Diazepam en methadon

_shikantaza zei:

Ga 1mg omlaag. Ga gezond eten.

Klik om te vergroten...

Bedankt voor je advies echt ontzettend bedankt
Maar denk je dat de angstig gevoel weggaat meteen als ik weer op de 20 mg zit of moet ik een paar dagen wachten ?
Heel erg bedankt voor je advies maar ga toch nog effe wachten met afbouwen tot ik stabiel ben want wat ik nu meemaak is niet normaal had eigenlijk niet moeten proberen met afbouwen want was al erg onrustig depressief en in de war
Maar dacht het kan niet erger dus wel
Wat ik nu voel en constant is niet normaal
Ontzettend bedankt voor je reactie 🙏🙏

Sorry ben er erg slecht aan toe nog
De psychiater beschuldigd me dat ik drugs aan het gebruiken ben en hij weet ook niet wat ie moet doen
Ik ben erg slecht aan toe
Ik weet niet meer wat ik moet doen of wat ik kan doen
Wou hier niemand meer lastig vallen
Maar ben helemaal naar de klote
Als de psychiater mij gaat beschuldigen van dingen
Ik heb hem gezegd je kan bloedtesten urineonderzoek wat je wilt
Ik doe alleen dingen die hij mij zegt te doen en sigaretten en chocola en suiker
Voor de rest doe ik wat hij mij zegt te doen en nu komt ie met je gebruikt drugs anders was ik al lang stabiel
Ik weet ook niet waarom het niet gebeurt
Ik weet wel dat het met de overstap te maken heeft en dat het met PAWS methadon te maken heeft voor de rest ik weet echt niet waarom ik zo onrustig hartkloppingen angst bang niet weet wat ik moet doen voel me zo kut
Weet iemand hier of ik terug moet naar rivotril?ben sinds eind maart overgestapt
Als de professional het niet weet en hij wil geen seconde opinion aanvragen
Maar beyond machine bedankt voor je reactie
Maar zit nog steeds in de zelfde shit echt een hel en dan word je nú beschuldigd van medicatie misbruik en drugs gebruik
Terwijl ik bang ben om maar iets te veranderen en nu zeg ik ik wil ergens gaan afbouwen van de diazepam
Moet ik het mijn huisarts vragen voor een doorverwijzing ik word helemaal gek

Paranoize. zei:

Ben je niet gewoon zwaar geconstipeerd? Methadon veroorzaakt hele erge constipatie en daar kun je iets tegen slikken, misschien zou dat een verschil maken ?

Klik om te vergroten...

Nee ik g a elke dag naar de wc

Ik ben helemaal gek geworden door de beschuldigingen van de psychiater weet iemand wat ik kan doen want ben nú verslaafd aan al deze medicatie die me zieker maakt
Ik weet niet hoe ik er vanaf moet komen
Als ik de methadon neem 70 mg begint het na 40 minuten te werken dan begint mijn maag of darmen ik weet niet precies welke orgaan maar iets in mijn buik begint de onrust ik kan dan niet meer in slaap vallen en elke keer als het wel bijna gebeurt (in slaap vallen)dan ga ik zweten als een gek en word ik depressief achtig en krijg ik het erg zwaar met ademen terwijl ik slaperig ben
Om 12 uur neem ik de diazepam 2,5 mg (want als ik meer neem word ik erg huilbuien en nog meer onrust en hartkloppingen) om 13 uur zo dan ben ik heel erg onrustig en kan ik niet meer nadenken ( denk alleen met medicatie ben je ziek en als je probeert af te bouwen gaat het erg mis met je hartkloppingen en de angst en bangheid wat is de oplossing en niemand kan je helpen wat moet je doen niemand weet hoe ze je moeten helpen wat voor ziekte heb ik en hoe kom ik er vanaf en dan word ik helemaal gek in mijn hoofd )om 16 neem ik 5 mg diazepam rond 17 uur begint het huilen niet normaal en word ik nog gekker vooral gisteren maar ben echt helemaal gek aan het worden ik ben ten einde raad ik weet niet meer wat ik moet doen
Ik wil iedereen bedanken

Diametha zei:

Als ik de methadon neem 70 mg begint het na 40 minuten te werken dan begint mijn maag of darmen ik weet niet precies welke orgaan maar iets in mijn buik begint de onrust ik kan dan niet meer in slaap vallen

Klik om te vergroten...

Ben je niet gewoon zwaar geconstipeerd? Methadon veroorzaakt hele erge constipatie en daar kun je iets tegen slikken, misschien zou dat een verschil maken ?

Ik ben helemaal naar de klote weet ook niet waardoor het komt dat het zolang duurt die klachten echt ik word er gek van
Iedereen zegt het gaat wel over maar het wil niet over gaan ik heb echt iets onbegrijpelijks zo een onrust en slaperig tegelijk de diazepam werkt averechts maakt me wel slaperig maar ook erg onrustig
Ik gebruik echt al jaren geen drugs en drank al maanden geen jointje en omdat ze het niet begrijpen wat ik heb wordt ik beschuldigd van drugs en drank gebruik wil allemaal testen doen maar dat willen ze niet
Ik weet ook niet wat ik heb en ik weet niet waar ik naartoe kan gaan om nog onderzocht te worden
Ik word helemaal gek
Stel je voor je loopt met deze heftige klachten zolang en niemand weet hoe ze te behandelen en ben door de medicatie alleen maar zieker geworden en dan word je beschuldigd van drugs gebruik en alcohol terwijl ik zo bang ben om zelfs een paracetamol te nemen en de huisarts kan niks doen en de psychiater heeft me alleen maar zieker gemaakt en nu geeft ie mij de schuld
Wat kan ik nog doen mensen a.u.b. ideeën of suggesties
Iedereen is anders en praktijk is anders dan theorie die artsen hier hebben geen fuckinig ervaring in niks en ze weten niet hoe ernstig en hoe heftig de post acute withdrawl syndroom van methadon en het overstap van rivotril naar diazepam (dat moet je niet in een keer doen )erge klachten geven en de overstap doen tijdens de PAWS van methadon
Ze weten alleen ,hier medicatie en als je gaat afbouwen ooh daar hebben we een plan voor je voelt er niks van
Of hier medicatie, steeds verhogen tot een zekere dosis en dan afwachten je raakt wel stabiel en dan gaan we afbouwen en daaar hebben we een plan voor je voelt bijna niks ervan
Als dit niet lukt dan doet degene iets fout of wordt ie beschuldigd van dingen want het kan niet anders
Nou blijkbaar zijn er dingen wat nog onbegrijpelijk zijn en zijn er dingen die ze nog moeten onderzoeken en zijn er dingen die anders zijn dan theorie en mensen verschillen van elkaar niet iedereen is hetzelfde
Ik snap ook niet hoe het kan dat ik niet stabiel ben na al deze tijd sinds maart
De methadon 70 mg daar zit ik pas vanaf eind mei denk ik ( ik ben zo vergeetachtig door de diazepam)
Maar niemand luistert naar wat ik zeg of wat ik voel
Ik zeg ik voel me zo onrustig van de diazepam als ik het neem dan zegt de psychiater ja maar dat kan niet
Ja maar ik voel me zo ga dan fucking onderzoeken waarom het zo is in plaats van dat kan niet
Ik voel me zo er is iets waardoor het komt misschien heb ik iets waardoor het komt misschien gaat een van de medicatie niet goed met me en dan doet hij dit misschien heb ik iets aan mijn hoofd
Ik weet het niet maar onderzoek waarom het bij mij zo is en de methadon maakt me depressief dan wil ik niet een antidepressivum want ben depressief als ik de methadon neem en wil gaan slapen dan moet je me niet verslaafd gaan maken aan iets die ik later met veel moeite moet afbouwen want ik ben niet depressief van mezelf
Nee hij vindt dat vanmezelf depressief ben
Ik zeg tegen hem als ik in de ochtend geen methadon nog heb genomen dan kan ik slapen en heb geen depressie alleen ik moet van jou die methadon nemen voor de bloedsuikerspiegel
Ik vraag hem kan ik niet wachten tot ik ga ontwennen dan pas de methadon nemen
Nee ik moet het op dezelfde tijd elke dag nemen , zodra ik het neem na 49 minuten zo begint de onrust en kan ik niet meer slapen en als ik in slaap wil vallen word ik depressief
Ja dat kan niet
Maar dat gebeurt met mij dus onderzoek het in plaats van wat je weet het kan toch dat ik anders ben of dat er iets is waardoor dit gebeurt ook al ben ik niet anders maar ik voel dat ik voel dat zo gaat het bij mij
Ik zeg je wat ik voel en wat die dingen met mij doen
Ja maar dat kan niet
Blijkbaar kan het wel want ik ben de bewijs maar dat willen zij niet onderzoeken want het kan niet
Ja maar ik ben de bewijs dat het bij mij zo gebeurd onderzoek mij dan
Ik word helemaal gek met dat kan niet en met hún theorie
Praktijk is anders mensen zijn anders medicatie werkt bij iedereen anders
Ik word gek en niemand kan me helpen

