 zei:
Voel me zo stom dat ik na een tijdje niets meer van me heb laten horen. 🤐😢
Klik om te vergroten...

Je kan niet iedereen redden.
Les die ik geleerd heb maar ik heb daar wel 50 jaar voor nodig gehad.
Je hebt je best toch gedaan?
Wel meer mensen.
Het heeft helaas niet mogen baten.
D
DiamethaLid
01-01-2024, 00:00
#16
Heb bloedafname gedaan toen ik pas bij de psychiater kwam vitamine d tekort en magnesiumhydroxide gekregen
Vorige week thiamine nog van hem gekregen en heb zelf multivitamine Davitamon gekocht
Maar ga over 2 weken nog een keer vragen voor bloedonderzoek dit keer voor alles kanker hiv echt alles
D
DiamethaLid
01-01-2024, 00:00
#17
Mezelf zei:
Wat ongelofelijke klote situatie zit je nu in en zie de paniek en frustratie in je posts.

Ik kan je echter geen advies geven over de medicatie die je neemt of hoe je met je psychiater om kan gaan.

Wellicht kan je om een ander vragen? Of zoeken?

Wat ik wel lees is dat je vaak ik zegt; ik "word" gek en dat schrijf je al sinds april. Het kon toen niet erger gaf je aan maar dat zeg je nu ook. Ondertussen zet je nog steeds door waarvan je in april al zei dat eigenlijk niet meer te kunnen. Misschien kan voor jezelf daar wat meer op richten dat je het maar wel doet en iets van trots kan ervaren dat het je nog steeds niet klein heeft gekregen al dacht je dit al sinds april al.

Wat me ook opvalt is dat de dosissen telkens veranderen wat stabiliteit in de weg zit. Je zou helaas moeten accepteren dat het maanden duurt, op een zelfde dosis, voor je stabiel gaat worden. Voor je kan denken aan minderen....

Ikzelf kom van veeeeeeel lagere doseringen benzo en toch ben ik bij lange niet stabiel terwijl ik richting een maand clean zijn aan het gaan ben. Ook last van paniekaanvallen, snel geïrriteerd, niet kunnen slapen enz... ik zeg dit niet om je te ontmoedigen aangezien jou weg langer gaat zijn maar wil hiermee zeggen dat haast en spoed is echt zelden goed. Gister nacht heb ik mijn record aan slaap ( 6uur) gehad in afgelopen 3 maanden maar afgelopen nacht heb ik de 2 uur slaap niet gehaalt. Alle moed zakte weer weg en heb vandaag weer een kutdag (niet te vergelijken met hoe rot jij je voelt). Maar het is nou eenmaal zo hoe makkelijk dit ook is gezegd. Mijn situatie is bij lange niet zo erg als bij jou maar ergens kan ik niet ontkennen dat alles ongelofelijk veel tijd maar ook heel veel acceptatie van jezelf en over jezelf vergt.

Acceptatie is wat mij in moeilijke periodes er doorheen hielp anders zat ik hier ook nier. En nogmaals wil mezelf niet met jou vergelijken maar wel je duidelijk maken dat het allemaal heel lang gaat duren maar echt het gaat beter worden maar het kan zo een jaar duren. Op het moment zal dit als een eeuwigheid klinken maar achteraf zal het als een flits voorbij geschoten zijn.

Nog in het kort: misschien een andere psychiater. Misschien weer klinisch opgenomen laten worden in een andere kliniek? Ga klinieken bellen en vraag om intake en een verwijzing via de HA.

Weet dat het maaaanden gaat duren dat je stabiel op "1" zelfde dosis zit vooooor je aan afbouwen moet gaan denken. Dat deze maanden kut gaan worden is nou eenmaal zo maar dat is het nu ook al.. zie verder hoe sterk je al bent ondanks wat je in april al aangaf.

Ik ben geen specialist wat velen hier niet zijn. We kunnen alleen adviseren vanuit eigen ervaringen. Misschien heeft de psychiater wel gelijk over ad. Als je het niet probeert weet je dit ook niet. Er is geen schande dat je dit nodig hebt en weet wellicht is dit voor altijd maar ook dit hoeft niet zo te zijn. Het gaat misschien maaaanden duren maar jou weg kan ook jaren duren. Ook datbis geen schande en je bent hierin niet de enige die jaren aan hel hebben moeten doorstaan voor ze weer blij met het leven werden.

Ik heb er veel meegemaakt in alle jaren dat ik op dit forum zit waar de weg voor velen jaren heeft geduurt maar die nu ongelofelijk blij zijn met het leven. Met of zonder antidepressiva .