Diametha zei:

Ik ben helemaal naar de klote weet ook niet waardoor het komt dat het zolang duurt die klachten echt ik word er gek van
Iedereen zegt het gaat wel over maar het wil niet over gaan ik heb echt iets onbegrijpelijks zo een onrust en slaperig tegelijk de diazepam werkt averechts maakt me wel slaperig maar ook erg onrustig
Ik gebruik echt al jaren geen drugs en drank al maanden geen jointje en omdat ze het niet begrijpen wat ik heb wordt ik beschuldigd van drugs en drank gebruik wil allemaal testen doen maar dat willen ze niet
Ik weet ook niet wat ik heb en ik weet niet waar ik naartoe kan gaan om nog onderzocht te worden
Ik word helemaal gek
Stel je voor je loopt met deze heftige klachten zolang en niemand weet hoe ze te behandelen en ben door de medicatie alleen maar zieker geworden en dan word je beschuldigd van drugs gebruik en alcohol terwijl ik zo bang ben om zelfs een paracetamol te nemen en de huisarts kan niks doen en de psychiater heeft me alleen maar zieker gemaakt en nu geeft ie mij de schuld
Wat kan ik nog doen mensen a.u.b. ideeën of suggesties
Iedereen is anders en praktijk is anders dan theorie die artsen hier hebben geen fuckinig ervaring in niks en ze weten niet hoe ernstig en hoe heftig de post acute withdrawl syndroom van methadon en het overstap van rivotril naar diazepam (dat moet je niet in een keer doen )erge klachten geven en de overstap doen tijdens de PAWS van methadon
Ze weten alleen ,hier medicatie en als je gaat afbouwen ooh daar hebben we een plan voor je voelt er niks van
Of hier medicatie, steeds verhogen tot een zekere dosis en dan afwachten je raakt wel stabiel en dan gaan we afbouwen en daaar hebben we een plan voor je voelt bijna niks ervan
Als dit niet lukt dan doet degene iets fout of wordt ie beschuldigd van dingen want het kan niet anders
Nou blijkbaar zijn er dingen wat nog onbegrijpelijk zijn en zijn er dingen die ze nog moeten onderzoeken en zijn er dingen die anders zijn dan theorie en mensen verschillen van elkaar niet iedereen is hetzelfde
Ik snap ook niet hoe het kan dat ik niet stabiel ben na al deze tijd sinds maart
De methadon 70 mg daar zit ik pas vanaf eind mei denk ik ( ik ben zo vergeetachtig door de diazepam)
Maar niemand luistert naar wat ik zeg of wat ik voel
Ik zeg ik voel me zo onrustig van de diazepam als ik het neem dan zegt de psychiater ja maar dat kan niet
Ja maar ik voel me zo ga dan fucking onderzoeken waarom het zo is in plaats van dat kan niet
Ik voel me zo er is iets waardoor het komt misschien heb ik iets waardoor het komt misschien gaat een van de medicatie niet goed met me en dan doet hij dit misschien heb ik iets aan mijn hoofd
Ik weet het niet maar onderzoek waarom het bij mij zo is en de methadon maakt me depressief dan wil ik niet een antidepressivum want ben depressief als ik de methadon neem en wil gaan slapen dan moet je me niet verslaafd gaan maken aan iets die ik later met veel moeite moet afbouwen want ik ben niet depressief van mezelf
Nee hij vindt dat vanmezelf depressief ben
Ik zeg tegen hem als ik in de ochtend geen methadon nog heb genomen dan kan ik slapen en heb geen depressie alleen ik moet van jou die methadon nemen voor de bloedsuikerspiegel
Ik vraag hem kan ik niet wachten tot ik ga ontwennen dan pas de methadon nemen
Nee ik moet het op dezelfde tijd elke dag nemen , zodra ik het neem na 49 minuten zo begint de onrust en kan ik niet meer slapen en als ik in slaap wil vallen word ik depressief
Ja dat kan niet
Maar dat gebeurt met mij dus onderzoek het in plaats van wat je weet het kan toch dat ik anders ben of dat er iets is waardoor dit gebeurt ook al ben ik niet anders maar ik voel dat ik voel dat zo gaat het bij mij
Ik zeg je wat ik voel en wat die dingen met mij doen
Ja maar dat kan niet
Blijkbaar kan het wel want ik ben de bewijs maar dat willen zij niet onderzoeken want het kan niet
Ja maar ik ben de bewijs dat het bij mij zo gebeurd onderzoek mij dan
Ik word helemaal gek met dat kan niet en met hún theorie
Praktijk is anders mensen zijn anders medicatie werkt bij iedereen anders
Ik word gek en niemand kan me helpen

Klik om te vergroten...

Wat ongelofelijke klote situatie zit je nu in en zie de paniek en frustratie in je posts.

Ik kan je echter geen advies geven over de medicatie die je neemt of hoe je met je psychiater om kan gaan.

Wellicht kan je om een ander vragen? Of zoeken?

Wat ik wel lees is dat je vaak ik zegt; ik "word" gek en dat schrijf je al sinds april. Het kon toen niet erger gaf je aan maar dat zeg je nu ook. Ondertussen zet je nog steeds door waarvan je in april al zei dat eigenlijk niet meer te kunnen. Misschien kan voor jezelf daar wat meer op richten dat je het maar wel doet en iets van trots kan ervaren dat het je nog steeds niet klein heeft gekregen al dacht je dit al sinds april al.

Wat me ook opvalt is dat de dosissen telkens veranderen wat stabiliteit in de weg zit. Je zou helaas moeten accepteren dat het maanden duurt, op een zelfde dosis, voor je stabiel gaat worden. Voor je kan denken aan minderen....

Ikzelf kom van veeeeeeel lagere doseringen benzo en toch ben ik bij lange niet stabiel terwijl ik richting een maand clean zijn aan het gaan ben. Ook last van paniekaanvallen, snel geïrriteerd, niet kunnen slapen enz... ik zeg dit niet om je te ontmoedigen aangezien jou weg langer gaat zijn maar wil hiermee zeggen dat haast en spoed is echt zelden goed. Gister nacht heb ik mijn record aan slaap ( 6uur) gehad in afgelopen 3 maanden maar afgelopen nacht heb ik de 2 uur slaap niet gehaalt. Alle moed zakte weer weg en heb vandaag weer een kutdag (niet te vergelijken met hoe rot jij je voelt). Maar het is nou eenmaal zo hoe makkelijk dit ook is gezegd. Mijn situatie is bij lange niet zo erg als bij jou maar ergens kan ik niet ontkennen dat alles ongelofelijk veel tijd maar ook heel veel acceptatie van jezelf en over jezelf vergt.

Acceptatie is wat mij in moeilijke periodes er doorheen hielp anders zat ik hier ook nier. En nogmaals wil mezelf niet met jou vergelijken maar wel je duidelijk maken dat het allemaal heel lang gaat duren maar echt het gaat beter worden maar het kan zo een jaar duren. Op het moment zal dit als een eeuwigheid klinken maar achteraf zal het als een flits voorbij geschoten zijn.

Nog in het kort: misschien een andere psychiater. Misschien weer klinisch opgenomen laten worden in een andere kliniek? Ga klinieken bellen en vraag om intake en een verwijzing via de HA.

Weet dat het maaaanden gaat duren dat je stabiel op "1" zelfde dosis zit vooooor je aan afbouwen moet gaan denken. Dat deze maanden kut gaan worden is nou eenmaal zo maar dat is het nu ook al.. zie verder hoe sterk je al bent ondanks wat je in april al aangaf.

Ik ben geen specialist wat velen hier niet zijn. We kunnen alleen adviseren vanuit eigen ervaringen. Misschien heeft de psychiater wel gelijk over ad. Als je het niet probeert weet je dit ook niet. Er is geen schande dat je dit nodig hebt en weet wellicht is dit voor altijd maar ook dit hoeft niet zo te zijn. Het gaat misschien maaaanden duren maar jou weg kan ook jaren duren. Ook datbis geen schande en je bent hierin niet de enige die jaren aan hel hebben moeten doorstaan voor ze weer blij met het leven werden.

Ik heb er veel meegemaakt in alle jaren dat ik op dit forum zit waar de weg voor velen jaren heeft geduurt maar die nu ongelofelijk blij zijn met het leven. Met of zonder antidepressiva .

Ik wens je het allerbeste en hoop dat je ziet welke je weg je al hebt bewandeld ondanks alle paniek die je hebt ervaren en nu ervaart. Het kon niet slechter ( dacht je) ondertussen ben je er nog, hou dit vast, ook jij kan dit!!!

Beyond Machine zei:

We kunnen alleen adviezen geven. Helpen niet echt, kon dat maar. Je moet opgenomen worden. Zoek met urgentie hulp! Jammer dat het nog steeds zo slecht met je gaat.

Klik om te vergroten...

Waar kan ik opgenomen worden niemand die je kan opnemen
Ik wil zo graag hoe erg het ook is om opgenomen te worden maar wil het zo graag ik word door niemand serieus genomen
Ik voel allerlei dingen ik weet dat de medicatie er iets te maken heeft maar artsen en psychiaters gaan van wat ze geleerd hebben in boeken en zo praktijk is zo anders en zij hebben geen ervaring met zulke mensen als ik
Het is steeds je moet al stabiel zijn
Maar ik ben niet fucking stabiel ga dan onderzoeken wat de rede is in plaats van het kan niet of mij beschuldigen van drugs gebruik of alcohol of mij meer medicatie geven
Ga onderzoeken wat ik heb als de bloed goed is ga dan kijken of de lever goed is de schildklier ga gewoon onderzoeken of neem me op om beter te kunnen onderzoeken
Maar ze zijn zo dom hier echt de mensen van de zorg artsen en psychiater ze weten niks

Mezelf zei:

Wat ik wel lees is dat je vaak ik zegt; ik "word" gek en dat schrijf je al sinds april. Het kon toen niet erger gaf je aan maar dat zeg je nu ook. Ondertussen zet je nog steeds door waarvan je in april al zei dat eigenlijk niet meer te kunnen. Misschien kan voor jezelf daar wat meer op richten dat je het maar wel doet en iets van trots kan ervaren dat het je nog steeds niet klein heeft gekregen al dacht je dit al sinds april al.

Klik om te vergroten...

Dit ja.

Ik lees geregeld in dit topic, maar reageer niet (meer) omdat ik niet weet hoe ik zou kunnen helpen. Ik heb het gevoel dat velen hier hetzelfde hebben(?)

Zelf heb ik geen idee hoe dit qua medicatie aangepakt moet worden, dat lijkt me ook echt iets voor de dokter/psychiater. Maar wat je zegt: ik zie ook al vanaf het begin "ik word helemaal gek" en "ik kan het niet meer aan".

Het is gek hoe het werkt met wat we kunnen verdragen: We kunnen tegen onszelf (blijven) zeggen dat iets ondraaglijk is, maar tegelijk verdragen we het(!!) Als je dat feit in jezelf kunt zien, kun je ook zien hóe sterk je eigenlijk bent, want ondanks dat je gedachten blijven zeggen dat iets ondraaglijk is, verdraag je het op precies datzelfde moment(!!!!!!) Dit is geen klein/onbelangrijk inzicht, dit is cruciaal om te zien.

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat @Diametha dit allemaal niet als een absolute hel ervaart. En dat gevoel zal zoals jij aangeeft waarschijnlijk ook niet zomaar weg gaan. Maar het lijkt me wel heel erg belangrijk om van jezelf te weten @Diametha dat je dit nú al verdraagt en dus eigenlijk (veel) sterker bent dan je denkt. En daarnaast ook: dat het woordje "word" (in: "ik word gek) impliceert dat je dus niet gek bént. Want waar bevindt de werkelijkheid zich? In de toekomst (in worden) of nu? (in zijn) Uiteraard: de werkelijkheid is alleen maar nú.