Ik wens je het allerbeste en hoop dat je ziet welke je weg je al hebt bewandeld ondanks alle paniek die je hebt ervaren en nu ervaart. Het kon niet slechter ( dacht je) ondertussen ben je er nog, hou dit vast, ook jij kan dit!!!
Klik om te vergroten...
Ik wil graag een andere psychiater maar de wachttijden zijn overal lang
Ik wil wel wachten als ik meer duidelijkheid krijg maar ik voel me steeds niet gehoord hij luistert naar zichzelf en denkt steeds dat dit een normale situatie
Geloof me ik heb ontwenning meegemaakt en slapeloosheid en pijn van ontwenning en ongemak van ontwenning maar dit is iets wat ik nooit heb meegemaakt
Ik voel dat die overstap van rivotril naar diazepam heel slecht is gegaan samen met de PAWS van methadon en de medicatie die raar werkt geloof me ik zit in een situatie ik weet niet hoe ik het met beschrijven
Ik voel dat die depressie van de medicatie komt en ik wil niet afbouwen als ik me goed voel door de medicatie hoef ik nu niet af te bouwen wil ik wel zo blijven een tijdje maar ik neem de methadon en alles wordt anders onrust en depressie achtig gevoel begint neem ik de diazepam begint de onrust nog erger en slaperig en begint mijn hersenen gek aan het worden neem ik nog één diazepam begint de huilbuien en hartkloppingen hart pijn elke dag weer
En dan word je beschuldigd van drugs gebruik en alcohol gebruik terwijl ik jaren geen drugs heb gebruikt alcohol sinds 2 jaar en jointje sinds januari en terwijl ik zo mijn best doe om niks te gebruiken en hij wil geen bloedonderzoek doen geen second opinion en eerst was het na 6 maanden Jellinek bellen en nu is het regel het maar met de huisarts dus weer gaan wachten
Ik heb een gekke ziekte
D
DiamethaLid
01-01-2024, 00:00
#18
De Zandman zei:
(zucht)
Klik om te vergroten...
Ik begrijp hem niet
D
DiamethaLid
01-01-2024, 00:00
#19
Ik ben vorige jaar methadon gaan gebruiken door iemand die het kreeg weet ook niet waarom maar vrienden doen dat met je toen hij plotseling niet meer langskwam kreeg ik ontwenning en wist niet hoe ik er aan moest komen heb me aangemeld bij Jellinek en moest 3 maanden wachten met die ontwenning daarna kreeg ik het elke week van Jellinek en dat was 30 mg per dag
Ik kreeg van juni tot oktober en toen ben naar detox gegaan en die hebben me 5 mg per dag laten afbouwen toen ik daar zat ging het wel maar eenmaal thuis kwam die ontwenning 10 keer zo erg terug
Ben toen naar Jellinek terug maar zei wouden niet toegeven dat ze het te snel hebben afgebouwd dus ben ik naar punt p gestuurd want ze dachten is iets psychisch maar punt p vond dat het iets lichamelijk was ik naar verschillende specialisten van maag darm tot aan neuroloog maar niemand die wist wat ik had tot in februari kwam ik bij een psychiater in het bonen ij ziekenhuis en die zei dat het ontwenning was maar wou geen methadon geven eerst omdat ik het al zolang niet had gebruikt dus kreeg rivotril en zolpidemtartraat toen dat niet hielp na 2 weken kreeg ik toch methadon eerst 10 mg daarna 20 en nu al 2 weken 30 mg en 2 weken terug overgestapt van rivotril naar diazepam en toen ging het helemaal mis en sinds dien alleen maar erger
Leeg echt in een hel
P
PapaverManLid
01-01-2024, 00:00
#20
Diametha zei:
Ik ben vorige jaar methadon gaan gebruiken door iemand die het kreeg weet ook niet waarom maar vrienden doen dat met je toen hij plotseling niet meer langskwam kreeg ik ontwenning en wist niet hoe ik er aan moest komen heb me aangemeld bij Jellinek en moest 3 maanden wachten met die ontwenning daarna kreeg ik het elke week van Jellinek en dat was 30 mg per dag
Ik kreeg van juni tot oktober en toen ben naar detox gegaan en die hebben me 5 mg per dag laten afbouwen toen ik daar zat ging het wel maar eenmaal thuis kwam die ontwenning 10 keer zo erg terug
Ben toen naar Jellinek terug maar zei wouden niet toegeven dat ze het te snel hebben afgebouwd dus ben ik naar punt p gestuurd want ze dachten is iets psychisch maar punt p vond dat het iets lichamelijk was ik naar verschillende specialisten van maag darm tot aan neuroloog maar niemand die wist wat ik had tot in februari kwam ik bij een psychiater in het bonen ij ziekenhuis en die zei dat het ontwenning was maar wou geen methadon geven eerst omdat ik het al zolang niet had gebruikt dus kreeg rivotril en zolpidemtartraat toen dat niet hielp na 2 weken kreeg ik toch methadon eerst 10 mg daarna 20 en nu al 2 weken 30 mg en 2 weken terug overgestapt van rivotril naar diazepam en toen ging het helemaal mis en sinds dien alleen maar erger
Leeg echt in een hel
Klik om te vergroten...
5 mg PER DAG!? Wat zijn dat voor incompetente beulen daar? Is veel te snel veel te veel. Geen wonder dat het zo zwaar was. Ik zou hooguit 5mg per week hebben gedaan, liever nog langzamer als omstandigheden het toestaan. Maar ben nu ook supersnel aan het afbouwen (op eigen initiatief) dus voel me even Net zo klote nu. I feel you. Maar het wordt uiteindelijk beter, geloof me.
En die rivotril met zolpidem was heel dom. Had ik je zo kunnen vertellen dat dat zou gebeuren. Clonazepam is heel ongeschikt voor ontwenning van opiaten, diazepam is gouden standaard. Niet van afwijken zonder goede reden. Zou andere artsen/instantie zoeken want dit is gewoon totaal incompetente begeleiding.

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
1...1213141516...44
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."