Misschien klinkt dit wat te filosofisch maar eigenlijk is het dat niet. Als je deze dingen helder begint in te zien, te mídden van alle chaos/hel, dan kun je daardoor uit dat gedachtepatroon stappen, dat alles naast of bovenop je afhankelijkheid/ontwenningsverschijnselen nog veel erger maakt.

Ik hoop echt dat je hier echt over na gaat denken @Diametha. Zoals gezegd door anderen met veel meer verstand van de medicatie kant, zullen die afhankelijkheid en die gevoelens waarschijnlijk niet zomaar verdwijnen. Maar hoe jij in dit alles staat, dáár kun je wel al (snel) grote verandering in brengen, simpelweg door het feit van deze dingen in te zien.

Mindless zei:

Dit ja.

Ik lees geregeld in dit topic, maar reageer niet (meer) omdat ik niet weet hoe ik zou kunnen helpen. Ik heb het gevoel dat velen hier hetzelfde hebben(?)

Zelf heb ik geen idee hoe dit qua medicatie aangepakt moet worden, dat lijkt me ook echt iets voor de dokter/psychiater. Maar wat je zegt: ik zie ook al vanaf het begin "ik word helemaal gek" en "ik kan het niet meer aan".

Het is gek hoe het werkt met wat we kunnen verdragen: We kunnen tegen onszelf (blijven) zeggen dat iets ondraaglijk is, maar tegelijk verdragen we het(!!) Als je dat feit in jezelf kunt zien, kun je ook zien hóe sterk je eigenlijk bent, want ondanks dat je gedachten blijven zeggen dat iets ondraaglijk is, verdraag je het op precies datzelfde moment(!!!!!!) Dit is geen klein/onbelangrijk inzicht, dit is cruciaal om te zien.

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat @Diametha dit allemaal niet als een absolute hel ervaart. En dat gevoel zal zoals jij aangeeft waarschijnlijk ook niet zomaar weg gaan. Maar het lijkt me wel heel erg belangrijk om van jezelf te weten @Diametha dat je dit nú al verdraagt en dus eigenlijk (veel) sterker bent dan je denkt. En daarnaast ook: dat het woordje "word" (in: "ik word gek) impliceert dat je dus niet gek bént. Want waar bevindt de werkelijkheid zich? In de toekomst (in worden) of nu? (in zijn) Uiteraard: de werkelijkheid is alleen maar nú.

Misschien klinkt dit wat te filosofisch maar eigenlijk is het dat niet. Als je deze dingen helder begint in te zien, te mídden van alle chaos/hel, dan kun je daardoor uit dat gedachtepatroon stappen, dat alles naast of bovenop je afhankelijkheid/ontwenningsverschijnselen nog veel erger maakt.

Ik hoop echt dat je hier echt over na gaat denken @Diametha. Zoals gezegd door anderen met veel meer verstand van de medicatie kant, zullen die afhankelijkheid en die gevoelens waarschijnlijk niet zomaar verdwijnen. Maar hoe jij in dit alles staat, dáár kun je wel al (snel) grote verandering in brengen, simpelweg door het feit van deze dingen in te zien.

Klik om te vergroten...

Fijne aanvulling en precies wat ik wilde aanstippen. Hoop dat je dit een beetje binnen kan laten komen @Diametha 🤗

Mindless zei:

Dit ja.

Ik lees geregeld in dit topic, maar reageer niet (meer) omdat ik niet weet hoe ik zou kunnen helpen. Ik heb het gevoel dat velen hier hetzelfde hebben(?)

Zelf heb ik geen idee hoe dit qua medicatie aangepakt moet worden, dat lijkt me ook echt iets voor de dokter/psychiater. Maar wat je zegt: ik zie ook al vanaf het begin "ik word helemaal gek" en "ik kan het niet meer aan".

Het is gek hoe het werkt met wat we kunnen verdragen: We kunnen tegen onszelf (blijven) zeggen dat iets ondraaglijk is, maar tegelijk verdragen we het(!!) Als je dat feit in jezelf kunt zien, kun je ook zien hóe sterk je eigenlijk bent, want ondanks dat je gedachten blijven zeggen dat iets ondraaglijk is, verdraag je het op precies datzelfde moment(!!!!!!) Dit is geen klein/onbelangrijk inzicht, dit is cruciaal om te zien.

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat @Diametha dit allemaal niet als een absolute hel ervaart. En dat gevoel zal zoals jij aangeeft waarschijnlijk ook niet zomaar weg gaan. Maar het lijkt me wel heel erg belangrijk om van jezelf te weten @Diametha dat je dit nú al verdraagt en dus eigenlijk (veel) sterker bent dan je denkt. En daarnaast ook: dat het woordje "word" (in: "ik word gek) impliceert dat je dus niet gek bént. Want waar bevindt de werkelijkheid zich? In de toekomst (in worden) of nu? (in zijn) Uiteraard: de werkelijkheid is alleen maar nú.

Misschien klinkt dit wat te filosofisch maar eigenlijk is het dat niet. Als je deze dingen helder begint in te zien, te mídden van alle chaos/hel, dan kun je daardoor uit dat gedachtepatroon stappen, dat alles naast of bovenop je afhankelijkheid/ontwenningsverschijnselen nog veel erger maakt.

Ik hoop echt dat je hier echt over na gaat denken @Diametha. Zoals gezegd door anderen met veel meer verstand van de medicatie kant, zullen die afhankelijkheid en die gevoelens waarschijnlijk niet zomaar verdwijnen. Maar hoe jij in dit alles staat, dáár kun je wel al (snel) grote verandering in brengen, simpelweg door het feit van deze dingen in te zien.

Klik om te vergroten...

Beste Diametha,

Ik lees ook al een tijdje mee met dit topic. Jij ondergaat een lijdensweg die je niet verdient en ik leef met je mee.

Maar ik kan zelf ook niet anders dan me volledig aansluiten met wat Mindless hier op een mooie manier heeft verwoord..blijf dat bericht meerdere keren doorlezen, al is wellicht je concentratie door jouw toestand zwaar belabberd. Ik begrijp je frustratie en verdriet, maar wil je ook meegeven dat het er sterk op lijkt dat je rondjes blijft draaien in je eigen gedachtegang die alsmaar roept:

- Ik word gek (notabene lijk je dit al op stel en sprong veranderd te hebben in "ik ben gek GEWORDEN")
- Niemand luistert naar me
- Ik zal nooit en te nimmer antidepressiva nemen

Jij vraagt/smeekt om advies, maar het advies dat je van meerdere mensen reeds ontvangen hebt lijkt ofwel nauwelijks bij je binnen te komen, ofwel je slaat het in de wind...

De antidepressiva bijvoorbeeld weiger je op grond van een veronderstelling van jouw kant, namelijk (ik parafraseer): Daaraan wil men mij verslaafd maken en wordt een ramp om af te bouwen.....

Vriend, in een mentale toestand waarin jij nu verkeert waarin zelfs sprake is van (weliswaar vluchtige) suïcidale ideaties, zou het dan niet bijvoorbeeld wel eens heel erg fijn kunnen zijn om maar net dat kleine beetje druk van die snelkookpan in je hoofd met een simpel middeltje af te kunnen halen, zodat je tijdelijk even kunt ademen....je daarnaast ook een stukje concentratie terugkrijgt wellicht om al die andere zaken op een rijtje te kunnen zetten.

Kortom, probeer de adviezen die je hier met alle liefde krijgt ook een keertje op te volgen. Voor je eigen bestwil, om uit deze hel te komen..

Ik hoop zeker niet dat ik lomp overkom, ik leef namelijk ontzettend met je mee. Maar tegelijkertijd lijk je zelf ook enigszins moeite te hebben met datgene wat je zowat heel de "buitenwereld" verwijt niet te kunnen, namelijk luisteren. Door blijven drammen/als het ware als een plaat die blijft hangen, je eigen discours blijven herhalen.

Kop op kerel! Neem adviezen aan en trek jezelf uit dat moeras.💪

Mezelf zei:

Fijne aanvulling en precies wat ik wilde aanstippen. Hoop dat je dit een beetje binnen kan laten komen @Diametha 🤗

Klik om te vergroten...

Ja maar hoe lang kan iemand zoiets volhouden en ik word gek dat gaat binnenkort veranderen in ik ben gek want dit is geen leven zo je moet tenminste hoop hebben om te kunnen volhouden of tenminste naar iets uitkijken maar als iedereen zegt ik weet niet wat ik ermee moet en je wordt nú beschuldigd met dingen omdat de psychiater niet weet hoe hij mij moet behandelen of misschien heeft hij fouten gemaakt en hij wil het niet toegeven en dan mij de schuld gaan geven
En zonder hoop of tenminste een plan van aanpak dan is de kans groot dat ik binnenkort gek word
Wat ik probeer te zeggen is dat wat ik meemaak serieus genomen moet worden en dat ik het zolang meemaak is niet normaal ze mogen me niet zo laten na alle beloftes en àlles medicatie dat dit de juiste behandeling voor me is en nu het na zolang niet heeft gewerkt mij de schuld gaan geven en mij nu aan de kant willen zetten
Terwijl ze niet echt alles hebben gedaan wat ze konden
Vooral een opname tenminste om te kijken waarom ik zo op de medicatie reageer en hun beloftes van we weten wat we doen wij zij de artsen jij de patiënt dus neem de medicatie en we hebben een plan om je te laten afbouwen en we gaan je stabiliseren
Maar ze hebben niks gedaan en niemand luistert naar mij ik moest steeds naar hun luisteren van doe nou maar dan komt het goed
Maar nu wil ik dat ze naar mij luisteren en als ik zeg dat de diazepam de boosdoener is
Vind ik dat ze op zijn minst onderzoeken hoe dat komt dat ik niet rustig daarvan word
Ik voel me slechter worden en het is niet een normale situatie het is echt erg wat ik heb en iedereen denkt van het komt goed maar ik ben degene die alles voelt en ik voel dat dit echt eens in miljoen mensen zoiets meemaakt en dat het zo ingewikkeld in elkaar zit en het is gewoon heel erg wat ik elke dag moet meemaken geloof me dit is niet wat veel mensen overkomt dit is iets misschien die nooit iemand is overkomen bij deze psychiaters
Ik wil een grondig onderzoek maar ja niemand luistert het is PAWS methadon misschien ook niet misschien iets veel erger vooral met de overstap van rivotril naar diazepam en misschien verdraagt mijn lichaam de diazepam niet en zij zitten maar het kan niet je moest al lang stabiel zijn
De feit dat ik niet stabiel ben geworden betekent dat het iets is om te onderzoeken
Ik had allang afleiding kunnen vinden het feit dat dat niet lukt is ook om onderzoek te doen
Ze moeten me gewoon meer onderzoeken
Geloof me mensen ik heb het zo moeilijk en ik ben gek geworden omdat niemand wil luisteren en omdat ze weinig ervaring hebben
Ze kennen alleen de basis dingen
Ik wil gehoord worden en iemand moet luisteren

C. Ubensis zei:

Beste Diametha,

Ik lees ook al een tijdje mee met dit topic. Jij ondergaat een lijdensweg die je niet verdient en ik leef met je mee.

Maar ik kan zelf ook niet anders dan me volledig aansluiten met wat Mindless hier op een mooie manier heeft verwoord..blijf dat bericht meerdere keren doorlezen, al is wellicht je concentratie door jouw toestand zwaar belabberd. Ik begrijp je frustratie en verdriet, maar wil je ook meegeven dat het er sterk op lijkt dat je rondjes blijft draaien in je eigen gedachtegang die alsmaar roept:

- Ik word gek (notabene lijk je dit al op stel en sprong veranderd te hebben in "ik ben gek GEWORDEN")
- Niemand luistert naar me
- Ik zal nooit en te nimmer antidepressiva nemen

Jij vraagt/smeekt om advies, maar het advies dat je van meerdere mensen reeds ontvangen hebt lijkt ofwel nauwelijks bij je binnen te komen, ofwel je slaat het in de wind...

De antidepressiva bijvoorbeeld weiger je op grond van een veronderstelling van jouw kant, namelijk (ik parafraseer): Daaraan wil men mij verslaafd maken en wordt een ramp om af te bouwen.....

Vriend, in een mentale toestand waarin jij nu verkeert waarin zelfs sprake is van (weliswaar vluchtige) suïcidale ideaties, zou het dan niet bijvoorbeeld wel eens heel erg fijn kunnen zijn om maar net dat kleine beetje druk van die snelkookpan in je hoofd met een simpel middeltje af te kunnen halen, zodat je tijdelijk even kunt ademen....je daarnaast ook een stukje concentratie terugkrijgt wellicht om al die andere zaken op een rijtje te kunnen zetten.

Kortom, probeer de adviezen die je hier met alle liefde krijgt ook een keertje op te volgen. Voor je eigen bestwil, om uit deze hel te komen..

Ik hoop zeker niet dat ik lomp overkom, ik leef namelijk ontzettend met je mee. Maar tegelijkertijd lijk je zelf ook enigszins moeite te hebben met datgene wat je zowat heel de "buitenwereld" verwijt niet te kunnen, namelijk luisteren. Door blijven drammen/als het ware als een plaat die blijft hangen, je eigen discours blijven herhalen.

Kop op kerel! Neem adviezen aan en trek jezelf uit dat moeras.💪

Klik om te vergroten...

Bedankt allemaal voor jullie reacties en adviezen maar het probleem ligt hem niet van ik Wil de anidepresiva niet nemen omdat ik er aan verslaafd aan raak het gaat mij meer om ik krijg alleen maar medicatie die niet werkt of ik heb al een cocktail van medicatie waar geen een zijn werk doet
En veel van de antidepressiva gaan niet samen met de methadon net als escitalporam
En het gaat mij meer om de onrust en het methadon
Ik neem de mirtezepine 15 mg dat is ook een soort antidepressiva toch
Ik voel dat de medicatie alles erger maken
Bijvoorbeeld ik vroeg mijn psychiater als ik de antidepressiva neem gaat het zeker werken dat weet hij niet
Ik wil ook weten waarom de depressie achtig gevoel en de huilbuien precies kwamen toen ik overstapte van 1 mg rivotril naar 15 mg diazepam en dan bedoel ik het begon echt toen ik de eerste pil diazepam nam toen begon ik met het huilen niet normaal
Dus ik ben niet van mezelf depressief want ik ben nooit depressief geweest
Ik voel ook dat de diazepam me onrustig maakt in plaats van rustig en huilbuien is dat niet om naar te kijken waarom het bij mij zo werkt
Want ik ben ook zo geworden door te luisteren en doen wat de psychiater me allemaal heeft gezegd te doen
Ik heb geluisterd toen ie zei neem de rivotril ik dacht ik heb opiaten ontwenning waarom niet methadon toen zei hij nee je hebt zolang geen methadon genomen neem rivotril ik dacht ok toen dat niet werkte kreeg ik de mertezepine en zolpidemtartraat voor het slapen want hij vond dat het misschien komt door slaap tekort daarna toch methadon gekregen toen heb ik geluisterd toen ie zei rivotril kan je moeilijk afbouwen dus we moeten overstappen naar diazepam maar ik was nog niet stabiel ik was nog altijd onrustig en voelde me niet goed hartkloppingen het was een rolle coaster maar dacht doe het gewoon en toen raakte ik de kluts kwijt daarna gevraagd of ik a.u.b. naar de rivotril terug kan maar nee moest volhouden toen ben ik hier op de forum gekomen heb toen ook allerlei adviezen gekregen heb geprobeerd sommige te doen
Denken dat het tijdelijk is, afleiding gezocht , accepteren wat ik heb allemaal goeie tips en ben er heel dankbaar voor en ze hebben in het begin geholpen maar daarna hielp niks meer
Heb geluisterd toen de methadon steeds verhogen terwijl ik voelde dat ik niet meer kon ademen
Heb toen de escitalopram gekregen maar toen ik het van de apotheek ging halen zeiden ze het gaat niet met de methadon dus je krijgt het niet toen heb ik geweigerd om antidepressiva te nemen
Ik luister echt naar iedereen vooral naar de psychiater en heb ook hier geluisterd en sommige dingen die ik hier kreeg bij de psychiater gelegd maar hij luistert niet naar mij en niemand wil eigenlijk naar mij luisteren
Tot ik nú beschuldigd ben van allerlei dingen als drugsgebruik en alcohol gebruik omdat de psychiater niet weet wat ie moet doen
Ik geluisterd toen de psychiater zei probeer de diazepam af te bouwen toen ging het verschrikkelijk mis toen ben ik bij hem geweest omdat mijn hart het niet vol hield volgens de huisartsenpost en de cardioloog daarna dus moest meteen mijn oude dosis nemen
Ik weet zeker dat de antidepressiva me niet kunnen helpen en dat ze alles alleen maar erger maken
Maar ik slik 20 mg diazepam zou ik daar niet rustig van moeten worden of de 70 mg methadon zou ik daar rustig van moeten worden laat die huilbuien en de depressie aan de kant zou ik niet van deze tenminste gewoon rustig moeten kunnen zitten in plaats van lopen de hele dag en zou er niet een second opinion moeten komen na zolang vragen van mij en nu de psychiater het ook niet meer weet zou hij niet op zijn minst een collega of een verslavingsarts voor een second opinion moeten vragen
Ik vraag al zolang voor een opname waarom doen ze dat niet
En ik weet wat ik voel niemand wil naar mij luisteren maar alleen maar medicatie ik ben bang van medicatie geworden vooral nu ik weet wat het met je doet en hoe erg het is
Ik ben hiervoor naar verschillende psychiaters geweest niemand heeft me ooit gezegd ik ben depressief
Ik voel me depressief achtig (wat ik voel is een druk pijn bij mijn hart )huilen maar dat is niet wat me gek maakt het is het niet willen stabiliseren of wat je het ook noemt op de medicatie
De psychiater zegt je moet je juist rustig kalm voelen op de diazepam maar ik voel me onrustig
Ik weet dat iedereen me hier wil helpen en daar ben ik ontzettend dankbaar voor daarvoor ben ik ook hier maar in het begin dacht ik dit gaat helpen of dat gaat helpen
Maar ben er nu achter gekomen dat wat ik heb niet te helpen is en de medicatie heeft het juist erger gemaakt misschien niet de methadon (maar ik voel dat ik daar ook nog niet stabiel op ben ) en ik heb ook gemerkt dat ik bang ben geworden sinds het afbouwen van diazepam met 1 mg oer dag en het ging zo mis en merk ook aan de psychiater dat er iets niet klopt aan mij vooral die gevoelens wat ik voel zijn heel heftig en dan bedoel ik de onrust geen afleiding kunnen vinden ik moet beter onderzocht worden of opgenomen worden dan kunnen ze daar met hun eigen ogen zien wat ik meemaak en doormaak en het zelfmoord gedachten dat wil niet weggaan en vooral nu droom ik eraan , ik droom nu elke dag hoe ik mijn zelf vermoord maar elke dag anders
Ik wil iedereen bedanken uit de grond van mijn hart jullie zijn allemaal lieve mensen en hebben mij vaak geholpen toen ik het bijna had gedaan en gewoon bedankt voor jullie tijd echt enorm bedankt 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏
Ik kan jullie niet genoeg bedanken
Maar geloof me als ik zeg dit wat ik heb is iets waar niemand mee ervaring heeft of weinig onderzoek is opgedaan echt hoop dat tenminste 1 iemand luistert want geloof me heb alles geprobeerd er is iets gebeurd tijdens de overstap van rivotril naar diazepam wat eerst laag was en de PAWS METHADON en misschien iets met de mirtezepine en zolpidemtartraat en misschien ook hoe ik in mekaar zit of dat ik iets in mijn hoofd of hersens heb of iets in de lever darmen schildklier of een combinatie van veel dingen
Het kan ook aan mij zitten gewoon lichamelijke dingen of dat mijn lichaam bepaalde medicatie niet accepteert
Maar wat ik wel weet bijna zeker dat het geen normaal ontwenning is en dat ik niet stabiel wil worden
Ik blijf de dingen doen wat ik al die tijd doe gewoon hetzelfde dosis medicatie nemen op dezelfde tijd en hopen dat ik mijn zelf niet vermoord tijden het slapen
Want heb vaak dingen gedaan in de nacht waar ik niks van herinner
Maar ik wil iedereen bedanken uit de grond van mijn hart voor jullie tijd en geduld advies en reacties erg bedankt allemaal 🙏

Wie garandeert dat als ik de antidepressiva neem ook echt tot rust zal komen daarom zeg ik ze willen me weer verslaafd maken aan iets
Net als de diazepam stap over want dan kan je makkelijk afbouwen we hebben een goede afbouw plan je gaat er niks van merken misschien de eerste paar dagen wat slapeloosheid maar voor de rest komt het goed
En nu is het probeer dit probeer dat en uiteindelijk is het ik weet het niet
Toen ik vroeg gaat de antidepressiva helpen was het eerst ja tuurlijk toen ik zei maar dat zei je bij de diazepam ook toen was het ja iedereen reageert anders op medicatie maar je kan het proberen
Dus als het niet zeker is en ik weet hoe ik op medicatie reageer (niet goed)dan weet ik bijna zeker dat het niet gaat helpen
En ik ben door de medicatie soort depressief want het is door de overstap gebeurt heb het nooit eerder gehad en ik krijg het als ik de diazepam neem daarvoor heb ik het niet heb het geprobeerd heb de diazepam een paar keer uitgesteld naar 16 uur nam ik 7,5 mg dan voelde ik me goed tot 17 uur dan kwamen die huilbuien en dat soort depressie druk op de borst alleen mijn psychiater vond het geen goed idee om het rond die tijd te nemen en ik voelde me zo onrustig en zo onrustig en die huilbuien waren zo heftig
Dus ik weet dat het door de medicatie komt

Diametha zei:

Wie garandeert dat als ik de antidepressiva neem ook echt tot rust zal komen daarom zeg ik ze willen me weer verslaafd maken aan iets
Net als de diazepam stap over want dan kan je makkelijk afbouwen we hebben een goede afbouw plan je gaat er niks van merken misschien de eerste paar dagen wat slapeloosheid maar voor de rest komt het goed
En nu is het probeer dit probeer dat en uiteindelijk is het ik weet het niet
Toen ik vroeg gaat de antidepressiva helpen was het eerst ja tuurlijk toen ik zei maar dat zei je bij de diazepam ook toen was het ja iedereen reageert anders op medicatie maar je kan het proberen
Dus als het niet zeker is en ik weet hoe ik op medicatie reageer (niet goed)dan weet ik bijna zeker dat het niet gaat helpen
En ik ben door de medicatie soort depressief want het is door de overstap gebeurt heb het nooit eerder gehad en ik krijg het als ik de diazepam neem daarvoor heb ik het niet heb het geprobeerd heb de diazepam een paar keer uitgesteld naar 16 uur nam ik 7,5 mg dan voelde ik me goed tot 17 uur dan kwamen die huilbuien en dat soort depressie druk op de borst alleen mijn psychiater vond het geen goed idee om het rond die tijd te nemen en ik voelde me zo onrustig en zo onrustig en die huilbuien waren zo heftig
Dus ik weet dat het door de medicatie komt

Klik om te vergroten...

Prima dat je niet meer medicatie wil nemen. Het is ook niet zo onschuldig en simpel als veel psychiaters beweren. Ik snap je wel. Bovendien
heb je een vreselijke ervaring met de combinatie waar je momenteel op zit.

Antidepressiva zouden kunnen helpen. Maar het kan ook zijn dat ze niet helpen. Er zijn verschillende soorten en het is de vraag op welke je goed zou reageren. Niemand kan jou 100% garantie geven.

Maar...

• Steeds maar blijven herhalen hoe rot je je voelt helpt je niet;
• Je hebt nu ongeveer 50 keer min of meer hetzelfde gepost. Prima dat je je hart wil luchten maar...
• Ga eens aan de slag met de bruikbare en haalbare adviezen die hier al gegeven zijn (goed eten, een ander perspectief oefenen, minder roken, etc) en meld daar eens iets over terug. Helpt je meteen focussen op vooruitgang en actief werken aan verbetering van je situatie;
• Ga je inlezen / informeren over pharmacogenetica. Er bestaan tests om in te schatten hoe je zult reageren op bepaalde geneesmiddelen. Vraag het je huisarts om te beginnen maar eens. Een beginpunt zou kunnen zijn https://pgx-net.nl/laboratoria/ Wellicht dat er alternatieven bestaan voor de middelen in jouw huidige cocktail waar je beter op reageert.

_shikantaza zei:

Prima dat je niet meer medicatie wil nemen. Het is ook niet zo onschuldig en simpel als veel psychiaters beweren. Ik snap je wel. Bovendien
heb je een vreselijke ervaring met de combinatie waar je momenteel op zit.

Antidepressiva zouden kunnen helpen. Maar het kan ook zijn dat ze niet helpen. Er zijn verschillende soorten en het is de vraag op welke je goed zou reageren. Niemand kan jou 100% garantie geven.

Maar...

• Steeds maar blijven herhalen hoe rot je je voelt helpt je niet;
• Je hebt nu ongeveer 50 keer min of meer hetzelfde gepost. Prima dat je je hart wil luchten maar...
• Ga eens aan de slag met de bruikbare en haalbare adviezen die hier al gegeven zijn (goed eten, een ander perspectief oefenen, minder roken, etc) en meld daar eens iets over terug. Helpt je meteen focussen op vooruitgang en actief werken aan verbetering van je situatie;
• Ga je inlezen / informeren over pharmacogenetica. Er bestaan tests om in te schatten hoe je zult reageren op bepaalde geneesmiddelen. Vraag het je huisarts om te beginnen maar eens. Een beginpunt zou kunnen zijn https://pgx-net.nl/laboratoria/ Wellicht dat er alternatieven bestaan voor de middelen in jouw huidige cocktail waar je beter op reageert.

Klik om te vergroten...

Ik probeer afleiding te zoeken met dammen en tafeltennissen in de park maar het is onmogelijk om die gevoelens te negeren
En nu wordt het irritatie en boosheid dat ik niet meer naar de park wil
Eten hetzelfde geval de ene dag probeer ik goed te eten vooral fruit kopen appel kersen abrikozen maar het helpt niet
Alleen het roken is wel een pakje of ietsje meer dat kan ik niet stoppen vooral na de beschuldigingen van de psychiater
Ik neem echt jullie adviezen serieus behalve dat meer medicatie dat wil ik niet omdat ik weet dat dit allemaal daardoor komt had dit niet
Ook niet toen ik aan het ontwennen was van methadon van november tot februari
Eenmaal met medicatie begonnen en begon me slecht te voelen slecht denken chaotisch in mijn hoofd en het werd steeds erger met elke medicijn die erbij kwam
Zie foto van fruit en dadels
Maar daarom zeg ik luister iemand naar wat ik zeg ik maak iets mee wat niet bekend is het is iets dat een keer in de miljoen krijgt of zo
Geloof me heb rondjes gerend in de park heb getafeld tennist heb dammen gespeeld maar niks heeft geholpen
Ik probeer het nog steeds maar heb gewoon andere behandeling nodig of een opname
Wat moet je doen tegen iets dat niet zo bekend is en dat niemand naar je luistert om te kunnen onderzoeken wat het is
Het is echt enorm klote als je weet dat niks kan helpen
Ze hebben (de artsen de psychiater de huisarts) alles gedaan wat ze normaal doen bij een ontwenning opiaten of bij een PAWS maar helpt niet dan moet je iets anders gaan proberen of opname en monitoren waarom het niet wil lukken bij mij en wat is er fout gegaan
Want ik heb echt alles geprobeerd van gezond eten tot sporten , afleiding zoeken met zelfs vrijwilligerswerk werk park schoonhouden in die warme dagen maar hield het niet vol en mijn hoofd is zo chaotisch als ik telkens een medicijn neem
Begint met de 70 mg methadon tot in de avond als als laatste de zolpidemtartraat 10 mg neem gebeurt er elke keer wat van onrust naaar slaperigheid en dan het druk op de borst en dan het denken wat is dit hoe word ik normaal wat doe ik verkeerd en dan huilbuien vanuit het niks gewoon beginnen te huilen en dan weer onrust terwijl je slaperig ben
Ben vaak gevallen rechter duim is denk ik gebroken geweest toen ik vorige week naar de huisarts ging zei ze je kan het afwachten of ze gaan het weer breken en dan in gips zetten heb gezegd dat ik het afwacht mijn knieën zijn kapot als ik opsta in de ochtend zoveel pijn dat wil ze ook afwachten misschien gaat het wel over zegt de huisarts maar laatste tijd val ik vaak ‘s nachts
Ik voel dat het slecht gaat daarom ben ik ook een tijdje niet op de forum geweest vaak in de park
Probeer met de buren ook een babbeltje te maken maar ging eerst wel maar nu laatste tijd veel irritaties en word snel boos dus dan loop ik weg wil niet dat het escaleert en dat ik misschien agressief word dus verzin ik een smoes van ik moet weg
Geloof me doe echt mijn best en deed ook mijn best de hele tijd maar wat ik zeg ik heb iets onverklaarbars of iets dat niet veel mensen hebben gehad of misschien komt het ook door mij mijn lichaam heeft iets of zo of mijn hersenen hebben iets ik wil niemand de schuld geven zolang ik niet weet wat ik precies heb maar weet wel dat ik iets heb dat onverklaarbaar is en hooo dat iemand naar me luistert en ik weet nu ook dat niemand me kan helpen behalve die het hetzelfde medicatie neemt of die hetzelfde heeft meegemaakt als snel afbouw methadon en dan ontwenning van 4 maanden meemaken of iemand die de overstap van rivotril naar diazepam heeft gehad voor de rest ben ik hulpeloos en hopeloos
Maar wil toch iedereen bedanken voor hun steun reacties adviezen het meedenken het hooo geven echt enorm bedankt 🙏 allemaal

Diametha zei:

maar het is onmogelijk om die gevoelens te negeren

Klik om te vergroten...

Als je dat weet, stop dan eens met proberen ze te negeren, maar doe het tegenovergestelde: je gevoelens beschouwen en bewust diep doorvoelen.

En met respect, hou nou eens op met dat herhalen van hoe slecht je je voelt, want zoals hierboven gezegd: dat helpt niet. Sterker nog: dat maakt het erger.

Mindset: dat is hetgeen dat bij jou de hele tijd hetzelfde is gebleven hierin. En juist dat kun je veranderen.

Mindless zei:

Als je dat weet, stop dan eens met proberen ze te negeren, maar doe het tegenovergestelde: je gevoelens beschouwen en bewust diep doorvoelen.

Klik om te vergroten...

AMEN
zodra ik dat ben gaan doen
is dit nu al bijna einde week 10 clean

MR_CHIP zei:

AMEN
zodra ik dat ben gaan doen
is dit nu al bijna einde week 10 clean

Klik om te vergroten...

Mooi om te horen!!

Net zoals pijn een signaal van het lichaam is: pay attention to me. Zijn gevoelens signalen van de geest: pay attention to me.

Aandacht geven, niet negeren.

Mindless zei:

Als je dat weet, stop dan eens met proberen ze te negeren, maar doe het tegenovergestelde: je gevoelens beschouwen en bewust diep doorvoelen.

En met respect, hou nou eens op met dat herhalen van hoe slecht je je voelt, want zoals hierboven gezegd: dat helpt niet. Sterker nog: dat maakt het erger.

Mindset: dat is hetgeen dat bij jou de hele tijd hetzelfde is gebleven hierin. En juist dat kun je

Klik om te vergroten...

Ik wil je bedanken voor je advies en voor je reactie
Maar zoals ik eerder heb gezegd ik heb het geprobeerd om alles te accepteren maar het lukt niet door de medicatie
Ik heb PAWS methadon nog steeds en heb de overstap van rivotril naar diazepam in een keer gedaan en heb toen een te lage diazepam dosis gekregen en het ergste is hoe mijn lichaam medicatie afbreekt en de bijwerkingen van medicatie zijn bij mij heel erg
Elke dag als ik opsta accepteer ik gewoon hoe mijn situatie is maar na enkele uurtjes kan ik het niet meer aan
Ik krijg elke dag nieuwe klachten vooral de ademhaling die wordt zo erg en elke dag heb ik minder kracht maar wat me helemaal gek maakt is de diazepam die moet je juist rustig maken waarom maakt ie mij onrustig en slaperig tegelijk waarom als ik probeer te slapen overdag krijg ik huilbuien maar dat is niet het ergste ik krijg nu al een week vreselijk buikpijn buikkrampen die me onrustig maken
Geloof me mensen dit wat ik meemaak is iets wat hier op deze forum niemand heeft meegemaakt denk ik
Ik weet zeker dat de medicatie dit met mij doet en dat ik echt alles heb geprobeerd maar niks lukt echt alles
Maar bedankt voor de adviezen en reacties
Ik wil graag iemand spreken die hetzelfde cocktail medicatie neemt als mij of iemand die de overstap heeft gemaakt van rivotril naar diazepam in 1 keer
Bedankt allemaal 🙏🙏🙏🙏maar ik kan niet beter worden
Ik word door alle artsen die ik ken genegeerd
En heb psychiaters gesproken op internet en die zeggen allemaal hetzelfde ten eerste ik had rustig moeten overstappen want als je geleidelijk overstapt ervaar je al heftige klachten laat staan in 1 keer
En de combi van medicatie en de dosissen zijn heel erg ze verwachten allemaal dat het erger wordt en ze zeggen allemaal je kan er letterlijk niks tegen doen jou klachten alleen maar hopen dat ze vanzelf weg gaan en niemand wil me zijn vingers eraan branden want ze zijn bang dat zij de schuld straks krijgen